ترجمه مسعود رجب‌نیا
#اقوام_ایرانی
#ایرانشناسی
#پژوهشگاه_ایرانشناسی
نام "کرد" در بسیاری از منابع عربی و نیز در متن پهلوی کارنامه‌ی اردشیر سردودمان ساسانی به همه‌ی بیابانگردان قطع‌نظر از این‌که ایشان از لحاظ زبانی با کردانِ امروزی پیوندی داشتند یا نداشتند اطلاق شده است. فی‌المثل مردم لرستان را کُرد می‌دانستند همچنان‌که عشایر خوزستان و بلوچِ کرمان را این چنین می‌انگاشتند.

📕 عصر زرّین فرهنگ ایران، ریچارد ن. فرای، ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران، انتشارات سروش، چاپ سوم ۱۳۷۵، ص ۱۲۷
@atorabanorg

📕 عصر زرّین فرهنگ ایران، ریچارد ن. فرای، ترجمه مسعود رجب‌نیا، تهران، انتشارات سروش، چاپ سوم ۱۳۷۵، ص ۱۲۷
@atorabanorg

ساسانِ شبان(کُرد)در کارنامه، ماریا ماتسوخ
#اقوام_ایرانی
#ایرانشناسی
#پژوهشگاه_ایرانشناسی
جدولی از شجره‌نامه‌ی اردشیر پاپکان در منابع مختلف(کارنامه، آگاثیاس، بندهش، طبری)از خانم ماریا ماتسوخ

همانگونه که مشاهده می‌کنید، به جای کُرد، واژه‌ی Shepherd = چوپان/شبان آورده شده.

📕 Ardashir’s Genealogy Revisited, Maria Macuch

مجله ایران‌ نامه، شماره ۲۹
@atorabanorg

سرگذشتِ مانویت در مغرب‌زمین
#مانی
#ساسانی
#ایرانشناسی
#پژوهشگاه_ایرانشناسی
دینِ مانی به سرعت در سوریه و مصر و در طولِ ساحلِ مدیترانه‌ایِ آفریقای شمالی گسترش یافت و در روم، اسپانیا و جنوبِ گُل(Gaul)نفوذ کرد. امپراتورانِ روم، آن را واژگون سازنده‌ی کشور قلمداد کردند و علیهِ آن به پا خاستند و کشیشان به محکوم کردنِ آموزه‌های آن، که نسبت به تعالیمِ کلیسا دشمنانه می‌نمود، پرداختند. سرانجام فرمان‌های امپراتوری، تجویزهای کشیشان، همراه با تعقیب‌های پیوسته، دینِ مانی را در آفریقای شمالی سرکوب ساخت.

در سالِ ۲۸۷ میلادی، حدودِ ده سال پس از مرگِ مانی، بر اثرِ سعایتِ یولیانوس(Julianus)، فرمانی از امپراتورِ روم، دیوکلتانیوس(Diocletianus)(=دیوکلسین)علیهِ مانویان، به منظورِ سوزاندنِ کتاب‌های آنان، صادر شد و در سده‌ی پنجمِ میلادی، پاپ سنت لئون(Saint Leon)نیز حکم به سوزاندنِ نوشته‌های مانویان داد. اقداماتِ سنت اوگوستینوس(Saint Augustinus)پس از دست کشیدن از دینِ مانوی و گرویدن به مسیحیت نیز بسیار مهم است.

گرچه آیینِ مانی سرکوب شد، اما به حضورِ پنهانِ خود در میانِ مردمانِ جنوبِ اروپا ادامه داد و بعدها، در شکل‌هایی بسیار متفاوت با اصل، با قدرت به خودنمایی پرداخت.

پیداییِ دوباره‌ی آموزه‌ها و تعالیمِ مانی و گسترشِ آنها در جهانِ مسیحیت، در قالبِ اعتراض علیهِ دینِ مسیح در سده‌های بعد، با حضورِ فرقه‌های مسیحی‌گنوسی روی داد. پریسیلیانیست‌ها(Priscillianist)در اسپانیا از اواخرِ سده‌ی چهارمِ میلادی، پاول‌سین‌ها(Paulician)در ارمنستان و آسیای صغیر در سده‌ی هفتمِ میلادی، بوگومیل‌ها(Bogomil)در بلغارستان در سده‌ی دهم و یازدهمِ میلادی، پاتارین‌ها(Patarine)در سده‌ی دوازدهم در بوسنی، ایتالی‌ها و کاتارها(Cathar)در نزدیکیِ میلان و آلبیژنسی‌ها(Albigensian)در جنوبِ فرانسه در سده‌های یازدهم و دوازدهم تا پانزدهمِ میلادی از آن جمله‌اند.(Jackson, W. 1965, Resarches in Manichaeism, New York, p. 18_19).

📚بن‌مایه: فرشته روشنی: مانی و آموزه‌های او، دکتر مهشید میرفخرایی، تهران، انتشارات ققنوس، چاپ دوم ۱۳۸۷، رویه‌ی ۱۹ و ۲۰
@atorabanorg

جشن آزادی کامل ایران و پایان تسلط سلوکیان و جانشینان اسکندر. اشکانیان پیروزی بر مقدونیان و یونانیان را جشن می‌گیرند.

◻️ نگارگر: هِرمان ووگِل
◻️اواخر قرن نوزدهم
◻️نگهداری در مجموعه خصوصی

#اشکانیان
◻️آدرس صفحه اینستاگرام:
https://www.instagram.com/negargari__iran?igsh=b3RuMWVidmR1amRi

@negargari_iranian

شاه سلطان حسین صفوی و فرستاده روم[دولت عثمانی]
#ایرانشناسی
#پژوهشگاه_ایرانشناسی

آنگاه شاه [سلطان‌حسین] به فارسی نام مرا (احمد دری) از وزیر اعظم پرسید.
گفتم: «شاهم، اسم مرا از من پرس. دریَ‌َم، ایلچی شه رومم / هرچه فرمان [شه] بود مومَ‌م»
شاه فرمود: های! ایلچی افندی، خوش آمدی، صفا آوردی آیا در راه خیلی زحمت کشیدی؟
شاه چند سؤال به فارسی فرمود، و من جوابهای مقتضی به فارسی عرض کردم.
بعد، فرمان داد: «وَرش دارید، سر جای خودش بنشیند».
ایشیک آقاسی‌باشی گفت: «بفرمایید». مرا بلند کردند و به نزد وزیرانی که رو به روی شاه نشسته بودند بردند و زیردست وزیر دوم جای نشان دادند. و چند ظرف شیرینی جلوم گذاشتند. ما دیگر شروع کردیم به شیرینی خوردن.
نظر توجه شاه يک لحظه از من برداشته نمی‌شد، و با وزیر خود در بارهٔ من گفتگو می‌کردند. نشنیدم چه گفتند. همین قدر از وضع‌شان حس کردم که می‌گویند چه سفير معقول و خوب و با ادب و با معرفتی است.(ص ۷۵)

📚بن مایه: ریاحی، محمدامین. سفارتنامه‌های ایران: گزارشهای مسافرت و مأموریت سفیران عثمانی در ایران. تدوین و تحقیق و تالیف محمدامین ریاحی. تهران: توس. سال ۱۳۶۸
@atorabanorg

مجسمه شاپور یکم ساسانی و امپراتوری زانو زده روم که شهرداری تهران در دوران جنگ با اسرائیل برای برانگیختن حس میهن پرستی مردم نصب کرده بود و بعد از پایان سر و صدای جنگ آن را برداشت.

اکنون مجسمه را در پارکینگ خدمات موتوری رها کردند!
@atorabanorg

گر ندیدی خسرو پرویز را از ملک روم

بار دیگر بر فراز تخت ایران آمده

خواجوی کرمانی

📚بن مایه:کلیات خواجوی کرمانی، کمال‌الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود (شاعر قرن هشتم هجری قمری)نسخه خطی کتابخانه دانشگاه تهران به شماره ۶۰۲۶
@atorabanorg

مردان خدا پردهٔ پندار دَریدَند
یعنی همه جا غیرِ خدا یار نَدیدَند

هر دست که دادند از آن دست گرفتَند
هر نکته که گفتند همان نکته شَنیدَند

یک طایفه را بَهرِ مکافات سِرشتَند
یک سلسله را بَهرِ ملاقات گُزیدَند

یک فرقه به عِشرت در کاشانه گُشادَند
یک زُمره به حسرت سَرِ انگشت گَزیدَند

جمعی به درِ پیرِ خرابات خَرابَند
قومی به بَرِ شیخ مناجات مُریدَند

یک جمع نکوشیده به مقصود رسیدَند
یک قوم دویدند و به مقصد نَرسیدَند

فریاد که در رهگذرِ آدمِ خاکی
بس دانه فِشاندند و بسی دام تَنیدَند

همت طلب از باطنِ پیرانِ سَحَرخیز
زیرا که یکی را زِ دو عالم طَلبیدَند

زنهار مَزَن دست به دامان گروهی
کَز حَق بِبُریدَند و به باطل گِرَویدَند

چون خلق دَرآیند به بازارِ حَقیقَت
ترسم نفروشند متاعی که خَریدَند

کوتاه نظر غافل از آن سَروِ بلند است
کاین جامه به اندازهٔ هر کس نَبُریدَند

مرغانِ نظَربازِ سَبُک‌سِیْر فُروغی
از دامگه خاک بر افلاک پَریدنَد

🍃🌸«گنجور » فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶
@atorabanorg

ایران سرزمین کاویان است

کاوه ها از هر گوشه آن برمی خیزد.

@atorabanorg