آخرین شماره ی نشریه ی نانوفناوری:👇👇👇

دوستان گرامی جهت جلوگیری از اختلال در دریافت پست های کانال و استفاده از امکانات بیشتر تلگرام خودتون رو با نسخه ی نصب شده در لپ تاپ یا موبایل خود آپدیت کنید.🌹🌹👇👇

کنفرانس سلول های خورشیدی نانوساختار. 26 آذر. دانشگاه شریف. @NANOTECH1

پنجمین کنفرانس تخصصی سلول‌های خورشیدی نانوساختاری ۲۶ آذر ماه در دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌شود. @nanotech1
اهمیت پژوهش سلول‌های خورشیدی در این است که درگاهی برای ورود کشور به حوزه فناوری انرژی‌های تجدید پذیر باز می‌نماید. رویکرد تولید فناوری، به جای خرید خط تولید، رویکردی جدید در صنعت کشور است. همچنین در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر لازم است که پشتوانه‌های فناوری از طریق پژوهش‌های بنیادی و کاربردی در کشور ایجاد شود.

در همین راستاد دانشگاه صنعتی شریف برای پنجمین سال به همت پژوهشکده علوم و فناوری نانو این دانشگاه اقدام به برگزاری کنفرانس تخصصی سلول‌های خورشیدی نانوساختار کرده است.

محورهای این کنفرانس شامل موارد ذیل است :
• سلول‌های خورشیدی رنگدانه‌ای
• سلول‌های خورشیدی با جاذب‌های پروسکایت
• سلول‌های خورشیدی حساس شده یا مبتنی بر نقاط کوانتومی
• سلول‌های خورشیدی آلی و پلیمری
• سلول‌های خورشیدی لایه نازک

شایان ذکر است،‌ یکی از اهداف اصلی کنفرانس سلول‌های خورشیدی این است که فعالیت‌های پژوهشی سلول خورشیدی در تعامل با شرکت‌ها، اعم از بازرگانی، ساخت و فروش تجهیزات و شرکت‌های تحقیق و توسعه‌ای، قرار گیرد و گروه‌های دانشگاهی با این فعالیت‌ها آشنا شوند. با توجه به اهمیت این موضوع در حاشیه این کنفرانس نمایشگاهی با هدف ایجاد ارتباط موثر بین شرکت‌های دانش‌بنیان داخلی و پژوهشگران و ارائه و معرفی دستاوردهای این حوزه برپا می‌شود.

گفتنی است، کارگاه یک روزه‌ای نیز در روز بعد از کنفرانس ۲۷ آذرماه برگزار خواهد شد که هدف آن انتقال مهارت‌های ساخت، آنالیز و مدل‌سازی سلول‌های خورشیدی است. http://ncl.sharif.edu/nssc94/index.htm @NANOTECH1

هیدروژل‌های نانوکامپوزیت در زیست و پزشکی، کاربردها و سازوکارها

@nanotech1
هیدروژل‌های نانوکامپوزیت شاخه جدیدی از مواد زیستی‌ هستند که توجه بسیاری را در حیطه داروسازی و پزشکی‌ به خود جلب کرده‌اند. نانوکامپوزیت‌ها ممکن است از نانو‌ذرات مختلفی‌ مثل سرامیک، فلز، اکسید فلزات و خاک رس که در ماتریکس هیدروژل پراکنده شده‌اند، تهیه شده‌باشند. این هیدروژل‌های نانوکامپوزیت برای بسیاری از کاربردهای زیستی‌ مثل انتقال دارو، مهندسی بافت، مواد آنتی میکروبی و گرما درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند. به طور خاص روش‌های متعددی برای کنترل رهایش دارو و سنجش سرعت این آزادسازی مورد بررسی‌ قرار گرفته‌اند. در این گفتار روش‌های مختلف مهندسی بافت شامل استخوان، بازسازی قرنیه و بندهای استخوان و غضروف، هم چنین تحولات بیولوژیکی با نانوکامپوزیت‌ها که شامل کشش سطحی یا همبستگی سلول‌ها و مطالعات سمیت سلولی است مورد بررسی‌ قرار می‌گیرد.👇👇 @nanotech1

همایش ملی مهندسی برق دارای محور الکترونیک و نانو. @nanotech1

Bamboos for Vibration Control Ni-Mn-Ga melt-extracted fibers with an approximate diameter of 100 µm showing a bamboo-type structure (imaged with a backscattered electron detector in an FEG-SEM). Melt-extraction is a unique and novel method to prepare single-crystalline particles for magnetic shape memory composites.
@nanotech1

Dirty Dice Self-assembled 200 micron size nickel dice, imaged using scanning electron microscopy in the lower secondary electron (LEI) mode. The dice were colorized using Adobe Photoshop.
@nanotech1

Bamboos for Vibration Control. @nanotech1

Dirty Dice. @nanotech1

Beauty of Nature. SEM image of CuInSe2 film with Cu2Se (plates) and InSe (needles) crystals on the surface.
@nanotech1

Layered steps in Lanthanum Cobaltite. The picture shows a colored image of the layered steps formed inside closed pores of La0.8Ca0.2CoO3, which were revealed due to fracture of the material. @nanotech1

Layered Layered steps in Lanthanum Cobaltite. @nanotech1

طراحی کوانتومی ساختمان سه‌بعدی تراشه سیلیکونی. @nanotech1

طراحی کوانتومی ساختمان سه‌بعدی تراشه سیلیکونی


@nanotech1
دانشمندان استرالیایی ساختمانی سه‌بعدی از یک تراشه‌ سیلیکونی مبتنی بر یک بیت کوانتومی اتمی منفرد طراحی کردند. تراشه آن‌ها با روش‌های ساخت در ابعاد اتمی سازگار است و یک طرح اولیه برای ساخت رایانه‌های کوانتومی در مقیاس بالا را فراهم می‌کند.
مهندسان و دانشمندان مرکز عالی فناوری ارتباطات و محاسبات کوانتومی انجمن تحقیقات استرالیا، برای یک رقابت جهانی برای توسعه رایانه‌های کوانتومی سیلیکونی مقیاس‌پذیر آماده هستند. رایانه‌های کوانتومی، در محاسبات پیچیده و صنایع میکروالکترونیک کاربرد دارد. مقر این مرکز تحقیقاتی در دانشگاه نیوساوت‌ولز (University of New South Wales) قرار گرفته‌است.
محققان دانشگاه نیوساوت‌ولز پیش از این، یک طرح‌ریزی منحصر به فرد برای ساخت تجهیزات مقیاس اتمی و همچنین توسعه پربازده‌ترین بیت‌های کوانتومی سیلیکونی الکترونی یا اسپین‌های هسته‌ای در سراسر جهان را به اثبات رسانده‌بودند. کوانتوم بیت یا کیوبیت (qubit)، اجزای اصلی رایانه‌های کوانتومی است.
یکی از موانع برای افزایش مقیاس رایانه‌های کوانتومی عملیاتی، معماری ساختمانی آن‌ها است. تعیین چگونگی کنترل دقیق کیوبیت‌ها (در کنار هزاران کیوبیت دیگر) به صورت موازی، لازم و ضروری به نظر می‌رسد. دائما برای خطاهای "کوانتومی" در محاسبات باید تصحیحاتی لحاظ شود.
هم اکنون مرکز عالی فناوری ارتباطات و محاسبات کوانتومی انجمن تحقیقات استرالیا در همکاری با محققان دانشگاه ملبورن (University of Melbourne) و دانشگاه نیوساوت‌ولز، چنین دستگاهی را طراحی کرده است. برای ساخت دستگاه مزبور، کیوبیت‌هایی در مقیاس اتمی هم‌تراز شده‌اند تا خطوط را (با سیم‌های بسیار نازک) درون یک ساختار سه‌بعدی کنترل کنند.
پروفسور میشل سیمونز ، دانشمند دانشگاه نیوساوت‌ولز و رییس مرکز عالی فناوری ارتباطات و محاسبات کوانتومی انجمن تحقیقات استرالیا می‌گوید: «ما ثابت کردیم می‌توانیم دستگاههایی سیلیکونی در مقیاس اتمی بسازیم و می‌خواهیم کار خود را به سمت معماری‌های همه‌جانبه، برای اجرای پروتکل‌های تصحیح خطا پیش ببریم. ما دقیقا می‌دانیم برای پیروزی در رقابت جهانی چه می‌خواهیم.»
در طراحی مفهومی، تیم از آرایه یک‌بعدی کیوبیت‌ها، به سمت آرایه‌های دوبعدی رفت. سپس لایه‌های کیوبیتی ساندویچ‌مانند را در معماری سه‌بعدی و بین دو لایه سیم (درون یک شبکه) منظم کرد. در نهایت با اعمال ولتاژ به زیرمجموعه‌های این سیم‌ها، کیوبیت‌های چندگانه به صورت موازی کنترل شدند.
آن‌ها در طراحی خود با اعمال پروتکل‌های تصحیح خطا به صورت یک کد سطحی دوبعدی، توانستند خطاهای محاسباتی را سریع‌تر از رخداد آن‌ها تصحیح کنند.
پروفسور لوید هولنبرگ ، نایب رییس مرکز می‌گوید: «تیم استرالیایی ما بهترین کیوبیت‌های سیلیکونی را در دنیا توسعه داده‌ است. با این وجود برای افزایش مقیاس رایانه‌های کوانتومی کاملا عملیاتی، به تعداد بیشتری از کیوبیت‌ها نیاز داریم. ما باید بتوانیم کیوبیت‌ها را به گونه‌ای کنترل و آرایش‌بندی نماییم که خطاها به صورت مکانیکی تصحیح شوند.»
این تحقیق در مجله Science Advances به چاپ رسیده‌است. @nanotech1