•باور آسیب ناپذیر بودن

این باور، مثل فرضیه‌ی جهان عادلانه، کارکرد محافظتی و امنیتی برای ما داره. در مواجهه با قربانی، وضعیت قربانی، افراد رو به یاد آسیب پذیری خودشون می‌اندازه.  بنابراین با سرزنش قربانی، افراد این احساس رو که زندگی ممکنه از کنترل اون‌ها هم خارج بشه، از بین می‌برن.

مثلا "دوستم چون تا دیروقت بیرون بود، این اتفاق واسش افتاد. من اگه این کار رو نکنم امکان نداره همچین اتفاقی واسم بیفته."

این باور یکی از شایع‌ترین دلایلی هست که اطرافیان قربانی، به سرزنش اون می‌پردازن.

چرا پدیده‌ی سرزنش قربانی و مقابله با اون مهمه؟

سرزنش قربانی، برای قربانیان، آثار به شدت مخرب و منفی داره و باعث می‌شه قربانی علاوه بر تحمل درد و رنج آسیبی که دیده، مجبور بشه بخشی یا حتی تمام مسئولیت اون رو هم به عهده بگیره! این مسئله مانع از طی شدن روند بهبودی و درمان قربانی می‌شه.

از طرفی، وقتی قربانی مورد سرزنش قرار می‌گیره، به احتمال زیاد، وقتی دوباره تحت آزار و آسیب قرار بگیره، دیگه اون رو گزارش نکنه.

علاوه بر این، سرزنش قربانی می‌تونه روی تصمیم گیری سایر افراد مثل شاهد، قاضی و... هم تاثیر بذاره و باعث بشه روند رسمی به جای شناسایی مجرم، قربانی رو مقصر بشناسه.

گرایش به مقصر شناختن قربانی، باعث می‌شه که قربانیان علاوه بر آسیب از جامعه و اطرافیانشون طرد بشن، اون هم زمانی که بیشتر از همیشه به حمایت اجتماعی نیاز دارن...

در مواجهه با قربانی چیکار کنیم؟

اول از همه، از شرایط فرد، چرخه‌ی خشونت و سایر عواملی که باعث شده قربانی در اون رابطه یا شرایط آسیب زا باقی بمونه، اطلاعات جمع کنید.
به جای پرسیدن سوال‌هایی مثل "چرا قبلا چیزی نگفتی" یا "چرا قبلا سعی نکردی ولش کنی" از وضعیت شخص اطلاعات درستی کسب کنید. مهمه که به یاد داشته باشیم هیچکس دلش نمی‌خواد قربانی بشه.

علاوه بر این با سرزنش قربانی هم مقابله کنید و به بازماندگان خشونت و آسیب این اطمینان رو بدین که اصلا مقصر این اتفاق نیستند.

به قربانی کمک کنید به متخصص مراجعه کنه و هر چه سریع‌تر روند بهبودی و درمان رو شروع کنه.

اجازه ندید کسی که مرتکب خشونت یا جرم شده، شما یا قربانی رو با دلایلی مثل "مست بودم"، "اون منو تحریک کرد" و... توجیه کنه.

اگر شخصا تجربه‌ی خشونت یا آزار جنسی و جسمی داشتید، حتما حتما از یک متخصص کمک بگیرین تا هر چه زودتر از جایگاه قربانی به موقعیت بازمانده‌ی بهبود یافته برسین.
لطفا یادتون باشه، هیچوقت برای کمک گرفتن دیر نیست و همیشه افرادی هستن که حاضرن در این مسیر به شما کمک کنن.❤️

دلم برای دیدن modern family تنگ شده :(

من به معنای واقعی کلمه مکث می‌کنم تا جمله‌های بوبن رو مزه کنم. گاها چندین بار تکرارشون می‌کنم و گاه فقط بهشون خیره می‌شم؛ تا لذت رو زیر پوستم هل بدم و توی رگ‌هام جاری کنم.
گاهی اما غمگین می‌شم؛ چون احساس می‌کنم من تنها کسی هستم که از چینش کلمات کنار هم حظ می‌کنه. تنها کسی که از استعاره و ایهام و تشبیه لذت می‌بره. تنها کسی که انقدر شیفته‌ی کلمات و جمله‌هاست.

جمله‌ی آخر یکی از نوشته‌های بوبن مدام توی سرم تکرار می‌شه:

"روحی که تا حد نابودی سوخته است و داستانی که هیچ‌کس دوست نداشت..."

تموم شد و من از حالا دلتنگ بوبن عزیزم.

گاهی تلاش می‌کنی و نمی‌شود دیگر. این هم باشد هزار و یکم‌.

New day New start.
Don't give up!

امروز روز غصه خوردن و درس خوندن بود. به امید اینکه غصه‌ها زودتر خورده بشن تا فقط درس خوندن بمونه.

من دارم می‌رم گریه کنم. خدافظ.

جدی نمی‌دونم اگه شیوا رو نداشتم می‌خواستم چیکار کنم.

وقتی با شیوا آشنا شدم، دو سال بود که هیچ دوستی نداشتم. بخاطر تجربه‌های قبلی به همه می‌گفتم دوستی معنا نداره و همین که تنهام خیلی‌ام خوبه!
الان؟ الان هر کی بهم می‌گه بزرگترین درسی که این سال‌ها از زندگی گرفتی چیه می‌گم دوست خوب نجات دهنده‌اس. :))

چنل دوری رو می‌خونم دلم می‌خواد ناشناس‌هاشو بغل کنم. کنکور یه روند فرسایشی و آزاردهنده برای همه‌اس اما فرزانگان جو به شدت بدی داره که واقعا روان آدم رو تحلیل می‌بره. هر چقدر از سیاه بودن اون دوران بگم کم گفتم. :)))

دیدم بقیه دارن از رشته‌ها می‌گن پس اگه در مورد روانشناسی کنجکاو بودین یا سوالی داشتین بپرسین.❤️

https://news.1rj.ru/str/HarfinoBot?start=f2acb44bb6bda92

از هر چیزی به جای بوک مارک استفاده میکنم به جز خود بوک مارکم.

سلام میخواستم درمورد روانشناسی بپرسم
اینده کاریش و اینکه فقط تو دانشگاه های تاپ اینده ای داریم؟ و اینکه اشباع نشده این رشته؟

سلام *-*
رشته‌ی روانشناسی گرایش‌های مختلفی داره که بسته به علاقه‌ می‌تونی در زمینه‌ی درمان، آموزش، تحقیقات، مراکز استثنایی، مشاوره، روانشناسی صنعتی و سازمانی و ... فعالیت کنی. روانشناسی اشباع نشده و به قول یکی از استادهامون حالا حالاها هم اشباع نمی‌شه و وضعیت شغلی خوبی داره اما دیربازدهه. یعنی اگه قراره تو حیطه‌هایی مثل درمان فعالیت کنی باید به فکر ادامه‌ تحصیل در مقاطع ارشد و بالاتر هم باشی.
اصلا! روانشناسی رشته‌ایه که خیلی به توانایی و تلاش خودتون بستگی داره. دانشگاه تاپ ممکنه موقعیت و استاد‌های بهتری فراهم کنه اما در نهایت برای اینکه تو این رشته کاردرست باشی باید شخصا کلی دوره بگذرونی و مطالعه‌ی خیلی بالایی داشته باشی. من روانشناس‌های فوق‌العاده‌ای رو دیدم که تحصیلاتشون رو دانشگاه‌های رده پایین گذروندن و روانشناس‌های بی‌سوادی که از دانشگاه‌های تاپ فارغ‌التحصیل شدن.
شرایطش برای اپلای هم نسبتا خوبه و گرایش شناختی‌ و نوروساینس در مقاطع بالاتر شرایط اپلای خیلی خیلی خوبی داره.
امیدوارم خوب توضیح داده باشم و اگه بازم سوالی داشتی خوشحال می‌شم جواب بدم.❤️