Title: My Everything aka Mon inséparable 2024
Director: Anne-Sophie Bailly
Genre: Drama
Country: 🇲🇫[France]
Language: French
Runtime: 1h 30m
Festival: #VeniceFilmFestival
Awards: 4 Wins and 2 Nominations

⭐️IMDb: 6,6
🟢Letterboxd: 3,3/5

🔻خلاصه داستان:

فیلم درباره مونا، زنی حدود ۶۰ ساله است که تصمیم گرفته به خودش اولویت بدهد و برای خودش وقت بگذارد. اما وقتی متوجه می‌شود پسر معلولش به‌طور غیرمنتظره‌ای قرار است پدر شود، با مسئولیت جدیدی روبه‌رو می‌شود که برنامه‌هایش را به چالش می‌کشد.

🎖برنده جایزه بهترین کارگردانی در بخش فیلمسازان مولف زیر ۴۰ سال، در جشنواره فیلم ونیز

🔺دانلود فیلم - Download Movie 🔺


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

Title: National Theatre Live: Life of Pi 2023
Director: Max Webster
Genre: Drama, Adventure
Medium: Theatre
Country: 🇬🇧 [UK]
Language: English
Runtime: 1h 54m

⭐️IMDb: 8,4

🔻خلاصه داستان:

این اجرا در وست اِند لندن یکی از اقتباس‌های برجسته‌ی رمان پرفروش یان مارتل است و داستان آن درباره‌ی پسری 16 ساله به نام پای پاتل است که پس از غرق شدن کشتی‌ای که خانواده‌اش را به کانادا می‌برد، در قایقی نجات در اقیانوس آرام با یک ببر بنگال، یک زرافه، یک اورانگوتان و یک کفتار، سرگردان می‌شود. نمایش با استفاده از عروسک‌گردانی خلاقانه و طراحی صحنه‌ی خیره‌کننده، این ماجرا را به شکلی بصری و احساسی به تصویر می‌کشد. عروسک ببر به‌ویژه به دلیل واقع‌گرایی و هنر عروسک‌گردان‌ها مورد تحسین قرار گرفت.
منتقدان از جلوه‌های بصری، بازیگری، و داستان‌گویی نمایش تمجید کردند. تایم‌اوت آن را "یکی از خیره‌کننده‌ترین نمایش‌های تئاتری" خواند و گاردین عروسک‌ها را "مسحورکننده" توصیف کرد.

🎖برنده 5 جایزه اولیویه در سال 2022، از جمله بهترین نمایش جدید، بهترین بازیگر مرد (هیران ابی‌سکرا برای نقش پای)، و بهترین بازیگر مکمل مرد برای گروه عروسک‌گردان‌های ببر (ریچارد پارکر)

◾️با تشکر از محمد عزیز(Mohmd) بابت کمک در فراهم کردن مسیر برای دسترسی به فایل این اجرا

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

♦️[ ترجمه اختصاصی توسط سینه‌فیلیا ]

Title: A DOLL'S HOUSE 2023
Director: Jamie Lloyd
Medium: Theatre
Runtime: 1h 50m


🔻خلاصه داستان:

اقتباسی جدید از نمایشنامه کلاسیک هنریک ایبسن که در تئاتر هادسون برادوی نیویورک اجرا شد. این اجرا به کارگردانی جیمی لوید و با اقتباس امی هرتزوگ، نمایشنامه‌نویس تحسین‌شده، روی صحنه رفت و جسیکا چستین، برنده جایزه اسکار، در نقش نورا هلمر بازی کرد.
این اجرا به‌خاطر رویکرد مدرن و حذف تزئینات معمول، توجه زیادی جلب کرد و به‌عنوان بازسازی‌ای جسورانه از اثر ایبسن شناخته شد.
بازی چستین به‌خاطر عمق و قدرت آن، تحسین زیادی برانگیخت و اقتباس امی هرتزوگ، که گفت‌وگوها را فشرده و امروزی‌تر کرده بود، نامزد جایزه تونی برای بهترین اقتباس شد.

• جهت دانلود و حمایت از زیرنویس به سایت ساب‌سورس مراجعه و به صورت مستقیم زیرنویس را دریافت نمایید.

🔗 SubSource
• For WEB Version: Link

● Translated by: سوگند
● Sponsored by: آقای قدسی منش

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺



©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

نتیجه مسابقه یادداشت‌های فیلم آنورا

۱. سپاس از همه کسانی‌ که در مسابقه شرکت کردند و ما برخلاف پیش‌بینی اولیه با تعداد قابل توجهی از یادداشت‌های‌ باکیفیت مواجه شدیم که فرآیند داوری متن‌ها را سخت کرد.

۲. تکیه و خوشبینی ما بر دموکراسی برای مشخص شدن برنده، با خطای محاسباتی اولیه مواجه شد و به نوشته‌های باکیفیتی برخورد کردیم که نگارنده متن، بخاطر لایک‌های زیادی که نگرفته بود، نوشته‌اش رو پاک می‌کرد و از طرف دیگر با لایک‌های غیرارگانیک برای نوشته‌هایی مواجه شدیم که بصورت خوشبینانه افراد لایک‌کننده‌ای بودند که نه در کانال عضویت داشتند و نه در گروه، و صرفا بخاطر آشنایی/توصیه شخص مولف، نوشته‌ را لایک کرده بودند.
ما تصمیم گرفتیم این افراد را حذف نکنیم و تمامی آثار را فارغ از میزان لایک یادداشت، مورد داوری قرار دهیم.

۳. نوشته‌های زیر با اینکه به عنوان برنده برگزیده نشدند ولی ما به علت کیفیت قابل ملاحظه متن‌هایشان، در اختیار ماهنامه فیلم امروز قرار می‌دهیم تا در صورت صلاحدید در رسانه‌های ماهنامه، با اسم نگارنده متن منتشر شوند:

یادداشت اول

یادداشت دوم

یادداشت سوم

یادداشت چهارم

۴. یادداشت برگزیده مسابقه، در پست بعدی کانال گذاشته می‌شود و جدا از جایزه یک میلیونی تومانی که به فرد برنده اختصاص می‌یابد در اختیار ماهنامه فیلم امروز قرار می‌گیرد تا در صورت تایید کیفیت متن در تحریریه، با اسم شخص نگارنده یادداشت انتشار یابد.

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

«آنورا»: ظاهری جذاب با قلب توخالی
فیلم «آنورا»، ساخته‌ی شان بیکر، همچون رویایی رنگارنگ با ریتمی پرجنب‌وجوش آغاز می‌شود و مخاطب را در دنیای آنی، یا همان آنورا، غرق می‌کند. بیکر به تصویرسازی صریح و بی‌پرده‌ی از جامعه به حاشیه رانده شده کارگران جنسی شهرت دارد و فضا را مملو از زندگی می‌آفریند؛ خیابان‌هایی پر از رنگ‌های تند و کلاب‌هایی که با موسیقی تپنده‌، بیننده را به درون خود می‌کشانند. اثر که با افتخاراتی چون نخل طلای کن و جوایز اسکار همراه شده است با شروع هیجان‌انگیزش نوید داستانی پرکشش و عمیق را می‌دهد. اما در پشت این زرق‌وبرق خیره‌کننده، «آنورا» از نقصی آشکار رنج می‌برد. با وجود جذابیت بصری و ضرباهنگ تند اولیه، فیلم در عمق بخشیدن به شخصیت‌ها و روایت خود ناکام می‌ماند. داستان که می‌توانست کاوشی در زندگی قهرمانش باشد، بیشتر به تصویری گسسته از رویای آمریکایی شباهت دارد.

شخصیت‌ها؛ عروسک‌هایی در میان هرج و مرج
آنی، با بازی مایکی مدیسون که جذابیتی انکارناپذیر دارد، در آغاز زنی مستقل و سرسخت است. او آرزوی فرار از زندگی فعلی‌اش را دارد، ولی هرچه سیر حوادث پیش می‌رود، استقلالش رنگ می‌بازد و انگیزه‌های او تا پایان نامشخص باقی می‌ماند. چه زخم‌هایی از زندگی در حاشیه جامعه با خود حمل می‌کند؟ بیکر هیچ پاسخی نمی‌دهد و آنی را بیشتر به نمادی برای ایده‌هایش تبدیل می‌کند تا یک شخصیت زنده و ملموس. در طرف مقابل، وانیا بیشتر شبیه کاریکاتور کلیشه‌ای از امتیاز و ثروت می‌باشد. او و همراهانش صرفا بچه‌های مست کوکائین به جای شکر هستند. رفتارهایشان بیشتر برای ایجاد لحظات طنز به کار می‌روند تا ارائه‌ی نگاهی پرمعنا به کاراکتر‌ها.
رابطه‌ی میان آنی و وانیا، که بر پایه‌ی هیجانات زودگذر و نوعی معامله‌ بنا شده، فاقد عمق احساسی است. به همین دلیل، ماجرای جدایی آن‌ها نیز نه به‌عنوان یک تحول داستانی، بلکه بیشتر یک ترفند پیش‌پاافتاده جلوه می‌کند. وقتی وانیا، با بی‌اعتنایی آنی را کنار می‌گذارد و می‌گوید: «او فقط یک فاحشه است»، این لحظه می‌توانست ضربه‌ای عاطفی داشته باشد، اما از آنجا که فیلم از پرداختن به دنیای درونی طفره رفته، این صحنه بی‌تاثیر باقی می‌ماند. مأمورانی که برای متوقف کردن رابطه‌ وارد می‌شوند، نیز تک‌بعدی هستند و به تیپ‌های داستانی شباهت بیشتری نسبت به شخصیت‌های واقعی دارند.
دیالوگ‌ها همچون چرخ‌دنده‌های یک ماشین در طرح داستان جای می‌گیرند. روایت روان پیش می رود و کاراکتر‌ها اساساً کارگرانی هستند که برای حفظ کارکرد آن استخدام شده‌اند. زندگی عاطفی آنها در فیلم بی‌اثر است، مگر به میزانی که به هدف خدمت کند؛ هیچ صحبت جانبی وجود ندارد و آنها از چارچوب عملکرد خود فراتر نمی‌روند تا در رویاها و ایده‌ها فرو روند. نتیجه، گروهی از بازیگران که همچون سایه‌هایی در پس‌زمینه‌ی رنگارنگ ظاهر می‌شوند و پیش از آنکه تأثیری ماندگار بگذارند، محو می‌شوند.

جرقه‌هایی در تاریکی
مایکی مدیسون قلب تپنده‌ی «آنورا» بوده و انرژی خام و بی‌پرده‌اش به آنی جان می‌بخشد. چشمانش در لحظاتی با سرکشی و شکنندگی می‌درخشند و نشان می‌دهد که این نقش می‌توانست عمیق‌ و پراحساس‌تر هم باشد. اما حتی استعداد او نیز نمی‌تواند محدودیت‌های فیلمنامه در شخصیت‌پردازی را به‌طور کامل جبران کند. مارک ایدلشتین گرچه جنونی جذاب را به وانیا می‌آورد، ولی پرداخت ساده‌انگارانه‌، اجرای او را محدود کرده است.
از نظر فنی، «آنورا» خوش‌ساخت است. فیلمنامه، مسیر مشخصی را دنبال می‌کند؛ صعود زودگذر قهرمان از خیابان‌های بی‌رحم به دنیای ثروت، و سقوطی دوباره. تدوین، این نقاط عطف را با دقت به هم پیوند می‌دهد و هر صحنه در جای خود قرار می‌گیرد. جلوه‌های بصری نیز چشم‌نواز است. فیلمبرداری ۳۵ میلی‌متری درو دنیلز، تصاویری با درخشش خلق می‌کند. استفاده از لوکیشن‌های واقعی و نور طبیعی، هرچند تحسین‌برانگیز است، اما نمی‌تواند ضعف‌های روایی را پنهان کند. چیزی که لنگ می‌زند، تماس فیزیکی کاراکتر‌ها با مکان‌ها نیست، بلکه تماس ذهنی آنهاست. به آنها اجازه داده نمی‌شود تا در مورد مکان‌هایی که زندگی می‌کنند، حرف بزنند. به‌ویژه در پرده‌ی دوم، فیلم کش‌دار می‌شود و مخاطب را در میان ایده‌های ناتمام، سرگردان می‌گذارد.
فیلم فاقد ابعاد پنهان است که می‌توانست آن را از یک روایت خطی و ساده، به اثری پرمفهوم تبدیل کند. هیچ لایه‌ی زیرین و عمیقی برای کشف وجود ندارد، چیزی فراتر از آنچه می‌بینیم در دل داستان نهفته نیست. تدوین هرچند روان و دقیق اجرا شده، با این حال به جای خلق یک جریان عاطفی پرکشش، صرفاً صحنه‌ها را از پیش تعیین‌شده کنار هم قرار می‌دهد.

[بخش اول]

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian