اعتصاب ژاپنی‌ها هم مختص خودشونه. رانندگان اتوبوس اعتصاب کردن اما به جای اینکه کار نکنند، به کارشون ادامه دادن اما از مسافرها کرایه نگرفتند! یعنی حتی برای پیگیری مطالبات صنفی هم نباید کار تعطیل شه.

سهند عزیز چنان دلخوره از فیلترینگ و عملکرد دولت که ببین از بین همه کارهای عبید چی رو کشید بیرون 😅
ولی برادر.. اگه سانسور زشته، جایگزین کردن کلمات عبید با چندتا نقطه هم زشته.

https://news.1rj.ru/str/sahandiranmehr/14953

در یک روز هم دیدم که یکی نوشت «مگه سال بعد این موقع این حکومت هست هنوز؟»، و یکی دیگه نوشت «کاش یک پا نداشتم و عوضش ایران به دنیا نمی‌اومدم».

نه تو اون خوش‌خیالی اثری از عقلانیت هست، نه در این یأس مطلق. به هزار و یک دلیل، از جمله برخورداری از چند میلیون نیروی ایدئولوژیک آماده که از کشتن هیچ‌کدوم از ما ایرانی‌ها فارغ از اینکه چه اعتقاداتی داریم، ابایی ندارند، و از جمله وابستگی مادی میلیون‌ها کارمند لشکری و کشوری و بازنشسته، و از جمله بی‌میلی نجیبانه ایرانیان نسبت به خشونت، این حکومت ساقط‌شدنی نیست. اتفاقی که میفته، فروریختن ایرانه. این دوتا با هم فرق دارند.

اما این باید باعث بشه آدم قید اعضای بدنش رو بزنه تا اینجا نباشه؟ همگی هموطنان ناراحتم رو دعوت می‌کنم به تماشای شاهکارهایی که اجدادمون به جا گذاشتند. وقتی فردوسی شاهنامه رو خلق کرد که زندگی تو ایران مثل سرکشیدن زهرِ مار بود. قشنگ‌ترین مسجدهای دنیا رو وقتی ساختند که کسی جرئت نداشت به اسبِ نوکرِ شاهِ مغول بگه یابو! اونا وسط اون فلاکت و مصیبت، چجوری می‌تونستن عاشق ایران باشن و شما نمی‌تونی؟ تاریخ این سرزمین پره از صحنه‌های زشت و خشن.. اگه قرار بود هرکس یه دست و پایی بده و فرار کنه، الان چیزی وجود نداشت که بش بگیم ایران. اجدادمون کثافات دوران خودشون رو تحمل کردند و ایران رو به ما منتقل کردند، ما هم باید کثافات دوران خودمون رو تحمل کنیم و ایران رو به آیندگان منتقل کنیم.

چیزهای مهم‌تری از کیفیت زندگی من هست. چون چیزهای مهم‌تری از «من» هست.

👆من نمی‌دونم این چه بدشانسیه ما داریم که حتی چپ‌هامون برعکس چپ‌های بقیه جاهای دنیان! الان لیبرال‌ها و چپ‌های اروپا و آمریکا، مدافع واردات و باز بودن مرزها و بهره‌مندی مردم از محصولات خارجی، و محافظه‌کارها دنبال تعرفه و کاهش واردات و این حرف‌ها هستند، بعد چپِ ما با «مصرف» ما مخالفه کلا، مخصوصا اگه جنس خارجی مصرف کنیم. دولت اگه پورشه وارد کرد، که هرچند فایده‌ای برای عموم مردم نداشت، اما دو برابر قیمت جهانی فروختش به خریدار ایرانی! انگار داشت دلار رو به دو برابر قیمتش در بازار میفروخت! که مصداق کامل راهزنی بود، و هنوز هم هست. چه منفعتی ازین بیشتر؟ خودروسازهای دنیا معمولا زیر ۱۰ درصد و در بهترین حالت ۲۰ درصد سود دارن، بعد دولت ایران بدون هیچ زحمتی ۱۰۰ درصد سود می‌گیره از کالای اون‌ها!

حالا توجه کنید به به توعیت دیگه ایشون در ادامه توعیت بالا: ‏«بله، مدرنیته یعنی همین، یعنی آمیخته شدن همه عرصه‌ها در یکدیگر، یعنی ارتباط صنعت با سیاست، اقتصاد با الهیات، تکنولوژی با زبان، دیپلماسی با کشاورزی و ...
به زبان شماها مدرنیته یعنی ربط پیداکردن نه تنها یک گوز با یک شقیقه بلکه ارتباط همه گوزها با همه شقیقه‌ها».

من هم اینو قبول دارم ولی مثل اینکه خودشون قبولش ندارند. همین ربط داشتن همه‌چیز به همه‌چیز، یعنی حتی ممنوع کردن مازراتی هم بدون عواقب نیست. هر حرکتی که سرمایه‌دار رو فراری بده، چوبش رو مردم می‌خورند. و یه راه فراری دادن سرمایه‌دار اینه که بش بگی نمی‌تونه از پولی که داره جهت خوشگذرانی و زندگی لوکس استفاده کنه! آیا معتقدید بیشتر پورشه سوارها یه مشت آخوندزاده رانت‌خوار هستن؟ بسیار خوب، ولی مگه آمریکا اهمیتی میده که عربی که اومده تو میشیگان سرمایه‌گذاری کنه، پولش حلال بوده یا نه؟ جلوی رانت‌خوار رو با شفافیت و حاکمیت قانون و ریشه‌کردن فساد باید گرفت، نه با تحمیل ریاضت!.. علاوه بر این حالا که پول دست رانت‌خواره، ترجیح باید این باشه که پولشو همینجا خرج کنه. اگه فرصت خوشگذرانی رو ازش بگیری، همون پولی که از ما دزدید رو می‌بره امارات خرج می‌کنه!

و باز ازونجایی که همه‌چی به همه‌چی ربط داره، امکان نداره شما بتونی تحت حاکمیت خلافت اسلامی به همون موفقیت صنعتی دست پیدا کنی که بقیه تحت حکومت سکولار به دست میارن. امکان نداره در شرایطی که یه آخوند شب می‌خوابه صبح پامیشه یه افاضه جدیدی ارائه میده و به بهانه مقدسات یا امنیت ملی، زندگی و شغل میلیون‌ها نفرو دچار زلزله میکنه، پول تزریق کنی و بعد چندسال ۵ تا ابر شرکت جهانی ازین شهرک‌های صنعتی متروک در بیاد! شرکت جهانی نیاز به ثبات داره، و حکومتداری عقلانی و عرفی، و زیرساخت عمرانی و آموزشی و ...! که هیچ‌کدومش موجود نیست. تصور اینکه تنها پوله که موجود نیست، احمقانه‌ست.

شرکت جهانی پیش‌کش، با سود بانکی فعلی فعالیت صنعتی برای پوشش دادن بازار داخل هم دشواره. ایشون در حال ریشه‌یابی معضلاته ظاهرا و قطعا سوادش به مراتب از منِ دیپلم بیشتره، ولی ظاهرا متوجه نیست ۳۰ درصد بهای تمام‌شده در ایران، مربوط به «هزینه‌های مالی» هستند! شما سیصدتا کارخانه تأسیس کن، وقتی با این هزینه‌های مالی فلج‌شون کردی، چه کاری از دست‌شون برمیاد؟

یعنی اون‌‌هایی که داخل نظام هستند هیچوقت از خودشون نپرسیدند چی باعث میشه که یه جوان کرد، قید جونش رو بزنه و عضو یه گروه معارض مسلح یا غیرمسلح بشه در حالی که میدونه اگه گیرش بیاریم می‌دزدیمش و بعد می‌بریم میندازیمش تو یه سیاهچال و بعد تا اونجایی که جا داره بش تجاوز می‌کنیم و بعد تا اونجایی که جون داره شکنجه‌ش می‌کنیم و بعد آخرش اعدامش می‌کنیم؟ چون این‌ها مثل القاعده و طالبان نیستند که بگیم انگیزه‌های مذهبی دارن و منتظرن پس از مرگ به ملاقات حوریان باکره برسند! یعنی در طول این چهل سال کشتن و شکنجه دادن و انتقام گرفتن و بگیر ببند و همه اتفاقاتی که در غرب کشور انجام شده، براشون سوال نشده که این انگیزه داره از کجا میجوشه؟

بالاخره شورش و عصیان یه روز میشه، یه هفته میشه، یه سال میشه.. الان درست چهل ساله که نظام در کردستان درگیره، و هرروز درگیری، هر روز تلفات، هرروز اعدام! حتی زمان تیمورلنگ هم یه سمت مملکت شورشی به پا می‌شد، شاه می‌رفت یا آدماشو می‌فرستاد، یا از ریشه سرکوب‌شون می‌کردن، یا باشون معامله می‌کردن، و قضیه ختم می‌شد تا مثلا بیست سال بعد، سی سال بعد، و دوباره یه سرکوب یا یه معامله دیگه. این چه بساطیه که چهل ساله تموم نمیشه؟ و نه تنها تموم نمیشه، که هرلحظه ممکنه برگرده به پله اول. یعنی با وجود اینهمه کثافت‌کاری، بین کردستان ۹۷ با کردستان ۵۷ خیلی فرق اساسی وجود نداره!

آیا علتش این نیست که مسئولیت مدیریت این مشکل رو به کسانی دادند که خودشون مشکل دارند؟ از قاضی و دادستان و بازپرس و بازجو بگیر تا مأموران سپاه و اطلاعات و ناجا.. همشون رو جمع کن تو یه محوطه، و دونه دونه ازشون تست روانشناسی بگیر. من تضمین می‌کنم نتیجه تست این میشه که دست‌کم ۵۰ درصدشون باید بستری بشن! یعنی مسئله فقط این نیست که قاضی‌ای که داره تو کردستان مسلسل‌وار حکم اعدام میده، داره مشکل رو عمیق‌تر می‌کنه، بلکه بدبخت خودشم هم باید بخوابه مرتب دارو بخوره. بعد یه تست دیگه بگیر با سوالات فلسفی و عرفانی.. می‌بینی یه دونه آدم عمیق توشون نیست. و این خیلی مهم‌تره. مشکل کردستان یه مشکل عمیق و پیچیده و درهم‌تنیده‌ست. کسانی می‌تونن حلش کنن که عمیق باشند و عمیق ببینند و عمیق فکر کنند. اما در تمام این چهل‌سال افرادی برای کنترل این خطه گماشته شدند که سطحی‌ترین آدم‌های روزگارند، و هنوز فکر می‌کنند راه حل فرونشاندن عصبانیت و تنفر و خشونت اینه که به خواهر متهم تجاوز کنیم!

اما چه کسی می‌تونه تشخیص بده که یه جا یه مشکل ریشه‌ای داریم و باید آدم عمیق و فهیم رو برای مدیریتش نصب کرد؟ قاعدتا یه مدیری که خودش عمیقه. خب از رهبر نظام بگیرید بیایید تا پایین‌ترین مقامات رسمی، کدوم‌شون واقعا بینش عمیق دارند؟ این‌ها حتی نگاه‌شون به یک برنامه پیامرسان هم عمیق نیست. چهل ساله هنوز اقتصاد که یه علم شفاف و واضحه رو نمی‌تونن درک کنند. چطور ممکنه که بتونن مشکلات ریشه‌ای رو بفهمند که بعد براش راه‌حل پیدا کنند؟

با فرض اینکه این نظام چهل سال دیگه هم قدرت رو در اختیار داشته باشه (البته اگه تا اون موقع ایران از هم نپاشیده باشه و ملت به خوردن پوست درختان رو نیاورده باشن)، و با شناختی که از هموطنان کرد‌مون به عنوان ول‌نکن‌ترین قوم نسل بشر! داریم، کردستان چهل سال بعد هم همچنان درگیر همین معضلات خواهد بود.

همین جریان بی‌آینده تو هر انتخاباتی میتونه همون کاری رو باشون بکنه که تیم فوتبال آلمان با برزیل کرد.
این‌ها حتی با نماینده واقعی بخشی از ایران هم نمی‌تونن رقابت کنند، چه برسه کل ایران.

غیر از عصبانیتی که این حجم از خشونت علیه کودکان در ذهن آدم ایجاد می‌کنه، گرفتار این واقعیت هم هستیم که معلوم نیست این حجم واقعا چقدره، و در مقایسه با بقیه کشورها در چه سطحیه، و آیا داره بیشتر میشه؟ آیا میشه اسمش رو بحران گذاشت؟ خود مشکل یه طرف، اینکه اطلاعات کمی درباره‌ش هست و اطلاعات کمی میشه درباره‌ش به دست آورد، بخش مهم‌تری ازین بدبختیه. غم اینکه میدونیم سر دو سه تا بچه خبرساز چی اومده، در برابر غمی که نمی‌دونیم داره سر بقیه چی میاد، کوچک به نظر میرسه.
بعضی وقت‌ها می‌بینم ما حتی در رفتار نامعقول و احساسی‌مون هم اولویت‌بندی درستی نداریم. وقتی اهالی محل یه دزد رو می‌گیرن، انقدر کتکش میزنن که پلیس باید بیاد به زور جداشون کنه. قاعدتا باید اینجوری بود که وقتی کسی بچه‌ش رو میزنه بقیه بیان تنبیهش کنن، نه وقتی که چیزی رو میدزده. چون اموال رو میشه جبران کرد. اما از بین رفتن یه بچه رو نه.

سفیر جدید آمریکا در آلمان، همجنسگراست. برای مراسم سوگند انجیلِ پدرِ پدربزرگش رو آورد تا دستشو بذاره روش. و جملات رو جناب معاون براش میخونه، که معتقده گی‌ها میرن جهنم!
صحنه‌ای که فقط در آمریکا ممکنه

یکی از مزیت‌های مهم آزادی اینه که وزن گستاخی مردم بیشتر از وزن گستاخی حاکمان میشه‌. کشورهای متمدن هرچی که به دست آوردن با گستاخی مردم‌شون بوده، و کشورهای عقب‌افتاده از هر چیزی که محروم شدن به خاطر گستاخی حاکمان‌شون بوده.
سخنگوی دولت اومده جلوی دوربین میگه ما ارز به اندازه کافی داریم، اضافه هم داریم، ولی عمدا وارد بازار نمی‌کنیم! مردم کمک‌مون کنن تا این بحران رو پشت‌سر بگذاریم!.. یعنی مجرمان قضیه به جای اینکه بیان سر خم کنند و از مردم عذرخواهی کنند، یه چیزی هم طلبکارند و ادعا دارند به خاطر خباثت و عدم همکاری مردمه که داستان دلار انقدر پیچ خورده! و البته توضیح نمیده که این مردم دقیقا به چه دلیلی باید به ایشون و بقیه آخوندها و آخوندزاده‌های بی‌کفایت اعتماد کنند؟

وقتی میگم هرگز نگید که کاش یه پا نداشتم اما ایران نبودم به خاطر همینه.. هر قدم عقب‌نشینی شما، اون‌ها رو گستاخ‌تر می‌کنه. تنها راه تقابل با گستاخ‌تر شدن اون‌ها، گستاخ‌تر شدن ماست. ما باید نسبت به رهبر نظام پررو باشیم، نسبت به رییس جمهور پررو باشیم، نسبت به ارتش و سپاه پررو باشیم، نسبت به آخوندها و مراجع پررو باشیم.. فقط با پررویی میشه جلوی پرروتر شدن این‌ها رو گرفت.

مهم نیست با من موافقید یا نیستید، اصلا مهم نیست عقیده‌تون چیه.. سنی هستید شیعه هستید کافر هستید کمونیست هستید لیبرال هستید.. هر فکری که دارید فقط پررو باشید.

پدرام سلطانی که خودش اینکاره‌ست میگه تا قاچاق کالا حذف نشه نمیشه تقاضای ارزی که به خاطر قاچاق کالاست حذف کرد! بعد ماله‌کش دولت میگه نه میشه، اوضاع هم خیلی خوبه!

👆به این ماله‌کش عزیز که نمی‌دونیم ساعتی چند می‌گیره تا با فیلترشکن بیاد از سیاست دولت دفاع کنه! باید گفت اگه نبود کالای قاچاق باعث تحریک تولید داخل و ایجاد شغل می‌شد، الان کره‌شمالی در صنعت و تکنولوژی و تولید ثروت از کره‌جنوبی جلو زده بود! چون تو کره‌شمالی کسی جرئت نداره حتی لاشه یه گربه رو بدون اجازه حکومت از مرز رد کنه.

باید از هیولاهای دهه شصت حمایت کنیم تا هیولاهای دهه نود به رهبر پشت کنن بیان طرف ما؟
متأسفم عزیزم.. هیولا، سگ‌ خونگی نیست. براش مهم نیست چقدر مهربونی.‌

- اگه حتی فیلترینگ تلگرام منجر به کاهش ۹۵ درصدی استفاده ازش بشه، یعنی فقط ۵ درصد کاربران ثابتش ازش استفاده کنند، یعنی هنوز ۲ میلیون کاربر فعال داره! ۲ میلیون فعال یعنی چندین برابر توعیتر فعلی. توعیتر با وجود اینکه از سال ۸۸ حتی یک روز هم باز نبوده، و با وجود اینکه مملو از هجویاته، و با وجود اینکه نمیشه توش پرداخت عمیق انجام داد رو موضوعات، کل فضای سیاسی-اجتماعی ایران رو تحت تأثیر قرار داده. حالا ما در تلگرامِ ۵ درصدی، چیزی بسیار بزرگتر از توعیتر داریم که جای خیلی مناسب‌تری هم هست برای نوشتن و تولید محتوا.

- خیلی وقت‌ها هست که افزایش تولید، منجر به افزایش مصرف نمیشه. چون هر آدمی یه ظرفیتی واسه مصرف داره. یکی ازین موارد محتواست. یه آدم تا یه حدی در روز میتونه بخونه یا تماشا کنه یا گوش کنه. تازه حتی اگه زمانش رو داشته باشه، تا یه حدی ظرفیت ذهنی برای پردازش چیزهایی که مصرف می‌کنه داره. پس به هرحال یه مقدار زیادی از تولیدات مصرف نمیشن. در این شرایط، اینکه بتونی تولید خودت رو توی سبد مصرفی قرار بدی، شبیه یه جور مسابقه‌ست.

- این حاکمیت از ابتدا با حرف‌زدن و نوشتن خصومت داشت. از همون موقع که چاقوکش میفرستاد خونه نویسندگان، تا الان که برای یادداشت‌های شخصی توی کمدشون هم پرونده امنیتی تشکیل میده. و همیشه مبنای این خصومت این بوده که اگه قراره ملت مختار باشند به انتخاب بین محتویات تولیدی ما و بقیه محتویات (مهم نیست چی باشن. اسمش «بقیه»ست)، قطعا واسه ما رو انتخاب نخواهند کرد!

- تلگرام، به دلایل مختلف اینطور در ذهن مردم جا افتاد که بازار سیاه محتویاته. یعنی جایی که حکومت دوست نداره ازونجا چیزی بخریم. خود حمله‌هایی که حکومت بش می‌کنه هم این تصور رو تقویت می‌کنه. در حالی که تلگرام تنها جایی نیست که میشه محتویات غیرحکومتی رو توش پیدا کرد. (مثل دنیای واقعی که هجوم مکرر نیروی انتظامی به یه بازارچه، باعث میشه ناظران مطمئن بشن حتما چیزهایی که پلیس نمیخواد پیدا کنیم رو میشه اونجا پیدا کرد. حتی اگه جاهای دیگه‌ای هم باشه برای پیدا کردنشون).

- از طرفی فیلترشدنش، بساط خیلی از دستفروش‌های دوره‌گرد که شلوغی بازار رو بیشتر می‌کردند جمع می‌کنه. تو اون ازدحام، جلب توجه مشتریان خیلی سخت‌تر بود. بنابراین الان دیگه اون مسابقه قرار دادن تولیدات تو سبد مصرف، آسون‌تر از زمان ازدحامه. هرچند که الان هم باید تلاش کرد تا متمایز نوشت، اما حداقل دوره‌گردها (که ابایی از ادامه فعالیت در حیات‌خلوت‌های حکومتی مثل سروش ندارن) حواس مشتریان احتمالیت رو پرت نمی‌کنند.

- ببخشید روده‌درازی کردم، می‌خواستم بگم جمهوری‌اسلامی با اینکه خصومت داره با ما، اما خودش بازاریاب نوشته‌های ماست. خودش همه توجهات رو به سمت اینجا جلب کرد تا رقبای خارجیش رو به حاشیه ببره، خودش این برند رو تقویت کرد، خودش ثابت کرد که امنه، خودش این ذهنیت رو ساخت که اینجا بهترین بازار محتویات غیرحکومتیه، و خودش با فیلترینگ از مزاحمت‌ها و حواشی پاکسازیش کرد.

- آیا این اتفاقیه؟

وزارت خارجه عراق میگه صدهزارنفر، سفارت‌شون میگه صد و سی هزارنفر؟ یعنی اینا نمی‌دونن چندنفر اینجا آدم دارن؟ یه چوپون اگه تو شمردن گوسفنداش انقدر خطا داشته باشه، کل گله رو از دستش می‌گیرن.
هیچ بعید نیست عده‌ای از هموطنان‌مون به مدت ۲۴ ساعت یهو عراقی بشن، و فرداش دوباره هموطن‌مون بشن. این حضرات که برای سوریه‌ی سکولار تن به هر کثافت‌کاری دادن، برای عراق «عزیز» و «شیعه» که باید هرکاری که ممکنه انجام داد. تعویض یک‌روزه ملیت که چیزی نیست.


https://news.1rj.ru/str/bbcpersian/22350

الان یه نخست‌وزیر محصور داریم که میگه «آری، این چنین بود». یه رییس‌جمهور داشتیم که داخل استخر «آن چنان شد». یه رییس‌جمهور عاقد داریم که سوزنش رو «باید چنین کرد» گیر کرده. یه رییس جمهور سابق دیگه داریم که هی میگه بهار میاد و «چنان خواهد شد». یه رییس‌جمهور وقت هم داریم که هی داد میزنه «این‌چنین درست نیست و آنچنان غلط است».

اینا همش حرافیه. نماینده واقعی مردم باید بگه «چنین می‌کنم». اگه خواستید ترورم کنید، اگه خواستید عزلم کنید. ما ایرانی‌ها در موقعیتی هستیم که هیچ جامعه‌ای در دنیا در اون موقعیت نیست. ما داریم خلاف جهت آخرین خلافت اسلامی باقی‌مانده در جهان که هم نفت داره هم ارتش، شنا می‌کنیم. ما آدمای خطرناکی هستیم، نمایندگی ما هم کار خطرناکیه. نماینده ما باید به اندازه ما گستاخ باشه.

دهباشی چطور میتونه اینهمه دروغ رو تو یه توعیت جا بده؟
«حزباله»، اتفاقا در زندگی مردم سرک می‌کشد. چرا نکشه وقتی دستگاه اطلاعاتی مخوفش به هیچ‌کس پاسخگو نیست؟
اتفاقا روراست نیست و متقلبه. حتی ویدئو نصرالله که به مزدور ایران بودن خودش اذعان می‌کنه رو سانسور کردند. اتفاقا اعضائش تشنه قدرتند، و گرنه به خاطرش آدم نمی‌کشتن. اتفاقا به وعده‌هایش عمل نمی‌کند، مخصوصا وقتی درباره اسراییل باشه. این گروه بالای کوهی از بلوف ایستاده. اتفاقا پر از آقازاده‌ست. شاید بیشتر از مافیای ایتالیا. و یکی از کارهای موساد اینه فقط که آمارشو داشته باشه کی پسر کیه. اتفاقا در رسانه تفاوتی با دستگاه‌های پروپاگاندای سپاه ندارد. همون روش‌ها، همون پیام‌ها. اتفاقا در هتاکی به مخالفین و حتی تهدیدشون پرسابقه‌ست. اتفاقا اسلحه‌شون بیشتر به سمت مردمه تا دشمن (و گرنه کسی نمی‌ترسید به خاطر هجمه علیه این خلافکارها، ترور بشه). و اتفاقا جذب و دفعش هم هیچ فرقی با جذب و دفع احزاب قلابی جمهوری‌اسلامی نداره.
حزب‌الله یک گروه تروریستی وابسته به بیگانه‌ست که به بهانه دفع خطر اسراییل، یک امپراطوری مافیایی مملو از فساد رو تشکیل داده که حتی ابایی از قاچاق مواد مخدر هم نداره. همین، نه بیشتر.
پس برای چی رأی میاره؟ به همون دلیلی که الان تو خیلی از مناطق پاکستان انتخابات واقعا آزاد برگزار کنی القاعده رأی میاره!
هیچ‌چیز مثبتی در وضعیت کشور (یا بهتره بگیم شبه‌کشور) سرتاپا وابسته‌ای که مردمش باید بین مزدوران جمهوری‌اسلامی و مزدوران آل‌سعود یکی رو انتخاب کنن، وجود نداره. هرکس که میخواد از دل وقایع سیاسی این شبه‌کشور چیز مثبتی بیرون بکشه، کلاهبرداره.

https://news.1rj.ru/str/twitter_farsi/63592

یعنی انقدر احمقیم که چون در خیابون‌های بیروت دختر تپل چادری با یه دختر باربی‌طور که فقط شورت پاشه کنار هم پرچم لبنان رو می‌رقصونند، باور کنیم که از ما توسعه‌یافته‌تر هستند؟ 😅
این توهین به تمام هشتاد میلیون ایرانیه. اگه در لبنان مظاهری از زندگی اروپایی دوام یافته هنوز، به خاطر اینه که این «ییلاق» مدیترانه‌ای، که الان بش میگن کشور، مستعمره اروپا بود. نه اینکه بلوغ بیشتری داره در پذیرش آزادی!

دور دوم احمدی‌نژاد مخصوصا نیمه آخر دور دومش رو یادتونه که صداسیما چه بلایی سرش میاورد؟ حالا مقایسه کنید با دور دوم روحانی. یه جوری به نفع گفتمان دولت رفتار می‌کنند انگار یه خط مستقیم از کابینه وصله به اتاق فرمان تمام شبکه‌ها. و این تازه در شرایطیه که مدیریت صداسیما به مراتب سپاهی‌تر از اون دوران شده.
تو مطبوعات هم که فقط کیهان داره ساز مخالف میزنه، که به خاطر معلوم‌الحال بودن تحریریه‌ش عملا نباید به حسابش آورد.
بعد جوجه‌اصلاح‌طلبان توعیتری، دارن با «جدال لفظی» فیک بین رییس‌جمهور و رهبر، تریلر یک فیلم جنگی میسازن! و فکر می‌کنن باید بلیتش رو پیش‌خرید کنیم!

https://news.1rj.ru/str/mamlekate/38310

بعد ازین همه فیلتر و خودزنی اینترنتی، رتبه تلگرام در الکسا فقط یک پله اومده پایین!

اگه به ازای هر بلاهتی که اینا مرتکب میشن یه دوزاری گیر من می‌اومد الان از وارن بافت پولدارتر بودم.. و ملتی داند که این اغراق نیست.

دوست سلطنت‌طلبم در آمریکا همچنان دنبال برگردوندن ولیعهد به ایرانه! و اینکه دیگه تایم سلطنت تموم شده تو کتش نمیره.
یکم هم سنش رفته بالا دیگه اصلا حرف گوش نمیده 😔

این دوستم از زمانی که من طفلی بیش نبودم در آمریکاست و با فعالان سیاسی ایرانی و آمریکایی در ارتباطه. البته از حزب جمهوری‌خواه. تماس برقرار کردن با سناتورها براش کار سختی نیست. الان هم می‌گفت قراره همه گروه‌های اپوزیسیون دعوت بشن به کاخ‌سفید. (بعد از رفتن اوباما، همشون یه نفس راحت کشیدن. و این کاملا مشخص بود). البته لابد براتون مشخصه که منظور از «همه» چه کسانی هستند.

از وقتی که میشناسمش یه موضوع برام مسجل شده: جز سه طیف ۱-آخوندزاده‌های مدافع جمهوری‌اسلامی مقیم خارج ۲- سلطنت‌طلب‌ها و ۳- دار و دسته رجوی، عملا جا برای هیچ نماینده دیگه‌ای وجود نداره. یعنی مثلا ما جوانترهای تجددگرا که نه نسبتی با آخوندها داریم، نه دوران پهلوی رو دیدیم و علقه‌ای بشون داریم، و نه هیچ اعتمادی به رجوی‌ها داریم، و تنها مطالبه‌مون یک حکومت سکولار دموکراتیک عرفیه، هیچ سخنگو و نماینده‌ای در آمریکا نداریم. من حتی درباره لابی‌گری صحبت نمی‌کنم. لابی که خیلی پیچیده‌ست و الان فکرش هم نمی‌تونیم بکنیم. موضوع اینه که حتی سخنگو هم نداریم.

البته نباید تصور کرد که آمریکایی‌ها خنگ هستند و نمی‌تونن بفهمن کسی مثل مریم رجوی هیچ آینده‌ای در ایران امروز نمی‌تونه داشته باشه، یا نمیدونن که اسم رضاپهلوی معنی خاصی برای نسل جوان ایران نداره. مسئله اینه که «براندازی حکومت ایران» به یک کالای سیاسی تبدیل شده، که باش سوداگری می‌کنند. مثل توپی که هی باش پاسکاری می‌کنند اما هیچوقت شوت نمی‌کنن به سمت دروازه. انگار هدف از بازی، پاسکاری بوده، نه بردن. منافع زیادی هست که فقط با ادامه بازی به همین شکل موجود تأمین میشه، نه در حالت دیگه‌‌ای.

اما مقصر خودمون هم هستیم که قابلیت شبکه‌سازی نداریم، قابلیت تعیین تکلیف نداریم، قابلیت شکل‌دهی یک گفتمان یا مانیفست واحد و شفاف رو نداریم. نمی‌دونم این پارتی اپوزیسیون در کاخ سفید کی برگزار میشه، ولی هروقت شد به طیف‌های شرکت‌کننده دقت کنید. خواهید دید که همشون باسابقه هستند. حالا بدمون بیاد ازشون یا نه، نمی‌تونیم منکر بشیم که سال‌ها برای جایی که الان هستن فعالیت کردن. ما بزرگ‌ترین کار تیمی‌ای که انجام دادیم جمع‌کردن در بطری شیر جهت خرید ویلچر برای معلولان بود، که اونم بعد یه مدت فروکش کرد.

ما به قدرت‌های خارجی نیاز داریم (هر کی میگه نداریم مواد مصرف می‌کنه)، و برای به کار گرفتن‌شون نیاز به معامله کردن داریم، و این معاملات نیاز به سواد و مهارت سیاسی داره. نمیشه برگه امتحانی رو خالی تحویل داد و انتظار کارنامه درخشان داشت. هنوز تمام صحنه بازی قدرت در مورد ایران، چه در داخل و چه در خارج، در دست نسل‌های دهه سی و چهله. هنوز دعواها بین اون‌هاست و ما فقط تماشاچی هستیم.
یه روزی بالاخره باید کشورمون رو از دست این‌ها بیرون بکشیم. نمیشه صبر کرد تا همشون سکته قلبی کنند.