بایدن پا شد رفت انگلیس بوریس جانسون رو راضی کرد که حداقل مالیات جهانی ۱۵ درصد رو بپذیره، و اون هم پذیرفت، اما دلقک‌ها با اینکه چین ازین قاعده مستثنا باشه کنار اومدن. اینطور نیست که قصد چین این باشه که از شرکت‌ها کمتر ازین بگیره در آینده. فقط چینی‌ها نمیخوان غربی‌ها برای اقتصادشون قانون وضع کنند. که رویکرد کاملا درستیه. اما این یک‌جور تحریم داخلی برای شهروندان کشورهای توسعه‌یافته‌ست. چون اگه یک آمریکایی یا یک انگلیسی قصد تأسیس یک شرکت داشته باشه، دیگه چرا باید در اروپا یا آمریکا بمونه؟

دقیقا یادم نیست کی بود که یه زمانی می‌گفت آمریکا مثل یک گرگه. اگه روبروش باشی دریده میشی، اما داخل شکمش باشی جات امنه! منظورش این بود که شر دولت آمریکا در خارج از آمریکا حس میشه فقط. اگه داخل این کشور باشی دیگه این شر برات ملموس نیست. اما واقعیت طور دیگه‌ای رقم میخوره. مثال گرگ رو باید فراموش کرد. قاعده کلی اینه: دولت اگه تونست به کسی شری وارد کنه، همونو روی تو هم امتحان می‌کنه! دولتی که تونست ایران و سوریه رو تحریم کنه، مردم خودش رو هم تحریم خواهد کرد.

بش چهار ماه دادن، ولی چهار ماه حبس برای یک سیلی هم بی‌معنیه. نقش انتظامی قانون برای دولت اولویت دومه. دولت به نقش اعمال زور قانون علاقه بیشتری داره. دولت به طور سیستماتیک میل داره که ثابت کنه «میتونم زندگیت رو خراب کنم». صنعت مجرم‌سازی هم بر پشتوانه همین شهوت داره کار می‌کنه.

در یک سیستم آنارشیستی، قاضی جریمه نقدی تعیین می‌کرد، مثلا هزار یورو. تا فرد قدرتمند سیلی خورده بتونه بگه «خودش که نداره این پول رو بده، من میدم». بدین صورت هم آدم ضعیف سیلیش رو می‌زد، هم آدم قدرتمند نمایش بزرگواری اجرا می‌کرد. زندگی کسی هم خراب نمی‌شد.

ورشکستگی‌های اخلاقی یک مکتب
#لبخند_شبانه

یوسف فکر می‌کرد اینکه چند برادر مثل شیر داره، جاش تو دنیا امن‌تر از کسیه که چند برادر مثل شیر نداره. همون برادرها انداختنش تو چاه.. تا بفهمه جاش تو دنیا میتونه کجا باشه. باید میفتاد، تا یکی تو اون تاریکی اینو ازش بپرسه که «مگه چیکار کردی که ته چاه نباشی؟ مگه چی داری که ته چاه نباشی؟».
حالا اینو از خودتون بپرسید.

یک کافه قلیان در ترکیه عثمانی. سال ۱۸۸۵
اونایی که حکومت دستشونه ریش‌شون بلنده. اونایی که خیابون دستشونه سبیل‌شون کلفته. اونایی که دنبال یه لقمه نون هستند نه ریش دارن نه سبیل.

کشوری که دوز دوم واکسن رو بمون نمیده، میخواد ماهواره جاسوسی بمون بده. بیست سال پیش میخواستیم شیر پاکتی بخریم می‌گفتن باید روغن هم بخری. الان میخوایم روغن بخریم میگن باید شیر هم بخری. البته همون موقع هم ممکن بود جفتش گیرمون نیاد، همونطور که الان ممکنه جفتش گیرمون نیاد. ولی داریم به یک قدرت نظامی تبدیل میشیم، که موشک‌های دقیق‌مون به پشتوانه تصاویر ماهواره‌ای، به حساس‌ترین نقاط دشمن اصابت می‌کنند، که البته باید قبلش بشون اطلاع بدیم تخلیه کنند، و گرنه شر میشه. یه قدرت نظامی که میتونه تا سواحل آمریکای لاتین اسلحه ببره، اما سالی یه ناو تو سواحل خودش از دست میده. بهتره ماهواره روسی قابلیت تماس مخابراتی هم داشته باشه، که همون موقع که داره از پایگاه‌ها عکس میگیره با فرمانده پایگاه هم بشه صحبت کرد، که بش گفت تخلیه کنند، اونم به فارسی بگه اوکی. که جهان تسلیم زبان ما بشه. بهتره ماهواره روسی قابلیت اسکن کردن کف دریاها رو هم داشته باشه، تا لاشه ناوهامون رو گم نکنیم، و یا ملوان های زنده نفتکش‌هامون رو.

دولت چین بلایی سر جک‌ما آورد که نمونه‌ مشابهی نداره. نه تنها ارزش شرکتش رو نصف کردند، بلکه حالا گفتند شرکت جایگزین فقط مالک پنجاه درصد سهام اون شرکت قبلی خواهد بود، ضمن اینکه باید ۶۰۰ میلیون دلار هم دستی بده، ولی مالکان پنجاه درصد مابقی لازم نیست چیزی بدن! حالا یکی ازون مالکان اصلی پنجاه درصد مابقی رو کی تعیین کردند؟ یه بانک فاسد که خود دولت چین رییسش رو اخیرا اعدام کرده بود!
مثل اینه که خونه‌ت رو مصادره کنند، بعد بت پس بدن، ولی فقط سه دانگش رو. بابت اون سه دانگ هم ازت پول بگیرند. و سه دانگ بقیه رو بزنند به نام یک بزهکار که خودشون به گردنش آفتابه انداخته بودند و تو تلویزیون نشون داده بودند.
نه تنها تیغش زدند، بلکه تحقیرش هم کردند. به جرم اینکه داشت می‌گفت بخش خصوصی چین پیشروتر از دولتشه. تا عبرتی بشه که بقیه فکر نکنند زیر سایه اقتدارگرایی میشه بازار آزاد داشت.
البته این قضیه ابعاد دیگه‌ای هم داره. شرکت جک‌ما اطلاعات یک میلیارد نفر رو داشت جمع می‌کرد. یک دولت توتالیتر نمیتونه تحمل کنه شرکت خصوصی در تسلط اطلاعاتی جلوتر از خودش باشه. حالا مجبورش کردند همه این اطلاعات رو با یک شرکت دولتی به اشتراک بذاره.

اگه تو اروپا شرکتی مثل شرکت جک‌ما وجود داشت که در تسلط اطلاعاتی از دولت‌های اروپایی جلوتر باشه، اتحادیه اروپا هم خفتش می‌کرد. کمااینکه شرکت‌های بسی کوچکتر رو هم خفت کرده. اما فرق اروپا اینه که توتالیتریسم کاملا خالص شده و زوائد متوحشانه رو با دموکراسی تصفیه کرده‌اند. مردم به حزبی رأی میدن که دنبال کنترل دولت روی شرکت‌هاست. بعد اون حزب قانون پیشنهاد میده به پارلمان. نماینده‌ها تصویبش می‌کنند. و هر شرکتی بش عمل نکرد انقدر جریمه میشه تا به گریه بیفته. از ابتدا تا انتهای این پروسه، هدف فقط استقرار کنترله. نه هیچ‌چیز دیگه‌ای. برای همین همه‌چیز با احترام کامل انجام میشه. اما در جوامع عقب‌افتاده مثل چین، هنوز زوائد کهنه باقی مونده. هم استقرار کنترل مدنظره، هم تحقیر، تهدید، عوضی‌بازی، لات‌بازی، قمه‌کشی. این‌ها قطارهاشون سریعند، اما تمدن‌شون خیلی کنده.

دقیقا چیزهایی که یک سال قبل پیش‌بینی میشد.
اما چیزی که خیلی‌ها هنوز نمیخوان بپذیرند اینه که همه این‌ها یک تله‌ست. دورکاری برای شهروند اروپایی، یک تهدیده؛ چون همون شغل برای یک هندی یک فرصته. کاری رو که بشه از پنجاه کیلومتر دورتر از آفیس انجام داد، پنج هزار کیلومتر دورتر از آفیس هم میشه انجام داد.

بعید نیست دولت رئیسی یک آبان ۹۸ دیگه رو رقم بزنه، اما این بار به خاطر آب، نه بنزین.
امسال یک مشاهده انکدوتال و غیرعلمی هم داشتیم.. حداقل در شهر ما، کولرهای گازی اصلا خروجی آب ندارند یا خیلی کم شده. پارسال این موقع وقتی کولر کار می‌کرد، هر دو سه ساعت چیزی معادل یک دبه بیست لیتری آب جمع می‌شد، اما الان در طول یک روز کامل انقدر جمع میشه. البته میدونم رطوبت هوا چیزیه که هرروز با روز قبل متفاوته و شاید هیچ ربطی به بقیه ترندها نداشته باشه، ولی در سال‌های اخیر ندیده بودم کولر بدون وقفه کار کنه و هیچ آبی ازش درنیاد.


https://news.1rj.ru/str/nasserkaramii/3167

چند سال‌تون بود وقتی فهمیدید تو دنیای سیاست چجوری برنده میشن؟ اولین باری که فهمیدید قدرت چجوری کار می‌کنه چند سالتون بود؟ ۲۵ سال؟ ۲۰ سال؟ ۱۵ سال؟ ازون موقع هیچ‌موقع وقت نکردید قصه‌های صدر اسلام رو دوباره بخونید؟ قراره کسی رییس‌جمهور ایران بشه که روی آدم‌کش بودنش تردیدی نیست، فقط تعداد قربانیانش مجهوله. چون میلیون‌ها نفر نمی‌دونند چه کرده، با اینکه اینترنت هست، کتاب هست، مدیا هست. قدرت تونسته خودآگاهی رو فلج کنه. و یا می‌دونند و با هرکاری که کرده موافقند. قدرت تونسته وجدان رو فلج کنه. و خیلی وقته که خاورمیانه‌ی ما اینجوریه. بعد باید باور کنیم که علی و معاویه تا پای کشتن همدیگه جنگیدند و پیش رفتند، بعد وسطش بریک‌ تایم دادن و به یه پیرمرد گفتن تو بگو کی برنده باشه، و پیرمرده هم بگه «اون»، و همه بگن اوکی و برن خونه‌هاشون؟

یک آزمایش روی موش‌ها نشون داده اون موش‌هایی که فقر ویتامین دی داشتند، مقاومت‌شون در برابر مواد اعتیادآور کمتر بوده.
دانشمندی که روی این کار کرده قبلا یه تئوری ارائه کرده بود که می‌گفت برای اینکه انسان غارنشین دائم تو تاریکی غار نمونه و بیاد بیرون، بدنش مجهز به مکانیزمی شد که وقتی نور آفتاب به پوستش میخورد یکی از هورمون‌هایی که «حس خوب» ایجاد می‌کنه ترشح می‌شد، تا براش مشوق ایجاد کنه که بره بیرون، و برای همینه ملت دوست دارن تو ساحل بخوابند و آفتاب بگیرند. حالا میگه اونایی که ویتامین دی پایینی دارند، نسبت به این مشوق‌ها حساس‌تر میشن، مخصوصا اگه مصنوعی باشه، مثل داروهای مسکن.

برای اینکه باریکه‌ای متصوره که بعد از رهبر فعلی، امکان نجات نظامی که بش عشق می‌ورزند، وجود داشته باشه. میرحسین، نسخه سیاسی قاسم سلیمانیه. هر دو در بیگانگی با عقلانیت، در یک کلاس فکری‌اند. هر دو به نظامی که ایده‌های موهوم شیعی‌شون رو با هزینه جمعی بیچارگان پیش ببره عشق می‌ورزند. فقط اون روی رهبر فعلی شرط بست، و این روی رهبری نامعلوم در آینده.
وگرنه کسی که تسلیم عقل باشه، تسلیم این بی‌معنایی عریان نمیشه.

بعد ازینکه جو بایدن با فرمان حکومتی ادامه ساخت فاز ۴ خط لوله کی‌استون رو ممنوع کرد، حالا شرکت پیمانکار برای همیشه پروژه رو کنسل کرد. ترامپ خطاب به کارگران پروژه بیانیه داد که اتحادیه شما در انتخابات از جو بایدن حمایت کرد، و نتیجه‌ش این شد که الان هم شغل‌تون رو از دست دادید هم لوله رو! و توصیه می‌کنه سران اتحادیه رو بذارن کنار و یا حداقل حق عضویت‌شون رو پرداخت نکنند.
از نظر ترامپ خود اتحادیه به خودی خود یک مشکل نیست. رهبرانش گیجند که نمی‌فهمند باید روی چه اسبی شرط ببندند. در حالی که این خود اتحادیه بود که یک مشکل بود. کارگران با رسوبات فکری قرن بیستم فکر می‌کنند الان هم برای چانه‌زنی، باید اتحادیه رو‌ حفظ کرد. ولی دوره این داستان‌ها گذشته. الان کارگر برای اینکه بتونه حرف بزنه، باید پشت همون شرکتی بایسته که تصور می‌کنه داره استثمارش می‌کنه. چون برخلاف قرن بیستم، الان بزرگترین غولی که باش طرفه کارفرماش نیست. الان اونایی که زندگیش رو ازش می‌گیرند دولتی‌ها و اکتیویست‌ها هستند. فرمول‌های قرن بیستم برای معادلات قرن بیست و یک مناسب نیستند‌. این‌ها اولین کارگران قرن بیست و یکم نیستند که هم به اتحادیه حق عضویت دادند، هم همه‌چی رو باختند.

مردم در ماه رمضان، اگه روزه‌دار باشند به خاطر مشقت گرسنگی، و اگه معتقد نباشند به خاطر آزاری که روزه‌داران بشون وارد می‌کنند، حلول ماه‌ و اخبارش رو با دقت دنبال می‌کنند و با بقیه ماه‌ها کاری ندارند. اما الان که به ذیقعده وارد شدیم، افتضاح دیگه‌ای از جامعه مسلمین شاهد بودیم. در حالی که تقویم‌ها و شوراهای فقهی کشورها امروز رو روز اول ذیقعده تعیین کرده‌اند، ماهی که در آسمان دیده شده بوضوح متعلق به روز دوم بود. حضرات از لحاظ نجومی باید دیروز می‌دیدنش، اما به دلایلی ندیدند.
البته دین میتونه انقدر شخصی و سلولی باشه که هر کس تقویم سلیقه‌ای خودش رو داشته باشه، و اتفاقا یکی از مزیت‌های محلی‌گرایی اینه که یک اتوریته جهانی بت دیکته نکنه که کی مناسکت رو به جا بیاری. ولی در مقابل، این بزرگواران معتقدند پول زکات رو میشه ازین سر دنیا حواله کرد به حماس! یا اگه در هلند کسی حرفی علیه قرآن زد، ما در یک قاره دیگه پرچم هلند رو آتش بزنیم!

معنی نداره در مناسک اسلامی، محلی‌گرا باشی، و در ایدئولوژی اسلامی، گلوبالیست!

مدیر عامل توعیتر با تأخیری خجالت‌آور که از یک آدم هفتاد ساله کم‌سواد انتظار می‌ره تازه یادش افتاده از بیت‌کوین و رمزارزها حمایت علنی کنه. اون هم پشت سوسیالیستی‌ترین ماسک ممکن: «با بیت‌کوین می‌تونیم ثروت رو بین مردم توزیع کنیم». البته شرکت خودش و بقیه شرکت‌های تکنولوژی‌محور کالیفرنیا سردمدار سرکوب فعالیت‌های سندیکایی هستند. حتی با وجود قوانین سخت‌گیرانه و حتی مداخله‌گرایانه، چنان راحت کارمند نامطلوب رو پرت می‌کنند بیرون که انجام اخراجی مشابه در ژاپن تیتر روزنامه‌ها میشه‌. «سوسیالیسم منهای سندیکا» هم فقط ممکن بود از شوی تلویزیونی «سیاست آمریکایی» که امروز تقریبا بیشتر اپیزودهاش کمدی هستند، بیرون بیاد.
اما بهرحال این جماعت مهندس! از عشق علی در برابر دولت قرار نگرفته‌اند، بلکه بغض‌های جدی درباره معاویه دارند‌. دغدغه‌های این‌ها خیلی به آزادی مربوط نمیشه‌. این‌ها در یک حباب نخبه‌گرایی، به این اعتقاد رسیده‌اند که منتخبان دموکراتیک، صلاحیت اداره جامعه رو ندارند و ماها که بلدیم نرم‌افزار و هوش مصنوعی بسازیم اصلح‌تریم. مدیر توعیتر نمیخواد مردم از شر اتوریته و آقابالاسر خلاص بشن، اون میخواد آقابالاسرشون خودش یا همکارانش باشند. یعنی همونطور که الان تعیین می‌کنند کی بتونه حرف بزنه و کی نتونه، بتونند تعیین کنند چه تراکنشی مجازه و چه تراکنشی مجاز نیست، چه پولی حلاله و چه پولی حرامه. جک فعلا قدرتش رو نداره و گرنه انتقال هرگونه اعانه از طرف یهودیان به اسراییل رو مسدود می‌کرد.

خیلی از دولتی‌ها گاوند. اما نباید از ترس شاخ‌شون به سمت عنکبوت‌های سمی میلیاردر فرار کرد.