Арест Самвела Карапетяна властями Армении является политическим преследованием, заявил РИА Новости полномочный представитель президента Союза армян России, член Экспертного Совета Комитета по делам национальностей ГД России Артем Варданян.

В данных обстоятельствах, его подход к Армянской Апостольской Церкви разделяет каждый верующий армянин

Он напомнил, что армянская диаспора насчитывает около 10 млн человек и присутствует во многих странах мира.

Представители диаспоры осуждают задержание Карапетяна

Ամեն 🙏🏻

«Խոսք իմ որդուն» Սիլվա Կապուտիկյան

Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Վազգեն Առաջին

Ամեն 🙏🏻

Աղոթել նշանակում է ինքնամաքրվել, մաքրվել, գնալ դեպի Աստված… 🙏🏻

Երևանի մասին ամենալավագույն երգը «Էրեբունի Երեւանն» է, որը առաջին անգամ հնչել է 1968 թվականին 2750 ձայնով: 2004 թվականից որպես Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի խորհրդանիշ սահմանված օրհներգն է: Օրհներգի բառերի հեղինակը Պարույր Սևակն է, երաժշտությունը' Էդգար Հովհաննիսյանի:

🔹 Հայկական ծագում ունեցող երգչուհիներ 🌸♥️

📍🙏🏻Հայրավանք

Շնորհավոր Պետրոս և Պողոս առաքյալների տոնն այսօր։

🕊️ Հուլիսի 12-ին (նոր տոմարով) ուղղափառ քրիստոնյաները հիշատակում են սրբոց Պետրոս և Պողոս առաքյալներին՝ Եկեղեցու երկու սյուներին, ովքեր իրենց ամբողջ կյանքը նվիրեցին Ավետարանի քարոզչությանը։

Պետրոս առաքյալը, ով նախկինում ձկնորս էր, դարձավ այն «վեմը», որի վրա Քրիստոս հիմք դրեց Իր Եկեղեցին.

«Եւ Ես ասում եմ քեզ. Դու ես Պետրոս, եւ այս վեմի վրա պիտի կառուցեմ Իմ Եկեղեցին, եւ դժոխքի դռները այն չպիտի հաղթահարեն»։ (Մատթեոսի Ավետարան 16:18)

Պողոս առաքյալը, ով նախկինում հալածում էր քրիստոնյաներին, դարձավ մեծագույն միսիոնարը, ով Լավ Լուրն տարածեց ողջ աշխարհի ժողովուրդների մեջ։

Այս օրը հավատքի, փոխակերպման և հոգևոր ամրության տոն է։

Թող առաքյալների օրինակը զորացնի մեզ ճշմարտության մեջ, պարգևի իմաստություն, հոգու ուժ և ներելու կարողություն։

Այնտեղ, ուր բաժանվում և միանում են Մեծ ու Փոքր Հայքերը Եփրատը

🙏🏻🕊️Սպարապետ

Աստված ասում է… 🙏🏻📍

🔹Тигранакерт 🇦🇲

Թող առավոտը բարի լինի 🙏🏻🇦🇲

Ամեն 🙏🏻

Հայ ՄԱՅՐԸ դա ուժ է ♥️

Տե՛ր, մեզ Աղոթել սովորեցրու 🙏🏻

Բարի վարդավառ, հայե՜ր ջան 🙏🏻🕊️♥️💦

Այվազովսկին իր հուշերում գրում է.
«Երբ ես ութ տարեկան էի, հայրս պատմեց, որ կա երկիր, որտեղ ծով չկա։ Ես սարսափելի վախեցա ու լաց եղա։ Ինչպե՞ս կարող է այդպիսի մղձավանջ, ապրել առանց ծովի…Իսկ նավե՞րը…նավերն առանց ծով ոչ մի կերպ չեն կարող լինել։ Իսկ մարդը՞։ Մարդն առավել ևս…»։
Չնայած իր օտար ազգանվանն ու գրեթե ամբողջ կյանքը օտար երկրում ստեղծագործելուն, Այվազովսկին շատ կապված է եղել հայությանը:
Ըստ ականատեսների, 1895 թ. Թուրքիայում հայերի կոտորածների մասին լուրերը ցնցել են մեծ նկարչին այնքան, որ նույնիսկ կտրուկ վատթարացել է նրա առողջությունը։ Ղրիմից նա փորձել է գումարով աջակցել հայ գաղթականներին, օգնել նրանցից շատերին հաստատվել Ղրիմում։ Նյութական օգնությունից բացի, Այվազովսկուն խնդրել են նաև վրձնով պայքարել արյունարբու մարդասպանների դեմ։ Նրան այս հարցով Էջմիածնից դիմել է Կաթողիկոս Խրիմյան Հայրիկը, ում ի պատասխան Այվազովսկին գրել է.
«Ձերդ սրբազնություն, ինձ համար մեծ պատիվ է կատարել Ձեր խորապես հուզումնալից առաջարկը. արյունոտ գույներով նկարել հայկական ջարդերը, կարմիր ներկված դաշտերն ու լեռները և հայրենի ավերակների վրա ողբացող Խրիմյան Հայրիկին։ Եթե աստված կամենա էլի կյանք պարգևել ինձ, ապա կգա օրը, երբ կկատարեմ իմ սիրտն այնքան հուզող Ձեր առաջարկը։ Այո, Ձերդ սրբազնություն, խոր վշտով է համակված իմ հոգին դժբախտ հայ ժողովրդի այս չլսված ու չտեսնված ջարդերի համար…»։
Այվազովսկին իր կյանքի ընթացքում ստեղծած հանճարեղ գեղանկարների համար պարգևատրվել է բազմաթիվ կայսերական ընտանիքների և բազմաթվ պետությնների գեղարվեստների ակադեմիաների կողմից, այդ թվում նաև` օսմանյան Թուրքիայի կողմից. Այվազովսկին նկարներ է նկարել նաև թուրք սուլթանի համար (այդ նկարներն այժմ թուրքական թանգարաններում են): Սակայն 1890-ականներին Թուրքիայում տեղի ունեցած հայկական կոտորածները շատ ծանր են ազդում Այվազովսկու վրա:
Մի առավոտ Այվազովսկին արթնանում է ծանր զգացումով: Մի քանի անգամ սենյակում շրջելուց հետո վերցնում է թուրքական շքանշաններն ու մեդալներն ու իր հավատարիմ շան հետ գնում դեպի ծովափ: Թեոդոսիայի ողջ բնակչությունը հետևում է այդ մեծ մարդուն: Հասնելով ափ` նկարիչը շքանշանները կախում է շան պարանոցից, նավակ է նստում և, բավականին հեռանալով ափից` հանում է դրանք շան վրայից և նետում ծովը: Ստիպում է շանը լողանալ ծովի մաքուր ջրում, որպեսզի հավատարիմ կենդանին էլ մաքրվի դրանցից: Լվանալով իր ձեռքերը` Այվազովսկին վերադառնում է ափ, անցնում ապշահար ամբոխի միջով, մտնում է իր արվեստանոցը և սկսում նկարել: Հաջորդ առավոտյան նրա արվեստանոցի պատին արդեն կախված էր «Հայ ժողովրդի ջարդը Տրապիզոնում» անմահ կտավը (1895 թ․): Այդ տրամադրությամբ նա նկարել է նաև «Հայերին կենդանի նետում են ծով», «Նավերի բեռնկումը», ինչպես նաև վերջին անավարտ կտավներից մեկը` «Թուրքական նավի պայթյունը» (1900թ):
Ուշագրավ է , որ ԱՄՆ նախագահ Ջոն Քենեդին Սառը պատերազմի տարիներին, Սպիտակ տանը Խրուշչովի հետ հանդիպման ժամանակ պատվիրել է սրահում, որտեղ տեղի էին ունենալու բանակցությունները, կախել Այվազովսկու կտավները։
Տաղանդաշատ նկարիչը Մահացել է 1900թ-ին․․․
Հենց իր մահվան օրը ավարտել է «Ծովածոց» կտավը և սկսել նոր կտավի ստեղծումը`«Թուրքական նավի պայթեցումը», որն անավարտ մնացել է նկարակալի վրա։
Նրա շիրիմին փորագրված է քերթողահայր Խորենացու խոսքերը` «Ծնվեց մահկանացու, թողեց անմահ հիշատակ»։
Հովհաննես Այվազովսկին թաղված է Ղրիմի Սուրբ Սարգիս եկեղեցու բակում։

Բարի լույս Հայաստան 🙏🏻🇦🇲