گاهی تلاش می‌کنی و نمی‌شود دیگر. این هم باشد هزار و یکم‌.

New day New start.
Don't give up!

امروز روز غصه خوردن و درس خوندن بود. به امید اینکه غصه‌ها زودتر خورده بشن تا فقط درس خوندن بمونه.

من دارم می‌رم گریه کنم. خدافظ.

جدی نمی‌دونم اگه شیوا رو نداشتم می‌خواستم چیکار کنم.

وقتی با شیوا آشنا شدم، دو سال بود که هیچ دوستی نداشتم. بخاطر تجربه‌های قبلی به همه می‌گفتم دوستی معنا نداره و همین که تنهام خیلی‌ام خوبه!
الان؟ الان هر کی بهم می‌گه بزرگترین درسی که این سال‌ها از زندگی گرفتی چیه می‌گم دوست خوب نجات دهنده‌اس. :))

چنل دوری رو می‌خونم دلم می‌خواد ناشناس‌هاشو بغل کنم. کنکور یه روند فرسایشی و آزاردهنده برای همه‌اس اما فرزانگان جو به شدت بدی داره که واقعا روان آدم رو تحلیل می‌بره. هر چقدر از سیاه بودن اون دوران بگم کم گفتم. :)))

دیدم بقیه دارن از رشته‌ها می‌گن پس اگه در مورد روانشناسی کنجکاو بودین یا سوالی داشتین بپرسین.❤️

https://news.1rj.ru/str/HarfinoBot?start=f2acb44bb6bda92

از هر چیزی به جای بوک مارک استفاده میکنم به جز خود بوک مارکم.

سلام میخواستم درمورد روانشناسی بپرسم
اینده کاریش و اینکه فقط تو دانشگاه های تاپ اینده ای داریم؟ و اینکه اشباع نشده این رشته؟

سلام *-*
رشته‌ی روانشناسی گرایش‌های مختلفی داره که بسته به علاقه‌ می‌تونی در زمینه‌ی درمان، آموزش، تحقیقات، مراکز استثنایی، مشاوره، روانشناسی صنعتی و سازمانی و ... فعالیت کنی. روانشناسی اشباع نشده و به قول یکی از استادهامون حالا حالاها هم اشباع نمی‌شه و وضعیت شغلی خوبی داره اما دیربازدهه. یعنی اگه قراره تو حیطه‌هایی مثل درمان فعالیت کنی باید به فکر ادامه‌ تحصیل در مقاطع ارشد و بالاتر هم باشی.
اصلا! روانشناسی رشته‌ایه که خیلی به توانایی و تلاش خودتون بستگی داره. دانشگاه تاپ ممکنه موقعیت و استاد‌های بهتری فراهم کنه اما در نهایت برای اینکه تو این رشته کاردرست باشی باید شخصا کلی دوره بگذرونی و مطالعه‌ی خیلی بالایی داشته باشی. من روانشناس‌های فوق‌العاده‌ای رو دیدم که تحصیلاتشون رو دانشگاه‌های رده پایین گذروندن و روانشناس‌های بی‌سوادی که از دانشگاه‌های تاپ فارغ‌التحصیل شدن.
شرایطش برای اپلای هم نسبتا خوبه و گرایش شناختی‌ و نوروساینس در مقاطع بالاتر شرایط اپلای خیلی خیلی خوبی داره.
امیدوارم خوب توضیح داده باشم و اگه بازم سوالی داشتی خوشحال می‌شم جواب بدم.❤️

مکان یکسان، ساعت یکسان، کیری بودن یکسان، فقط زمان گذشته👍

من در اکثر روزهای زندگی:

لحظه‌هایی که با کنجکاوی درس می‌خونم و لذت فهمیدن رو می‌چشم، عمیقا احساس زنده بودن می‌کنم.

بحث‌های دیشب من رو به یاد این انداخت.

امیدوارم زنده باشم و روزی رو ببینم که ایرانی جماعت خودش رو حلل المسائل ندونه و دهنش رو توی چیزهایی که نمی‌دونه ببنده.

ساعت ۴ صبح گفتم می‌خوابم تا ظهر که کلاس عصر رو اوکی باشم بعد الان از ساعت ۸ بیدارم. :)))

کلاس رو زنده موندم اما امشب دیگه از درس خبری نیست. چون احساس می‌کنم باید برگردم به مورنینگ پرسن بودن.
رد شدن‌ها این روزها از زمین و زمان واسم می‌باره و با هر گزش به خودم می‌گم عیبی نداره. این هم می‌گذره و نمی‌دونم چندتا گذشتن دیگه واسم مونده.
چی داشتم می‌گفتم؟ آها، انسان صبح بودن. انسان صبح بودن فرصت انسان بیرون بودن رو فراهم می‌کنه و باید سعی کنم بیشتر انسان بیرون بودن باشم.
سکوت و تنهایی شب لذتی وسوسه کننده داره اما زمینی سست. زیاد زیر پام محکم نمی‌مونه و می‌دونم که زود سر در زمینم می‌کنه.
دوباره رشته‌ی کلام رو توی کلاف فکری‌ام گم کردم اما مهم نیست‌. چون زودتر باید انسان صبح بشم و درس بخونم.