عجیب این که از نظر من شهریور پاییز است و خرداد تابستان.
همانطور که اسفند بهار است و آذر زمستان!
@abitpsycho
همانطور که اسفند بهار است و آذر زمستان!
@abitpsycho
راستش را بخواهید، این مسئله که وقتی به چتهایم نگاه میکنم، معمولا آخرین پیام ها از طرف من نیست، گاهی به من حس عذاب وجدان میدهد.
@abitpsycho
@abitpsycho
ساعت حدود 11 بود که از دفتر داشتم به سمت خانه می آمدم...
به امین زنگ زدم که بپرسم شام خورده اند یا نه؟
با بارمان داشتند اطراف خانه قدم میزدند که به آن ها ملحق شدم.
امین بی مقدمه و به شوخی گفت: بریم پارک لاله؟
موافقت کردم.
بارمان هم موافق بود.
و عملی شدن تصمیممان به 1-2 دقیقه هم نرسید که تپسی آمد.
تا حدود ساعت 1 پارک لاله و بلوار کشاورز را متر کردیم.
این ساعت ها آن حوالی خلوت میشوند و شاید هر چند دقیقه حتی 1 ماشین عبور کند.
به این فکر کردیم که کجا ممکن است الان کمی شلوغتر و جالب تر باشد.
رفتن به سمت برج میلاد یا بام تهران، آن قدر جذاب نبود.
پارک نیاوران اما چرا.
و تپسی.
راستش کمی برایم عجیب بود که حدود 2 بعد از نیمه شب، پارک نیاوران پر بود از دختر و پسرهایی جوانی که میگفتند و میخندیدند و خود را با معدود تفریحاتی را که میشود آن ساعت ها در تهران داشت، سرگرم میکردند.
محدود به بدمینتون بازی کردن یا قلیان کشیدن در پارک و قدم زدن، یا این که یافتن کنجِ خلوتی در قسمت های تاریک تر پارک.
حدود ساعت 3:30 بود که از آن جا پیاده به سمت خانه راه افتادیم.
و خب شاید بدون هیچ برنامه ریزی ای، اینطور شب را گذراندن، چیزی نیست که آدم های زیادی تجربه اش کنند.
@abitpsycho
به امین زنگ زدم که بپرسم شام خورده اند یا نه؟
با بارمان داشتند اطراف خانه قدم میزدند که به آن ها ملحق شدم.
امین بی مقدمه و به شوخی گفت: بریم پارک لاله؟
موافقت کردم.
بارمان هم موافق بود.
و عملی شدن تصمیممان به 1-2 دقیقه هم نرسید که تپسی آمد.
تا حدود ساعت 1 پارک لاله و بلوار کشاورز را متر کردیم.
این ساعت ها آن حوالی خلوت میشوند و شاید هر چند دقیقه حتی 1 ماشین عبور کند.
به این فکر کردیم که کجا ممکن است الان کمی شلوغتر و جالب تر باشد.
رفتن به سمت برج میلاد یا بام تهران، آن قدر جذاب نبود.
پارک نیاوران اما چرا.
و تپسی.
راستش کمی برایم عجیب بود که حدود 2 بعد از نیمه شب، پارک نیاوران پر بود از دختر و پسرهایی جوانی که میگفتند و میخندیدند و خود را با معدود تفریحاتی را که میشود آن ساعت ها در تهران داشت، سرگرم میکردند.
محدود به بدمینتون بازی کردن یا قلیان کشیدن در پارک و قدم زدن، یا این که یافتن کنجِ خلوتی در قسمت های تاریک تر پارک.
حدود ساعت 3:30 بود که از آن جا پیاده به سمت خانه راه افتادیم.
و خب شاید بدون هیچ برنامه ریزی ای، اینطور شب را گذراندن، چیزی نیست که آدم های زیادی تجربه اش کنند.
@abitpsycho
Forwarded from آرشام میگوید: (arsham)
همكارم گفت: من امروز يكم زودتر برم اشكال نداره؟
گفتم: ...راحت برو هیچکی حواسش نیست
بهت قول میدم سخت نیست لااقل برای تو...
@abitpsycho
گفتم: ...راحت برو هیچکی حواسش نیست
بهت قول میدم سخت نیست لااقل برای تو...
@abitpsycho
Forwarded from آرشام میگوید:
به جای دوری كوچ كنم، برم تو رو از دست بدم...
یك شهر طراحی كنم به آغوش تو بسط بدم...
#هادی_پاكزاد
@abitpsycho
یك شهر طراحی كنم به آغوش تو بسط بدم...
#هادی_پاكزاد
@abitpsycho
گفت: سیگار ضرر داد!
پاسخ دادم: احتمالا یک سیگاری به ضررهای سیگار بیشتر از یک غیر سیگاری آگاهی دارد اما لابد مزایایی را در آن میبیند که باعث میشود میان آن مزایا و ضرر سیگار، مزایا را انتخاب کند.
او گفت: ضرر سیگار مشخص است و نمیشود درموردش صحبت کرد!
به او گفتم: خب نوشابه هم ضرر دارد (شايد بيشتر از سيگار با توجه به میزان مصرفش) اما خب مردمي كه نوشابه ميخورند بيشتر از مردمي هستند كه سيگار ميكشند
و تنها دليلش اين است كه توليد نوشابه سودآوري بيشتري دارد و مردم به اميالي كه با هزينه ي كمتر و قبح كمتري تجربه اش ميكنند سخت تر "نه" ميگویند و اصولا "خوردن" برای مردم دست آوردني تر است از "کشیدن"
همهي اينا كنار هم به اين معنيست كه يا بايد گفت "داون ويت كاپيتاليسم" و يا فرض را بر انتخاب گذاشت و اول نوشابه را قبيح انگاشت و بعد از آن سيگار
اگرچه راه سومي هم وجود دارد که راهِ آسانِ عبور كردن از هردو و اكتفا كردن به لفظ "بگذريم" است.
@abitpsycho
پاسخ دادم: احتمالا یک سیگاری به ضررهای سیگار بیشتر از یک غیر سیگاری آگاهی دارد اما لابد مزایایی را در آن میبیند که باعث میشود میان آن مزایا و ضرر سیگار، مزایا را انتخاب کند.
او گفت: ضرر سیگار مشخص است و نمیشود درموردش صحبت کرد!
به او گفتم: خب نوشابه هم ضرر دارد (شايد بيشتر از سيگار با توجه به میزان مصرفش) اما خب مردمي كه نوشابه ميخورند بيشتر از مردمي هستند كه سيگار ميكشند
و تنها دليلش اين است كه توليد نوشابه سودآوري بيشتري دارد و مردم به اميالي كه با هزينه ي كمتر و قبح كمتري تجربه اش ميكنند سخت تر "نه" ميگویند و اصولا "خوردن" برای مردم دست آوردني تر است از "کشیدن"
همهي اينا كنار هم به اين معنيست كه يا بايد گفت "داون ويت كاپيتاليسم" و يا فرض را بر انتخاب گذاشت و اول نوشابه را قبيح انگاشت و بعد از آن سيگار
اگرچه راه سومي هم وجود دارد که راهِ آسانِ عبور كردن از هردو و اكتفا كردن به لفظ "بگذريم" است.
@abitpsycho
اگر در تابستان در درياي جنوب يا حتي بعضي شهرهاي شمالي شنا كرده باشيد، تجربه ي عجيب و احتمالا ناخوشايند زماني كه در ساحل قدم ميگذاريد، هوا گرم و مرطوب است و با تن خيس عرق ميريزيد و هرچه صبر ميكنيد بدنتان خشك نميشود و در كوچكترين غفلتي، حجم قابل قبولي ماسه به دانه هاي ماسه ي روي پوستتان اضافه ميشود، برايتان ناشناخته نيست.
دلتنگي هواي مرطوب و گرم است و خستگي دانه هاي ماسه اي كه به تنتان ميچسبند اما جدا نميشوند.
@abitpsycho
دلتنگي هواي مرطوب و گرم است و خستگي دانه هاي ماسه اي كه به تنتان ميچسبند اما جدا نميشوند.
@abitpsycho
توی طیف رنگ موها و ریشم از مشکی تا سفید رو داشتم که به حمدالله امروز قرمز هم توش پیدا شد.
زدم رفت.
@abitpsycho
زدم رفت.
@abitpsycho
خب. از مسخره بازي كه بگذريم، بياييد درمورد كرودفاندينگ برايتان بگويم و پروتوتایپ کردن، تا كمي آموزنده باشيم.
با امین درمورد جذب سرمایه صحبت میکردیم که کرودفاندینگ را پیشنهاد داد.
واقعيت اين است که روی کاغذ ١٠٠هزار تومان براي خيلي از ما، پولي نيست كه تغيير خاصي در زندگيمان بوجود بياورد.
براي مثال در يك جامعه ي كوچك ٤٠٠ نفري، ١٠٠هزار تومان به ازاي هر نفر ميشود ٤٠ ميليون تومان سرمایه و این درحالتی است که اگر شما چهل میلیون تومان را از یک سرمایه گذار بخواهید، فارع از این که برای چه کاری آن پول را گرفته اید، بخشی از سهام شما را خواهد گرفت.
اما در سیستم کرودفاندینگ یا سرمایه گذاری جمعی، ادعای سهام عموما وجود ندارد.
چرا که کسی که 100هزار تومان را پرداخت کرده است، طبعا نمی تواند به عنوان شریک شما به حساب بیاید.
این از مزایای کرودفاندینگ است که شما سرمایه را جذب میکنید اما سهام را شریک نمی شوید.
در این لحظه که 54 نفر که یک نفرشان هم خودم بودم، پیام قبلی را سین کرده اند، کسی پولی واریز نکرده است و تعداد کسانی هم که میخواستند واریز کنند، انگشت شمار بود.
علت چیست؟
علت این که سرمایه گذار جمعی، به دنبال یک حس یا نوعی دریافت اجتماعی یا رضایت از خود میگردد در اکثر مواقع.
برای مثال زمانی که اسنپ موتوری پس از توصیف یک تراژدی توی چنل شماره کارت گذاشت، مردم برای شریک شدن در یک "کمک" یا "کار خیر" یا هر چیز دیگری که اسمش باشد، این کار را انجام دادند.
یا بسیاری از پروژه هایی که در کیک استارتر یا بسترهای دیگر، به این صورت جذب سرمایه کرده اند، عموما هدیه ای را به طرف سرمایه گزار داده اند یا حداقل به او توضیح داده اند که در چه چیزی قرار است شریک شود..
از طرف دیگر، این که مبلغی ذکر شود، این جذب سرمایه رو به عنوان یک تعهد به مخاطب القا میکند و سبب میشود، که دافعه ای بوجود بیاید.
اما باز هم با فرض رعایت همه ی این ها، کرودفاندینگ صرفا درصورتی پاسخگوست که یا جامعه ی هدف بسیار گسترده باشد. (مثلا به جای 100 هزارتومان، هزار تومان را از 40000 نفر بخواهید)
و یا این که پروژه به خوبی تبلیغ شود و موثر روی جامعه تاثیر بگذارد و یا به هرنحو ممکن قدردانی شایسته ای از سرمایه گذار کند.
و اما درمورد پروتوتایپ کردن :
در بیزنس اصولا باید کم هزینه ترین و ساده ترین راه را انتخاب کرد، برای این که بتوان از موفقیت پروژه تا حدودی اطمینان حاصل کرد.
اولین بار که با این مفهوم آشنا شدم، فرید میخواست یک سامانه ی سفارش آنلاین قهوه را تست کند.
دوستانش را دعوت کرد و بی مقدمه گفت که سایتی برای سفارش آنلاین قهوه پیدا کرده است.
با یک کافه و یک پیک از قبل هماهنگ کرده بود، سفارش ها را به کافه داد و پیک آن ها را تحویل گرفت و به مقصد رساند.
قهوه سرد بود.
این پروژه نمیتوانست موفق باشد.
و درمورد کرودفاندینگ، توضیح ندادیم. تبلیغ نکردیم و جامعه ی آماریمان کوچک بود و مبلغ زیاد.
پروتوتایپ ناموفق بود.
@abitpsycho
با امین درمورد جذب سرمایه صحبت میکردیم که کرودفاندینگ را پیشنهاد داد.
واقعيت اين است که روی کاغذ ١٠٠هزار تومان براي خيلي از ما، پولي نيست كه تغيير خاصي در زندگيمان بوجود بياورد.
براي مثال در يك جامعه ي كوچك ٤٠٠ نفري، ١٠٠هزار تومان به ازاي هر نفر ميشود ٤٠ ميليون تومان سرمایه و این درحالتی است که اگر شما چهل میلیون تومان را از یک سرمایه گذار بخواهید، فارع از این که برای چه کاری آن پول را گرفته اید، بخشی از سهام شما را خواهد گرفت.
اما در سیستم کرودفاندینگ یا سرمایه گذاری جمعی، ادعای سهام عموما وجود ندارد.
چرا که کسی که 100هزار تومان را پرداخت کرده است، طبعا نمی تواند به عنوان شریک شما به حساب بیاید.
این از مزایای کرودفاندینگ است که شما سرمایه را جذب میکنید اما سهام را شریک نمی شوید.
در این لحظه که 54 نفر که یک نفرشان هم خودم بودم، پیام قبلی را سین کرده اند، کسی پولی واریز نکرده است و تعداد کسانی هم که میخواستند واریز کنند، انگشت شمار بود.
علت چیست؟
علت این که سرمایه گذار جمعی، به دنبال یک حس یا نوعی دریافت اجتماعی یا رضایت از خود میگردد در اکثر مواقع.
برای مثال زمانی که اسنپ موتوری پس از توصیف یک تراژدی توی چنل شماره کارت گذاشت، مردم برای شریک شدن در یک "کمک" یا "کار خیر" یا هر چیز دیگری که اسمش باشد، این کار را انجام دادند.
یا بسیاری از پروژه هایی که در کیک استارتر یا بسترهای دیگر، به این صورت جذب سرمایه کرده اند، عموما هدیه ای را به طرف سرمایه گزار داده اند یا حداقل به او توضیح داده اند که در چه چیزی قرار است شریک شود..
از طرف دیگر، این که مبلغی ذکر شود، این جذب سرمایه رو به عنوان یک تعهد به مخاطب القا میکند و سبب میشود، که دافعه ای بوجود بیاید.
اما باز هم با فرض رعایت همه ی این ها، کرودفاندینگ صرفا درصورتی پاسخگوست که یا جامعه ی هدف بسیار گسترده باشد. (مثلا به جای 100 هزارتومان، هزار تومان را از 40000 نفر بخواهید)
و یا این که پروژه به خوبی تبلیغ شود و موثر روی جامعه تاثیر بگذارد و یا به هرنحو ممکن قدردانی شایسته ای از سرمایه گذار کند.
و اما درمورد پروتوتایپ کردن :
در بیزنس اصولا باید کم هزینه ترین و ساده ترین راه را انتخاب کرد، برای این که بتوان از موفقیت پروژه تا حدودی اطمینان حاصل کرد.
اولین بار که با این مفهوم آشنا شدم، فرید میخواست یک سامانه ی سفارش آنلاین قهوه را تست کند.
دوستانش را دعوت کرد و بی مقدمه گفت که سایتی برای سفارش آنلاین قهوه پیدا کرده است.
با یک کافه و یک پیک از قبل هماهنگ کرده بود، سفارش ها را به کافه داد و پیک آن ها را تحویل گرفت و به مقصد رساند.
قهوه سرد بود.
این پروژه نمیتوانست موفق باشد.
و درمورد کرودفاندینگ، توضیح ندادیم. تبلیغ نکردیم و جامعه ی آماریمان کوچک بود و مبلغ زیاد.
پروتوتایپ ناموفق بود.
@abitpsycho
😁1
آرشام میگوید:
Gustavo Santaolalla – The Last of Us
اين موسيقي اصلي بازي انحصاري ps4 است به نام last of us.
من هيچوقت طرفدار كنسول نبوده ام و نيستم هم.
اما ميتوانيد مطمئن باشيد كه اگر روزي من را درحال بازي با ps4 ببينيد، قطعا last of us را بازي ميكنم.
@abitpsycho
من هيچوقت طرفدار كنسول نبوده ام و نيستم هم.
اما ميتوانيد مطمئن باشيد كه اگر روزي من را درحال بازي با ps4 ببينيد، قطعا last of us را بازي ميكنم.
@abitpsycho