Ганарымся мужнымі людзьмі, што ахвяравалі сваёй уласнай свабодай у барацьбе за свабоду беларускага народа.

«Я веру што ўсё будзе добра. Мы – дзеці свайго часу. Трэба працягваць жыць і верыць у ідэалы гуманізму!»

Ігар Аліневіч – вядомы прадстаўнік анархічнага руху, атрымаў адзін з самых жорсткіх прысудаў ажно 20 гадоў зняволення ў калоніі ўзмоцненага рэжыму.

Ён быў затрыманы пад час няўдалага пераходу мяжы і ўжо больш за год знаходзіцца за кратамі. Яго абвінавацілі адразу па трох артыкулах крымінальнага кодэксу: ч. 2 арт. 289 (акт тэрарызму); ч. 2 і ч. 4 арт. 295 (незаконныя дзеянні ў дачыненні да агнястрэльнай зброі, боепрыпасаў і выбуховых рэчываў) і па ч.1 арт. 333-1 (незаконнае перамяшчэнне праз мяжу забароненых рэчываў, агнястрэльнай зброі і выбуховых прыладаў).

✉️Напішыце палітвязню: СІЗА-1. вул. Валадарскага 2, 220030, Менск.

«Няма пра што шкадаваць, калі ўсё робіш сумленна і з памяццю пра ўсе ахвяры. А досвед дарагі тым, што забяспечыць эфектыўнасць далейшага дзеяння»

❗️Актывіста анархісцкага руху Сяргея Раманава асудзілі на 20 гадоў пазбаўлення волі.

Суд абвінаваціў яго ў «тэрарызму і незаконным абароце зброі». Сяргея прызналі вінаватым у «падпале службовых аўтамабіляў, будынкаў ДАІ і камітэту судовых экспертызаў».

Дашліце ліст палітвязню: СІЗА №6, 225320 г. Баранавічы, вул. Брэсцкая 258В
Падтрымайце Сяргея: https://belswit.eu/prisoners/syargej-ramanau/

«Важна ведаць, што застаюцца тыя, хто працягвае пачаты шлях. Шлях да ўсеагульнага вызвалення і гарманічнага свету. Змагайцеся і пабораце!»

Актывіста анархісцкага руху Дзмітрыя Дубоўскага асудзілі на 18 гадоў пазбаўлення волі!

За спробу перайсці мяжу з Беларуссю, улады абвінавацілі яго ў «акце тэрарызму, абароце зброі ды незаконным перамяшчэнні забароненых рэчываў».

Дашліце ліст палітвязню: СІЗА №1, вул. Валадарскага 2, 220030, г. Менск

Падтрымайце Дзмітрыя: https://belsat.eu/prisoners/dzmitryj-dubouski/

🔹Асноўны сайт belsat.eu чытайце праз VPN

Друзья… Сколько лет совместного пути, веселых тусовок, отвязных приключений, душевного понимания. Казалось, что это будет вечно. Кто мог думать, что вместо штурма деревянных стен ролевого замка в кольчугах и шлемах вы будете штурмовать застенки этого «красного дома» письмами с воли. Каждое послание со словами поддержки, что я получил, оказалось бесценным. Эти слова будоражили память, не давали забыть, кем я был и кто я есть, не позволяли карателям лепить из меня слепое послушное чучело.

📖 Игорь Олиневич, "Еду в Магадан"