♦️وقتی جشنواره فیلم کن در فرانسه پا گرفت از چشم سینمای اروپا یک اتفاق پیش پاافتاده به حساب می آمد. ایتالیایی ها مدت ها بود که با جشنواره ونیز، همین طور استودیوهای چینه چیتا به عالم و آدم فخر می فروختند و آلمان ها با داشتن نابغه های دیوانه ای مثل اریش فُن اشتروهایم و از سر گذراندن شوک سنگینی به نام لنی ریفنشتال هنوز گیج بودند و احساس می کردند دیگر چیزی از سینما نمی خواهند.
اما فرانسوی ها تازه کارشان با سینما شروع شده بود. آنها چینه چیتا نداشتند. لنی ریفنشتال و اشتروهایم هم نداشتند اما حافظه جمعی دقیقی داشتند که به آنها تذکر می داد با بقیه دنیا فرق های اساسی دارند و به نظر می رسید کن همان جایی یا چیزی است که آنها به واسطه اش می توانند ادعای تاریخی شان را این بار به سینما ثابت کنند.
در پاییز سال 1938 وقتی گوبلز دستور داد جایزه اول تنها جشنواره بین المللی سینمایی دنیا را که در ونیز برپا می شد به «المپیا»ی لنی ریفنشتال بدهند، فکرش را نمی کرد که با این کار او به نوعی بنیان گذار بزرگ ترین، پرادعاترین و غیرقابل پیش بینی ترین جشنواره دنیای سینما می شود...

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian
#Cannes_Film_Festival

... درواقع قطار شبانه ای که در سوم سپتامبر از ونیز به سوی پاریس در حرکت بود، علاوه بر مسافران خواب آلود همیشگی اش نفرتی را با خود می برد که جشنواره فیلم کن از آن به دنیا آمد. دو روزنامه نگار فرانسوی که در اصل به عنوان نماینده وزارت آموزش و هنرهای زیبای فرانسه به ونیز رفته بودند و تمام آن شب را در قطار به یک جشنواره سینمایی واقعی که در خدمت آرمانی والاتر از خدمت به دیکتاتورها باشد، فکر کرده بودند، بعد زا بازگشت به پاریس با ژرژ هوسمان، مدیرعامل بخشی از این وزارت خانه، درباره فکرشان صحبت کردند. هوسمان پیشنهاد آنها را در هیئت دولت طرح کرد و به تصویب رساند.
نماینده اتحادیه تهیه کنندگان و توزیع کنندگان فیلم امریکا در پاریس و نماینده سینمای بریتانیا دو نفر دیگری بودند که شاید به اندازه این فرانسوی ها از هیتلر و موسولینی متنفر نبودند اما به اندازه آنها سرشان برای ماجرا درد می کرد و خیلی سریع موافقتشان را اعلام کردند.
فرانسه می خواست مانند ایتالیا برای جشنواره خود شهری با پرستیژ شهر ونیز که جشنواره فیلم ونیز در آنجا برگزار می‌شود، برگزیند. شهرهای کن و بیاریتز از میان 10 گزینه، انتخاب های اول بودند. زمزمه هایی شنیده می شد که شهر کن انتخاب نهایی خواهد بود اما روز نهم ماه می ۱۹۳۹ شهر بیاریتز برای برگزاری جشنواره برگزیده شد. حامیان شهر کن دست از تلاش برنداشتند و در نهایت این شهر با پیشنهاد افزایش کمک مالی شهرداری، برنده و انتخاب شد. بنابراین شهر کن و دولت فرانسه روز سی و یکم ماه می به طور رسمی سند برگزاری جشنواره فیلم کن را امضا کردند.
در 24 ژوئن 1939 خبر برپایی اولین دوره یک جشنواره بین المللی سینمایی جدید، از اول تا بیستم سپتامبر در کازینو مونیسپال شهر کن اعلام شد. کل فیلم هایی که قرار بود در اولین دوره جشنواره نمایش داده شوند به بیست فیلم هم نمی رسید. «گوژپشت نوتردام»، «فقط فرشته ها بال دارند» و «جادوگر شهر اُز» از آمریکا، «جهنم فرشته»، «قانون شمال»، «ارابه اشباح» از فرانسه، «ما دو نفر» از سوئد، «الماس سیاه»، «روبرت و برتران» از لهستان و یک فیلم از شوروی به نام «فردا جنگ خواهد شد».
نخستین تماشاگران جشنواره نیز در ماه اوت به کن آمدند. ژان گابریل دومرگو نقاش، نخستین پوستر رسمی جشنواره را نیز طراحی کرد تا مقدمات برگزاری جشنواره فراهم شود و استودیو مترو گلدوین مایر یک کشتی اقیانوس‌پیما اجاره کرد تا ستارگان آمریکایی مانند تایرون پاور، گری کوپر، داگلاس فیربنکس جونیور، نورما شیرر،کری گرانت، مارلنه دیتریش، می وست، پل مونی، جیمز کاگنی، اسپنسر تریسی و جرج رافت را به کن بیاورد...

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian
#Cannes_Film_Festival

...همزمان با افتتاح جشنواره کن در روز اول سپتامبر، آلمانی ها به لهستان حمله کردند و زمان برگزاری جشنواره ۱۰ روز عقب افتاد، اوضاع بدتر شد و روز سوم سپتامبر جنگ اعلام شد و دیگر امکان برگزاری جشنواره ناممکن بود. تنها یک نمایش خصوصی برای فیلم «گوژپشت نوتردام» به کارگردانی ویلیام دیترله برگزار شد. تبلیغات این فیلم که ماکتی مقوایی از کلیسای نوتردام پاریس بود در ساحل کن ساخته شده بود و در نهایت جشنواره فیلم کن به دنیا نیامده، مرد.
فیلم برنده جشنواره کن 1939 تا سال 2002، به خاطر احترام به کشته شدگان جنگ جهانی دوم، مشخص نشد تا اینکه نخل طلای بهترین فیلم با بازنگری در سال 2002 توسط هیئت داورانی به ریاست ژان دورمسون به فیلم یونیون پاسیفیک به کارگردانی سیسیل بی. دمیل اهدا شد.

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian
#Cannes_Film_Festival

Title: Rita 2024
Director: Paz Vega
Genre: Drama
Country: 🇪🇸 [Spain]
Language: Spanish
Runtime: 1h 34m
Festival: #LocarnoFilmFestival
Awards: 5 Wins & 15 Nominations

⭐️IMDb: 6,6
🟢Letterboxd: 3,6/5

🔻خلاصه داستان:

سال 1984، سویل اسپانیا
ریتا و لولو خواهر برادری هستند که قصد رفتن به ساحل را دارند ولی در پس‌زمینه شهر، شور و شوقی دیوانه‌وار جهت صعود اسپانیا به مرحله نیمه نهایی یورو 1984 برپاست.

🔺️ دانلود فیلم - Download Movie 🔺️


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

♦️[ ترجمه اختصاصی توسط سینه‌فیلیا ]

Title: Macbeth: David Tennant & Cush Jumbo (2025)
Director: Max Webster
Genres: Drama
Medium: Theatre
Runtime: 1h 54m

🔻خلاصه داستان:

نمایش مکبث با بازی دیوید تنانت و کاش جامبو یکی از اقتباس‌های جدید و تحسین‌شده‌ی تراژدی معروف ویلیام شکسپیر است که ابتدا در سال 2023 در دونمار ورهاوس لندن روی صحنه رفت و سپس در سال 2024 برای مدت محدودی در تئاتر هارولد پینتر اجرا شد. این اجرا به کارگردانی مکس وبستر به دلیل نوآوری‌های بصری و صوتی، بازی‌های قدرتمند و رویکرد مدرن به این اثر کلاسیک، نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرده است.
تنانت در نقش مکبث به‌خاطر اجرای احساسی و قویش برنده‌ی جایزه‌ی Critics' Circle Award برای بهترین اجرای شکسپیری و جایزه‌ی WhatsOnStage برای بهترین بازیگر در یک نمایش شد.کاش جامبو: در نقش لیدی مکبث نیز نامزد جایزه‌ی WhatsOnStage شد.

🔺 دانلود فیلم - Download Movie 🔺

• جهت دانلود و حمایت از زیرنویس به سایت ساب‌سورس مراجعه و به صورت مستقیم زیرنویس را دریافت نمایید.

🔗 SubSource
• For WEB Version: Link

● Translated by: رضا رستگار
● Sponsored by: آقای قدسی منش


©️Cinephilia
🎗@Cinephilian

...اول سپتامبر 1939 روزی که قرار بود جشنواره افتتاح شود، جنگ آغاز شد. هیتلر به لهستان حمله کرد و در پاریس هیئت دولت فرمان آماده باش عمومی داد. جشنواره فیلم کن به دنیا نیامده، مرد.
شش سال بعد، وقتی هیتلر خودش را کشت و بمب اتمی ژاپنی ها را، فرانسوی ها دوباره دست به کار شدند و بالاخره اولین جشنواره بین المللی فیلم کن در 10 سپتامبر 1946 در کازینوی شهرداری کن و با کمک وزارت امور خارجه فرانسه افتتاح شد. آن شب آسمان شهر از آتش بازی روشن شده بود و گریس مور خواننده اپرا، مارسیز- سرود ملی فرانسه- را خواند.
همه تحت تاثیر قرار گرفته بودند و وزیری که جشنواره را افتتاح کرد آن قدر هیجان زده بود که گفت «در اینجا آغاز نخستین جشنواره کشاورزی را اعلام می کنم»!!!
حضار کف زدند و کمی بعد دروازه های صلح به روی 44 فیلم از سراسر دنیا گشوده شد. سال اول تنها سالی بود که هیئت داوران جشنواره شامل نماینده هایی از کشورهای شرکت کننده در آن بود و همچنین تنها سالی بود که در پایان همه خوشحال بودند؛ چون جایزه بزرگ به طور مشترک به یازده فیلم داده شد. گردانندگان فستیوال با این مژده که سال آینده در محلی آبرومندانه تر از کازینوی شهرداری از مهمان ها پذیرایی خواهندکرد، خبرنگارها، فیلمسازها و توزیع کننده های فیلم را که به زحمت تعدادشان به سیصد نفر می رسید بدرقه کردند.
حالا دیگر بولوار اصلی شهر- که هنوز کم عرض و معمولی بود- و ساحل- که هنوز از بوی چیزبرگر رستوران ها آکنده نبود- کاملا خلوت شده بود؛ آن قدر خلوت که سارتر بتواند بدون عنوان مزاحم «مهمان جشنواره» در امتداد آن پیاده روی کند، سوت بزند و احیانا شنا کند.

©️Cinephilia
🎗@Cinephilian
#Cannes_Film_Festival