"بیا بهت پانتومیم یاد بدم...
یه پیاده روی طولانی بهم بده با یه عالمه برگ...
تا برات مردو بازی کنم..."
@abitpsycho

بزرگوار میگه: چقدر برف اومده تو اینستاگرام!
@abitpsycho

بزرگوار میگه: فاطمه اسم بدی نیس...
درواقع مثل newfolder میمونه واسه دخترا...
بعدا اگه لازم بود یه چیز دیگه صداشون میکنن
@abitpsycho

با توجه به این که اگر کمی بی ادبانه تر پست میذاشتم و کمی بیش تر از شئونات فاصله میگرفتم، میتونستم بیشتر و شاید بهتر پست بزارم آیا با بی ادب بودن من موافقید؟
anonymous poll

بله – 62
👍👍👍👍👍👍👍 74%

خیر – 22
👍👍 26%

👥 84 people voted so far.

a dame to kill for...
@abitpsycho

عجب...

و من اون یه نفری که لیو داد که از 200 شدیم 199رو نخواه بخشید
@abitpsycho

و من یه دانشجوی طراحی صنعتیم که الان دارم درمورد نظریه ی رشد پیاژه میبافم و نگرانِ اینم که کار تصویرگریم واسه نمایشگاه آماده نشه
@abitspycho

"داشتن مرا تنها تو بلدی. تو می‌دانی کجای زندگی‌ام بایستی که خوب‌ترین تصویر واقعی‌ام را ببینی. تو من را می‌شناسی. تو می‌دانی چطور شادم کنی.
تو، دلیل واقعی‌ترین لب‌خندهای منی."
@abitpsycho

im a bit free man
@abitpsycho

از بیرون خسته و کوفته برمیگردی. چای درست میکنی، سرت رو میزاری روی بالش و خوابت میبره...یک ساعت بعد چشماتو باز میکنی و اولین چیزی که میگی اینه که: شت، چاییم سرد شد!
@abitpsycho

صبح چشماتو باز میکنی و حسرت اینو میخوری که دیشب چای نخوردی و خوابت برده!
@abitpsycho

" مجموع مه رویان کنار، تو یار بی همتا کنار..."
@abitpsycho

صرفا کافیه وقتی صبح منو صدا میکنید بهم بگید چای گذاشتید واسم یا همچین چیزی. اگه مرده باشم هم احتمال بیدار شدنم هست
@abitpsycho

کسی نمیخواد کادوی ولنتاین، بهم بده؟
@abitpsycho

وقتی میرید حمام با خودتون گوشی یا ساعت ببرید که یهو به خودتون نیاید و ببینید دیرتون شده
@abitpsycho

هر کی میگه دانشگاه مث قیف برعکسه یا دانشگاه نرفته یا یه دانشگاهی رفته که مث همون نرفتنه، دانشگاه نِی ـه آقا نِی! نِیِ ساندیس!

یکی از اشتباهات بزرگ من موقع حساب کردن، اینه که به جمله ی : "بعد شماره کارتتو بده برات بریزم"، اعتماد میکنم
@abitpsycho

تا حالا شده وقتی داری فیلم میبینی یا کتاب میخونی اونقدر غرقش شی که نفهمی چی شد و برگردی از عقب تر بخونی یا ببینی دوباره؟

من بهش میگم سراشیبی.
سرعتت زیاد میشه و میری و میری و دور و برت رو نمیبینی، نمیفهمی مسیری که اومدی چه شکلی بود و برمیگردی نگاه میکنی و میبینی بدون این که متوجه بشی چقدر دور شدی...چقدر حرکت کردی....

سراشیبی زندگی هم همینه.

چشماتو باز میکنی و میبینی که دانشگاهت داره تموم میشه...بزرگ شدی.
حتی پیر شدی...
داری مثل آدم بزرگا زندگی میکنی...
دغدغه ی موقیت اجتماعی و شغلی و کوفت و زهرمار داری و هزاران چیز دیگه...
نصف روز داری به کار و قسمتای جدی زندگی فکر میکنی و نمیفهمی این شوخی بدون خنده ی روزگار چطور تا این حد جدی شد یهویی...
مسیر چجوری به این نقطه رسونده تو رو...

و توی این نقطه از زندگی دیگه نمیتونی زندگیت رو ورق بزنی و برگردی از چند سال قبل دوباره زندگی کنی...

و اینجا تازه جاییه که میفهمی سراشیبی، کجای این زندگی عریض و طویل بوده...

@abitpsycho