#گله‌_گاو هیچ وقت مسئولیت نمی‌پذیره. نمیگه این کالاها لوکس نیستند، ما از دسترس‌تون خارج کردیم.
از طرفی به جیره‌خواران خودش هم یک سپر دفاعی در برابر مستضعفان ناراضی اهدا می‌کنه، که هروقت درباره املاک و ماشین‌هایی که دارند سوال پرسیده شد بگن: میدونی من سالی چقدر مالیات میدم؟

البته اینو از دست امام اول شیعیان کپی کردن. علی علیه‌السلام هم بالای منبر می‌گفت من ندیدم جایی ثروت جمع بشه بدون اینکه جای دیگه از ثروت تهی بشه (یعنی اگه اختلاف طبقاتی هست حتما یکی از یکی دزدیده)، اما وقتی بش می‌گفتن فرمانده لشکرت کاخ ساخته می‌گفت خمسش رو داده نوش جونش!

«استفاده از مسلسل‌هایی که جنبه تفریحی دارند را قانونی کنید».

اگه کاربرد ماریجوانا برای بعضی‌ها اینه که حال‌شون رو خوب کنه، بعضی‌ها هم با تیراندازی با مسلسل حال‌شون خوب میشه. دولت اگه اون رو میتونه قانونی کنه، این رو هم باید بتونه.

دروغی در کار نیست. فقط در طول زمان از ترجمه لفظی به ترجمه مضمونی تغییر کرده. چون عسگراولادی گفت اون حدیث رو کمونیست‌ها ساختن باور کردید؟ بله عین اون جمله رو پیدا نمی‌کنید، ولی این رو پیدا می‌کنید: فما جاع فقیر الا بما منع غنی!. هیچ فقیری گرسنه نمی‌ماند مگر اینکه ثروتمندی محرومش کرده باشه! کاملا مطلق هم گفته، نه استثنایی نه تبصره‌ای. کلمه «الا» یعنی این یک معادله مطلقه. گرسنگی هم یک تک‌مصداق نیست، به عنوان کلیدواژه‌ای از مجموعه تهیدستی آورده.
در مورد دوم نه تنها از علی که از پیامبر هم حدیث هست. وقتی آیه نازل شد که هرکی ثروت‌اندوزی کند خدا حسابش رو میرسه، خیلی سریع به مردم گفت: كل مال يؤدي زكاته فليس بكنز.
هرمالی که زکاتش داده شده باشد، ثروت اندوخته نیست! (فارغ ازینکه چقدر باشه).

دروغ رو یکی دیگه به شما گفته.

فقر مطلق و فقر نسبی مفاهیم دوران ما هستند. وقتی می‌گفت نباید کسی گرسنه بماند منظورش این نبود که اگه غذا داشت ولی فقط یه دست لباس داشت، مشکلی نیست! این حتی به کسی که تو سفره‌ش دو نوع غذا بود هم گیر می‌داد که داری اضافه میخوری!

اسلام در یک جامعه طبقاتی ظاهر شد و به خیلی‌ها قول داده بود از فقر نجات‌شون بده. اما شعر گفتن درباره آرمان با اجرا کردنش فرق داره. وضع قوانین غیر الزام‌آور خمس و زکات یک مزیت دو گانه داشت. از یک طرف می‌شد هوای پولدارهایی که در خدمت آرمان بودند رو داشت (کافی بود یه درصدی بدن و بگن مال‌مون پاک شد!)، و از یک طرف میشد از زیر مسئولیت وعده‌های تحقق نیافته شانه خالی کرد (اگه در جامعه فقیر باقی میموند میتونستی بگی: لابد پولدارها زکات نمیدن! حالا باز تذکر میدم، باشه!).

اون‌ها از تصویرهایی که در ذهن‌تون ازشون دارید خیلی زرنگ‌تر بودن.

در شرق آسیا مساحت آپارتمان‌ها بقدری محدوده که ملت لباساشون رو تو توالت پهن می‌کنند، و برای اینکه تو فضای توالت خشک بشن باید هیتر برقی بذارن. یه چیزی مثل هواکش که توش المنت داره، و به جای اینکه هوا رو بده بیرون، در داخل فضا به گردش درمیاره و گرمش می‌کنه. یه دوجین شرکت از برندهای پرت و پلا گرفته تا حتی پاناسونیک در حال تولید این هیترها هستند.

افسرده‌کننده‌ست.

وقتی که اولین بار تئوری #گله‌_گاو رو مطرح کردم خیلی‌ها جدی نگرفتنش. مخصوصا کسانی که حرفه‌ای پیگیر حوادث بودن. اما اون‌ها هم به تدریج دارن شل میشن.

تنها ۱۰ درصد آلمانی‌ها نظر مثبتی درباره ترامپ دارند، و تنها ۲۶ درصدشون نظر مثبتی درباره کل آمریکا! در حالی که قبلا تا ۶۰ درصدشون نظر مثبتی به آمریکا داشتند و تا ۹۰ درصد نظر مثبت به اوباما! و قبل ازون باز برعکس! انگار این ملت یک خمیر مجسمه‌سازیه که هرچی سی‌ان‌ان اراده کنه به همون شکل درمیان. برای همینه که تعجب نداره که این‌ها به راحتی ریختند به حزب نازی رأی دادند. کافیه یکی بلد باشه چجوری تحت تأثیرشون قرار بده.

حالا برید آمار سرانه مطالعه‌شون رو چک کنید.

این نسبتی که اینجا ازش صحبت شده درباره دستمزد ساعتیه. در فاصله ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ کم‌درآمدترین افراد، ساعتی یکی و نیم یورو، افزایش درآمد داشتند. اما این رو نمیگه که پس از افزایش حداقل دستمزد، کارفرمایان ساعت کاری این کارگران رو کمتر کردند! یعنی عملا فرق چندانی نکرد. و این رو خودشون هم میدونند. اما یک بروکرات هیچوقت نمیگه راه حل ما کار نمی‌کند. اگه کار نکرد میگه: برای اینکه راه حل ما به نتیجه مطلوب برسد باید چندتا قوانین دیگه هم تصویب کنیم! فکر می‌کنید اغراق می‌کنم؟ نه. دقیقا همین الان در نظر دارند قانونی تصویب کنند که همه کارفرمایان رو ملزم کنه به دولت گزارش بدن که کارگرشون چقدر اضافه‌کار وایساده! لابد بعدش معلوم میشه شرکت‌ها راستش رو نمیگن، بعد ممکنه یه قانون تصویب کنند که ساعت ورود خروج همه کارگران کشور توسط خود دولت ثبت بشه! مرحله بعد کارفرما ملزم میشه علاوه بر حداقل دستمزد، حداقل ساعت کاری رو هم رعایت کنه، مثلا اونایی که به کارگرشون میگن یه روز درمیون بیا، جریمه بشن! مرحله بعد کارفرما ملزم میشه برای اون یک روز درمیونی که طرف تو خونه‌ست هم دستمزد بده! و بعد تو مرحله آخر به کارفرما میگن به همه حقوق بده، تو کارگاه، تو خونه، تو پارک، تو خیابون.. هرکی می‌بینی، بده. اون مصاحبه تاریخی فردوسی‌پور با یکی از فوتبالیست‌ها رو که یادتون هست؟ در مورد پاس دادن گفت: من هرکی ببینم بش میدم!


https://news.1rj.ru/str/commodities/12918

سیستم آموزشی آمریکا هم تعریفی نداره. نه تنها به طرف یاد نمیده که درست فکر کنه، بلکه حتی یاد نمیده که همون حرف غلطش رو شفاف بگه.‌ همه پیشنهاداتی که جوانان تحصیلکرده‌شون برای کاهش خشونت پلیس ارائه کردن رو خوندم.‌ تجهیزات نظامی نداشته باشند، به خودروی در حال گریز شلیک نکنند، گردن کسی را نگیرند، روی کسی نیفتند، و امثالهم‌. خیلی هم ژست «مطالعات نشان داده..» می‌گیرند در اثبات این ادعا که این پیشنهادات موثر خواهند بود! در واقع راه حل‌شون برای کاهش خشونت پلیس اینه که «متخلفان را کمی راحت بگذاریم»، چون دارند از پلیس میخوان که خیلی از کارهایی که پول می‌گیره انجام بده رو انجام نده. جانوران آکادمیکی که فکر می‌کنند همه مسائل اجتماعی رو از توی سالن کنفرانس دانشکده میشه حل کرد، و با نظرسنجی میشه پرده از مجهولات عالم برداشت! بروکرات‌های بالقوه‌ای که هیچوقت در صحنه نبودن و به طور فیزیکی با چیزهایی که ادعا می‌کنند درکش می‌کنند درگیر نبودند، و در عین حال مسئولیت تزهایی که میدن رو نمی‌پذیرن، و مثلا اگه بگی «طرح پیشنهادی شما رو اجرا می‌کنیم ولی اگه خطرات بیشتری برای مردم ایجاد شد، به ازای هر مرگ قابل پیشگیری که رخ بده یه تیر خالی می‌کنیم تو زانوت» فکر می‌کنند با بدجنسی باشون برخورد شده و این طرز برخورد با یک کارشناس نیست! دیتا آنالیزورهایی که از خودآگاهی هم محرومند و به ذهن‌شون خطور نمی‌کنه که اصرار به کاهش فعالیت پلیس در محله فقرا و همزمان اصرار به فعالیت بیشتر پلیس در محله مرفه‌نشین خودشون، یک تناقض مضحکه که از تعارض منافع طبقاتی بوجود اومده و با پوشش روشنفکری استتار شده.

«خیلی باحاله که تغییر اقلیم آتش‌سوزی رو صاف از کنار جاده‌ها شروع می‌کنه. عاشق علم هستم».

در حالی که چندین نفر به جرم خرابکاری عمدی بازداشت شدن، اف‌بی‌آی میگه عمدی بودن آتش‌سوزی‌ها شایعه‌ست! فرماندار ایالت‌ها میگن شایعه‌ست! شبکه‌های تلویزیونی میگن شایعه‌ست!

جو دوس‌داشتنی حتی اعانه جمع‌کردنش هم هنرمندانه‌ست.

«مجاهدت در راه آزادی، در نهایت خود مقاومت در برابر مستبدین و اولیگارش‌ها نیست، بلکه مقاومت در برابر حکومت مطلقه افکار عمومی است».

لودویگ فون میزس.

مردم دوست دارند فکر کنند فقط یک فرد یا یک قبیله بدذاته که داره حقوق و آزادی‌هاش رو پایمال می‌کنند. نه همشهریانش که آدم‌های عادی‌اند و خودشون هم تحت ستم و تبعیضند. چون ضد مصری‌ها بودن سخت‌تر از ضدفرعون بودنه.

خبرنگارهای واشنگتن‌پست، نیویورک‌تایمز، آنتلانتیک، و غیره با بازی‌های توعیتری این ذهنیت رو ایجاد کردن که در دولت ترامپ و داخل کاخ سفید خبرچین‌هایی دارن که «ناگفته‌ها»ی این دولت رو براشون رو می‌کنند. اینکه ترامپ چی گفت، چی نگفت، کجا خندید کجا فحش داد کجا سوتی داد. اما نوبت به مسائل جدی که میشه ناگهان هیچ‌چیز لو نمیره. مثلا در مورد کارهایی که جرد کوشنر داشت میکرد و منجر به توافق امارات و بحرین با اسراییل شد، در تاریکی مطلق بودند، یا الان هیچ ایده‌ای ندارن که کشور بعدی واقعا وجود داره و اگه وجود داره کدومشونه، و نظر مقامات عربستان چیه. اینطور نیست که این‌ها بدونند و صداش رو درنیارن. یه حالت دومی وجود داره. و حالت دوم اینه که اون هجویاتی که لو میدادند، یه مشت داستان‌سرایی بودند، تا وانمود کنند اونجا آدم دارند، و کلیک بخرند. نمیشه یه منبع تو کاخ سفید داشته باشی که بدونه ترامپ چه متلکی به چه کسی انداخت، ولی ندونه پیام فلان مقام عرب که پا شده اومده واشنگتن‌دی‌سی، چی بوده.

نظرسنجی‌ای که از مردم بپرسه آیا با یارانه نقدی موافقید؟ اعتبار نداره. همه دوست دارند یکی یه کت جادویی بشون بده که هربار دست می‌کنند تو جیبش اسکناس نو دربیاد ازش (البته من دوست ندارم. من دوست دارم انقدر پولدار باشم که خود پول رو نبینم هیچوقت، و خودم هیچوقت کارت نکشم). شکل درست سوال اینه: آیا با ماهیانه صدهزارتومن یارانه نقدی به ازای هر نفر که تورم را از ۲۰ درصد به ۳۵ درصد برساند موافقید؟ که البته همینش هم برای همه به یک اندازه مفهوم نیست. از بعضی پیرمرد پیرزن‌ها باید اینطوری پرسید: پدرجان، به نظرت خوبه ماهی دویست هزارتومن بریزن به حسابت ولی هزینه تور زیارتی مشهد که مسجد با قطار شش نفره میبره بشه پنج میلیون تومن؟

حالا بگذریم از افکت‌های روانی خود نظرسنجی. مثلا اگه همین الان زنگ بزنن به من و بگن سریع بین دوربین مدل فلان کنون و مدل فلان سونی کدوم بهتره، احتمالا جواب درستی ندم. با اینکه فقط دو گزینه‌ست و هر دو رو میشناسم. چون لازمه پنج دقیقه بشینم اطلاعاتی که تو ذهنم رو دارم جمع و جور کنم، بعد بگم این بهتره، یا اون. چه برسه به مسائل کلان و پیچیده، که گزینه معقول هم نداره! فکر کن تازه از توالت اومدی بیرون دستت هم خیسه یهو دختره زنگ میزنه میگه: به نظرت ایران پاکستان بشه بهتره یا ونزوئلا؟

یک بار نوشتم اسد رو با تمام حیوانیتش درک می‌کنم، چون در سوریه یه آدم سالم نمیشه پیدا کرد. اومدن لینک خبر زندان‌های اونجا که هزاران نفر رو توش با زجر به کشتن دادن رو برام فرستادن و گفتن یعنی اینو تأیید می‌کنی؟ کلا فرقی بین درک کردن و تأیید کردن قائل نیستند ظاهرا. اما من اهمیتی نمیدم، و به درک کردن‌هام ادامه میدم. الان هم دارم حزب کمونیست چین رو درک می‌کنم که در برابر همه موجودات هوازی از مشت آهنین استفاده می‌کنه. چون می‌بینم که دارند چی می‌بینند. دارند می‌بینند یک شرکت مثل توعیتر انقدر آزادی عمل پیدا می‌کنه که رییس‌جمهور مملکت که منتخب مردمه توعیت می‌کنه باید از مسیر الف بریم، توعیتش رو پاک کنند یا زیرش بنویسند «نه، مسیر ب درست است»، یا می‌بینند یک شرکت سرگرمی، فیلمی میسازه که توش دختربچه‌ها کارهایی انجام میدن که از زنان خیابانی انتظار میره، یا می‌بینند یه عده می‌تونند خیلی راحت بریزن خیابون و مغازه‌ها رو ویران کنند و هیچ هزینه‌ای بابتش پرداخت نکنند؛ و از مجموع همه این‌ها نتیجه می‌گیرند که ما اصلا نمیخوایم جامعه‌مون به این شکل دربیاد، پس نباید بند رو آب داد و خیلی هم ملت رو آزاد گذاشت.
در واقع درک می‌کنم که به خودشون بگن قدرت مطلق اگه دست ما نباشه، به شکل عادلانه هم بین همه تقسیم نمیشه، و نهایتا یه عده بیشتر از بقیه قدرت خواهند داشت. پس بهتره یک حزب کمونیست داشته باشیم تا صد و پنجاه تا حزب کمونیست!

وقتی مشتری «مالک» بازی‌ای بود که خریده، یا دوباره میفروختش، یا امانتش می‌داد. تو دنیای فیزیکی نمی‌شد مانع این کار شد. هدف نهایی این همه‌چیز رو به «فضای ابری» منتقل کردن، سلب مالکیت از خریدار بود. به جای ممنوع‌سازی، موضوع رو عوض کردند. دیگه موضوع «من کالایی برای فروش دارم» نیست. موضوع «من امتیازی برای واگذاری دارم» شده.
فکر می‌کنم ازین زرنگ‌بازی تجاری باید درس گرفت و در سیاست هم ازش استفاده کرد.

وقتی گفته شده اوباما از بیمه سلامت همگانی حمایت می‌کنه، ۸۲ درصد دموکرات‌ها و ۱۶ درصد جمهوری‌خواهان با این بیمه موافقت کردند. وقتی گفته شده ترامپ ازین بیمه حمایت می‌کنه، ۴۶ درصد دموکرات‌ها و ۴۴ درصد جمهوری‌خواهان ازش حمایت کردند.
اینکه مردم فکر نکرده به نظرسنجی‌ها جواب میدن رو اینجا هم میشه دید، و اینکه چقدر سوالات میتونه قبیله‌ای جواب داده بشه هم میشه دید، و اینکه دموکرات‌ها درست خلاف ادعاهای روشنفکرانه که دارند از راستگراها خیلی قبیله‌ای‌تر هستند رو هم میشه دید. ولی فاجعه‌ای که از همه مهم‌تره اینه که «حداقل نیمی از جمعیت با بیمه همگانی رایگان موافقند». که با وجود اینکه هم در تئوری میشه خطای محض بودنش رو ثابت کرد، و هم اینکه انواع مختلفی از تجربیات ناکام در سراسر دنیا وجود داره همین الان، نشون میده اوضاع افکار عمومی خیلی خرابه. با این حال فکر می‌کنم اگه سوال رو درست بپرسند نتیجه تغییرات زیادی می‌کرد. مثلا اینجوری: با بیمه رایگان همگانی که باعث بشه برای یک اسکن ام‌آرای چهارماه تو صف بمونی و آخرش هم مثل سگ کارت رو راه بندازن، موافقی؟ با بیمه رایگانی که ماهی هزار دلار به مالیاتت اضافه کنه موافقی؟

میفرمایند به رسمیت شناختن خشونت به عنوان یک وسیله، با روح سرمایه‌داری و بازار آزاد و اهدافش تناقض داره!

خب به نظر من نداره. اتفاقا در تمام طول تاریخ این تجار و بازرگانان بودند که شمشیر می‌بستند به کمرشون، یا اگه از توان خودشون خارج بود شمشیرزن استخدام می‌کردند. گاهی حاکم اگه بادی‌گارد کم می‌آورد، شمشیرزن تاجران رو ازشون قرض می‌گرفت. یک بازرگان همیشه آماده بود آدم بکشه، یا کشته بشه. ممکنه گفته بشه خشونت اون‌ها تدافعی بود، نه تهاجمی‌! اتفاقا تاریخ پره از جنگ‌ها و درگیری‌هایی که اسپانسرش تجار بودند، با این هدف که راه تجاری جدیدی ایجاد کنند یا راه بسته شده‌ای رو باز کنند. ابوسفیان به اونجاش هم نبود که محمد کی رو می‌پرستید. تا وقتی داشت نمازشو میخوند کاریش نداشتند. وقتی محمد راه کاروان‌ها رو بست، جمع شدند و بش حمله کردند.
وقتی دولت راه ورود بعضی کالاها رو می‌گیره، با وقتی که راهزنان یک تنگه رو می‌بستند فرقی نداره. البته الان متمدنیم مثلا و باید با روش‌های دمکراتیک جلوی این راه‌بستن‌ها رو بگیریم، ولی مسیر دموکراتیک هم در ایران مسدوده، و #گله_گاو «اصلاحات پایین به بالا» تو کتش نمیره. ما برای اینکه بفهمیم در یک بن‌بستیم به مدارک بیشتری نیاز نداریم.

تجارت آزاد همواره صلح ایجاد کرده، بدون اینکه پاسیفیست باشه‌.

با وجود همه اون اقدامات ۱۹۸۴ای مقامات ویکتوریا استرالیا به بهانه کرونا، که منجر به این شد که حداقل نیمی از مردم یا ساعت کاری‌شون کم بشه یا کلا بیکار بشن، باز مردم ملبورن و حومه در نظرسنجی که پرسیده اگه انتخابات ایالتی همین هفته برگزار می‌شد به کدوم حزب رأی میدادین، نزدیک ۴۰ درصد جواب دادن حزب کارگر و دنیل اندروز!
خب وقتی سیاستمدار هرکاری که «شهوت کنترل» بش امر می‌کنه انجام میده و مردم هم به جای مقابله میگن آفرین آفرین، کاملا طبیعیه که نه تنها ترمز نگیره بلکه پدال گاز رو بیشتر فشار بده. این‌ها اگه پلیس رو میفرستن تا بریزن خونه طرف و کامپیوترش رو ضبط کنند و خودش هم بازداشت کنند به خاطر ارسال یک پست ظاهرا غیرعلمی درباره کرونا در فیسبوک، که آدم انتظار داره در کره شمالی رخ بده، کار فقط مجری و سیاستمدار نیست. این شرارت پشتوانه مردمی داره.