نیویورک‌تایمز: «تولدت مبارک کارل مارکس! حق با تو بود!»
مرحوم اگه می‌فهمید یه غول رسانه‌ای که پشتش یه مشت سرمایه‌دار گلوبالیست نشستن قراره تولدشو جشن بگیره نصف حرفاشو قورت می‌داد.

حالا تا در ایام فرخنده میلاد باسعادت مارکس به سر می‌بریم اینو هم بگم: چین، همونطور که بعد از سفر ترامپ قولشو داده بود، امروز قوانین مالی خودشو یه تکون کوچیک داد که اثرش اصلا کوچیک نیست. ازین به بعد خارجی‌ها می‌تونن تا ۵۱ درصد سهام شرکت‌های چینی رو تصاحب کنند! یا به عبارت دیگه خارجی‌ها می‌تونند مالک شرکت‌های چینی بشن.

اینم یکی دیگه از اثرات اداره‌ی آمریکا و جهان توسط یک بساز بفروش 😉

عجب آتیش‌پاره‌ایه مدیر این اکانت 😅

فحش دادن به یه عده خاص که در اقلیتند و فرقی نداره عقایدشون چه تغییری بکنه، شاید خسارتی نداشته باشه (البته از لحاظ معنوی هیچ فحشی بی‌خسارت نیست، ولی فعلا با مکافات معنویش کاری ندارم). اما فحشی که یه دامنه خیلی بزرگ از آدم‌ها رو شامل بشه، زیاد به نفع فحش‌‌دهنده نیست راستش.
وقتی یکی برمی‌گرده یه شوخی جنسی می‌کنه که یه جورایی تحقیرکننده زن‌هاست، یه عده هم پا میشن میگن «اگر درباره زن اینجوری فکر می‌کنید که فلان حرف خجالت‌آور رو بزنید، یعنی شعور ندارید». البته یه مثال آرومش رو آوردم اینجا.
اگه می‌دونیم که یه عده زیادی همون نگاه معیوب رو دارن، گفتن اینکه «همتون نفهمید» کمکی به اینکه نگاه‌شون درست بشه نمی‌کنه. چون هیچ‌کس نمیاد در برابر فکر کسی تسلیم بشه که همش نفهم خطابش می‌کرده!
دنیای واقعی مثل فیلم‌های رزومی چینی نیست که پیرمرده با چوب یا نی، هنرجوی داوطلب رو می‌زنه و بش میگه برو گمشو خنگ بی‌مصرف! تا طرف ول کنه بره، اما ول نمی‌کنه و میچسبه به لنگ پیرمرده و با حال گریان میگه استاد تمنا می‌کنم من رو آموزش بدید!.. برای اصلاح اجتماع مردمی باید بشینی کفش‌شون هم واکس بزنی، بعد تازه اگه رو مود خوبی بودن، بشون بگی که نگاهشون درباره فلان موضوع خاص اشتباهه.

به نظر میاد خیلی از اونایی که ادعا می‌کنند نگران نگاه‌های متحجرانه هستند، دغدغه‌ای برای بهبودی اوضاع ندارن. فقط شرایط رو به شکل یک تقابل فوتبالی می‌بینند، که اگه «روبرو» حرف بدی زد، ما هم یه حرف بد دیگه‌ای بزنیم بش، که فکر نکنه میتونه حرف بدی بزنه و قسر در بره!

مهم نیست قسر در بره. جای دوری نمیره. مهم اینه که وقتی برگشت یه جور دیگه فکر کنه و یه جور دیگه حرف بزنه.

به قول خارجی‌ها
He'll never know the irony of this
هیچوقت متوجه مسخرگیش نمیشه!
این یه وارونگی دو لایه‌ بامزه‌ست. مثل فیلم اینسپشن که خواب می‌دیدند که خواب دیدن! یعنی رویای چندلایه. ولی اینجا لایه اولش اینه که داره تو شبکه فیلتر شده از فلسفه فیلترینگ دفاع می‌کنه. لایه دومش اینه که متوجه نیست اگه فیلترینگ کار می‌کرد دیگه مخاطبی تو این شبکه وجود نداشت، پس معنی نداشت بیاد به مخاطب این شبکه توضیحاتی ارائه بده! لایه اول، مسخرگی کل ماجراست. و لایه دوم مسخرگیِ «متوجه نبودن» این مسخرگیه، و اینکه هیچوقت هم متوجه نخواهد شد. مثل حالت معصومانه‌ای از بی‌اطلاعی که وقتی جعبه مداد رنگی بچه رو تو راه مدرسه از کیفش میدزدن، فکر می‌کنه تو کلاس جا گذاشته بوده و هیچوقت نخواهد فهمید که کار یه دزد بوده.
این خنگی کودکانه که در لایه دوم هست رو تقریبا در همه مقامات جمهوری‌اسلامی داریم می‌بینیم. شاه حداقل در روزهای آخر متوجه شد که چه اشتباهاتی کرده. ظنم اینه که اینا حتی وقتی تو دریا ریخته شدن هم نفهمن دقیقا چه اتفاقی افتاد.

https://news.1rj.ru/str/sahandiranmehr/14915

این چه حرف زشتیه.‌ مگه شهروندان جامعه شأن‌بندی دارن؟ اگه قاچاقچی باشه باید تحقیرش کرد؟ از دو حال خارج نیست.. یا این سبک برخورد با متهم یا مجرم رو نادرست می‌دونید، که باید برای همه نادرست بدونید. اگه درست می‌دونید هم باید برای همه درست بدونید.
شایدم فیلم زیاد نگاه می‌کنند.. مثلا کاراگاهه میاد یه پیرمردی که قبلا رییس‌پلیس بوده رو بازداشت کنه، با لباس شخصی و با ماشین بدون آرم و آلارم میاد خونش و بش میگه «قربان، بیایید این کارو مثل دو تا جنتلمن انجام بدیم».
اونا فیلمه بابا.. وکیل ترامپ نشسته بود داشت قهوه‌ش رو می‌خورد، نیروهای اف‌بی‌آی یهو ریختن خونه‌ش، انگار عضو القاعده‌ای چیزی بوده.. همه اتاقاش رو ریختن بهم و هرچی داشت و نداشت برداشتن بردن. یارو وکیل رییس‌جمهور مملکته!

https://news.1rj.ru/str/sahandiranmehr/14918

انفجار حمله‌ای که به پایگاه «قاسم گروگانگیر» کردن معادل زلزله‌ای حدودا ۳ ریشتری بوده. که خیلی زیاد نیست، ولی مشخصه اونجا انبار موشک بوده، و سوخت‌شون انفجارو بزرگ‌تر کرده.
#انتقام_بگیر_عمو_ببینه

دم غروب تو محله‌ای قدیمی بودم. خنکی شب داشت از تاریکیش سبقت می‌گرفت. کوچه‌ نسبتا باریک و خلوتی که درخت‌های پیرش مثل قلعه‌‌ای که قرن‌ها از حمله اقوام مهاجم در امان مونده ولی انگار هنوز نگهبان آدم‌های زیر پاشه، با برگ‌های بالاسرش محافظت می‌شد. طوری که حتی نور باقی مونده از روز هم داشت به زحمت به پایین می‌رسید. و درست مثل اینکه یک صحنه از قبل طراحی شده باشه و به لحظه شروع موسیقی متن برسه، از بلندگوی مسجد صدای اذان بلند شد. همه چیزو داشتند برای فریفتن من آماده می‌کردند. اذانی که اما، اذان رادیو نبود. مشخص بود یکی از پیرمردهای همین محل داره برای هزارمین بار پشت میکروفون تکرارش می‌کنه، و یاد گرفته به جای رعایت قواعدش، طوری بخونه که روح خودش درک می‌کنه. و از چیزی که به گوشم می‌رسید میشد فهمید که روحش چیز دردناکی ازش درک کرده‌‌. سوزش، آدم رو وسط راه رفتن متوقف می‌کرد. انگار به عمد می‌خواست سینه من رو هم بسوزونه. از دور پیرزنی که معلوم بود داره دقت زیادی به خرج میده تا چشم‌های کم‌سو شده‌ش توی تاریکی به چاله‌ای هدایتش نکنه، مثل ماهی‌ای که قبلا هزاران‌بار به قلاب گیر کرده ولی باز هم پذیرفته که بش گیر کنه به سمت مسجد کشیده می‌شد. انگار داشت داوطلبانه به سمت مرگ می‌رفت تا انتظارش برای مرگ به انتها برسه. انگار اذان صدای عزراییل بود و داشت اسامی منتظرها رو می‌خوند. داشتم فکر می‌کردم که لابد هیچ فرزندی نداره، و یا اگه داره خیلی دورند و یا اگه نزدیکند فرصت سر زدن به مادر رو ندارند، و حتما تو خونه خیلی تنهاست، و حتما از زندگی خسته‌ست، و حتما افسردگی دم غروب نفسش رو تنگ‌تر می‌کنه. خودم رو از کالبدم کشیدم بیرون و گذاشتمش جای اون.. جای دیگری بودن کاری نیست که بلد نباشم. به جای اون نگاه کردم و گوش دادم. دیگه اون اذان سوز نداشت. دیگه کلماتش قابل تفکیک نبود. انگار همش یه آهنگ بود که یه آدم نامرئی داره مینوازه تا آرومم کنه. دلم برای خودم که توی پیرزن جا گرفته بودم سوخت. یعنی انتهای زندگی همینه؟ عمر، یه آشوب طولانی بود که به یک خلاء سرد رسید و حالا نیازمند لالائی یک نوازنده نامرئی‌ام؟
پیرمرد موذن لا اِلٰه آخرش هم گفت و تموم شد. از پیرزن بیرون اومدم و راهمو ادامه دادم.. کوچه تنگ تاریک، دیگه به خیابون بزرگ و پرنور و پرترددی رسیده بود که توش هیچ خبری از مرگ نبود. انگار از یه چاله زمان عبور کرده بودم که توش یک پیرمرد و یک پیرزن چندهزارساله تبانی کرده بودند تا گیرم بندازند.

باور نمی‌کنم که این اذان‌ها فقط دعوت به نماز باشند. خبرهای دیگه‌ای هست.

زمانی که تو وردپرس وبلاگ داشتم، به خاطر فیلتر بودنش عده‌ای از دوستان نمی‌تونستن بازش کنن یا حوصله نداشتن مشقت فیلترشکن رو به جون بخرن. اما یه پلاگین وجود داشت که ایمیل‌شون رو توش وارد می‌کردن و هر وقت پست جدید می‌ذاشتم یه نسخه ازش فرستاده می‌شد به ایمیل‌شون. تلگرام چنین قابلیتی نداره، یا من بی‌خبرم.
اما هنوز چیز خوبی به نام newsletter هست. که الان شرکت‌ها و دانشگاه‌ها ازش استفاده‌های زیادی می‌کنند. فرستنده از متن گرفته تا عکس یا هرچیزی که میتونه حتی به اندازه یک صفحه وب باشه رو طراحی می‌کنه و میفرسته به لیست کسانی که عضو هستند. الان سایت‌هایی هستن که این امکان رو میدن که بشه طرح‌های خیلی شکیلی ایجاد کرد، اما خدماتشون پولیه.

به هرحال، اگه در بین شما کسی هست که اطلاع داشته باشه چطور می‌تونم پست‌ها رو بفرستم به آدرس ایمیل‌هاتون، بم پیغام بده.

ممنون.

نمی‌دونم این چندمین پست زنجیره‌ای بی‌بی‌سی فارسی در رد ادعاهای نتانیاهو درباره برجامه. (ترافیک‌تون رو به خاطر این ویدئو هدر ندید. صرفا جهت مثال انتخابش کردم). انگار علاوه بر اتحادیه اروپا، به بی‌بی‌سی هم توهین شده بوده! ما با وجود برگزیت توقع داشتیم مسیر لندن از بروکسل جدا بشه، ولی ظاهرا نشده.
به هرحال هروقت اروپا از چیزی حمایت کرد و آمریکا مخالف بود، مطمئن باشید اون چیز به نفع ما مردم عادی ایران نیست. این‌ها قابلیت دفع خطرات بزرگ رو ندارن.. اگه اراده متفاوت آمریکا و اعراب نبود، الان با داعش هم کنار اومده بودن، دیگه جمهوری‌اسلامی که جای خود داره. وقتی اعضای فراری داعش جرئت نمی‌کنن پاشون رو بذارن امارات و قطر و عربستان و اردن، اما به راحتی تو خیابونای اروپا می‌چرخن، به تنهایی نشون میده از غلبه موضع اروپا در برابر موضع آمریکا باید ترسید.
یادتون باشه این‌ها کسانی بودند که به روحانی گفتند «میانه‌رو». در حالی که ما در دورانش جز عقب‌گرد چیزی ندیدیم. چیزی که برای ما عقب‌گرده، برای گلوبالیست‌هایی که تو بروکسل نشستن، پیشرفته!

https://news.1rj.ru/str/bbcpersian/22112

چرا هیچ نظارتی به نورپردازی ساختمون‌ها نیست؟ این چیه آخه بساز بفروش بزرگوار؟ زیر این نور میشه زندگی کرد؟ عین لابرآتوار‌هایی شده که توش تسلیحات میکروبی میسازن!

اول طرف رو اعدام می‌کنند بدون اینکه قبلش حتی بگن برای چی تو زندانه. و بعد که کشتنش و صدای افسوس و ناراحتی مردم بلند شد، یه موزیک‌ویدئو درست می‌کنن با این پیام که آیا می‌دونید اینی که کشتیم چه اژدهایی بود؟ آیا می‌دانید عده‌ای از هموطنان‌مان را به سیخ زده بود و خورده بود؟ آیا می‌دانستید از خون نوزادان تغذیه می‌کرد؟ چرا عده‌ای از او دفاع می‌کنند؟

حمایت از اعدام، به هر دلیلی، به این معنیه که موافق اعدام و اجراکننده اعدام، بر این باورند که هرگز مرتکب اشتباه نمیشن و ممکن نیست در آینده نظرشون عوض شه‌. چون اگه کسی حتی ذره‌ای احتمال بده که ممکنه در گمراهی باشه، هیچوقت جون یک مجرم رو نمی‌گیره. چون وقتی که گرفت، دیگه نمیشه زمان رو به عقب برگردوند و جبران کرد‌.

خود این اطمینان ۱۰۰ درصدی از خود، یک نمونه کامل از شرکه. برای همین فرق نداره حسین‌پناهی (و بقیه اسرای جمهوری‌اسلامی)، چه کرده‌اند و چه نکرده‌اند.. هر کس که بکشدش و هر کس که با کشتنش موافقه، مُشرکه.

یکی از نماینده‌های مجلس گفته «مطالب تلگرام، حاکمیت کشور و احساسات و عواطف مردم را جریحه‌دار می‌کرد لذا معتقدم فیلترینگ کار درستی بود».
مطالبِ تلگرام! .. یاد اون یارو افتادم که می‌گفت «چیزهایی که فیسبوک می‌نویسه..!».
این‌ها هیچ تمایلی ندارند که باور کنند این ماییم که این محتویات رو تولید می‌کنیم، نه شبکه میزبان.
ازینکه اونجوری که میخوان نیستیم به شدت عصبانی‌اند. برای همین پرده میکشن تا نبینن چجور مردمی هستیم. دیدنش ناراحت‌شون می‌کنه.
ولی خب اتفاقیه که افتاده. ما مردم مطلوب این نظام در نیومدیم. و همین‌طور نامطلوب بودن‌مون داره غلیظ‌تر میشه.

این عکس‌ها تم نوستالژیک دارن.. بالاخص برای طرفداران احمدی‌نژاد.
فشار جمعیت
علامت V
زنان شل حجاب.
اما محمودخان باید بدونن اگه آزادی برقرار بود، هر کاراکتر سیاسی داخل‌نشین یا خارج‌نشین که می‌شناسیم می‌تونستن همینقدر و یا بیشتر، آدم دور خودشون جمع کنند. تجمعات جزیره‌ای که تو خیابونای کم‌عرض، فشرده‌تر از مقداری که لازمه به نظر می‌رسند نباید این وهم رو ایجاد کنه که یک ملت پشت‌سرش هستند.
برای جلب همراهی ملت به چیزی بیشتر از دعای فرج و تمرکز روی یک «رفیق زندانی» لازمه.

https://news.1rj.ru/str/dolatebahar/36201

منتظریم خبرآنلاین، اقتصادآنلاین، خبرفوری، و بقیه کانال‌های خبری هم کاسه کوزه‌شون رو جمع کنند از تلگرام. دلیلی داره که هنوز نرفتن؟ 😉

دقت کردید اغلب اوقات این اصلاح‌طلب‌ها هستند که فعالیت اقلیت ارزشی رو به سمع و نظر ما می‌رسونند؟ اسمش نقد و مخالفته، اما دارن براشون تبلیغ می‌کنن. ما در حالت عادی حتی متوجه نمیشیم اینا چه هشتگ جدیدی ساختن.. اما یهو یه اصلاح‌طلب میاد بمون خبر میده! یا انقد درباره‌ش می‌نویسه تا مهم به نظر بیاد.

اما نباید تعجب کرد. دور سفره انقلاب، نون قرض دادن بهمدیگه، یه اتفاق طبیعیه.

https://news.1rj.ru/str/twitter_farsi/63411

برخلاف تصور خیلی‌ها، ایران به سمت سوریه‌ای شدن پیش نمیره. (اونایی که اقتصاد خوندن میگن داره به سمت ونزوئلایی شدن پیش میره، ولی حتی اونم درست نیست). ایران، داره به سمت افغانستانی شدن پیش میره.

امروز طالبان به بیش از ۵۰ درصد خاک افغانستان تسلط داره، که میگن این از مساحتی که قبل از حمله آمریکا در اختیار داشت بیشتره! کابل به یک جزیره تبدیل شده که هرچیزی خارج ازین جزیره در ناامنی محض بسر میبره. و بمب‌گذاری‌های پرتلفات اخیر در کابل، حتی امنیت همین جزیره هم زیر سوال برد. به عبارتی، حمله و حضور آمریکا و ناتو، با اون هزینه‌های نجومی و تلفات انسانی، جلوی گسترش طالبان رو نگرفت، فقط یه وقفه ۱۷ ساله ایجاد کرد! و حالا ازون وقفه هم عبور کردند.

مثال‌های زیادی می‌تونم بزنم که چرا جمهوری‌اسلامی به وضعیت طالبانی نزدیک‌تره تا وضعیت علوی-اسدی. طالبان، برخلاف توهمات و امیدهای پوچ مقامات غربی و حتی عربی، مطلقا اعتقادی به نظر مردم و انتخابات و صندوق رأی نداره. یعنی دقیقا وضعیتی که جمهوری‌اسلامی ثابت کرده که توش قرار داره. از سلب حق مسلم احمدی‌نژاد برای شرکت در انتخابات (که یعنی به درک که عده زیادی از ایرانیان مایلند باز هم بش رأی بدن)، تا سلب همین حق از بقیه شخصیت‌های مستقل، تا سلب حق آزادی استفاده از تلگرام از بیش از ۴۰ میلیون ایرانی! میشه ثابت کرد که حتی بشار اسد انقدر ضدیت نداره با حق انتخاب مردم، و این حالت فقط بین طالبان و جمهوری‌اسلامی مشترکه.

طالبان مرکزیت نداره، شخص‌محور نیست و افقی اداره میشه. که یه زمانی بش اصطلاحا می‌گفتن «مک‌دونالدِ جهاد». یعنی مثل رستوران‌های زنجیره‌ای، همه‌جا حضور داره، و هر شعبه دخل و خرج خودشو داره. درست مثل وضعیت جمهوری‌اسلامی، که هرچند در ظاهر یک شخص به عنوان رهبر مشخص در اون بالا نشسته، اما عملا شعبات تقریبا مستقلی از تحجر هستند که در کنار هم مشغول ویران کردن ایرانند. (و بعضی ازین شعبات در مواردی انقدر آزادی عمل دارن، که اون رهبر ظاهری در برابرشون مثل سرباز صفر به نظر میرسه). این بسیار متفاوته با وضعیت هرمی که در سوریه وجود داره و در رأسش یک شخص به نام اسد قرار گرفته.

افغانستان قابلیت درمان رو از دست داده. حتی با وجود عظیم‌ترین حضور نظامی بین‌المللی که شاید در طول تاریخ کم‌سابقه بوده، هنوز امنیت نداره، طوری که اگه خارجی‌ها باقی بمونند بدتر میشه، واگه برن باز هم بدتر میشه. نمیتونه دولت کارآمد بسازه، نمی‌تونه کار و فعالیت اقتصادی بسازه. نمی‌تونه برای فقر کاری انجام بده. نمی‌تونه به همسایگانش فشاری وارد کنه، نمی‌تونه منافع خودش رو تأمین کنه، و هزار و یک نتوانستن دیگه، که همگی در بن‌بست و قفل‌شدگی، اشتراک دارند. یعنی درست مثل وضعیت جمهوری‌اسلامی، که هزار و یک معضل در برابرش قرار گرفته، که فارغ ازینکه خودش مقصر ایجادشون بوده یا نه، تقریبا هیچ راه‌حلی برای درست کردنشون نداره. در سوریه اما، با اینکه ویران شده، اما کاملا بی راه حل نیست. همچنان قابلیت سرپا شدن داره. حتی با وجود دیوانه‌ای به نام اسد.

افغانستان گرفتار یک بیچارگی خاصه، که فقط ایران انقدر به بن‌بست خورده که بتونه بش نزدیک بشه.
جمهوری‌اسلامی، هر معجونی که بود، خیلی وقته که به اتمام رسیده. الان در حال مشاهده «خلافت شیعی» خالص هستیم که داره خودآگاهانه یا ناخودآگاهانه به «خلافت سنی» خالص شباهت پیدا می‌کنه. و همونطور که خلافت سنی، افغانستان رو تا ذره آخر مصرف کرد و چیزی باقی نموند که کسی فرضا بخواد نجاتش بده، خلافت شیعی هم داره ایران رو تا ذره آخرش مصرف می‌کنه. همونطور که خلافت سنی افغانستان اهمیت نمیده که در اقلیت قرار داره، چون اسلحه داره و از کشتار ابایی نداره، خلافت شیعی ایران هم اهمیت نمیده که در اقلیت قرار داره، چون اسلحه داره و از کشتار ابایی نداره.

ایران سوریه‌ای نمیشه. شورشی مسلحی وجود نداره که بخوان با هرم قدرت بجنگن، اونم با انگیزه‌های مذهبی. ایران، افغانستانی میشه. چون مک‌دونالد تشیع، یک طرف قرار داره و مردمی که قربانیش میشن اون طرف.
اگه این خلافت از بین نره، ایران از بین میره. و اگه این خلافت بخواد از بین بره، باز ایران از بین میره. اسم این چیزی جز بیچارگی نیست.

فهم تئوریسین اصلاحات همینقده که فکر کنه دموکراسی یعنی مواظب باشیم گلوله‌های پلاستیکی وسط شلوغی کجا میخورن!
و فهمش از حقوق‌بشر اینه که چون خاورمیانه داغونه، حق داریم که رعایتش نکنیم!

«قاعده جلیلی» رو یادتونه؟ آها.. اینجا توضیحش نداده بودم. تو پلاس بود. تعریفش اینه: کسانی که در انتخابات ۹۲ به جلیلی و ولایتی رأی دادند را جدا کنید. مجموعا میشد ۶ میلیون و خورده‌ای. اینا کسانی هستند که حکومت هرچی بگه میگن چشم. حالا این‌ها رو بریزید تو خیابون‌. چه اتفاقی میفته؟ بله، تظاهرات پرشور! حالا بریزیدشون تو پیام‌رسان داخلی. چه اتفاقی میفته؟ استقبال مردم! با این اقلیت، هر نمایشی رو می‌تونن اجرا کنن. اینم یکیش.
البته این کفایت نمی‌کنه. در شرایطی که حتی کانال احمدی‌نژاد هیچ آدرس جایگزینی در پیام‌رسان‌های داخلی معرفی نکرده تا حالا.. مجبور خواهند شد اعدادشون رو بذارن جلو آینه.

https://news.1rj.ru/str/akhbarefori/120266

‍‍ ‍‍ اگه عکس‌های ناسا که معمولا چند روز بعد از طوفان گرد و غبار منتشر میشه رو دنبال کرده باشید می‌بینید که در اغلب مواقع این گرد و غبار و خاک، یا از عراق میاد یا عربستان. و در مواردی مثل این عکس که براتون گذاشتم، همزمان از هر دو کشور میاد (چون طبیعت به مرزهای ما وقعی نمی‌نهد). این عکس ازین جهت هم جالبه که انگار یه قیف درست کردند که از جنوب عراق و شمال عربستان خاک رو جمع می‌کنه، و مستقیم پرتابش می‌کنه به خوزستان!

تو پزشکی وقتی با علائمی مواجه میشن اول محتمل‌ترین علت‌ها رو بررسی می‌کنه و دونه دونه میذارنشون کنار تا به علت واقعی برسند. این کنار گذاشتن احتمالات رو میگن rule out
حالا ما یه سری علائم وخیم داریم تو خوزستان، که اصلا بهبود پیدا نمی‌کنه. خب چندتا علت به ذهن آدم میرسه. مثلا: ۱- کاریش نمیشه کرد، چون اگه میشد عراقی‌ها و عربستانی‌ها یه فکری برای شهرهای خودشون میکردن ۲- رابطه سیاسی با کشورهای مبدأ خاک، خیلی تأثیر داره رو اینکه میشه کاری کرد یا نه.
اما هر دو این‌ها رو میشه رول اوت کرد!

اگه این دو کشور متخاصم بودند، اونوقت می‌تونستن بگن چون اینا با ما دشمن هستند پس نمیذارن وضعیت بهتر شه. و اگه هر دو دوست بودند، اونوقت می‌تونستن بگن چون ما با اینا متحدیم باید ملاحظه‌شون رو بکنیم و خیلی بشون فشار نیاریم. از قضا، هیچ‌کدوم ازین دو حالت نیست، بلکه اینجوریه که یکی‌شون دوست و متحده، و اون یکی متخاصمه. در مورد دوست میگن نمیشه فشار آورد، و در مورد متخاصم میگن همکاری نمی‌کنه!
توجیهاتی که آورده میشه هم حالت نقض داره‌. در مورد عراق میگفتن درگیر جنگه. نمیشه به کشور درگیر جنگ گفت بیا فکری به حال خاک کن. ولی مدت‌هاست جنگ به انتها رسیده، ولی هنوز خبری نیست. عراقی که تونسته یک میلیون بشکه بیشتر از ایران نفت صادر کنه، وقت و پول نداره که صرف وضعیت خاک کنه؟ در مورد عربستان میگفتن با سعودی‌ها مگه میشه حرف زد؟ اما نوبت به حج میرسه، خیلی راحت میرن و هرچقدر که لازمه با سعودی‌ها حرف می‌زنن.

ازون طرف این واقعیت هم وجود داره که نه عراق و نه عربستان، شهر مهم و جمعیت قابل توجهی در مسیر این قیف خاکی نداره، که بگیم اگه کاری میشد کرد اول خود این کشورها انجام میدادن. خیلی ساده‌ست: نیازی ندارن سرمایه‌گذاری زیادی بکنن.
خب وقتی همه این‌ها رو رول اوت کنیم، فقط به یک علت می‌رسیم که میتونه عامل این بیماری باشه: بی‌عرضگی نظام جمهوری‌اسلامی!

اگه متحدت به حرفت اهمیتی نمیده، و همسایه متخاصمت که زندگی‌تون بهم گره خورده حاضر نیست بیاد بات مذاکره کنه و یک موضوعی رو از دایره سیاست خارج کنه تا مشترکا روش کار انجام بدید، یعنی قدرت و کفایت نداری. وقتی مجبوری برای تأمین پول تو جیبی نیروهای نظامیت، به گروگانگیری مشغول بشی، یعنی قدرت و کفایت نداری.

مولفه‌های قدرت، مثل میوه از روی شاخه‌های درختان آویزون نمیشن. باید به دست‌شون آورد، که هم عقل روباه رو لازم داره و هم اراده موریانه. یه نگاهی به وضعیت کلی مملکت بندازید و از خودتون بپرسید: زور این حاکمیت به چه کسی رسیده غیر از مردم بی‌دفاع ایران؟ برای ما شیرن، و خارج از مرزها، موش! برای حل معضلاتی که باید خارج از مرزها دنبالشون افتاد، نیاز به قدرت هست. نه اون قدرت پوشالی که کارشناسان بی‌بی‌سی فارسی طبق جزوه‌های بازجوهاشون در تهران، تعریفش می‌کنند. بلکه قدرت واقعی.

یه مثال معمولی: آمریکا بزرگ‌ترین واردکننده دنیاست. انقدر بزرگ که اگه بگیم «کالاهای جهان را آمریکا میخرد، و مقداری از آن را نیز بقیه کشورها وارد می‌کنند» زیاد اغراق‌آمیز نیست. اما با وجود این بزرگی واردات و اینکه چین تمام بازارش رو قبضه کرده، نرخ بیکاریش به ۴ درصد رسیده! این یعنی مولفه قدرت. در حالی که یه صرافی در اربیل! در ظرف ۲۴ ساعت جابجایی پول، کل بازار ارز ایران رو میتونه فلج کنه!
چرا کسی باید جمهوری‌اسلامی رو جدی بگیره وقتی از مدیریت ساده‌ترین امور روزمره هم عاجزه؟ چرا باید جدی بگیرنش وقتی با ۴۰ میلیون نفر از مردم خودش، لجبازی می‌کنه؟ می‌تونن بپرسن وقتی اینا با مردم خودشون لجن، چه اعتباری هست که وسط کار با ما لج نکنند؟ چرا باید باشون وارد یه کار پرزحمت و دراز مدت شد؟

این نظام همیشه پز می‌داده که در جنگ هشت‌ساله حتی یک وجب از خاک ایران رو از دست نداده. اما خاکی که روی کل خوزستان نشسته و بی‌اعتنایی به سرنوشتش، یعنی خیلی بیشتر از یک وجب از دست دادیم. وقتی برای نجات خوزستان کاری انجام نمیدیم یعنی خوزستان مال ما نیست. همیشه از دست دادن با بدست‌آوردن یکی دیگه همراه نیست. خوزستان رو کسی ازمون نگرفت، ولی از دستش دادیم. به همون دلیلی که قاجار قسمت‌هایی از ایران بزرگ رو از دست دادن: ضعف، و بی‌کفایتی حکومت مرکزی.

یه چیزی بگم بخندید
پست‌های خبرآنلاین رو در روزهای قبل از فیلتر تلگرام چک کردم که در ساعات ۱۱ تا ۱ بعد از نیمه شب چندتا بازدید داشتند به طور میانگین. یه چیزی بین ۶۰ تا ۷۰ هزارتا بود. پست‌هایی که در زمان فیلتر تلگرام درست در همون بازه‌های زمانی گذاشته بود رو هم نگاه کردم، ۷۵ هزارتا بود!
انگار هیچ اتفاقی نیفتاده 😅