یه مدت که توی جهنم هم بمونی، بعد قرار باشه بری بهشت، دلت میگیره و حس دلتنگی پیدا میکنی نسبت به جهنم...
@abitpsycho

"همچو عکس رخ مهتاب که افتاده در آب
در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست..."
@abitpsycho

تو سرفه ام کنی قشنگه..
@Arshakeri

غمگینم. مثل کسی که داره میره.
@abitpsycho

با احتساب دو تا اکانت خودم، دویست و سیزده نفرید، خب؟

هرکدومتون بگردید یه پست رو که خوشتون اومده یه جا فوروارد کنید تو یه گروپی، کانالی جایی...
والله دلشاد میشم.

و کیه که ندونه شاد کردن دل مومن ثواب داره؟

@abitpsycho

و آخرین شبِ امسال هیچ فرقی با بقیه ی شب ها نداره، جز این که آخرین شبه!
@abitpsycho

مثل این که امسال فاز "وای، من هیچ حسی به سال نو ندارم" مده
@abitpsycho

باز خوبه سال نو اونقدری اهمیت داره که همه درموردش پست بزارن با مضمون این که سال نو اهمیت نداره

@abitpsycho

نمیگم سال نود و شیش سال خوبی بود، اما سالی بود که توش خیلی چیزا یاد گرفتم و خیلی بهتر شدم.
حالم بهتره و امید دارم به زندگی و استارت اتفاقات خوب رو توش میبینم

@abitpsycho

به هرحال که سال جدیدتون بهتر از سالای قدیمیتون باشه به حق پنج تن.
@abitpsycho

سخت کوشی یعنی تا سه نصف شب، شب عید سنباده بزنی.
انگشتام پاره شدن.
@abitpsycho

همون پسر ساکت و کم حرفی که چشماشو پشت موهای تک و توک سفیدش پنهان میکرد تا نبینن غم توی چشماشو... تا نبینن دوست داشتنشو چون ترس از دست دادن داشت...
همون پسره که بالای پله های معماری تنهایی مینشست...
همون که هرکی نمیشناخت بهش میگفتن اون که همیشه چهره اش اونقدری خسته است که انگار جای فرهاد واسه شیرینش کوه کنده...


این متن رو زمانی دوستی نوشته بود از من...
راستش چندان نمیتونم تصدیقش کنم ولی صرفا جالب بود برام...

@abitpsycho

نمیدونم خوشحال باشم یا نه، اولِ سال که آرزو کردم دیدم که دارم حداقل به سمتِ محقق شدنِ چیزی که آرزو کردم حرکت میکنم.

واضحا قدم برداشتن در مسیر آمال، اتفاق خوبیه برای هر کس.

اما میترسم که آرزوهام زیادی کوچیک بوده باشن که آلردی در مسیر دستیابیشونم.

@abitpsycho

به علت نامعلومی همیشه ایام نوروز یا تابستون سیستم عامل گوشیمو انگولک میکنم.
@abitpsycho

چنان که گویی خداوند آزمایشگاه ندارد.
موش آزمایشگاهی یا حتی آدم آزمایشگاهی نیافریده...

هر فرضیه ای که دارد یا هر چیزی را که میخواهد امتحان کند مستقیما فرود می آورد وسط زندگی ما...

یا شاید هم ما موجودات آزمایشگاهی اش هستیم...

@abitpsycho

همیشه گونه ای مریضی در من وجود داشته است...
احتمالا از پدرم به ارث برده ام...
تا آن جا که میدانم، او هم همسن و سالِ الان من که بود همین بیماری را داشته.
شاید هم اصلا این بیماری وراثتی نباشد.

یک‌جور بیماریست که دلت می‌خواهد همه مشکلات را تنهایی حل کنی.
تنهاییِ تنهایی.
در مراحل حاد، تنهایی حل نکردن یک مشکل تا مدت های طولانی برایت درد میشود.
درد میشود که چرا تنهایی حلش نکرده ای.
اما زورت نمی‌رسد و حل می‌شوی توی همه ی مشکلاتت.
این بار قطعا "تنهایی" حل می‌شوی در مشکلات.

@abitpsycho

کاش حداقل کر بودیم.
حرفِ هم را نشنویم راحتتر از این است که حرفِ هم را نفهمیم.
@abitpsycho

گوشیم میگه که:
we're getting there...
and it will be worth to wait...

و با توجه به این که از شروع پروسه ی انگولک کردنش تا این لحظه سه ساعت میگذره، واااااای به حالش اگه دروغ بگه.
@abitpsycho

همچنین 7-8 گیگ دانلود کردم جهت اتمام این پروسه و نگرانِ برخورد خشونت آمیز از طرف خانواده درصورت تموم شدن اینترنت هم هستم.
@abitpsycho

و در این مورد که یه بار شعر میزارم یه بار حرف میزنم دو بار نصیحت میکنم و سه بار انتقاد و الان دارم شرحِ حال لحظه ای مینویسم.

این که همه ی شما محترمید و ارادتمندتون هستم به هیچ عنوان من رو در قبال شما مسئول نمیکنه که الزاما آنگونه که شما پسندتان شود بنویسم که آقا!
میاید میگید زیاد مینویسی. کم پست میزاری، بیمزه ای و فلان!
میخواید از کانال لفت بدم؟

@abitpsycho

یه چیز وحشتناک:
متولدین هشتاد، سال دیگه به سن قانونی میرسن حتی!

@abitpsycho