الان هیچی بیشتر از یه پیتزای خوب خوشحالم نمی‌کنه.
@abitpsycho

واقعیت این است که از نظر من غم و شادی (معمولاً) می‌گذرند.
جز یک دسته از غم‌ها.
غم‌هایی هستند که می‌مانند و یک لحظه که غفلت می‌کنی، گلویت رو می‌گیرند و هربار تا مرز خفگی راه نفست را می‌بندند و ممکن است هرگز نگذرند.


فرض کنید سال‌ها زندگیتان را صرف ساختن خانه‌ای کرده باشید.
یک روز که به سر کار می‌روید، برگردید و خانه‌تان را مخروبه ببیند.
شهرداری با لودر از روی خانه‌تان رد شده باشد.
خودتان را هم به هزار در و دیوار زده باشید برای مجوز گرفتن و ... و همه کار کرده باشید.
کسی هم به شما نگفته باشد قرار است این اتفاق بیفتد.
نه نامه‌ای و نه حتی یک تماس تلفنی.
یک روز بی آن‌ که بدانید یا حتی بگذارند وسایلتان را بردارید، خانه را ویران کرده باشند و بروند.
حتی فرصت داد و بیداد کردن سر راننده‌ی لودر هم ازتان گرفته شود.

ممکن است به دنبال محل جدیدی برای زندگی بگردید.
جایی را اجاره کنید یا خانه‌ای از نو بسازید.
می‌گذرد. نقل مکان می‌کنید و در خیابان نخواهید خوابید.

این‌ها هیچ‌کدام باعث نمی‌شود که هربار با دیدن عکسی از خانه‌ی قدیمی، صحبتی درباره‌‌ی لودر و هزارچیز دیگر، خانه‌ی قدیمی روی سرتان آوار نشود.

@abitpsycho

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
ببین که در طلبت حال مردمان چون است

به یاد لعل تو و چشم مست میگونت
ز جام غم می لعلی که می‌خورم خون است

ز مشرق سر کو آفتاب طلعت تو
اگر طلوع کند طالعم همایون است

حکایت لب شیرین کلام فرهاد است
شکنج طره لیلی مقام مجنون است

دلم بجو که قدت همچو سرو دلجوی است
سخن بگو که کلامت لطیف و موزون است

ز دور باده به جان راحتی رسان ساقی
که رنج خاطرم از جور دور گردون است

از آن دمی که ز چشمم برفت رود عزیز
کنار دامن من همچو رود جیحون است

چگونه شاد شود اندرون غمگینم
به اختیار که از اختیار بیرون است

ز بیخودی طلب یار می‌کند حافظ
چو مفلسی که طلبکار گنج قارون است


#حافط

@abitpsycho

تهران یه‌جوری داره بارون می‌آد انگار تقصیر منه!
@abitpsycho

این دیگه بارون نیست.
داره با کون میاد!

@abitpsycho

برای سالی که گذشت.

@abitpsycho

درحال دور شدن از تهران.
@abitpsycho

چیزی بیشتر از ۱۳ ساعت است که آرمین رانندگی می‌کند. پلی‌لیست خودش برایش تکراری شده بود، کرت کوبین را دوست ندارد و یکی درمیان آهنگ‌های پلی‌لیستم خطر به خواب رفتن راننده را تشدید می‌کردند.

برای اولین بار در تاریخ امروز اعتراضش به موسیقی چیزی فراتر از رد کردن آهنگ یا یاد‌آوری خطر به خواب رفتن بود و آهنگ درخواستی را هم ضمیمه‌ی اعتراضش کرد.

پیرمرد از محمود جهان

وی در ادامه افزود: می‌دونستی محمود جهان دوچرخه‌فروشیه شغل اصلیش؟

این ها همه، امروز که مقصد سفر برایم دریاست، دوچندان معنا دارند.


@abitpsycho

اگر خواستید بهم عیدی بدید، آدرس ولت بیتکوینم:

bc1quensqunmx8txtgrcnnexarkkpan5l6m3scu5tp

@abitpsycho

از دیروز به طبقه‌ی پایین نرفته‌ام و مادرم هربار غافل‌گیرم کرده.

تجربه‌ی ۲۵سال گذشته‌ی زندگیم در این خانه همواره بدین‌صورت بوده که برای مثال اگر ساعت ۱ ظهر از خواب بیدار شوم، خبری از صبحانه نیست و یک لیوان چای هم ازم دریغ می‌شود و مستقیم باید سر سفره‌ی نهار بنشینم.

از دیروز بعد از ظهر تمام خانه بوی قرمه‌سبزی می‌دهد و حوالی ساعت ۱۰ شب گذشته، مادرم برایم شام آورده بود.
دیزی!
امروز حدود ۱ ظهر بیدار شدم و هنوز بوی قرمه‌سبزی می‌آمد، این‌بار مادرم با سینی صبحانه غافلگیرم کرد.

هنوز بوی قرمه‌سبزی می‌آید!

@abitpsycho

شما چه می‌فهمید بلک‌بری، اپل برگردی یعنی چی؟

@abitpsycho

چاقوی جدیدم به‌قدری زیباست که تا شاهرگ گردن سه تا «کیمیا» رو باهاش نبرم و خونشون روی تیغه‌اش سر نخوره، دلم آروم نمی‌گیره.
@abitpsycho

شاید براتون سوال پیش بیاد که چرا «کیمیا»؟

عرض کنم که معتقدم کیمیا‌ها خونشون رنگین‌تره.

@abitpsycho

این تعطیلات که اومدم پیش خانواده و با خونه‌ی تمیز و مرتب مواجه شدم، متوجه شدم که تمیز نبودن خونه چقدررر زیاد به روح و روانم آسیب می‌زنه و چقدر خونه رو برام دوست نداشتی می‌کنه و باعث کلافگیم می‌شه و زود ازش فراری می‌شم.
چقدر باعث می‌شه بداخلاق و غمگین باشم.
چقدر باعث می‌شه بی‌حوصله و افسرده باشم.
چقدر باعث می‌شه عصبی و مضطرب باشم.

متوجه شدم که هر ظرف کثیف توی سینک یا هر آشغال ریزی که جایی غیر از سطل آشغاله، چقدر می‌تونه ظلم بزرگی در حق خودم باشه...

متوجه شدم که چقدر وقتی جایی تمیزه بیشتر زنده‌ام و برای زنده موندنش تلاش می‌کنم!

@abitpsycho

می‌شه پستامو فوروارد کنی، بگی تو کانال‌نویس خوب منی؟

@abitpsycho

«سیاه چشمون»

قسم خوردی که اینجور غافل از حال من نباشی...


«سیاه چشمون» میخوام حالمو بپرسی...
بشی مهمونم احوالمو بپرسی...

نگفتی نکنه خونه‌اش خرابه...
ندیدنم واسش رنج و عذابه...

@abitpsycho

شب
بوی ماهی
اسکله
شلوغی

مثل دبستان که به ما می‌گفتند با این کلمات جمله بسازید، به کسی گفته‌اند، با این کلمات آهنگ بساز.

@abitpsycho

درباره‌ی انقلاب و دانشگاه‌ها:

‏یکی از چیزهایی که بسیار برام حس غریبی در ۲سال‌ گذشته ایجاد می‌کرد، قدم زدن حوالی انقلاب بود.

این که با شروع کرونا، مدل غالب آدم‌های توی خیابون دچار تغییر اساسی‌ای شده بود و دیگه آدم‌هایی از جنس خودم رو کم‌تر می‌دیدم و به نحوی احساس بیگانگی می‌کردم با مردمی که توی خیابون بودن.

‏نوعی حس ترد شدن و تغییر کردن بافت یک اجتماع که ریشه‌اش غیرحضوری شدن دانشگاه‌ها بود.

محله‌ای که چیزی بیشتر از ۱۰۰هزار دانشجو که از خیابون‌هاش ناگهان حذف شدن!
آدم‌هایی که تردد عمده‌ی روزانه‌ی این حوالی رو تشکیل می‌دادن، یک روز دیگه نبودن.

‏اگرچه شیوه‌ی زندگی شخصی من خیلی از اون زندگی دانشجویی فاصله گرفته، اما شاید از مثبت‌ترین ابعاد بازگشایی دانشگاه‌ها بصورت حضوری، برای من شکل‌گیری تصویر دوباره‌‌ی اجتماعی از آدم‌های آشنا، توی خیابون‌های آشنای حوالی انقلابه.

@abitpsycho

گام اول:
شاید شما ندونید، ولی تقریباً این ارزشمندترین دست‌آوردیه که یه طراح می‌تونه بدست بیاره!

به عنوان اولین تیم طراحی صنعتی ایرانی که تونسته IF Design award professional product برنده بشه، اینو‌ می‌ذارم اینجا به امید روزی که دیگه توی یه تیم طراحی ایرانی نباشم!
(که صد البته دست همه‌ی تیم رو می‌بوسم!)

بماند به یادگار تا یه تیم طراحی بین‌المللی..

@abitpsycho

چون خوشحالم.

@abitpsycho

گام دوم:
ایشون هم می‌گه که ۲ تا کاری که فرستادید، جفتش فینالیست (shortlist) شده توی مسابقه‌ی reddot design award

Isn't it my year?

@abitpsycho