یعنی خب ما شعرایی داریم مثل علیرضا آذر که با یه برداشت اشتباه میان غزل پست مدرن بگن و حتی تلفظش رو هم درست نمیدونند (ر.ک سخنان گهربارم)
و در نهایت میان میگن: عشق یعنی به تخم ماهی ها که هزاران نهنگ میمیرند...
@abitpsycho

و خب تنها کارکرد این اشعار در ادبیات فارسی تولیدمثله به این صورت که میشه اینا رو توی یه کافه واسه یه دختر دبیرستانی که به ادبیات علاقه داره بخونی و سکانس بعد:
دارق دارق...[روی تخت خواب]
@abitpsycho

و خب الان یه عده دختر دبیرستانی و یه عده علیرضا آذر دوست بهشون بر میخوره و ممبرا کم میشه که به تخم ماهی ها که هزاران نهنگ میمرند...
@abitpsycho

حالا طرف به طور ناپیوسته 2سال از صدسال تنهایی رو خونده میاد تو کافه میشینه به اندازه ی 150سال از صدسال تنهایی حرف میزنه...
@abitpsycho

راهبه های چشمات به من بها نمیدن
تو کلیسای قلبت به من خدا نمیدن
#هادی_پاکزاد
@abitpsycho

عاشق شدن مسیریه که ناخودآگاهت اونو میشناسه و میفهمه که توش قرار گرفتی...
بعدها ممکنه به این درک برسی که اون موقع فهمیده بودی...

یادم میاد یه روز داشتیم قدم میزدیم و درباره ی این بهش گفتم که آدما 3دسته ان...
دسته ی اول آدم هایین که به طور کلی آدم های قابل قبولی نیستن و خب معمولا کم پیش میاد کسی بهشون علاقه مند بشه...
دسته ی دوم اونایین که تا حد زیادی کاملن و خیلی ها بهشون علاقه مند میشن ...

و اما دسته ی سوم اونایین که آدم های قابل قبولی هستن اما به اندازه ی دسته ی دوم کامل نیستن...
اینا اونایین که اگه بهشون علاقه مند شدی ممکنه عاشقشون بشی...

وقتی این حرف رو میزدم ناخودآگاهم میدونست که اون جزو دسته ی سومه...ناخودآگاهم میدونست که قراره عاشقش بشم...

درنهایت عاشق شدن انتخابه...یه انتخاب ناخودآگاه...
وقتی بدونی اگه مسیری رو ادامه بدی عاشق میشی، وقتی ادامه دادی عاشق شدن رو انتخاب کردی...

من انتخاب کردم که عاشقش بشم...

@abitpsycho

روزگار غریبیست نازنین
به قهوه خانه میروی در انجا سیبیل کلفتانند بر میزها مستقر با اهنگ تیلور سوییفت در گوش جواد یساری را در پستو خانه نهان باید کرد😐😐
@abitpsycho

پشت سیاهی های دنیامان سیاهی بود
معشوقه ام بودی و هستی و باز خواهی بود . .
@abitpsycho

"وقتی چیزی مرا رنج می داد، در موردِ آن با هیچ کس حرفی نمی زدم. خودم در
موردش فکر می کردم،به نتیجه می رسیدم و به تنهایی عمل می کردم. نه اینکه واقعا
احساسِ تنهایی بکنم،فکر می کردم که انسان ها، در آخر، باید خودشان، خودشان را
نجات دهند."

#هاروکی_موراکامی
@abitpsycho

اوایل ازدواجمان به چهره همسرم در خواب نگاه می کردم. این تنها چیزی بود که آرامم می کرد و به من احساس امنیت می داد. برای همین مدت زیادی او را در خواب تماشا می کردم.اما یک روز این عادت را ترک کردم. از کی؟ سعی کردم به خاطر آورم. شاید از آن روزی که من و مادر شوهرم، سر اسم گذاشتن روی پسرم بحثمان شد. آن روز دعوای شدیدی بین ما در گرفت، اما همسرم نتوانست چیزی به هیچ کدام مان بگوید. او کنار ایستاده بود و سعی می کرد ما را آرام کند.از آن به بعد، دیگر احساس نکردم همسرم حامی من است. فکر کنم این تنها چیزی بود که از او خواستم و او نتوانست به من بدهد. البته همه اینها به سالها پیش بر می گردد. من و مادر شوهرم مدتهاست آشتی کرده ایم. من روی پسرم، اسمی را گذاشتم که دلم می خواست. به علاوه، رابطه من و همسرم هم خیلی زود به حالت عادی بازگشت.اما مطمئنم این پایان نگاه کردن های من به چهره خوابیده او بود.

#هاروکی_موراکامی
#کجا_ممکن_است_پیدایش_کنم
@abitpsycho

@zhuanchannel
گفت: اين روزها کمی افسرده به نظر می رسی!
گفتم: واقعا؟
گفت: حتما نيمه شب ها زيادی فکر می کنی. من فکر کردن های نيمه شب را کنار گذاشته ام.
گفتم: چطور تونستی اين کار را بکنی؟
او گفت: هر وقت افسردگی به سراغم می آید، شروع به تميز کردن خانه می کنم. حتی اگر دو يا سه صبح باشد. ظرف ها را می شويم، اجاق را گردگيری می کنم، زمين را جارو می کشم، دستمال ظرف ها را در سفيدکننده می اندازم، کشوهای ميزم را منظم می کنم و هر لباسی را که جلوی چشم باشد اتو می کشم. آن قدر اين کار را می کنم تا خسته شوم، بعد چيزی می نوشم و می خوابم. صبح بيدار می شوم و وقتی جوراب هايم را می پوشم، حتی يادم نمی آيد شب قبل به چه فکر می کردم!
بار ديگر به اطراف نگاهی انداختم. اتاق مثل هميشه، تميز و مرتب بود.
گفت: آدم ها در ساعت سه صبح به هر جور چيزی فکر می کنند. همه ما اينطور هستيم. برای همين، هر کدام مان بايد شيوه مبارزه خود را با آن پيدا کنيم.


#هاروکی_موراکامی
#کجا_ممکن_است_پيدايش_کنم
@abitpsycho

و "کجا ممکن است پیدایش کنم" بخوانید از هاروکی موراکامی
@abitpsycho

اگر خواندید، میتوانید "پس از تاریکی" اش را هم بخوانید
@abitpsycho

جدال عقل و حس است و رسیدن به جنون...
@abitpsycho

مسلما از چیزایی که خیلی زیاد اذیتم میکنه اینه که کسی منو احمق فرض کنه...
و خیلی سخت ممکنه این رو تحمل کنم...

این قضیه وقتی آزاردهنده تر میشه که اون کسی که منو احمق فرض کرده دوستم باشه یا به هر دلیلی برام عزیز یا قابل احترام باشه...
چون در اون صورت نمیتونم واکنشی نشون بدم و همینطور بیشتر و بیشتر خودم رو اذیت میکنم و هیچی نمیگم...

@abitpsycho

عاشقی صدای ناخن میده روی تخته سیاه...
#چهرازی
@abitpsycho

-دیوونه ایا...
+بس که نمینگره...
-خب خسته شو
+خسته شم، بشم مثل تو که یادت نمیاد؟
-آخه اینطوری به چه درد میخوره؟-
+به این درد که یادمه...صبح که پا میشم تا شب یادمه...
#چهرازی
@abitpsycho

استخونهات صدای پوکی میدن ، آواز گرگها رو دور آتش دوست نداری
استخونهات صدای پوکی میدن ، همه گوش‌هاشون رو با ترس گرفتن
من با صدای ستونهای تن تو، می‌‌رقصم ، می‌‌رقصم
من با جفت لبهای خشک و سرد تو، داغ میشم ، می‌‌میرم
مزه دستات منو مجنون کرده، بیا بشین کنار من تا شب رو صبح کنیم
کش و قوس‌هات منو وحشی کردن، مثل گرگ دور آتش پنجه تیز کردم
من با صدای ستونهای تن تو، می‌‌رقصم ، می‌‌رقصم
من با جفت لبهای خشک و سرد تو، داغ میشم ، می‌‌میرم
من با ترکهای زیر پوست تو، آب میشم می‌میرم
من تو پهنای چشمهای شاکی‌ تو، غرق می‌‌شم می‌میرم
اخم تو ، روی من شلاق می‌‌شه
توی من فریاد می‌‌شه، نمی‌‌تونم ساکت شم
خنده هات ، مثل تیری تو هدف
منو از پا میندازه، چه خوب آزارم میده
شکارچی، توی دامت گیر کردم
مثل طعمه اسیرم، دلم می‌‌خواد بمیرم
شکارچی، توی دامم گیر کردی
چه طعمهٔ لذیزی، چه شکار شیرینی‌

@abitpsycho

من در گوشه ی اتاق کز کرده منتظرم دیوانه ای از راه برسد مرا در اغوش بکشد

و بابغض و گلو درد ناشی از آن داد بزنم که لعنتی این همه سال کجا بودی ؟

او هم پوزخند بزند و بگوید
احمق من هیچ وقت نبوده ام...
@abitpsycho