خون می‌رود نهفته ازین زخم اندرون

ماندم خموش و آه که فریاد داشت درد

ابتهاج

@abitpsycho

در چند روز گذشته به‌اندازه‌ی مجموع چند سال قبل عصبی بودم.

@abitpsycho

یه کانال تلگرام رو اتفاقی دیدم و به‌سان دریچه‌ای به دنیای تلگرام افراد کم‌تر از ۱۸سال می‌مانست.
عجیب.
@abitpsycho

واکنش استاد به خروجی پروژه‌ام

@abitpsycho

محافل خصوصی خود را در مجامع عمومی برگزار کنیم.

@abitpsycho

تولد ۳۹ سالگی گلشیفته فراهانی بر همه‌ی کسانی که زیبایی را می‌شناسند و دوست دارند، مبارک.

(عکس از کارتیر)

@abitpsycho

از آن‌جایی که نتوانستم تصمیم بگیرم کدام عکس را برای تبریک تولد انتخاب کنم، این یکی هم اینجا باشد.

(مجددا عکس از Cartier)

@abitpsycho

«هر چیز که مانده از تو را، به هیچ‌کس پس نمی‌دهم.
هم‌ارز آن‌چه بردی از تنم، گرو نمی‌شود.»

کابالا، زنده‌یاد هادی پاکزاد
@abitpsycho

متأسفانه مرداد تا همیشه برای من ماه از دست دادن می‌مونه...

@abitpsycho

واقعیتش را بخواهید بنظر من، شیراز همیشه شهر شعرا و عشاق بوده است و خواهد ماند.

دبیرستان که بودم و ساکن شیراز، یک معلم ادبیات داشتم، که اگرچه روزگار جوری برایش چرخیده بود که معلم ادبیات در یک دبیرستان باشد، اما رویای شاعر شدنش را حفظ کرده بود و چند وقت یک بار کتاب شعری چاپ می‌کرد و یا هرزگاهی سر کلاس، غزل جدیدش یا یک غزل قدیمی‌اش که دوست داشت را برایمان می‌خواند و همیشه هم بدون استثنا عاشقانه بود!

هرگز از دیدگاه نقد یا خوب و بد بودن به هیچ‌یک از آن ها نگاه نکرده‌ام، اما همیشه در خاطرم به عنوان عاشقانه‌های ساده و دوست داشتنی‌ای ماندند و نادر فخرآور برایم یک معلم دوست‌داشتنی ادبیات باقی ماند.

در رابطه با نگاه و تعریفش از عشق اگرچه مخالفت‌هایی دارم، اما نگاهش را برایتان از زبان خودش در پست بعدی، روایت خواهم کردم!

@abitpsycho

عشق یعنی دو کبوتر پرواز
عشق یعنی دو قناری آواز

عشق یعنی من و یک دنیا حرف
عشق یعنی تو و یک عالم راز

عشق یعنی من و صد زاری چشم
عشق یعنی تو و یک مژگان ناز

عشق یعنی دو غزل تنهایی
مثنوی های پر از سوز و گداز

عشق یعنی دو نگه یک برخورد
عالمی حرف ولی در ایجاز

عشق یعنی سخن دل گفتن
به اشارت به کنایت به مجاز

عشق یعنی تو مرا می رانی
من به صد حوصله می آیم باز

بی تو من کهنگی یک پایان
با تو من تازگی صد آغاز


شعر از نادر فخرآور
@abitpsycho

الان وضعیتم اینجوریه که از سه مقوله‌ی کارم، روزمره‌ام، دوستی‌ها و ارتباطاتم دارن به صورت ۲به‌دو به هم‌دیگه لطمه می‌زنن و نمی‌تونم اولویت بندی کنم.

@abitpsycho

‏امروز غمگینم، کسی نخندد

@shimballa

هوشنگ ابتهاج، سایه، سایه‌اش از سر جامعه‌ی ادبی ایران، کوتاه شد.

۱۳۰۶-۱۴۰۱ 🖤

@abitpsycho

«هنگامی که از یک سن خاص گذشتید زندگی چیزی بیشتر از فرایند از دست دادن مداوم نخواهد شد. چیزهای که در زندگی برایتان مهم هستند شروع به لیز خوردن از چنگتان می کنند، یکی بعد از دیگری، مانند شانه ای که دندانه هایش را از دست می دهد. و تنها چیزهایی که جایشان را می گیرند چیزهای بدلی بی ارزش هستند. قدرت بدنیت، امیدهایت، رویاهایت، ایده آل هایت، اعتقادات، تمام معانی، یا، افرادی که دوست داری، یکی یکی، محو می شوند. برخی قبل از ترک کردن عزیمتشان را اعلام می کنند، در حالی که بقیه تنها ناگهان بدون هیچ هشداری یک روز ناپدید می شوند و هنگامی که آن ها را از دست دادی هرگز نمی توانی آن ها را بازگردانی. جستجویت برای جایگزین کردنشان هرگز خوب پیش نمی رود...»

از کتاب 1q84، نوشته‌ی هاروکی موراکامی

@abitpsycho

من آن‌قدرها درباره‌ی فیزیک نمی‌دانم.

اما جمله‌ای از انیشتین هرروز در زندگی‌ام معنای پررنگی پیدا می‌کند:

«ترجیح می‌دادم اینطور نبود.»

@abitpsycho

یعنی چی؟
@abitpsycho

وقتی در حال فکر کردنم:

برای لحظاتی مسئله از آستانه‌ی تحملم خارج شد و در پاسخ به این که پروداکت منیجر توی جلسه گفت:«دکتر گفته فلان چیز رو اینجوری کنیم.»
پرسیدم:«دکتر مدیر عامل شرکته، درسته؟»
که خب همه واضحا متوجه شدم منظورم از این سوال رو.

@abitpsycho

من آهنگ می‌ذارم، ولی شما برید ویدیوش رو ببینید.

@abitpsycho