من خوش قول نیستم چون دردهای انتظار را احساس نمی‌کنم. مثل یک گاو انتظار می‌کشم. چون اگر برای هستی گذرای خود هدفی ولو خیلی نامطمئن احساس کنم، چنان به خاطر ضعف ام وامانده هستم که وقتی هدفی پیش رویم باشد با اشتیاق هر چیزی را به خاطر آن تحمل می‌کنم. اگر عاشق باشم، آن وقت چه‌ها که نمی‌کنم. سال‌ها پیش، زیر آن طاقگان‌های میدان چه انتظار ها کشیدم تا پیدایش شود و من حتی او را در حالی ببینم دوشادوش محبوبش قدم می‌زند. سر قرارها دیر حاضر شده‌ام، تا حدی بر اثر بی‌دقتی، تا حدی از سر نا آگاهی از رنج انتظار، اما تا حدی هم برای آنکه از طریق جستجویی تازه و نامطمئن برای آدم‌هایی که با آنها قرار گذاشته بودم به هدف‌های تازه و پیچیده‌ای دست یابم، و به این ترتیب به امکان انتظار طولانی و نامطمئن دست پیدا کنم. از این واقعیت که من در کودکی ترس عظیمی از انتظار کشیدن داشتم می‌شود این نتیجه را گرفت که تقدیر من چیزی بهتر بود و من آینده ‌ام را از پیش می‌دیدم...

حرفهای مشترک من و کافکا

@abitpsycho

درضمن نوشت:
اکثر اینایی که با عنوان "حرفهای مشترک من و کافکا" میزارم بخشهایی از "نامه به فلیسه" است

ازونجایی که این کتاب رو نسخه ی فیزیکیشو پیدا نکردم به راحتی، اگه کسی جایی دید ممنون میشم بهم بگه.
یا اگه داره و میتونه بهم قرض بده خیلی بیشتر ممنون میشم.
@abitpsycho

بوی موهات لعنتی...
@abitpsycho

نه، اسم او را هرگز نخواهم برد، چون دیگر او با آن اندام اثیری، باریک و مه‌آلود، با آن دو چشم درشت متعجب درخشان که پشت آن زندگی من آهسته و دردناک میسوخت و میگداخت او دیگر متعلق به این دنیای پست درنده نیست. نه، اسم او را نباید آلوده به چیزهای زمینی بکنم. بعد از او من دیگر خودم را از جرگه‌ آدمها، از جرگه احمق ها و خوشبخت‌ ها به کلی بیرون کشیدم و برای فراموشی به شراب و تریاک (این مورد فقط مربوط به هدایته، من تریاک نکشیدم تا حالا) پناه بردم . زندگی من تمام روز میان چهار دیوار اطاقم میگذشت...

زمانی، حرفهای مشترک من و هدایت


@abitpsycho

دنیا از پیام‌های بازرگانی شروع شد؛ کم‌کم، با زاد و ولد آدم‌هایی برای تبلیغات معرفی شدند. بعد آدم‌ها به دو دسته تقسیم شدند، آن هایی که عدد بودند که "نفر" صدایشان می‌کردند و آن هایی که "قهرمان" بودند که در پیام‌ها معرفی می‌شدند. بعد انسان ها به یک معنای جدید با تعریف "حوصله" دست یافتند. امروزه انسان‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ آن ها که حوصله دارند و آن ها که حوصله ندارند.

هادی پاکزاد
@HPakzadArt

راه خودم را به روشنی نمی‌توانم ببینم. انگار هر آنچه را داشتم از دستم رفته است، و انگار که اگر همه‌شان دوباره بدست بیایند چندان خشنودم نخواهد کرد...

حرفهای مشترک من و کافکا



@abitpsycho

بزرگوار میگفت: برتری بچه دار شدن به سگ خریدن اینه که میتونی بهش حرف زدن یاد بدی. بقیه برتری ها مال سگ خریدنه

@abitpsycho

یادمه دبستان که بودم وقتی فوتبال بازی میکردم، به محض پا به توپ شدن شروع میکردم به زدن آهنگ فوتبالیستا
دی ری دی دین دین دین...
@abitpsycho

یه عده هستن كه درواقع عكاس نما تشریف دارند

1-اونایی كه دوربین دارن ولی عكاسی بلد نیستن كه پست ترین درجه ان
2-اونایی كه دوربین ندارن ولی عكاسی بلدن كه خیلی بدبختن
3-اونایی كه هم دوربین دارن و هم عكاسی بلدن اما بازم عكاس نیستن كه خب دوربینشون حیف میشه

@abitpsycho

یه عده با دوربین عكاسی كاری كردن كه دیگه مثل كاندوم میمونه، یعنی اینجوری كه دست طرف دوربین دیدی دیگه بدون قصد داره باهات نزدیكی كنه...

@abitpsycho

اینستاگرام فضاییست که نه تنها به هرکس یک دوربین دارد، که هرکس یک گوشی موبایل دارد توهم عکاس بودن داده است
#اینستا
@abitpsycho

روز عکاس هم مبارک
@abitpsycho

شب بود...

@abitpsycho

گل اندام میگفت:

آدم هايى كه براى آرامش ، تنها به كافه ميروند و با هيچ كس حرف نميزنند ..
اينها آدم هاى خطرناكى هستند كه به دوست داشتن بى كلام ، دلتنگى بى كلام و تنفر بى كلام روى آورده اند .

قهوه سرد آقاى نويسنده
روزبه معين

@abitpsycho

دل سنگ ترشروی تو، پرپر دلمه نمیبینه :-/
@abitpsycho

ببین اینطوریه که تو نمیخوای عرق بخوری ولی خب پول ویسکی خریدنم نداری در نتیجه ودکا میخری
ودکا نوشیدنی الکلی میانمایگان
@abitpsycho

وقتی تمام سلولهات یه آغوش امن میخوان...
وقتی همه خاطره های لعنتیت به حرف میان...

ترکم که میکردی نور فانوس های دریا مردن...
موریانه های خیال قایق نجاتو خوردن...
فرشته های دریایی منو به موج ها سپردن...
امواج سهمگین وحشت منو تا مرز مرگ بردن...

#هادی_پاکزاذ
@abitpsycho

“I think I need a drink.'
'Almost everybody does only they don't know it.”

Charles Bukowski, Women

@abitpsycho

دانشگاه تهرانی که باشی، هر چیزی رو با قارچ و پنیر میخوری...
@abitpsycho