بسیار سال‌ها گذشت تا بفهمم آن که در خیابان می‌گرید‌ از آن که در گورستان می‌گرید بسیار غمگین‌تر است

چون ذوقم درباره این شئ از طرف هیچکس مورد توجه قرار نگرفت :
روی زمین تو باغمون پیداش کردم، بال سنجاقکه🥹
کلمه‌ای که میتونم باهاش توصیفش کنم "شگفت انگیزه"
خیلی شکننده و ظریفه و جزئیاتش باور نکردنیه
وقتی لمسش میکنی انگار یه تیکه پلاستیکه و باورت نمیشه واقعی باشه، ولی هست.
عاشقشم:)

خواهش خواهش خواهش خواهش

الان اونجام که فریدون مشیری میگه:

رک بگویم از همه رنجیده ام .
از غریب و آشنا ترسیده ام .
بی خیالِ‌سردی آغوش ها .
من به آغوش خودم چسبیده ام .

اما دقت کردی؟! اگر دوستی موسیقی‌ای رو برات بفرسته، تا آخر عمر امتیاز انحصاری اون آهنگ در ذهن تو متعلق به اونه.

چنان حساس بود
که می‌توانست دردش را با دستش لمس کند ...
- آلبر کامو

یا انقد کمم که فراموش میشم یا انقد زیادم که دل زده میشم، یا انقد دور از دسترسم که غریبه میشم، یا انقد نزدیکم که سطحی و بی اهمیت میشم.

دوتا از زیبایی‌های خلقت: شراب و زن

اون قدیم‌ها بود چوب سادگی رو می‌خوردی.
الان ساده باشی چوب می‌ره تو کونت از دهنت می‌زنه بیرون✨

بنده‌ی اون لحظه‌م که بعد از کار‌هام گوشی رو چک می‌کنم، آدم‌های مورد‌علاقه‌م آهنگ، پیام و عکسی فرستادن. توجه‌های کوچولو همیشه برام قشنگ، دلچسب و باارزشه

‏من قبولش کردم و باهاش کنار اومدم، ولی قلبم نه