چینی‌ها یه فیلسوف داشتند در ۲۴۰۰ سال پیش که در کتابش نحوه شکل‌گیری حکومت در چین رو توضیح میده و میگه همه موظف بودند هرچیز خوب و بدی که می‌شنیدند رو به حاکم گزارش بدن، و حاکم تعیین می‌کرد کدومش درسته و خوب چیست و بد چیست، و چون یک نفر اون بالا تعیین می‌کرد که خوب چیست و بد چیست، هیچ‌وقت اختلاف ایجاد نمیشد و مملکت در سایه ثبات و آرامش قرار می‌گرفت!

هزاران ساله که نگاه این‌ها به حکومت اینه، و هنوز هیچ تغییری نکرده.

تعطیلی‌های کرونایی گلوی اقتصاد چین رو داره فشار میده. این پی‌ام‌آی این کشوره. برای بدست آوردن این شاخص از فعالان اقتصادی می‌پرسند وضع‌شون نسبت به قبل بهتر شده یا بدتر. نمودار مشکی رو دولت از شرکت‌های بزرگ پرسیده، نمودار قرمز رو یک موسسه خصوصی از شرکت‌های کوچک و متوسط. بالای ۵۰ یعنی وضع خوبه، تولیدمون بیشتر شده، مشتریامون بیشتره، سودمون بیشتره، بلاه بلاه بلاه. ۵۰ یعنی تغییری نکرده. زیر ۵۰ یعنی اوضاع خیته.

این خواننده رو یکی از دوستان بم معرفی کرده بود، و بلافاصله گفتم من از گی‌ها خوشم نمیاد. گفت گی نیست، گفتم مهم نیست از نظر من گیه. اما این موزیک‌ویدئو انقدر خوب ساخته شده که نمیتونم نگم
Ok dude.. that was remarkable.

بدون ریخت و پاش کامپیوتری (که در کارهای اد شیرن دیده میشه) و بدون خرج زیاد، و با ایده‌های ساده، و با فیلمبرداری کاربلدانه، یک کار باکیفیت و در عین حال، شاد و شنگول درآورده. واقعا هیچ کلمه‌ای جز خود «کیفیت» نمیتونه سطح تولیدات این‌ها رو توصیف کنه.



https://youtu.be/H5v3kku4y6Q

این رو از صبح بیست نفر برام فرستادن تا در شاخه
#استفراغات_معماران قرار بگیره. تصور کردند احتمالا ندیدمش قبلا، ولی قدیمیه، و با چیزهایی که من میذارم متفاوته.
اینی که می‌بینید نوعی از بروتالیسمه و هدفش بروتال بودنه. این‌ها بیشتر حکم پلاکاردهای ایدیولوژیک رو دارند و یک لجبازی عمدی با عرف، در اون‌ها دیده میشه.
مشکل امروز ما این پلاکاردهای موردی نیستند. مشکل معمارانی هستند که اصلا نمیخوان چهره شهر رو خراب کنند، بلکه فکر می‌کنند که دارند چهره‌ش رو بهتر هم می‌کنند.

یکی از شگفتی‌های قرآن اینه که قبل از همه ما ضد اصلاح‌طلبان بود.

«وقتی به آن‌ها گفته می‌شود در زمین فساد نکنید می‌گویند ما که داریم اصلاحش می‌کنیم!».
قرآن هم فاسدی رو ترجیح میده که خودش صادقانه میگه فاسدم، تا فاسدی که یه چیزی هم طلبکاره.

دو روزه دارند بابت این توعیت، نویسنده‌ش رو قضاوت می‌کنند، که در یک پلتفرم آزاد باید بکنند؛ اما متوجه چیزی که دارند نقدش می‌کنند نیستند. غلط گرفتن از نویسنده و تدریس معنی «طبقه متوسط» به ایشون بعلاوه مقادیری پز اخلاقی، کاری نیست که به اصل داستان مربوط باشه.
اصل داستان اینه: طبقه‌ای که به خاطر انتفاعش از اتصال به حکومت تا الان حاضر نبوده به ستیز له‌شدگان با حکومت بپیونده، نمیتونه انتظار داشته باشه همون له‌شدگان دغدغه‌ای نسبت به سرنوشتش داشته باشند. تو اردوگاه نازی‌ها، کسی به سرنوشت اسیری که مسئول آشپزخانه شده بود و خودش وعده کامل میخورد اما با بقیه قطره‌چکانی حساب می‌کرد، اهمیتی میداد؟ کسی خودی حسابش می‌کرد؟ نه تنها برای کسی مهم نبود که چه بلایی سرش میاد، بلکه ممکن بود حذف شدنش رو یک خبر خوب در نظر بگیرند. و شاید بالای جنازه‌ش می‌گفتند: فکر کردی میتونی سگ خوبی برای نازی‌ها باشی اما مثل سگ کشتنت.

دلار ۲۰۰ روپیه (پاکستان) باشه حداقل رندتره راحت‌تر می‌تونیم چیزایی که پولمون نمیرسه بخریم رو حساب کنیم.

#لبخند_شبانه

امیدواری محمدرضا پهلوی در اواخر حکومتش به سبقت گرفتن از آلمان در عرض کمتر از یک دهه! در آلبوم قطور گنده‌گوزی‌های اقتدارگرایانه آسیایی قرار می‌گرفت که امروز هم در روسیه می‌بینیم، و چون هیچ‌وقت کسی نیست که جرئت کنه به حاکم بگه «بس کن این مهمل‌بافی‌ها رو»، در آینده هم خواهیم دید. اما امیدواری شاه یک محرک دیگه هم داشت و اون بسترسازی‌های غلط‌اندازی بود که خودش انجام داده بود و خودش هم فریبش رو خورد. ما بیابون زیاد داشتیم و می‌تونستیم سوله‌های بزرگ‌تری بسازیم و مجهزشون کنیم. پس وقتی یه شرکت دارویی رو می‌آوردیم اینجا تا هاب صنعت داروی منطقه! رو توسعه بده، با خودمون یه چرتکه جهان‌سومی مینداختیم که خب، تو آلمان ایکس تن ظرفیت تولید دارن، ولی ما با همین فرمون بریم پنج سال بعد ظرفیت‌مون میشه دو ایکس، پس از آلمان جلو می‌زنیم!
بنابراین علاوه بر اینکه کسی جرئت نداشت، و ندارد، که به حاکم بگه انقدر مهمل نباف، کسی هم جرئت نداشت به حاکم بگه تولید چیست، و صنعت چیست، و بیزینس چیست، و تجارت چیست، و صادرات چیست، و دانشگاه چیست، و تکنولوژی چیست، و اصلا پیشرفت چیست!

این ارزش انسان در روسیه‌ست.

تنوع داستان‌هایی که درباره این آخوندی که در حرم کشتند منتشر میشه انقدر زیاده که تعجبی نداره فردا بگن پدرش قاتل بروسلی بوده! در یکی ازین داستان‌ها به شغل شریف صیغه‌سازی دختران افغان مشغول بوده. در یکی دیگه، یک چریک عدالت‌طلب بوده برای بیرون آوردن املاک مردم از چنگ آستان قدس! هیچ کدام ازین دو دلیل اینکه چاقو بخوره نیست، ولی اگه قرار باشه یکی رو انتخاب کنیم، منطقیه که اون داستان ناموسی رو انتخاب کنیم، حتی اگه واقعی نباشه. چون دومی نیاز به ترور نداره، حتی اگه واقعی باشه.
اگر حتی یک آخوند با تشکیلات غارتگر مقابله کنه (حتی در حد تشکیل تجمع اعتراضی و بستن جاده)، هیچوقت انقدر سرسخت نخواهد بود که لازم باشه با سلاح سرد به راه راست هدایتش کنند. در این موضوع یک توافق نسبی وجود داره. اما سر اینکه چرا هیچوقت سرسخت نخواهد بود اختلاف داریم. تصور عموم مردم اینه که به خاطر تهدید و تطمیع، و بیشتر تهدید، سرسخت نخواهد بود. اما در بیشتر موارد اینطور نیست. در بیشتر موارد، آخوندی که کمی لاین عوض کرده، نه تهدید خواهد شد و نه تطمیع؛ بلکه توجیه خواهد شد. برای توجیه این‌ها یک متد وجود داره که میتونیم اسمش رو بذاریم متد «کشف ابعاد»، که از دل «رفع شبهه» که یک محصول حوزویه زاییده شده. مکانیزم پیام اینجوریه: «تو از لاین خارج شدی چون درباره حاکمیت دچار شبهه‌ای، و در مورد حاکمیت دچار شبهه‌ای چون به تمام ابعاد حکومتداری اسلامی اشراف نداری». ابتدا از دغدغه‌مندی طلبه قدردانی می‌کنند، سپس بش القاء می‌کنند که این دغدغه‌ای که براش ایجاد شده برای اینه که همه‌چیز رو نمیدونه. سپس چند واحد داده خام، که میتونه واقعی باشه و میتونه فیک باشه، در اختیارش میذارن، که باورش بشه که ابعاد دیگه‌ای وجود داشته که ازش بی‌خبر بوده یا توجه نداشته، سپس نتیجه می‌گیره که حکومت حق داشت که داشت جلوم رو می‌گرفت! نزدیک بود به خاطر یک کار خیر، چهارتا شر اضافه کنم! و بدین ترتیب توجیه میشه و به لاین برمیگرده.
برای اینکه بشه اینجوری توجیه شد لازمه که ذهن اون طلبه ضعیف باشه، و خبر خوب برای نظام اینه که ضعیف است. چون از قبل از «فیلتر ساختاری» عبور کرده‌. فیلتر ساختاری یعنی ابتدا به ساکن کسی که ذهنش ضعیف نیست وارد حوزه نمیشه‌. و اگر چند مورد استثناء یافت شد، به سمت اپوزیسیون سیاسی هل داده میشه و همونجوری که با دانشجوی مخالف برخورد میشه، باش برخورد میشه، مثل محرومیت تحصیلی و درگیری ازین دادگاه به اون دادگاه و حبس و ممنوع‌الخروجی و آزار و خلع لباس و این چیزها. در ۹۹ درصد موارد نیاز به این کار نیست و با همون اقدامات توجیهی، کار به سامان خواهد شد. لذا اصلا نیازی به چاقو نخواهند داشت.

این‌ها همه در دولت پاکستان پست‌های مهم دارند، و علاوه بر اینکه در آمریکا و انگلیس درس خوندن، تابعیت آمریکا و انگلیس رو هم دارند. بعد بحث روز این مملکت اینه که آمریکا میخواد در پاکستان رژیم چنج کنه!
واقعا زیباست.

«رهبر اپوزیسیون پاکستان می‌گوید ما از کسی انتقام نمی‌گیریم و آن‌ها را زندان نمی‌اندازیم».

پس از برکنار کردن عمران خان، که اولین نخست‌وزیر پاکستانه که با رأی مجلس از قدرت کنار گذاشته میشه؛ ژست «عفو در هنگام فتح» می‌گیرند، اما مصونیت عمران خان و خانواده‌ش از پیگرد قضایی، معامله‌ای بود که در آخرین لحظات با ارتش انجام داد.
هر اتفاق جالبی در پاکستان بیفته، در اینکه این ارتشه که حکومت می‌کنه، تغییری ایجاد نمیشه.

نوشته «باید درک کنید که فرهنگ‌ها متفاوتند، در فرهنگ ما اعتراض با هدف اعتراض پذیرفته نیست. اعتراض فقط باید وقتی انجام بشه که میتونه وضع رو بهتر کنه. ما چینی‌ها می‌دونیم که بیرون ریختن و اعتراض کردن به قرنطینه‌های سخت‌گیرانه کرونا کار دولت رو سخت‌تر و در نتیجه فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه».

یکی از شارلاتان‌بازی‌های فاجعه‌آمیز دوران ما اینه که انتخاب‌های الاغ‌صفتانه رو تفاوت‌های فرهنگی جا می‌زنند تا توجیهش کنند، تا بتونند الاغ باشند بدون اینکه کسی جرئت کنه بشون بگه الاغ، و اگه احیانا گفت، با تندی جوابش رو اینطور بدن که «چطور جرئت می‌کنی به فرهنگ ما توهین کنی؟».

اما توصیه من اینه که در برابر این‌ها از مسیر «این فرهنگ شما نیست، این انتخاب سیاسی شماست که تا حد فجیعی تحت تأثیر پروپاگاندای دولتی بوده» وارد نشید. بلکه مستقیم از مسیر بهتر و کوتاهتر «پس من شاشیدم تو فرهنگ‌تون» وارد بشید.

تو جبهه بود که معلوم شد گی‌های ارتش روسیه که گی‌ها رو تحقیر می‌کنه بیشتر از گی‌های ارتش آمریکاست که به گی‌ها مدال میده!

از بین ۳۹ کلان‌شهر جهان که بالای ۱۰ میلیون نفر جمعیت دارند، فقط در ۶ تاشون نرخ فرزندآوری در حدیه که برای جایگزینی جمعیت کافیه.
این شهرهای بزرگ در واقع به قبرستان‌های فعال تبدیل شده‌اند. فعال به این معنی که دارند مُرده تولید می‌کنند.

خیلی زود از «چین یه دولت کارآمد داره که میدونه داره چیکار می‌کنه» رسیدیم به «اینا هم گاوند ولی تعدادشون بیشتره».

فرمانده روس که در شرق اوکراین داره میجنگه میگه سربازهای من وقتی سر و وضع خودشون رو با سربازهای اوکراین مقایسه می‌کنند میگن «وزارت دفاع تو این هشت سال داشته چیکار میکرده؟». ما بهرحال برنده میشیم ولی با ادامه این وضع، با تلفات زیاد برنده میشیم.


امیر طاهری یه مطلب (به انگلیسی) نوشته بود و کارهای عجیب روسیه در این جنگ رو لیست کرده بود و یکیش این بود که «از عجایب این حمله نظامی اینه که مسئول نظامی نداره! یعنی یک درجه‌دار که بگن این آقا مسئول این حمله‌ست، سوالاتون رو برید ازش بپرسید. چون لابد پوتین نمیخواست افتخار پیروزی رو با کسی شریک بشه».


خودکامگی، خفقان، فساد، آکواریوم ایدیولوژیک، بی‌کفایتی سیستماتیک، مسابقه در غارت.. این‌ها جزیره‌ای عمل نمی‌کنند، بلکه در همه‌جا پراکنده میشن.‌ مثل گلی که تو آب گلدونش جوهر ریختن و همه‌جای گیاه تغییر رنگ میده. اما هرکس به صورت لوکال باش مواجه میشه. روزنامه‌نگار میگه عه پس مسئول حمله کجاست؟ سرباز میگه چرا جلیقه به اندازه کافی نداریم؟ هرکس متناسب با فضایی که در اون قرار داره، سوال «چرا اینا اینجوری می‌کنند؟» رو می‌پرسه. چون تا قبل ازون در معرض اون قسمت از گیاه که جوهری شده، نبوده.
از یادبردنی نیست که خیلی‌ها در ایران زمانی فهمیدند بیمارستان دولتی در ایران چیست که کرونا کشور رو درنوردید.‌ چون تا قبل ازون خیلی در معرضش نبودند. و این وسط وقت زیادی هم هدر میره. چون سرباز، که تازه در معرضش قرار گرفته، باید بت بفهمونه که ارتش در ایران چیست، و باور نکنی، و تو بش بگی صنعت برق در ایران چیست، و باور نکنه.

تجمیع تجربیات همگان، خیلی مفیده، اما به دلیل اتلاف وقتی که ایجاد می‌کنه، بهینه نیست. آمادگی و اشراف به واقعیت، باید نه فقط «قبل از» در معرض قرار گرفتن بدست بیاد، بلکه «بدون» در معرض قرار گرفتن باید بدست بیاد.

دولت چین قبلا می‌گفت درباره سیاست‌های کرونایی ما تو اینترنت نظرات مثبت بذارید. الان میگه اصلا نظر ندید!

#لبخند_شبانه

شبکه‌های اجتماعی مریض‌خونه‌ست. نوشته بود اونایی که درباره جنگ اوکراین آیه یأس می‌خونند هنوز نفهمیدند یک ملت بخواد برای استقلال و هویتش بجنگه هیچی جلودارش نیست.
من هم نوشتم میشه جنگاوری کسانی که دارند در دفاع از مملکت‌شون سنگ تمام میزارن رو تحسین کرد و بشون افتخار هم کرد، خودم هم احساس فلاکت می‌کنم که کنارشون نیستم؛ و همزمان پذیرفت نمیشه یک قدرت اتمی رو که سالی دویست میلیارد دلار درآمد هم از فروش نفت داره و دچار جنون هم است رو شکست داد.
همین کافی بود تا بلاکم کنه :)

اما همین مریض‌خونه موی دماغ دولت‌ها شده. وزارت دفاع روسیه اعلام کرد اسراییل پنج موشک زده به مواضع سپاه در سوریه که پدافند رژیم اسد سه تاشون رو از بین برده. اما ویدئوهایی که در توعیتر منتشر شده تا شش اصابت موفق رو ثابت می‌کنه. اگه این اطلاعات اوپن سورس و پیگیری عده‌ای علاقمند نبود، هر دروغ و داستانی که دلشون میخواست اعلام می‌کردند و هیچ‌کس نمی‌فهمید واقعا چه اتفاقی افتاده.

این عکس سرباز روس رو باید کنار در ورودی تمام پادگان‌ها و دانشکده‌های افسری در سراسر دنیا نصب کنند و زیرش بنویسند: جنگ اینه، بعضی وقت‌ها اشتباهه، بعضی وقت‌ها لازمه، اما اینه. با دقت وارد شو.