Title: National Theatre Live: Life of Pi 2023
Director: Max Webster
Genre: Drama, Adventure
Medium: Theatre
Country: 🇬🇧 [UK]
Language: English
Runtime: 1h 54m

⭐️IMDb: 8,4

🔻خلاصه داستان:

این اجرا در وست اِند لندن یکی از اقتباس‌های برجسته‌ی رمان پرفروش یان مارتل است و داستان آن درباره‌ی پسری 16 ساله به نام پای پاتل است که پس از غرق شدن کشتی‌ای که خانواده‌اش را به کانادا می‌برد، در قایقی نجات در اقیانوس آرام با یک ببر بنگال، یک زرافه، یک اورانگوتان و یک کفتار، سرگردان می‌شود. نمایش با استفاده از عروسک‌گردانی خلاقانه و طراحی صحنه‌ی خیره‌کننده، این ماجرا را به شکلی بصری و احساسی به تصویر می‌کشد. عروسک ببر به‌ویژه به دلیل واقع‌گرایی و هنر عروسک‌گردان‌ها مورد تحسین قرار گرفت.
منتقدان از جلوه‌های بصری، بازیگری، و داستان‌گویی نمایش تمجید کردند. تایم‌اوت آن را "یکی از خیره‌کننده‌ترین نمایش‌های تئاتری" خواند و گاردین عروسک‌ها را "مسحورکننده" توصیف کرد.

🎖برنده 5 جایزه اولیویه در سال 2022، از جمله بهترین نمایش جدید، بهترین بازیگر مرد (هیران ابی‌سکرا برای نقش پای)، و بهترین بازیگر مکمل مرد برای گروه عروسک‌گردان‌های ببر (ریچارد پارکر)

◾️با تشکر از محمد عزیز(Mohmd) بابت کمک در فراهم کردن مسیر برای دسترسی به فایل این اجرا

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

♦️[ ترجمه اختصاصی توسط سینه‌فیلیا ]

Title: A DOLL'S HOUSE 2023
Director: Jamie Lloyd
Medium: Theatre
Runtime: 1h 50m


🔻خلاصه داستان:

اقتباسی جدید از نمایشنامه کلاسیک هنریک ایبسن که در تئاتر هادسون برادوی نیویورک اجرا شد. این اجرا به کارگردانی جیمی لوید و با اقتباس امی هرتزوگ، نمایشنامه‌نویس تحسین‌شده، روی صحنه رفت و جسیکا چستین، برنده جایزه اسکار، در نقش نورا هلمر بازی کرد.
این اجرا به‌خاطر رویکرد مدرن و حذف تزئینات معمول، توجه زیادی جلب کرد و به‌عنوان بازسازی‌ای جسورانه از اثر ایبسن شناخته شد.
بازی چستین به‌خاطر عمق و قدرت آن، تحسین زیادی برانگیخت و اقتباس امی هرتزوگ، که گفت‌وگوها را فشرده و امروزی‌تر کرده بود، نامزد جایزه تونی برای بهترین اقتباس شد.

• جهت دانلود و حمایت از زیرنویس به سایت ساب‌سورس مراجعه و به صورت مستقیم زیرنویس را دریافت نمایید.

🔗 SubSource
• For WEB Version: Link

● Translated by: سوگند
● Sponsored by: آقای قدسی منش

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺



©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

نتیجه مسابقه یادداشت‌های فیلم آنورا

۱. سپاس از همه کسانی‌ که در مسابقه شرکت کردند و ما برخلاف پیش‌بینی اولیه با تعداد قابل توجهی از یادداشت‌های‌ باکیفیت مواجه شدیم که فرآیند داوری متن‌ها را سخت کرد.

۲. تکیه و خوشبینی ما بر دموکراسی برای مشخص شدن برنده، با خطای محاسباتی اولیه مواجه شد و به نوشته‌های باکیفیتی برخورد کردیم که نگارنده متن، بخاطر لایک‌های زیادی که نگرفته بود، نوشته‌اش رو پاک می‌کرد و از طرف دیگر با لایک‌های غیرارگانیک برای نوشته‌هایی مواجه شدیم که بصورت خوشبینانه افراد لایک‌کننده‌ای بودند که نه در کانال عضویت داشتند و نه در گروه، و صرفا بخاطر آشنایی/توصیه شخص مولف، نوشته‌ را لایک کرده بودند.
ما تصمیم گرفتیم این افراد را حذف نکنیم و تمامی آثار را فارغ از میزان لایک یادداشت، مورد داوری قرار دهیم.

۳. نوشته‌های زیر با اینکه به عنوان برنده برگزیده نشدند ولی ما به علت کیفیت قابل ملاحظه متن‌هایشان، در اختیار ماهنامه فیلم امروز قرار می‌دهیم تا در صورت صلاحدید در رسانه‌های ماهنامه، با اسم نگارنده متن منتشر شوند:

یادداشت اول

یادداشت دوم

یادداشت سوم

یادداشت چهارم

۴. یادداشت برگزیده مسابقه، در پست بعدی کانال گذاشته می‌شود و جدا از جایزه یک میلیونی تومانی که به فرد برنده اختصاص می‌یابد در اختیار ماهنامه فیلم امروز قرار می‌گیرد تا در صورت تایید کیفیت متن در تحریریه، با اسم شخص نگارنده یادداشت انتشار یابد.

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

«آنورا»: ظاهری جذاب با قلب توخالی
فیلم «آنورا»، ساخته‌ی شان بیکر، همچون رویایی رنگارنگ با ریتمی پرجنب‌وجوش آغاز می‌شود و مخاطب را در دنیای آنی، یا همان آنورا، غرق می‌کند. بیکر به تصویرسازی صریح و بی‌پرده‌ی از جامعه به حاشیه رانده شده کارگران جنسی شهرت دارد و فضا را مملو از زندگی می‌آفریند؛ خیابان‌هایی پر از رنگ‌های تند و کلاب‌هایی که با موسیقی تپنده‌، بیننده را به درون خود می‌کشانند. اثر که با افتخاراتی چون نخل طلای کن و جوایز اسکار همراه شده است با شروع هیجان‌انگیزش نوید داستانی پرکشش و عمیق را می‌دهد. اما در پشت این زرق‌وبرق خیره‌کننده، «آنورا» از نقصی آشکار رنج می‌برد. با وجود جذابیت بصری و ضرباهنگ تند اولیه، فیلم در عمق بخشیدن به شخصیت‌ها و روایت خود ناکام می‌ماند. داستان که می‌توانست کاوشی در زندگی قهرمانش باشد، بیشتر به تصویری گسسته از رویای آمریکایی شباهت دارد.

شخصیت‌ها؛ عروسک‌هایی در میان هرج و مرج
آنی، با بازی مایکی مدیسون که جذابیتی انکارناپذیر دارد، در آغاز زنی مستقل و سرسخت است. او آرزوی فرار از زندگی فعلی‌اش را دارد، ولی هرچه سیر حوادث پیش می‌رود، استقلالش رنگ می‌بازد و انگیزه‌های او تا پایان نامشخص باقی می‌ماند. چه زخم‌هایی از زندگی در حاشیه جامعه با خود حمل می‌کند؟ بیکر هیچ پاسخی نمی‌دهد و آنی را بیشتر به نمادی برای ایده‌هایش تبدیل می‌کند تا یک شخصیت زنده و ملموس. در طرف مقابل، وانیا بیشتر شبیه کاریکاتور کلیشه‌ای از امتیاز و ثروت می‌باشد. او و همراهانش صرفا بچه‌های مست کوکائین به جای شکر هستند. رفتارهایشان بیشتر برای ایجاد لحظات طنز به کار می‌روند تا ارائه‌ی نگاهی پرمعنا به کاراکتر‌ها.
رابطه‌ی میان آنی و وانیا، که بر پایه‌ی هیجانات زودگذر و نوعی معامله‌ بنا شده، فاقد عمق احساسی است. به همین دلیل، ماجرای جدایی آن‌ها نیز نه به‌عنوان یک تحول داستانی، بلکه بیشتر یک ترفند پیش‌پاافتاده جلوه می‌کند. وقتی وانیا، با بی‌اعتنایی آنی را کنار می‌گذارد و می‌گوید: «او فقط یک فاحشه است»، این لحظه می‌توانست ضربه‌ای عاطفی داشته باشد، اما از آنجا که فیلم از پرداختن به دنیای درونی طفره رفته، این صحنه بی‌تاثیر باقی می‌ماند. مأمورانی که برای متوقف کردن رابطه‌ وارد می‌شوند، نیز تک‌بعدی هستند و به تیپ‌های داستانی شباهت بیشتری نسبت به شخصیت‌های واقعی دارند.
دیالوگ‌ها همچون چرخ‌دنده‌های یک ماشین در طرح داستان جای می‌گیرند. روایت روان پیش می رود و کاراکتر‌ها اساساً کارگرانی هستند که برای حفظ کارکرد آن استخدام شده‌اند. زندگی عاطفی آنها در فیلم بی‌اثر است، مگر به میزانی که به هدف خدمت کند؛ هیچ صحبت جانبی وجود ندارد و آنها از چارچوب عملکرد خود فراتر نمی‌روند تا در رویاها و ایده‌ها فرو روند. نتیجه، گروهی از بازیگران که همچون سایه‌هایی در پس‌زمینه‌ی رنگارنگ ظاهر می‌شوند و پیش از آنکه تأثیری ماندگار بگذارند، محو می‌شوند.

جرقه‌هایی در تاریکی
مایکی مدیسون قلب تپنده‌ی «آنورا» بوده و انرژی خام و بی‌پرده‌اش به آنی جان می‌بخشد. چشمانش در لحظاتی با سرکشی و شکنندگی می‌درخشند و نشان می‌دهد که این نقش می‌توانست عمیق‌ و پراحساس‌تر هم باشد. اما حتی استعداد او نیز نمی‌تواند محدودیت‌های فیلمنامه در شخصیت‌پردازی را به‌طور کامل جبران کند. مارک ایدلشتین گرچه جنونی جذاب را به وانیا می‌آورد، ولی پرداخت ساده‌انگارانه‌، اجرای او را محدود کرده است.
از نظر فنی، «آنورا» خوش‌ساخت است. فیلمنامه، مسیر مشخصی را دنبال می‌کند؛ صعود زودگذر قهرمان از خیابان‌های بی‌رحم به دنیای ثروت، و سقوطی دوباره. تدوین، این نقاط عطف را با دقت به هم پیوند می‌دهد و هر صحنه در جای خود قرار می‌گیرد. جلوه‌های بصری نیز چشم‌نواز است. فیلمبرداری ۳۵ میلی‌متری درو دنیلز، تصاویری با درخشش خلق می‌کند. استفاده از لوکیشن‌های واقعی و نور طبیعی، هرچند تحسین‌برانگیز است، اما نمی‌تواند ضعف‌های روایی را پنهان کند. چیزی که لنگ می‌زند، تماس فیزیکی کاراکتر‌ها با مکان‌ها نیست، بلکه تماس ذهنی آنهاست. به آنها اجازه داده نمی‌شود تا در مورد مکان‌هایی که زندگی می‌کنند، حرف بزنند. به‌ویژه در پرده‌ی دوم، فیلم کش‌دار می‌شود و مخاطب را در میان ایده‌های ناتمام، سرگردان می‌گذارد.
فیلم فاقد ابعاد پنهان است که می‌توانست آن را از یک روایت خطی و ساده، به اثری پرمفهوم تبدیل کند. هیچ لایه‌ی زیرین و عمیقی برای کشف وجود ندارد، چیزی فراتر از آنچه می‌بینیم در دل داستان نهفته نیست. تدوین هرچند روان و دقیق اجرا شده، با این حال به جای خلق یک جریان عاطفی پرکشش، صرفاً صحنه‌ها را از پیش تعیین‌شده کنار هم قرار می‌دهد.

[بخش اول]

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

پرده‌ی دوم؛ خنده‌ای که زخم‌ها را می‌پوشاند
پرده‌ی دوم با تغییری ناگهانی به سمت کمدی می‌رود؛ حرکتی که قرار بوده سردرگمی آنی را بازتاب دهد، در عمل، فیلم را از انسجام می‌اندازد. سکانس ویلا، پر از درگیری‌ها و شوخی‌های اغراق‌شده بوده و خارج از روایت اصلی، شبیه یک نمایش مضحک است. این صحنه با دعوت از مخاطب برای خندیدن به انرژی کمدی بین نفرات، از همدلی با آنی اجتناب می‌کند. لحظه‌ای که او مکرراً "تجاوز!" را فریاد می‌زند و افراد را متحیر می‌کند، دوربین به نمای نزدیک دهان او کات می‌زند و مخاطب را تشویق می‌کند تا با مردان در مأموریتشان برای کنترل این زن سرکش با بستن دهانش همذات‌پنداری کند.
چرخش مداوم لحن بین کمدیِ پرهیاهو و درامِ تلخ، به نظر می‌رسد تلاشی برای پوشاندن ضعف‌های باطنی ماجرا است. آغاز مهیج و تند در نهایت میان صحنه‌های بی‌هدف و شوخی‌های سطحی، شتاب خود را از دست می‌دهد. کمدی به جای تقویت روایت، به عنوان ابزاری برای پر کردن زمان عمل می‌کند.
«آنورا» که به عنوان «یک داستان عاشقانه» معرفی شده است، نمی‌تواند عشق را به واقعیت تلخ کارگران جنسی نسبت دهد. فیلم اشارات گسترده ای به مضامین دارد؛ استثمار طبقاتی، کالا شدن انسان‌ها و سراب رویای آمریکایی، اما هرگز شجاعت فرو رفتن در عمق آنها را ندارد. بدبختی یک کارگر جنسی به ما نشان داده‌ می‌شود، ولی از هر گونه کمکی به مخاطب برای درک آن شانه خالی می‌کند. در عوض، «آنورا» فانتزی مصرف‌کننده غیرانسانی از یک کارگر فداکار را تجسم می‌بخشد که مصرف‌کننده را آنقدر دوست دارد که خدمت خود را به عنوان کار تصور نمی‌کند. تکاپو آنی برای رسیدن به وانیا، می‌توانست کنایه‌ای بر وعده‌های شکست‌خورده‌ی سرمایه‌داری باشد، اما بیشتر به یک قصه‌ی تکراری شباهت دارد که بدون پیچیدگی و بار احساسی لازم است. برخی صحنه‌ها ظرفیت درخشیدن داشتند، اما تا نیمه‌راه متوقف می‌شوند. درگیری آنی با مادر سرد و بی‌روح وانیا یا تقابل پرتنش او با ایگور، لحظاتی با پتانسیل خشم و دل شکستگی هستند؛ اما فیلم، به‌جای تبدیل آنها به نقاط عطف، صرفاً از کنارشان عبور می‌کند. تهدید مادر وانیا برای از بین بردن زندگی آنی مبهم می ماند. کارکتر چه چیزی را از دست می‌دهد؟ او به راحتی زندگی‌اش را برای کسی که تازه آشنا شده، رها کرد. ما نمیدانیم چه چیزهایی در زندگی برایش معنا داشت. این لحظات که قرار بود سنگ بنای معنا باشند، زیر بار سطحی‌نگری درهم می‌شکنند.
فیلم با تصویری از ویرانی خاموش پایان می‌یابد؛ لحظات پایانی او در پس‌زمینه‌ی برف‌پوش، زیبایی بصری خیره‌کننده‌ای دارد؛ سکوتی سنگین که بیننده را از درون بشکند. اما تأثیرگذار نیست. چون ما هیچ ارتباطی با درونیات آنی پیدا نکرده‌ایم. ناامیدی او، به‌جای آنکه مانند زخمی عمیق بر جانمان بنشیند، تنها یک اتفاق در فیلمنامه‌ به نظر می‌رسد که باید اتفاق بیفتد، نه چیزی که از درون قصه بیرون آمده باشد. «آنورا» چشم‌نواز در عین حال از نظر احساسی تهی است، ظاهری جسورانه دارد اما در روایت محتاط عمل می‌کند. جاه‌طلبی فیلمساز قابل تحسین است چون می‌خواهد داستانی تأثیرگذار روایت کند، اما نیمه تمام می‌ماند. موفقیت «آنورا»، بیشتر به نام و جایگاه بیکر در سینمای مستقل مربوط می‌شود تا به کیفیت خود فیلم. لحظات درخشان فاقد آن ضربه‌ی احساسی است که بهترین فیلم‌های اسکار را ماندگار کرده است. این یک تراژدی است، نه برای آنچه نشان می‌دهد، بلکه برای آنچه می‌توانست باشد و به آن دست نیافت.

سیدعرشیا سیدمکارمی

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

🎬✨ سفر به پشت صحنه‌ی "آنورا" با محتواهای اختصاصی کرایتریون! ✨🎬

📽 چی تو این ویدئوها منتظر شماست؟

1 - مستندی درباره‌ی پروسه ساخت فیلم
2 - مصاحبه‌های جدید با شان بیکر و مایکی مدیسون
3 - کنفرانس مطبوعاتی جشنواره کن
4 - پرسش و پاسخ با مایکی مدیسون و بازیگر-استریپر لیندزی نورمینگتون
5 - صحنه‌های حذف‌شده از تدوین نهایی
6 - ویدئوهای کوتاه تست بازیگری

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺



©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

🙏 تشکر ویژه از کانال پیشگام که اسپانسر مسابقه #یادداشت_آنورا شد و این متریال فوق‌العاده رو هم در اختیار ما گذاشت تا بتونیم این تجربه‌ی ناب رو با شما به اشتراک بذاریم! ❤️

Title: No Dogs Allowed (2024)
Director: Steve Bache
Genre: Drama
Country: 🇩🇪 [Germany]
Languages: German
Runtime: 1h 46m
Festival: #TallinnBlackNightsFilmFestival
Awards: 2 Wins

⭐️ IMDb: 7.6
🟢 Letterboxd: 3.6/5

🔻خلاصه داستان:

فیلم به موضوع حساس و تابوی پدوفیلی می‌پردازد و از زاویه دید یک نوجوان ۱۵ ساله به نام گابو روایت می‌شود که با مردی میانسال به نام دیو با تمایلات مشابه، آشنا می‌شود. رابطه آن‌ها به‌تدریج به یک دوستی سمی تبدیل می‌شود که مرز بین اعتماد و سوءاستفاده را محو می‌کند. وقتی دیو به اتهام سوءاستفاده از خردسالان دستگیر می‌شود، گابو با یک دوراهی اخلاقی روبه‌رو می‌شود: آیا علیه دیو شهادت دهد و خطر افشای راز خود را بپذیرد؟

🎖برنده جایزه بهترین فیلم اول در جشنواره شب‌های سیاه تالین 2024

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

Title: Kuraudo AKA Cloud (2024) [Better Quality]
Director: Kiyoshi Kurosawa
Genre: #Thriller
Country: 🇯🇵 [Japan]
Languages: Japanese
Runtime: 2h 4m
Festival: #VeniceFilmFestival
Awards: 2 Nominations

⭐️ IMDb: 6,3
🍅 Rotten Tomatoes: 92%
Ⓜ️ Metacritic: 71%
🟢 Letterboxd: 3,5/5


🔻خلاصه داستان:

مشکلات و شاکی‌های یک دلال اینترنتی با توسعه کارش افزایش پیدا می‌کند و زندگی‌اش را مختل می‌کند.

🎖فیلم معرفی‌شده و منتخب ژاپن به مراسم اسکار 2025


🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺



©️Cinephilia
🎗@Cinephilian