📢 گروه تخصصی رسانه برگزار می‌کند:
مستند جندی‌شاپور  ساخته‌ی پژمان مظاهری‌پور

🔹با حضور:
ناصر نوروززاده چگینی
پژمان مظاهری‌پور

🔹برگزارکننده: گروه تخصصی رسانه با همکاری مؤسسه‌ی ایکوموس ایران

🔸زمان: دوشنبه، ۸ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۵ تا ۱۷
🔸مکان: خیابان امیرکبیر، خیابان جاویدی، شماره‌ی ۱۰۷، دفتر مؤسسه‌ی فرهنگی ایکوموس ایران (خانه‌ی قوام‌الدوله)

🔸برای اطلاعات بیشتر به پیوند زیر مراجعه کنید:
Iranicomos.ir

#خبر
@asmaaneh

✏️ پرسه در معماری ایران (قسمت سوم): طبس و اصفهک
امیرحسین مقتدایی

پرسه در معماری ایران که عنوان این سلسله‌جستار است، بنا بود نگاهی به بافت‌های تاریخی ایران باشد، اما اگر آن بافت از دست رفته باشد چه می‌‌توان کرد؟

طبس، شهری که در زلزله‌ی سال ۱۳۵۷ کاملاً ویران شد نکات بسیاری در تاریخ شهر و معماری ایران دارد. امروزه با نبود این آثار پژوهشگران کمتر به آنها می‌پردازند و گاه در مقایسه‌ی بناهای دوره‌های مختلف فراموش می‌شود که روزگاری نه‌چندان دور نمونه‌ی قابل توجهی از آن‌ها در طبس بود.

طبس شهری بسیار گرم است؛ میزان گرمای طبس را زمانی می‌توان دریافت که مقصد بعدی سفرتان یزد باشد، آنگاه درمی‌یابید که یزد باغی خوش و خرم است با هوایی مطبوع. از بین رفتن طبس ورای ضایعه‌ی انسانی‌اش میراثی قابل توجه از معماری شهر در ایران را با خود برد. شهری که مثالی عالی برای الگوی شهر در فلات مرکزی ایران بود، کهن‌دژ و شارستانی و ربضی آباد. این صورت عالی در اتفاقی نادر تا جایی تکامل یافت که به مرز کهن‌الگوی خود رسید و رگه‌هایی از شهر اسطوره‌ای ورجمکرد در آن قابل مشاهده بود. شباهتی که پژوهشگران تاریخ شهر نیز به آن اشاره کرده‌اند [۱].

در متون تاریخی و جغرافیایی توصیفات متعددی از دوره‌های مختلف شهر آمده است. از روزگاری که طبس قصبه‌ای بود بدون کهن‌دژ [۲] تا روزگاری که شهری انبوه شد [۳]. رونق آن صد البته مدیون کاریز بود و پاسداشت آب.

نیمه‌ی سمت راست عکس هوایی از طبس پیشازلزله توجه را به خود جلب می‌کند. آیا شهرهای تاریخی ایران از ابتدا بافتی طبیعی و ارگانیک داشتند یا آن‌که بافت منظم و برپایه گرید آن‌ها به مرور تغییر می‌یابد. حداقل این نمونه و نمونه‌ها‌ی دیگری چون محله‌ی گازرگاه یزد برپایه‌ی گرید و خطوط شطرنجی بودنِ بافت‌های تاریخی را تقویت می‌کنند. در تصویر هوایی به جز کهن‌دژ چند بنای بزرگ‌مقیاس نیز جلب توجه می‌کنند.

مسجد جامع و مدرسه‌ی دو منار در نیمه‌ی سمت چپ که قسمت کهن شهر است و مدرسه و حسینه‌ی خان در سمت راست.
مسجد جامع طبس بنایی قاجاری بود که میرحسن‌خان شیبانی در اوایل قرن سیزده هجری آن را بر جای مسجد کهن ساخت.

جامع طبس شبستانی بود گرداگرد میان‌سرا با گنبدخانه‌ای و ایوانی در مقابلش، چنین الگویی به نسبت زمان ساختش کهن به نظر می‌رسد. آن هم برای طبس که الگوی چهارایوانی در دیگر بناهای آن وجود دارد.

مسجد اما تا سال ۱۲۸۵ش مناری نیز داشت [۴]. مناری که احتمالاً یادگار دوران گسترش مسجد در قرن پنج یا شش بود. با توجه به عکس [۵] برجای مانده از اسون آندرس هدین [۶] که کمی پیش از فروریختن منار گرفته شده شباهت منار با منار خسروگرد در نزدیکی سبزوار قابل ردیابی است. آیا معمار مسجد از مسجد کهن الگو گرفته بود و به شبستان سهم بیشتری از واحدهای فضایی دیگر داد یا دلایل دیگری برای این کار داشت؟ پاسخ به دلیل فقدان مطالعات باستان‌شناسی نامشخص است اما چنین احتمالی دور از ذهن نیست [...]

🔸برای مطالعه‌ی ادامه‌ی یادداشت به پیوند زیر مراجعه کنید:
https://telegra.ph/%D9%82%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%B3%D9%88%D9%85-%D8%B7%D8%A8%D8%B3-%D9%88-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%DA%A9-12-26

#یادداشت #امیرحسین‌‌_مقتدایی
@asmaaneh

📢 گروه جامعه‌شناسی اقتصادی انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار می‌کند:
نقد و بررسی کتاب انقلاب در صنعت سیمان

🔹سخنران:
سارا کریمی

🔹منتقد:
فردین یزدانی

🔹تسهیل‌گر:
مینا شیروانی ناغانی

🔸زمان: دوشنبه، ۸ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۹ تا ۲۱
🔸مکان: به‌صورت برخط

🔸برای شرکت در این وبینار به پیوند زیر مراجعه کنید:
https://meet.google.com/rvk-ktbt-tst

#خبر
@asmaaneh

◼️به یاد بهرام بیضایی (۱۳۱۷- ۱۴۰۴)؛
گزیده‌ای از گفت‌وگوی نوشابه امیری با بهرام بیضایی*

گرایش واقعی من یافتن پاسخ سؤال‌هایی است که با ظهور روشنفکری عصر جدید در ایران پیدا شد: ما که هستیم؟ چطور به این روز افتادیم؟ چه راه خلاصی داریم؟

ناآگاهی و دروغ و خودفریبی در پیدا کردن جواب هرکدام از این پرسش‌ها ما را در همین وضع بغرنجی که داریم نگه می‌دارد اگر آن را بغرنج‌تر نکند.

من با پرسیدن شروع کردم نه تأیید و تصادفاً با پرسیدن از همان تاریخ‌هایی که زیر تأثیر نگاه میهن‌پرستانه و یا حتی نگاه نسل اول روشنفکران نوشته شده بود و سؤال اولم این بود که چرا در تاریخ هیچ اسمی از مردم عادی برده نمی‌شود[...]🔻

#بهرام_بیضایی #گزیده
@asmaaneh

◼️به یاد بهرام بیضایی (۱۳۱۷- ۱۴۰۴)؛
گزیده‌ای از گفت‌وگوی نوشابه امیری با بهرام بیضایی*

🔺قضیه فقط فیلم نساختن نیست. این ده سال، سال‌های خیلی تلخ و بدی بود و بدترین قسمت آن انتظار کشیدن.

اگر شما از اول بدانید ده سال نمی‌توانید کار کنید، برای زندگی‌تان برنامه‌ریزی دیگری می‌کنید. ولی وقتی همیشه فکر می‌کنید خب تا چندروز دیگر همه چیز حل می‌شود، حالا این سناریو را گفتند نه، ولی آن یکی را تأیید خواهند کرد؛ حالا این رئیس گفت نه، شاید آن رئیس نگوید نه؛ این جلسه این را گفته، ولی آن جلسه این را نخواهد گفت و ... زندگی خیلی تلخ می‌شود.

این انتظار از هر شکنجه و زندانی بدتر است. اگر آدم از اول بداند ده سال کار نخواهد کرد، حداقل می‌داند با زندگی‌‌اش چه کند. در این ده سال من می‌توانستم کلی بنویسم، کلی پژوهش کنم، اصلاً سفر بروم، فیلم ببینم و ... ولی اینطوری هم زندگی آدم تباه می‌شود و هم کارهایی که می‌تواند بکند مثل نوشتن، خواندن، دیدن و غیره انجام نمی‌شود. اصلاً آدم می‌رود دنبال یک شغلی. چون وقتی ده سال کار نکنی، یعنی درآمد نداری و چون مرتب در فکری که فردا کارت شروع می‌شود، قرار هیچ کاری را نمی‌گذاری. اصلاً تکلیفت را نمی‌دانی. این خیلی بد است.

*بهرام بیضایی (جدال با جهل)؛ گفت‌وگو با نوشابه امیری. تهران: نشر ثالث، ۱۳۸۸.

#بهرام_بیضایی #گزیده
@asmaaneh

🔴 شمارۀ جدید فصلنامۀ مردم‌نامه منتشر شد.

مردم‌نامه (فصلنامۀ تاریخ مردم)
به‌سردبیری داریوش رحمانیان
مدیر داخلی و ویراستار: پرستو رحیمی
شمارۀ ۳۴ / پاییز ۱۴۰۴

دربارۀ تاریخ‌نگاری باستانی پاریزی
به‌مناسبت صدمین سالگرد زاده‌شدن وی

در این شماره می‌خوانید:

🔹سرسخن/داریوش رحمانیان
🔹سخن ویراستار/پرستو رحیمی

🔸باستانی پاریزی و کوچ‌نشینان/سعید آقارضایی
🔸گفت‌وگو با حمید باستانی پاریزی/داریوش رحمانیان و حسن باستانی‌راد
🔸روایتی از حمیده باستانی پاریزی/حمیده باستانی پاریزی
🔸پاریزنامۀ باستانی، دِه‌نامۀ ایرانی/حسن باستانی‌راد
🔸«پایه‌گذار استقلال ایران»: بازنمایی یعقوب لیث صفاری در تاریخ‌نگاری باستانی پاریزی/معصومعلی پنجه
🔸نقد و نظر دربارۀ تاریخ‌نگاری باستانی پاریزی/عبدالرسول خیراندیش
🔸باستانی پاریزی، ‌روایتگر بقای فرهنگی از قعر قنات‌های خاموش/نگار ذیلابی
🔸حماسۀ کویر، رساله‌ای در باب ریشه‌های روستایی تمدن ایرانی/جبار رحمانی
🔸باستانی پاریزی و مخاطب عام: بازخوانی و نقد دیدگاه‌های پژوهشگران/گودرز رشتیانی
🔸رد پای مردم در تاریخ‌های محلی کرمان/جمشید روستا
🔸باستانی پاریزی، استادی جلوتر از زمان خود/فیاض زاهد
🔸از تاریخ‌خوانی تا حق‌شناسی: یادگاری از باستانی پاریزی/روزبه زرین‌کوب
🔸مردم بلوچ در آثار باستانی پاریزی/عبدالودود سپاهی
🔸از پاریس تا پاریز: پیمودن راه بی‌رهرو/رضا شاه‌ملکی
🔸باستانی پاریزی و تاریخ ایران صفوی/مقصودعلی صادقی
🔸میراث هنری و معماری مردم کرمان به روایت باستانی پاریزی/لیلا طباطبایی یزدی
🔸از تاریخ‌نگاری محلی تا تاریخ‎نگاری مردم/جواد عباسی
🔸بن‌مایه‌های رویکرد تاریخ مفهومی در تاریخ‌نگاری باستانی پاریزی/امید غیاثی
🔸قبض و بسط تاریخ و تاریخ‌نگاری در آثار و تألیفات محمدابراهیم باستانی پاریزی/سینا فروزش
🔸حق به تاریخ: بازخوانی تاریخ‌نگاری مردمی باستانی پاریزی/سیمین فصیحی
🔸تاریخ‌نگاری باستانی پاریزی از منظر فلسفۀ پل ریکور/بهزاد کریمی
🔸باستانی پاریزی و درک پیشرو از منطق‌های درون‌بومی تاریخ و فرهنگ ایران/جواد مرشدلو
🔸اقتصاد به‌مثابۀ فرهنگ در جهان روایی باستانی پاریزی/شادی معرفتی
🔸باستانی پاریزی و توجه به منابع تاریخ محلی کرمان روزگار صفوی/سیدسعید میرمحمدصادق
🔸فرازهایی از ایام معلمی محمدابراهیم باستانی پاریزی در کرمان/شهرام یوسفی‌فر

🔹گفت‌وگو با شیرین بیانی: اهمیت خاندان‌ها در تداوم تاریخی ایران/جواد عباسی
🔹شهرنامۀ منظوم: تهرانِ ری و ریِ تهران/عطاءالله حسنی
🔹جنجال بر سر روایت وجود فساد در حکومت امیرالمؤمنین علی (ع)/محمدجواد محمدحسینی

📕مردم‌نامه را بخوانید ‌و به دوستان و آشنایان بشناسانید. این مهم‌ترین و مؤثرترین کمک به حرکت مردم‌نامه است. ماندگاری و بالندگی مردم‌نامه در گرو همراهی و پشتیبانی شماست.

پشتیبانی از پویش مردم‌نامه👇

📕https://zarinp.al/daryoshrahmanian

https://news.1rj.ru/str/mardomnameh

📢ششمین نشست از سلسله‌نشست‌های تاریخ و تئوری و نقد معماری و هنر:
بازخوانی تاریخ‌نگاری معماری ایران
با تکیه بر علوم انسانی دیجیتال

🔸برگزارکننده: آسمانه با همکاری مدرسه‌ی نوروزگان
🔸سخنران: هاله حاج‌یاسینی


🔸زمان: پنجشنبه، ۱۸ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۸

🔸برگزاری مجازی در پایگاه مدرسه‌ی نوروزگان به نشانی:
https://gap.nowruzgan.com/rooms/ejp-l2w-4mt-fg4/join

#خبر
@asmaaneh

📢درس‌گفتار «قرائت و فهم آثار تاریخ معماری، ۱۳۹۱»

🔹مهرداد قیومی بیدهندی
🔹قسمت ۴، نوبت ۲-۱
🔸زمان‌پریشی و فهم معماری (۱)‏

در این جلسه، ابتدا از این می‌گوییم که دست یافتن به فهم همه‌ی معماری، یا فهم همه‌ی یک اثر، یکجا و یک‌باره ممکن نیست و هر ‏کس بسته به دیدگاهش به جنبه‌هایی از فهم اثر نزدیک می‌شود. سپس با ذکر مثال‌هایی از زمان‌پریشی در تلویزیون و اسناد جعلی، به ‏خطر زمان‌پریشی در مطالعه‌ی معماری گذشته می‌پردازیم و برای این منظور، از تفاوت مقوله‌های معماری مدرن و پیشامدرن مثال ‏می‌آوریم.‏


🔸این درس‌گفتارها، که هر نوبت آن در روزهای جمعه‌ی هر هفته منتشر می‌شود، در این نشانی در دسترس است:

https://youtube.com/playlist?list=PLEPyYIoOoT8tCUy14pRYrJ_GMvwJ3QqQf&si=X2xcI4S4THDwBybq

برای مشاهده‌ی این قسمت به پیوند زیر مراجعه کنید:

https://youtu.be/1que_noJMSw?si=a-7ah-TpTgI5SHBc

#درس_گفتار #مهرداد_قیومی
@asmaaneh

📢ششمین نشست از سلسله‌نشست‌های تاریخ و تئوری و نقد معماری و هنر:
بازخوانی تاریخ‌نگاری معماری ایران
با تکیه بر علوم انسانی دیجیتال

🔸برگزارکننده: آسمانه با همکاری مدرسه‌ی نوروزگان
🔸سخنران: هاله حاج‌یاسینی

درباره‌ی سخنران

هاله حاج‌‌یاسینی، پژوهشگر مستقل و مدرس معماری و تاریخ معماری، دانش‌آموخته‌ی دوره‌ی کارشناسی ارشد «مطالعات معماری ایران» است و با دفاع از رساله‌ی «بازاندیشی در تاریخ‌نگاری معماری ایران» در سال ۱۴۰۰ دکتری خود را از دانشگاه هنر دریافت کرده است. او با «نوروزگان؛ پایگاه مطالعات جهان فارسی‌زبان» در حوزه‌ی علوم انسانی دیجیتال همکاری دارد و دبیر اجرایی نخستین همایش بین‌المللی «علوم انسانی دیجیتال و تاریخ هنر» در اسفند ۱۴۰۳ بود که با حضور شخصیت‌های برجسته این حوزه از موسسات و دانشگاه‌های معتبر جهان در این حوزه برگزار شد. از جمله فعالیت‌های پژوهشی او، ارائه‌ی مقالات در همایش‌های بین‌المللی حوزه‌ی ایران‌شناسی از جمله همایش‌های برگزارشده توسط انجمن ایران‌پژوهی (AIS) و انجمن مطالعات جوامع فارسی‌زبان (ASPS) است.

🔸زمان: پنجشنبه، ۱۸ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۸

🔸برگزاری مجازی در پایگاه مدرسه‌ی نوروزگان به نشانی:
https://gap.nowruzgan.com/rooms/ejp-l2w-4mt-fg4/join

#خبر
@asmaaneh

📢ششمین نشست از سلسله‌نشست‌های تاریخ و تئوری و نقد معماری و هنر:
بازخوانی تاریخ‌نگاری معماری ایران
با تکیه بر علوم انسانی دیجیتال

شرحی بر موضوع سخنرانی:

دانش تاریخ معماری ایران حاصل بدنه‌ای گسترده و ناهمگون از پژوهش‌هاست که طی دو سده گذشته، در زمینه‌های تاریخی، فکری و نهادی متفاوتی شکل گرفته‌ است. بسیاری از رویکردها و خوانش‌هایی که امروز در این حوزه بدیهی تلقی می‌شود، در واقع برآمده از روایت‌هایی است که در بسترهای تاریخی معینی تولید و تثبیت شده‌اند. با این حال، پراکندگی منابع و تنوع این روایت‌ها سبب شده است نسبت میان پژوهش‌های بنیادین در تاریخ‌نگاری معماری ایران همواره روشن نباشد و تصویری جامع از این حوزه در دسترس قرار نگیرد.

این نشست به معرفی پروژه‌ی «نگاشت تاریخ‌نگاری معماری ایران» اختصاص دارد که با هدف ترسیم چنین تصویری شکل گرفته است. در این پروژه، با بهره‌گیری از ابزارها و روش‌های علوم انسانی دیجیتال، از جمله سازمان‌دهی پایگاه‌های داده، بصری‌سازی اطلاعات و پیوند داده‌های ناهمگون، امکان بررسی هم‌زمان روابط میان جریان‌های فکری، پژوهشگران، انتشارات و دانش تولیدشده در این حوزه فراهم شده است. نقشه‌ی حاصل، محور زمانی نزدیک به دویست سال از تکوین دانش تاریخ معماری ایران را در بر می‌گیرد و رویدادهای تاریخی مرتبط، چهره‌های تأثیرگذار، فعالیت‌های نهادی و مسیرهای شکل‌گیری تاریخ‌نگاری معماری ایران را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.

این داده‌های اولیه با مجموعه‌ای از فراداده‌ها و مطالب تکمیلی، از جمله کتاب‌نامه‌ها، زندگی‌نامه‌ها و جستارهای موضوعی و انتقادی همراه است. اطلاعات متنوع از طریق پیوندهای داخلی با هم در ارتباط‌اند و از طریق پیوندهای خارجی نیز امکان دسترس به موضوعات مرتبط در دایره‌المعارف‌ها، کتابخانه‌ها و انتشارات برخط وجود دارد. این رویکرد خوانشی مقایسه‌ای و انتقادی از تاریخ‌نگاری معماری ایران را ممکن می‌سازد و تصویری روشن از چگونگی برآمدن روایت‌های تثبیت‌شده‌ی این حوزه و مفروضات آنها به دست می‌دهد.

🔸زمان: پنجشنبه، ۱۸ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۸
🔸برگزاری مجازی در پایگاه مدرسه‌ی نوروزگان به نشانی:
https://gap.nowruzgan.com/rooms/ejp-l2w-4mt-fg4/join

#خبر
@asmaaneh

🖊مقاله‌ی تازه: «آب چون کنشگر در جهانِ خراسانیانِ سده‌های نخست هجری»
مهرداد قیومی بیدهندی،  رؤیا تاج‌بخش

زیست‌جهان خراسانیان سده‌های نخست هجری، در همه‌ی مراتب و شئونش، به آب وابسته بود. همچنان‌که رودها و جوی‌ها سرچشمه‌ای داشت و از جایی برمی‌آمد و در جایی جاری می‌شد و در جایی می‌گسترد و آبادانی پدید می‌آورد و به جایی می‌ریخت، ‏سرچشمه‌ها و دامنه‌ها و خانه‌ها و آبگیرهای ذهنی و معنوی هم داشت. آنچه زیست‌جهان خراسانیان را قوام و انسجام می‌بخشید، پیوند ‏میان این جنبه‌های ذهنی و عینی بود. وجوهی از این زیست‌جهان در متونی پدیدار شده است که خراسانیان آن روزگار پدید آوردند. پرسش اصلی این است که براساس آنچه از این متون به ‌دست می‌آید، آب چون کنشگری مادی و ذهنی و فرهنگی در زیست‌جهان خراسانیان سده‌های نخست هجری چه نقشی داشته است؟ در این مقاله با اتکا به نظریه‌ی کنشگر ـ شبکه، مفاهیم تاریخ فرهنگی محیط و مطالعات انسان ‌ـ محیطی، به بررسی نقش آب در این زیست‌جهان ‌پرداخته و به آب نه چون عنصری صرفاً طبیعی، بلکه کنشگری مادی، فضایی، و فرهنگی ‌نگریسته‌ایم که در سازمان‌دهی حیات جمعی، نظم فضایی، مناسبات قدرت، و ذهنیات انسان‌ها ایفای نقش می‌کرد. ازطریق خوانش تنگاتنگ متون نظم و نثر فارسی خراسانِ سده‌های نخست هجری از منظر تعامل آب با سایر کنشگران انسانی و ناانسانی، به فهمی از شبکه‌ی پیچیده‌ی روابط میان آب، انسان، فضا، اشیا، آیین‌ها، و زبان رسیده‌ایم که در آن، آب واسطه‌ی تولید معنا، تحقق نظم، و تجربه‌ی زیسته‌ی انسان است و با حضور هم‌زمان در عالَم محسوس و نامحسوس، نقشی سازمان‌دهنده و میانجی‌گر و چندساحتی دارد.

◽️اطلاعات بیشتر درباره‌ی مقاله و مطالعه‌ی آن:
https://jias.kashanu.ac.ir/article_114953.html

#مقاله‌ی_تازه  #مهرداد_قیومی #رؤیا_تاج‌بخش
@asmaaneh

📢فراخوان ارسال چکیده برای مجموعه‌مقالات «ترجمه‌ی ویرانه‌ها: زمین‌های تغییرپذیر، مواجهه‌های باواسطه، و ناپایداری‌های متحرک» انتشارات راتلج
🔸مهلت ارسال چکیده: ۲۳  فوریه ۲۰۲۶ | ۴ اسفند ۱۴۰۴

Translating Ruins: Mutable Grounds, Mediated Encounters, and Mobile Precarities

In an era of climate crisis, extractivism, war, forced displacement, migration, and rapid urban change, ruins have become pervasive. Contemporary ruin scholarship has moved beyond the aesthetic of Ruinenlust (‘ruin lust’) to recognise ruins as critical thresholds that illuminate entanglements of pasts, presents, and futures (López Galviz et al., 2017). This edited volume examines how translational practices – broadly conceived as complex semiotic practices that are materially grounded and embedded in sociohistorical, ethical and creative relations – engage with historical and contemporary ruins, and how such practices shape the reconstruction, reinterpretation, remembrance and governance of contested ruin-sites, wider processes of ruination, and forms of ruin-related heritage.

We invite critical and practice-based contributions that engage with the complexities of translating ruins. We especially welcome proposals from Translation Studies, Critical Heritage Studies, Postcolonial Studies, Memory Studies, Urban Studies, Cultural Geography, Art History and Visual Culture, and related fields.

Topics may include, but are not limited to: 

The transformation of ruins into museums, monuments, heritage sites, and immersive multimedia formats.
The redevelopment or repurposing of ruins into green spaces, public facilities, cultural infrastructures, or commercial complexes – spaces that may themselves enter new cycles of decay and renewal. 
Multilingual and multimodal interpreting and translation practices within ruin-related museums, heritage sites, communities, or institutional settings. 
Activist or community-based translation practices, or artistic interventions in sites of historical or ongoing ruination. 
Intermedial and multimodal representations and translations of ruins and ruin narratives across diverse platforms and formats, including social media, blogs, travel vlogs, livestreams, and digital archives. 
The translation and resignification of ruin-related textual fragments, archival materials, photographs, and other material remnants.
The translation of narratives that foreground the material presence and historical specificity of ruins, and the lived experience of those who built, inhabited, or survived ruins.
The transposition of ruin objects to new sites and interpretive contexts (e.g., travelling exhibitions, diasporic archives). 

Please submit a proposal of up to 300 words as a single Word document (.doc or .docx) to translatingruins@gmail.com with the subject line: “[Your Name] - Chapter Proposal”.


🔸برای کسب اطلاعات بیشتر به پیوند زیر مراجعه کنید:
https://networks.h-net.org/system/files/attachments/call-chapterstranslating-ruins.pdf/

#خبر
@asmaaneh

🖊مقاله‌ی تازه: «توسعۀ تهران در منظرهای آستانه‌ای: توابع محلات در دارالخلافۀ ناصری»
زهرا اهری، مهسا پوراحمد، فاطمه حسینی امامی

در دوران سلطنت ناصرالدین‌شاه، در سال ۱۲۸۴ق، برای تهران حصار تازه‌ای ساخته شد تا متناسب با نیازهای دوران تازه‌‌توسعه‌یافته، مدرنیزه شود و دارالخلافه‌ی ناصری گردد. به‌این‌ترتیب، تهران مرز و آستانه‌ای جدید و توسعه‌ای بی‌سابقه در چهار جهت یافت که جز محله‌ی دولت در شمال، بقیه تابع محله‌ی مجاور خود در درون بافت کهن‎شهر خوانده شدند و بخش‌های جدید شهری را در وضعیت آستانگی شکل دادند. مطالعات مختلفی که درباره‌ی توسعه‌ی تهران در این دوره انجام شده است، این موضوع را از منظر آستانگی و به‌صورتی فضامند بررسی نکرده‌اند. این مقاله بر آن است که با راهبردی تاریخی نشان دهد توابع محلات توسعه‌هایی در آستانه بودند که در نبود تصوری از توسعه‌ی کلی شهر، نابرابری شرایط محیطی در پهنه‌ی جغرافیایی، تمایلات تجددطلبانه و شکاف‌های اجتماعی، مداخلات حکومت و گروه‌های مختلف اجتماعی برای تحقق خواسته‌ها و نیازهای خود، کیفیت‌های فضایی متمایزی یافتند؛ به‌ترتیبی که در گذر از آستانه، منظر شهری تازه‌ای برای تهران پدید آمد. مشخصه‌ی این منظر بافت و ساختاری نامتجانس در محدوده‌های جدید بود: در شمال و شمال غرب انتظام نسبی فضایی با باغات، خیابان‌های وسیع و فرنگی‌مآب، مکان‌های زیست‌ دوگانه، رها از هنجارهای جامعه‌ی سنتی و مکان‌هایی برای آزاد‌اندیشی؛ در جنوب و جنوب شرق بافتی پراکنده، نامنظم و کم‌امکان که تهیدستان برای بودن در کنار هم و در امنیت فضای شهری بدان روی می‌آوردند. به‌این‌ترتیب در وضعیت آستانگی، محدوده‌هایی پدید آمد که نه به شهر قدیم شباهت داشتند و نه به هم شبیه بودند؛ هرچند جغرافیاهای شمال و جنوب را برساختند.

◽️اطلاعات بیشتر درباره‌ی مقاله و مطالعه‌ی آن:
https://jias.kashanu.ac.ir/article_114974.html

#مقاله‌ی_تازه  #زهرا_اهری #مهسا_پوراحمد #فاطمه_حسینی_امامی
@asmaaneh

📢ششمین نشست از سلسله‌نشست‌های تاریخ و تئوری و نقد معماری و هنر:
بازخوانی تاریخ‌نگاری معماری ایران
با تکیه بر علوم انسانی دیجیتال

🔸برگزارکننده: آسمانه با همکاری مدرسه‌ی نوروزگان
🔸سخنران: هاله حاج‌یاسینی


🔸امروز، پنجشنبه، ۱۸ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۸

🔸برگزاری مجازی در پایگاه مدرسه‌ی نوروزگان به نشانی:
https://gap.nowruzgan.com/rooms/ejp-l2w-4mt-fg4/join

#خبر
@asmaaneh

📚پرسش‌های معماری: گفت‌وگوهایی درباره‌ی تاریخ، تئوری و نقد معماری
قسمت هجدهم:
فایده‌ی تاریخ معماری چیست؟- بخش دوم

🔸با حضور مهرداد قیومی بیدهندی

🔸تهیه‌شده در مدرسه‌ی نوروزگان

🔸برای مشاهده‌ی نسخه‌ی تصویری گفت‌وگوی قسمت هجدهم، می‌توانید به نشانی‌های زیر مراجعه کنید:

https://chaharrah.tv/qayyoomi-archque-18-1404-10-17/

http://www.youtube.com/@MehrdadQayyoomiBidhendi

#نوروزگان #مهرداد_قیومی #پرسش‌های_معماری
@asmaaneh

📚پرسش‌های معماری: گفت‌وگوهایی درباره‌ی تاریخ، تئوری و نقد معماری
قسمت هجدهم:
فایده‌ی تاریخ معماری چیست؟- بخش دوم (نسخه‌ی مکتوب)

#نوروزگان #مهرداد_قیومی #پرسش‌های_معماری
@asmaaneh