چالشی که واسش نوشته بودم رو کشیده :))
ایشون واقعا خیلی قشنگ و هنرمنده😭

Mood:

من خسته شدم می‌خوام ترک تحصیل کنم.

به محض اینکه بیدار شدم و یادش افتادم، رفتم بهش گوش دادم. حس عجیبیه که ده سال می‌گذره. ده سال از من نوجوونی که شب‌‌ زمستونی تو راه خونه اینو گوش می‌داد و به آینده‌ای رنگی‌تر فکر می‌کرد، می‌گذره.
می‌دونم که از خیلی قبل‌تر شروع شده بود اما یادم نمیاد دقیقا کی بود که رویاهام کاملا تیره و تار شدن. که دیگه به دیدن روشنایی روز هم امیدی نداشتم چه برسه به رویا.
امروز حس خیلی عجیبی داشت. معمولا ازش خوشم نمیاد ولی امسال فرق داشت. چون فکر نمی‌کردم به این سن برسم. اما حالا حتی یک روز از ۲۴ سالگی رو هم گذروندم.
امروز نه آینده‌ی رنگی نوجوانیم رو زندگی می‌کنم نه اون سیاهی که فکر می‌کردم جلوی رسیدنم به این عدد رو می‌گیره.
امروز سردرگم و شگفت‌زده‌ و خاکستریم.

پس، سلام بر ۲۴ سالگی.

انقدر این هفته همه‌چیز با همه که ای کاش درخت بودم.

دارم فکر می‌کنم برم معتاد بشم آسون‌تره یا امتحان روانشناسی اعتیاد رو بخونم.

تف به هر چی امتحان ۸ صبحه.

در حالی که من توی " می‌خوام یه گوشه تو خودم جمع شم و هیچکس و هیچ چیز رو نبینم." era‌ام هستم مامانم حاضره جسدمم لباس پیچ کنه ببره عروسی.

باورم‌ نمی‌شه تو اسنپم مقصد رو اشتباه زدم!

خب خیلی بد شروع کردم ولی بالاخره شروع کردم. :))

یهو دلم واسه رامین سوخت از بس که این چند روز فحشش دادم. ولی خب تقصیر خودشه وسط امتحانات وقت عروسی گرفتن نیست. 🚶‍♀

یکی دیگه زن می‌گیره مهمون‌داری و ایناشو من باید بکنم. خدایا منو بخور.

برای واقعی نمیخوام فردا برم امتحان بدم ولی نمیتونم.

دیگه دلم نمیاد‌. خیلی خوشحال بنظر می‌رسید.

جاهای دیگه رو نمی‌دونم و عروسی‌های اینجا اینجورین که تو یه شب باید چند نوع رقص رو برقصی. فارسی، تشمال، عربی، بندری، دیسکو و...

و اینجوریه که شما کمر و پاهات رو از دست خواهی داد.

نمی‌دونم چرا ولی من واقعا هندزفری‌های سیمی رو بیشتر دوست دارم.