فناوری نانوذرات پلیمری برای دارو رسانی خوراکی
@nanotech1
در حال حاضر بسیاری از داروها تنها به صورت تزریق وریدی استفاده میشوند. روش خوراکی بهدلیل راحت بودن و داشتن پذیرش بهتر برای بیماران، مخصوصاً برای بیماریهای مزمن که به استفاده مکرر دارو نیاز دارند، یک روش جایگزین مطلوب محسوب میشود. نانوذرات پلیمری یکی از فناوریهایی است که به منظور دستیابی به دارورسانی خوراکی توسعه یافته است. این مقاله مروری چالشهای دارورسانی خوراکی را ارزیابی میکند. راهبردهای متعددی برای غلبه بر سدهای موجود در دستگاه گوارش با استفاده از نانوذرات پلیمری وجود دارد. در این مقاله راهبردهایی، از جمله استفاده از بیومتریالهای مخاط چسب و هدفدار کردن نانوذرات برای مسیر ترانس سیتوز سلولهای M و انتروسیتها، بررسی شده است. همچنین کاربردهای دارورسانی خوراکی در شیمی درمانی، انسولین خوراکی، درمان بیماری التهاب روده و واکسیناسیون موکوسی بحث خواهد شد. روشهای زیادی برای غلبه بر سدهای انتقال در دستگاه گوارش وجود دارد، اما استفاده از بیشتر آنها به علت فراهمی زیستی کم محدود شده است. راهبردهای جدید هدفدار کردن نانوذرات برای مسیر ترانس سیتوز در روده، نشان میدهد که این فناوری عبور داروها و نانوذرات از روده و رساندن آن به جریان خون را امکانپذیر میسازد. داشتن اطلاعات بیشتر از فیزیولوژی و پاتولوژی روده میتواند منجر به پیشرفتهای بیشتری در فناوری نانوذرات پلیمری خوراکی و همچنین تجاری شدن آن شود.👇👇👇 @nanotech1
@nanotech1
در حال حاضر بسیاری از داروها تنها به صورت تزریق وریدی استفاده میشوند. روش خوراکی بهدلیل راحت بودن و داشتن پذیرش بهتر برای بیماران، مخصوصاً برای بیماریهای مزمن که به استفاده مکرر دارو نیاز دارند، یک روش جایگزین مطلوب محسوب میشود. نانوذرات پلیمری یکی از فناوریهایی است که به منظور دستیابی به دارورسانی خوراکی توسعه یافته است. این مقاله مروری چالشهای دارورسانی خوراکی را ارزیابی میکند. راهبردهای متعددی برای غلبه بر سدهای موجود در دستگاه گوارش با استفاده از نانوذرات پلیمری وجود دارد. در این مقاله راهبردهایی، از جمله استفاده از بیومتریالهای مخاط چسب و هدفدار کردن نانوذرات برای مسیر ترانس سیتوز سلولهای M و انتروسیتها، بررسی شده است. همچنین کاربردهای دارورسانی خوراکی در شیمی درمانی، انسولین خوراکی، درمان بیماری التهاب روده و واکسیناسیون موکوسی بحث خواهد شد. روشهای زیادی برای غلبه بر سدهای انتقال در دستگاه گوارش وجود دارد، اما استفاده از بیشتر آنها به علت فراهمی زیستی کم محدود شده است. راهبردهای جدید هدفدار کردن نانوذرات برای مسیر ترانس سیتوز در روده، نشان میدهد که این فناوری عبور داروها و نانوذرات از روده و رساندن آن به جریان خون را امکانپذیر میسازد. داشتن اطلاعات بیشتر از فیزیولوژی و پاتولوژی روده میتواند منجر به پیشرفتهای بیشتری در فناوری نانوذرات پلیمری خوراکی و همچنین تجاری شدن آن شود.👇👇👇 @nanotech1
دانشگاه علوم و تحقیقات: طراحی نانوکامپوزیتهای مقاوم در برابر حرارت جهت بهبود بازیابی نفت از مخازن. @nanotech1
دانشگاه علوم و تحقیقات: طراحی نانوکامپوزیتهای مقاوم در برابر حرارت جهت بهبود بازیابی نفت از مخازن
@nanotech1
پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران نانوکامپوزیتی را در مقیاس آزمایشگاهی تولید کردهاند که با کمک آن میتوان بازده برداشت نفت از مخازن را بهبود بخشید. این نانوکامپوزیت پلیمری قابلیت عملکرد در دمای بالا و مقاومت در برابر تخریب شیمیایی و مکانیکی در مخازن نفتی را دارد.
با توجه به تقاضای بالای دنیای امروز برای سوختهای فسیلی و جایگاه ویژهی این مواد درصنایع، نیاز به افزایش تولید این محصولات احساس میشود. روشهای معمول استخراج نفت، تنها دسترسی به یک سوم ذخیرهی مخازن را امکانپذیر میکند. این مسأله در کنار افت تولید نفت خام بر اثر کاهش ذخایر موجود، اهمیت توسعهی روشهای ازدیاد برداشت نفت را بیش از پیش نمایان ساخته است.
به گفتهی گشتاسب چراغیان، یکی از راهکارهای افزایش بازده استخراج، استفاده از روشهای بازیابی نفت یا همان EOR است و سیلابزنی پلیمر یکی از متداولترین این روشهاست. در این روش با تزریق آب یا مواد شیمیایی به داخل مخزن نفتی، اقدام به استخراج نفت میکنند. از این رو در این تحقیق به ساخت آزمایشگاهی نانوکامپوزیتی پلیمری پرداخته شده که در برابر حرارت و مواد شیمیایی مقاوم باشد. عملکرد این نانوکامپوزیت برای بهبود فرآیند شبیه سازی شدهی استخراج نفت به روش سیلابزنی مورد ارزیابی قرار گرفته است.
وی در خصوص نانوکامپوزیت آزمایشگاهی سنتز شده و تأثیر آن بر افزایش بازده فرایند برداشت عنوان کرد: «از جمله مشکلات استفاده از پلیمرها در سیلابزنی، عدم پایداری مکانیکی و حرارتی در زمان اختلاط، تزریق و جریان است. از آنجا که یکی از رایجترین پلیمرهای مورد استفاده در این روش، پلی آکریل آمید است، لذا در این تحقیق جهت بهبود کارایی این پلیمر از نانوذرات رس استفاده شد. طبق نتایج حاصل شده نمونههای پلیمری تقویت شده با این نانوذرات در مقایسه با نمونههای عادی، خاصیت ضد حرارتی بالاتری از خود نشان میدهند و تغییر شکل آنها در برابر دماهای بالا و یا مواد شیمیایی کمتر است. با بهرهمندی از این ویژگیها، کارایی پلیمر و در نتیجه بازده برداشت به میزان زیادی بهبود مییابد. افزون بر این، قیمت مناسب نانوذرات رس، هزینهی اقتصادی آنها را نیز توجیه پذیر میکند.»
این محقق در ادامه چگونگی بهبود خواص پلیمر به کمک نانوذرات را اینگونه توضیح داد: «پلیمرها با افزایش گرانروی آب تزریقی به مخزن باعث کنترل تحرک پذیری آب شده و کارایی جاروب کردن آن را بهبود میبخشند. حال افزودن نانوذرات به ترکیب آنها سبب بهبود میزان نفوذ به منافذ میکروسکوپی موجود در مخازن میشود. همچنین خواص محلول پلیمری، همچون مقاومت برشی و حرارتی آن در طول مسیر افزایش خواهد یافت. این موارد به ازدیاد برداشت نفت کمک مینماید.»
از نتایج این طرح تا کنون سه اختراع مختلف با عناوین «سیال پلیمری بهینه شده توسط نانو ذرات رس»، «سیال پلیمری بهینه شده توسط نانو ذرات اکسید سیلیسیم مورد استفاده در ازدیاد برداشت» و «سیال حفاری بهینه شده توسط نانو ذرات» در ادارهی مالکیت صنعتی به ثبت رسیده است.
این تحقیقات حاصل تلاشهای گشتاسپ چراغیان، مدیرعامل شرکت دانش بنیان نانو پلیمر آسیا، سعید بازگیر، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، محمود همتی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه صنعت نفت، و محسن مسیحی، عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف، است. نتایج این کار در مجلهی Petroleum Science and Technology (جلد 33، شماره 14-13، سال 2015، صفحات1410 تا 1417) منتشر شده است. @nanotech1
@nanotech1
پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران نانوکامپوزیتی را در مقیاس آزمایشگاهی تولید کردهاند که با کمک آن میتوان بازده برداشت نفت از مخازن را بهبود بخشید. این نانوکامپوزیت پلیمری قابلیت عملکرد در دمای بالا و مقاومت در برابر تخریب شیمیایی و مکانیکی در مخازن نفتی را دارد.
با توجه به تقاضای بالای دنیای امروز برای سوختهای فسیلی و جایگاه ویژهی این مواد درصنایع، نیاز به افزایش تولید این محصولات احساس میشود. روشهای معمول استخراج نفت، تنها دسترسی به یک سوم ذخیرهی مخازن را امکانپذیر میکند. این مسأله در کنار افت تولید نفت خام بر اثر کاهش ذخایر موجود، اهمیت توسعهی روشهای ازدیاد برداشت نفت را بیش از پیش نمایان ساخته است.
به گفتهی گشتاسب چراغیان، یکی از راهکارهای افزایش بازده استخراج، استفاده از روشهای بازیابی نفت یا همان EOR است و سیلابزنی پلیمر یکی از متداولترین این روشهاست. در این روش با تزریق آب یا مواد شیمیایی به داخل مخزن نفتی، اقدام به استخراج نفت میکنند. از این رو در این تحقیق به ساخت آزمایشگاهی نانوکامپوزیتی پلیمری پرداخته شده که در برابر حرارت و مواد شیمیایی مقاوم باشد. عملکرد این نانوکامپوزیت برای بهبود فرآیند شبیه سازی شدهی استخراج نفت به روش سیلابزنی مورد ارزیابی قرار گرفته است.
وی در خصوص نانوکامپوزیت آزمایشگاهی سنتز شده و تأثیر آن بر افزایش بازده فرایند برداشت عنوان کرد: «از جمله مشکلات استفاده از پلیمرها در سیلابزنی، عدم پایداری مکانیکی و حرارتی در زمان اختلاط، تزریق و جریان است. از آنجا که یکی از رایجترین پلیمرهای مورد استفاده در این روش، پلی آکریل آمید است، لذا در این تحقیق جهت بهبود کارایی این پلیمر از نانوذرات رس استفاده شد. طبق نتایج حاصل شده نمونههای پلیمری تقویت شده با این نانوذرات در مقایسه با نمونههای عادی، خاصیت ضد حرارتی بالاتری از خود نشان میدهند و تغییر شکل آنها در برابر دماهای بالا و یا مواد شیمیایی کمتر است. با بهرهمندی از این ویژگیها، کارایی پلیمر و در نتیجه بازده برداشت به میزان زیادی بهبود مییابد. افزون بر این، قیمت مناسب نانوذرات رس، هزینهی اقتصادی آنها را نیز توجیه پذیر میکند.»
این محقق در ادامه چگونگی بهبود خواص پلیمر به کمک نانوذرات را اینگونه توضیح داد: «پلیمرها با افزایش گرانروی آب تزریقی به مخزن باعث کنترل تحرک پذیری آب شده و کارایی جاروب کردن آن را بهبود میبخشند. حال افزودن نانوذرات به ترکیب آنها سبب بهبود میزان نفوذ به منافذ میکروسکوپی موجود در مخازن میشود. همچنین خواص محلول پلیمری، همچون مقاومت برشی و حرارتی آن در طول مسیر افزایش خواهد یافت. این موارد به ازدیاد برداشت نفت کمک مینماید.»
از نتایج این طرح تا کنون سه اختراع مختلف با عناوین «سیال پلیمری بهینه شده توسط نانو ذرات رس»، «سیال پلیمری بهینه شده توسط نانو ذرات اکسید سیلیسیم مورد استفاده در ازدیاد برداشت» و «سیال حفاری بهینه شده توسط نانو ذرات» در ادارهی مالکیت صنعتی به ثبت رسیده است.
این تحقیقات حاصل تلاشهای گشتاسپ چراغیان، مدیرعامل شرکت دانش بنیان نانو پلیمر آسیا، سعید بازگیر، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، محمود همتی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه صنعت نفت، و محسن مسیحی، عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف، است. نتایج این کار در مجلهی Petroleum Science and Technology (جلد 33، شماره 14-13، سال 2015، صفحات1410 تا 1417) منتشر شده است. @nanotech1
کارگاه تخصصی کاربرد فناوری نانو در پزشکی. آذرماه 94. دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله اعظم. @nanotech1
کنفرانس ملی کامپوزیت ها در صنعت ساختمان- همراه با بخش نانوکامپوزیت ها. @nanotech1
دوستان گرامی جهت جلوگیری از اختلال در دریافت پست های کانال و استفاده از امکانات بیشتر تلگرام خودتون رو با نسخه ی نصب شده در لپ تاپ یا موبایل خود آپدیت کنید.🌹🌹👇👇
Forwarded from Next Leve ( قوی ترین نیروی جهان )
Smiland - Telegram 3.3.0.apk
16 MB
Forwarded from Next Leve ( قوی ترین نیروی جهان )
Smiland - Telegram desktop 0.9.13.exe
13.3 MB
کنفرانس سلول های خورشیدی نانوساختار. 26 آذر. دانشگاه شریف. @NANOTECH1
پنجمین کنفرانس تخصصی سلولهای خورشیدی نانوساختاری ۲۶ آذر ماه در دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف برگزار میشود. @nanotech1
اهمیت پژوهش سلولهای خورشیدی در این است که درگاهی برای ورود کشور به حوزه فناوری انرژیهای تجدید پذیر باز مینماید. رویکرد تولید فناوری، به جای خرید خط تولید، رویکردی جدید در صنعت کشور است. همچنین در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر لازم است که پشتوانههای فناوری از طریق پژوهشهای بنیادی و کاربردی در کشور ایجاد شود.
در همین راستاد دانشگاه صنعتی شریف برای پنجمین سال به همت پژوهشکده علوم و فناوری نانو این دانشگاه اقدام به برگزاری کنفرانس تخصصی سلولهای خورشیدی نانوساختار کرده است.
محورهای این کنفرانس شامل موارد ذیل است :
• سلولهای خورشیدی رنگدانهای
• سلولهای خورشیدی با جاذبهای پروسکایت
• سلولهای خورشیدی حساس شده یا مبتنی بر نقاط کوانتومی
• سلولهای خورشیدی آلی و پلیمری
• سلولهای خورشیدی لایه نازک
شایان ذکر است، یکی از اهداف اصلی کنفرانس سلولهای خورشیدی این است که فعالیتهای پژوهشی سلول خورشیدی در تعامل با شرکتها، اعم از بازرگانی، ساخت و فروش تجهیزات و شرکتهای تحقیق و توسعهای، قرار گیرد و گروههای دانشگاهی با این فعالیتها آشنا شوند. با توجه به اهمیت این موضوع در حاشیه این کنفرانس نمایشگاهی با هدف ایجاد ارتباط موثر بین شرکتهای دانشبنیان داخلی و پژوهشگران و ارائه و معرفی دستاوردهای این حوزه برپا میشود.
گفتنی است، کارگاه یک روزهای نیز در روز بعد از کنفرانس ۲۷ آذرماه برگزار خواهد شد که هدف آن انتقال مهارتهای ساخت، آنالیز و مدلسازی سلولهای خورشیدی است. http://ncl.sharif.edu/nssc94/index.htm @NANOTECH1
اهمیت پژوهش سلولهای خورشیدی در این است که درگاهی برای ورود کشور به حوزه فناوری انرژیهای تجدید پذیر باز مینماید. رویکرد تولید فناوری، به جای خرید خط تولید، رویکردی جدید در صنعت کشور است. همچنین در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر لازم است که پشتوانههای فناوری از طریق پژوهشهای بنیادی و کاربردی در کشور ایجاد شود.
در همین راستاد دانشگاه صنعتی شریف برای پنجمین سال به همت پژوهشکده علوم و فناوری نانو این دانشگاه اقدام به برگزاری کنفرانس تخصصی سلولهای خورشیدی نانوساختار کرده است.
محورهای این کنفرانس شامل موارد ذیل است :
• سلولهای خورشیدی رنگدانهای
• سلولهای خورشیدی با جاذبهای پروسکایت
• سلولهای خورشیدی حساس شده یا مبتنی بر نقاط کوانتومی
• سلولهای خورشیدی آلی و پلیمری
• سلولهای خورشیدی لایه نازک
شایان ذکر است، یکی از اهداف اصلی کنفرانس سلولهای خورشیدی این است که فعالیتهای پژوهشی سلول خورشیدی در تعامل با شرکتها، اعم از بازرگانی، ساخت و فروش تجهیزات و شرکتهای تحقیق و توسعهای، قرار گیرد و گروههای دانشگاهی با این فعالیتها آشنا شوند. با توجه به اهمیت این موضوع در حاشیه این کنفرانس نمایشگاهی با هدف ایجاد ارتباط موثر بین شرکتهای دانشبنیان داخلی و پژوهشگران و ارائه و معرفی دستاوردهای این حوزه برپا میشود.
گفتنی است، کارگاه یک روزهای نیز در روز بعد از کنفرانس ۲۷ آذرماه برگزار خواهد شد که هدف آن انتقال مهارتهای ساخت، آنالیز و مدلسازی سلولهای خورشیدی است. http://ncl.sharif.edu/nssc94/index.htm @NANOTECH1
هیدروژلهای نانوکامپوزیت در زیست و پزشکی، کاربردها و سازوکارها
@nanotech1
هیدروژلهای نانوکامپوزیت شاخه جدیدی از مواد زیستی هستند که توجه بسیاری را در حیطه داروسازی و پزشکی به خود جلب کردهاند. نانوکامپوزیتها ممکن است از نانوذرات مختلفی مثل سرامیک، فلز، اکسید فلزات و خاک رس که در ماتریکس هیدروژل پراکنده شدهاند، تهیه شدهباشند. این هیدروژلهای نانوکامپوزیت برای بسیاری از کاربردهای زیستی مثل انتقال دارو، مهندسی بافت، مواد آنتی میکروبی و گرما درمانی مورد استفاده قرار میگیرند. به طور خاص روشهای متعددی برای کنترل رهایش دارو و سنجش سرعت این آزادسازی مورد بررسی قرار گرفتهاند. در این گفتار روشهای مختلف مهندسی بافت شامل استخوان، بازسازی قرنیه و بندهای استخوان و غضروف، هم چنین تحولات بیولوژیکی با نانوکامپوزیتها که شامل کشش سطحی یا همبستگی سلولها و مطالعات سمیت سلولی است مورد بررسی قرار میگیرد.👇👇 @nanotech1
@nanotech1
هیدروژلهای نانوکامپوزیت شاخه جدیدی از مواد زیستی هستند که توجه بسیاری را در حیطه داروسازی و پزشکی به خود جلب کردهاند. نانوکامپوزیتها ممکن است از نانوذرات مختلفی مثل سرامیک، فلز، اکسید فلزات و خاک رس که در ماتریکس هیدروژل پراکنده شدهاند، تهیه شدهباشند. این هیدروژلهای نانوکامپوزیت برای بسیاری از کاربردهای زیستی مثل انتقال دارو، مهندسی بافت، مواد آنتی میکروبی و گرما درمانی مورد استفاده قرار میگیرند. به طور خاص روشهای متعددی برای کنترل رهایش دارو و سنجش سرعت این آزادسازی مورد بررسی قرار گرفتهاند. در این گفتار روشهای مختلف مهندسی بافت شامل استخوان، بازسازی قرنیه و بندهای استخوان و غضروف، هم چنین تحولات بیولوژیکی با نانوکامپوزیتها که شامل کشش سطحی یا همبستگی سلولها و مطالعات سمیت سلولی است مورد بررسی قرار میگیرد.👇👇 @nanotech1
Bamboos for Vibration Control Ni-Mn-Ga melt-extracted fibers with an approximate diameter of 100 µm showing a bamboo-type structure (imaged with a backscattered electron detector in an FEG-SEM). Melt-extraction is a unique and novel method to prepare single-crystalline particles for magnetic shape memory composites.
@nanotech1
@nanotech1