عباس کاظمی

@varijkazemi

جمهوری اسلامی، جریان سلطنت‌طلب را تهدیدی بنیادین برای موجودیت خود تلقی نمی‌کند؛ در عوض، تمرکز اصلی خود را بر سرکوب و حذف نیروهای چپ قرار داده و آنان را دشمن اصلی نظام می‌داند. این رویکرد، شباهتی آشکار به رفتار پهلوی دوم دارد؛ چرا که این رژیم نیز جریان چپ را خطری جدی برای سلطنت می‌پنداشت، در حالی‌که نیروهای اسلام‌گرا را رقیبی جدی نمی‌انگاشت.

پهلوی دوم با سرکوب نیروهای چپ، ناخواسته مسیر قدرت‌گیری اسلام‌گرایان را هموار ساخت و در نهایت، حکومت را به آنان واگذار کرد. اکنون نیز جمهوری اسلامی با تکرار همان الگو، چپ‌ها را سرکوب می‌کند و بیم آن می‌رود که در نهایت، قدرت را به جریان سلطنت‌طلب واگذارد.

یکشنبه، ۱۸ آبان ۱۴۰۴

#روشنفکران_چپ_در_بند

تجدیدچاپ‌ شد.
•
«امر روزمره در جامعهٔ پساانقلابی»
عباس کاظمی
چاپ هفتم: اسفند 1403
۲۴۷ ص.، رقعی
399000 تومان
موضوع: جامعه‌شناسی، مطالعات فرهنگی
•
سفارش آنلاین: farhangejavid.com
کتاب امر روزمره در جامعه پسا انقلابی نوشته عباس کاظمی از سه بخش و ضمائم تشکیل شده است که هر بخش نیز به قسمت­های مختلفی تقسیم شده است و در هر بخش نویسنده از طریق اشیاءِ موجود درزندگی شهروندان و از خلال روزمرگی­های افرادِ جامعه به تحلیل های اجتماعی_ فرهنگی، سیاسی و اقتصادی دست زده است

صدای هیرکانی باشید

کارزار هیرکانی بالگرد مدرن می‌خواهد را امضا کنید

@Golvaninews

Diaries of Guity Afrouz


🔻مسرت امیرابراهیمی

دفترهای خاطرات گیتی افروز—دختری از طبقه متوسط نوظهور در دوران رضاشاه—روایتی کمیاب از زندگی روزمره دختران جوان ایرانی در نیمه نخست قرن بیستم است. او در خاطرات نوجوانی‌اش، از دوستی‌ها، مدرسه، شور و هیجان زندگی روزمره، و تأثیر ابزارهای تازه‌واردی مثل تلفن، رادیو و گرامافون می‌نویسد. او و دوستانش ساعت‌ها موسیقی گوش می‌کردند، تلفنی حرف می‌زدند و تازه‌ترین فیلم‌های آمریکایی، آلمانی و فرانسوی را در سینماهای تهران می‌دیدند. همچنین حضور فعال او در سازمان پیشاهنگی بازتابی از سیاست‌های مدرن‌سازی دورهٔ رضاشاه است.

در میان این تجربه‌ها، حادثه‌ای تلخ—زمین‌خوردن مادر و فلج شدن او—لحن دفترها را دگرگون می‌کند. سفر چهارماهه‌اش به اروپا و سپس ماندن در ایران کنار خانواده، این روایت صمیمانه را کامل می‌کند.
ابن دفتر هنوز منتشر نشده اما دوست عزیزم مسرت، گزارشی از آن در یک همایش ارائه کرده‌است.
.

@varijkazemi

حماقت کیفیتی طبیعی نیست؛ بلکه ویژگی‌ای است که جامعه آن را تولید و تقویت می‌کند.

آدورنو، اخلاق صغیر

🔺در باب تلفن

🔹این جستار، خوانشی جامعه‌شناختی از تلفن است که والتر بنیامین، فیلسوف آلمانی، در قالب متنی زندگینامه‌ای از دوران کودکی‌اش در برلین دهه ۱۹۰۰ به‌دست می‌دهد.

🔹می‌توان دید چگونه کاربرد فناوری‌های ارتباطی نقش مهمی در شکل‌گیری مدرنیته به‌مثابه‌ تجربه‌ای جمعی بازی می‌کند. از سویی دیگر، بنیامین با ارجاع ما به خاطرات کودکی‌اش در برابر نیروهای تهدیدکننده فراموشی اجتماعی می‌ایستد.

🔹هدف اولیه بنیامین «یادآوری» برای نجات لحظه‌ای از گذشته است، چیزی که «ریچارد وولین» آن را نقد رستگاری‌بخش می‌نامد.

🆔 @peivast

آلودگی هوا و سیاست ذرات کوچک

🔻عباس کاظمی


１. هوای تمام شهرهای ما؛ حتی شهرهای شمالی که روزگاری نماد پاکی بودند اینک به یک اندازه ناپاک و مسموم شده‌اند. تو گویی، همه چیز اینک در کار از میان برداشتن موجودیت ما برآمده‌اند. سرعت این ویرانی آن‌قدر بالاست که از تصورمان بیرون است. در این میان همه چیز به هم متصل است: هوا، آب، خاک، نظام تولید کارخانه‌ای، ساختار اداری و سیاسی و ...تشکیل شبکه‌ای از «نیروی مخرب‌ساز» را داده‌اند. همه‌ی این عناصر، هم خود در معرض اضمحلال‌اند و هم موجودیت ما را نشانه گرفته‌اند. همزمان با این شبکه‌ی ویران‌ساز بیرونی، بدن و روان ما نیز تاب‌آوری‌شان را از دست داده‌اند؛ بیماری‌های خودایمنی، اختلالات عصبی، آسیب‌های روانی و سرطان‌ها از هر سو سر برآورده‌اند. در چنین شرایطی نه امید به تغییر به‌سادگی ممکن است و نه می‌توان دیگر بر «انتظار» تکیه کرد. در این وضعیت تعلیق، ما در آستانه‌ی تحولی قرارگرفتیم که نه صرفا محصول اراده انسانی بلکه مجموعه و شبکه‌ای از نیروهای انسانی و غیرانسانی است.
２. آلودگی هوا و کم آبی در ایران تنها بحرانی زیست‌محیطی نیست؛ نشانه‌ای از فرسودگی ساختارهای سیاسی و اجتماعی است. وقتی آلودگی از وضعیتی موقت به امری دائمی بدل می‌شود و حتی شهرهای خوش‌آب‌وهوای گذشته را دربرمی‌گیرد، دیگر جایی برای توجیه سیاست موجود باقی نمی‌ماند که خود، محصول توسعه‌ی بهم‌ریخته و ایجاد ساختارهای سیاسی پدرسالارانه‌‌ و ناکارآمد است.
3. در طول چند دهه‌ی گذشته، کنش‌های سیاسی روزمره برای ایجاد تغییر در کنار کنش‌های سیاسی مدنی، حزبی و جناحی فرسوده شده‌اند و توان گذشته خود را برای گشودن راهی تازه از دست داده‌اند، اما عناصری چون هوا، آب و خاک و دیگر عامل‌های غیرانسانی، می‌توانند به تغییر وضع موجود کمک کنند. آنها اگرچه ویرانگرند و بودن ما را در معرض تهدید قرار داده‌اند اما در عین حال نوعی قیام علیه بی‌کفایتی وضع موجود محسوب می‌شوند. ریزگردها، کربن‌ها و دیگر عناصر محیطی اگرچه ذرات کوچکی هستند اما در کنار یکدیگر نیروی مهمی برای تغییر فرض می‌شوند. آنان را می‌توان به عنوان نیروی تاریخی، اجتماعی و سیاسی درک کرد. این ذرات کوچک که نفس ما را حبس کرده‌اند موجوداتی غیرقابل کنترل شده‌اند که حکومت از مدیریت آن بازمانده‌است از این رو، نیروی سیاسی معترض و سرکشی شده‌اند که تن به خواست مدیریت نمی‌دهند. آنها تنها نشانه نیستند بلکه از فاعلیتی برای دگرگونی نیز برخوردارند. این ماده‌ی زنده و موثر، قدرت سیاسی و اخلاقی جدیدی را می‌گشاید که امید است به بازتعریف چیزهای زیادی دست بزند و یکی از مهمترین آنها بازتعریف سیاست توسعه‌گرایی است که از دل آن تصرف زمین‌ها و جنگل‌ها، ویلاسازی‌ها، کشاورزی مفرط، استفاده‌از سموم و آفت‌کش‌ها، دفن زباله در دل طبیعت با سوزاندن آنها، سدساز‌ی‌ها، توسعه بی‌رویه بوم‌گرد‌ی‌ها، توسعه‌ی بی‌منطق صنعت طبییعت‌گردی، فرهنگ آف‌رود سواری و... بیرون می‌آید.
３. آلودگیِ هوا، بازخوانیِ بنیادینِ دستگاه‌های نظری و عملیِ ما را طلب می‌کند؛ بازخوانی‌ای که از "ماتریالیسمِ نو" کمک گیرد تا فاعلیتِ غیرانسانی را به رسمیت بشناسد و مناسبات توسعه را از زاویه‌ی زیست‌بوم و عدالتِ محیطی نقد کند. این لحظه‌ی بحران، اگرچه تهدیدی جدی است اما امکان نیز هست: تهدیدی که موجودیت ما و ایران عزیز را به مخاطره انداخته‌است، و امکان بازاندیشی در نظمِ اجتماعی ـ سیاسی‌ای که ما را به این نقطه‌‌ی دهشتناک رسانده است.

@varijkazemi

و چون مرا دشمن از خانه خیزد، با بیگانه جنگ چرا باید کرد؟

تاریخ بیهقی

🔹️کاریز با همراهی انجمن علمی مطالعات فرهنگی و رسانه و معاونت پژوهشی دانشکده ارتباطات برگزار می‌کند:

👥 کاریز؛ جریان سوم:
درباره‌ی ما و دانشگاه؛
روایتی از زیست دانشجویی

▪️جریان سوم کاریز درنگی‌ست بر این پرسش: ما با چه تصوری به دانشگاه آمدیم و با چه مواجه شدیم؟

▫️در این مسیر «دکتر عباس وریج کاظمی» پس از روایتگری دانشجویان به انسجام‌بخشی روایی پرداخته و تسهیل‌گر گفت‌وگوی ما خواهند بود.

📆 زمان: دوشنبه ۲۴ آذرماه

⏰ ساعت: ۱۵:۰۰ الی ۱۸:۳۰

ما سعی داریم در قالب قصه‌هایی کم‌تر شنیده‌شده تجربه‌های مختلف دانشجویان را در مواجهه با دانشگاه بشنویم، تجربه‌هایی که برخی از آن‌ها باعث شده‌اند ارتباط میان دانشجو و دانشگاه بیشتر شود و بهبود یابد و برخی از آن‌ها موجب فاصله گرفتن موقت یا دائمی دانشجو از دانشگاه شده‌اند...


🏢 از تمامی دانشجویان دانشگاه‌های تهران دعوت می‌کنیم تا در این جلسه همراه ما باشند.

▫️حضور عموم علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.
علاقه‌مندانی که دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی نیستند جهت حضور با شماره 09143704827 ارتباط بگیرند.

📱صفحه اینستاگرام کاریز را دنبال کنید.

@mcs_atu

آنکه می‌خندد، هنوز خبر هولناک را نشنیده است

برشت

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ کانون معماران معاصر برگزار می‌کند:
نشست دوم از فصل سوم سلسله نشست‌های
مربوطیت / Relevancy

عباس وریج کاظمی | جامعه‌شناس و پژوهشگر فرهنگ

جمعه ۲۸ آذر ۱۴۰۴
🌱 ساعت ۱۷:۳۰
کانون معماران معاصر

🪴این رویداد با حمایت <شرکت آرته> به صورت “رایگان و حضوری”؛ در محل کانون معماران معاصر برگزار خواهد شد

⭕️ رزرو
* فعال نبودن لینک به معنای تکمیل ظرفیت است.
* رزرو شما تا ۱۵ دقیقه پیش از شروع برنامه اعتبار خواهد داشت، خواهشمند است ۱۵ دقیقه پیش از شروع برنامه در جایگاه رزرو شده‌ی خود حضور بهم برسانید.
* جمعه‌ها تردد صرفاً از ورودی اصلی کارخانه (واقع در بزرگراه اتوبان لشگری، جنب مترو بیمه) امکان پذیر است.
🪴
@memaranmoaser
——————
کیوریتورها:
علیرضا تغابنی
امیر گراویانی
——————
حامی فصل سوم مربوطیت
شرکت آرته
——————
حامیان کانون معماران معاصر
شرکت ساین اکسپو
شرکت کاله سرامیک
——————
*براساس دیدگاه جناب آقای مجید اخگر (نویسنده و مترجم مطالعات هنر) واژه‌ی “مربوطیت” معادل فارسی واژه‌ی Relevancy، درنظرگرفته شد.

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ کانون معماران معاصر برگزار می‌کند:
نشست دوم از فصل سوم سلسله نشست‌های
مربوطیت / Relevancy

عباس وریج کاظمی

جمعه ۲۸ آذر ۱۴۰۴
🌱 ساعت ۱۷:۳۰
کانون معماران معاصر

#سفر_نظریه‌_ها


https://news.1rj.ru/str/Varijkazemi

هم‌اکنون، عباس کاظمی در
نشست دوم از فصل سوم مربوطیت

کانون معماران معاصر
@memaranmoaser

در آستانه یکسالگی برنامه «پایان‌نامه»، این فراخوان برای همه کسانی است که دوست دارند از پایان‌نامه خود صحبت کنند.
۴۵ مهمان تا امروز به پایان‌نامه آمده‌اند، پژوهش خود را روایت و تجربه‌ خود را با مخاطبان به اشتراک گذاشته‌اند.
مشتاقانه منتظر پژوهش‌های شما هستیم.
برای شرکت در برنامه،
معرفی کوتاهی از پایان‌نامه خود را ارسال کنید.
@yeganeh_shough

تماشای قسمت ۵۷ برنامه‌ی اکنون در فیلیمو

https://www.filimo.com/m/149231

این برنامه‌ را در پادکست اکنون هم می‌توانید گوش کنید

https://share.google/IWpG2qcOpwiyuGoGH



@varijkazemi

با اندوه فراوان، درگذشت دکتر جواد صفی‌نژاد، مردم‌شناس‌برجسته و تأثیرگذار ایران را تسلیت می‌گویم.
او از چهره‌های مهم مردم‌شناسی بود و کارهای متنوع و متفاوتی در میدان، پژوهش و آموزش انجام داد. در دوره‌ی لیسانس، افتخار شاگردی او را داشتم. یکی از مهمترین درس‌های وی اشتیاق به میدان بود. صفی‌نژاد لبریز بود از تجربه‌های تازه از جامعه‌ی ایران. پژوهش‌های وی مسیری برای نظریه‌پردازی بومی گشودند،باشد که پژوهشگران نسل جدید در این حوزه، آن را تداوم بخشند.

یادش الهام‌بخش و راهش ماندگار.

عباس‌کاظمی

🔻عباس کاظمی

🔹از ادبیات شهادت‌نامه‌ای تا رمان اتنوگرافیک: راهی برای تغییر جهان

🔺در کتاب مساله‌ی روش، حسین میرزایی، موسسه‌ی مطالعات‌فرهنگی و اجتماعی، ۱۴۰۴

@varijkazemi

قصه_ها قدرت شفابخشی دارندقسمت پنجاه_و_هفتم «اکنون...»مهمان- دکتر عباس کاظمی میزبان- سروش صحت

پادکست اکنون

https://share.google/FxcMrHCfyZOE8EFbt

بگذار رسوایی ما را فراگیرد

عباس کاظمی

🔻جنبش زندگی از ۱۴۰۱، که بر پایه‌ی مقولات بنیادی «زندگی معمولی» سامان یافته بود، اینک جای خود را به اعتراضاتی داده است که بر محور «زندگی معمول» یعنی زندگی فقیر و آسیب دیده می‌چرخد. در جنبش ۱۴۰۱، موضوعات معمولی زندگی توانسته بودند بعدی متعالی پیدا کنند و زیست روزمره را به افقی عمیق‌تر از معنا پیوند بزنند. اما اعتراضات پیش‌رو، دیگر زندگی را نه برای «زندگی‌تر شدن»، بلکه صرفاً برای «زنده ماندن» طلب می‌کنند.

🔸هراندازه زندگی از عمق تهی شده، ضروریات اولیه اهمیت بیشتری پیدا کرده‌است. دیگر دعوا بر سر آزادی سیاسی، و یا آزادی اجتماعی نیست مساله بر سر امکان زنده‌ماندن است. آن انقلابی که وعده‌ی اعتلای زندگی سر داده بود،از تامین فرومایه‌‌ترین عناصر بازمانده‌است و در چنین وضعیتی، آن رژیم سلطنتی پیشینی که بنا بر روایت‌های رسمی می‌بایست در حافظه‌ی جمعی محو شده باشد، نه‌تنها چون جسدی مومیایی‌شده از زیر آوار بیرون کشیده می‌شود، بلکه سالم و بی‌خدشه، بر دوش انسان‌های نیمه‌جان و فرسوده به حرکت درمی‌آید.

▪️اکنون که برای جامعه روشن شده است هیچ راهکار و امیدی برای «بهبود زندگی» از سوی حاکمان، جناح‌های سیاسی، و حتی روشنفکران و نخبگان منتقد وجود ندارد، احساس بی‌پناهی عمیق‌تر شده است. چنین وضعیتی، از جامعه‌ای ازهم‌گسیخته، فروپاشیده و برهنه خبر می‌دهد؛ جامعه‌ای که در «فقدان آینده»، بیش از پیش به "ایدئولوژی بازگشت به گذشته" پناه می‌برد. چه کسی گمان می‌کرد جامعه‌ای که انقلابی را بر پایه‌ی تصویری ایده‌ال از «گذشته‌ی دور»( جامعه ی صدر اسلام) بنانهاده، روزی از شر آن به «گذشته‌ای نزدیک»( عصر پهلوی) پناه‌آورد.

🔸شعارهای اعتراضی نشانه‌ی مهمی‌اند برای شناخت سرشت اعتراضات یا جنبش‌های اجتماعی. این شعارها دریچه‌ای برای ورود به "تونل زمان" هستند. ما از طریق شعارها می‌توانیم بفهمیم که چه اینده‌ای در انتظار ماست. جنبش‌ ۱۴۰۱ استثنا بود،شعارهای جدیدش نمودی از امکان تغییر و امید به آینده بود. اما اعتراضات سیاسی در چند دهه‌ی اخیر عمدتا در شعارها به تکرار دچار می‌شوند و به جای نگاه به آینده در دام نوستالژی و گذشته می‌افتند..شعارها که به تکرار می‌افتند نشانه‌ای از استیصال جامعه‌است. بدین‌سان، در شعارهای اعتراضی ده سال اخیر؛ هرچه جلوتر رفته‌ایم پهلوی‌گرایی که اینک مترادف با گذشته‌گرایی است برجسته تر شده است. در وضعیتی که گرفتار فقدان تخیل نسبت به اینده شده‌ایم، تصویری از گذشته‌ی طلایی جای افق آینده را می‌گیرد.
🔹 نشانه‌های یک "انقلاب محافظه‌کارانه" همین‌جا حاضر است یعنی جنبش نوپدیدی که از انقلاب گذشته‌ی خویش شرمساراست و تمنای همان وَضعیتی می‌کند که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ داشته‌است. جامعه‌ی ایرانی، از انتهای دهه‌ی ۹۰ تنهایی و بی‌پناهی خود را در پیش چشم خویش دیده‌است و اینک مردگان خویش را فریاد می‌زند تا به داد زندگان برسد،زندگانی که خود مردگانی متحرک‌اند، پسرانی که از پدرکشی پشیمان‌اند، صنعتگران انقلابی عظیم که از ساخته خویش شکوه‌ناک‌اند و در فقدان امکان تخیل آینده، چیزی "از پیش ساخته‌شده" را طلب می‌کنند.این نه بازگشت آگاهانه، بلکه اعترافی تلخ به ناتوانی تاریخی است. آنان از گناهی که کرده‌اند پشیمان‌اند و زیر لب زمزمه می‌کنند: 《... گناه کرده‌ایم... پس بگذار در شرمساری‌مان غرق شویم!بگذار رسوایی ما را فراگیرد.》(ارمیا:۳:۲۵).

۹ دی ۱۴۰۴
@varijkazemi