Le temps est censé nous guérir mais il n'oublie jamais vraiment.

هوا ابری، خنک و بارونیه و جون می‌ده برای بیرون رفتن و قهوه خوردن اما حدس بزنین کی باید کار کنه و بعدشم روی درسا و ارائه‌اش کار کنه؟

دارم از خستگی نصف می‌شم اما امشب هم از خواب خبری نیست‌.

I nailed it.

از اینکه زیر بارون مثل موش آب کشیده خیس شدم خیلی خوشحالم. :))

رفتیم بستنی بخوریم‌‌. اومدیم دیدیم سمت روشن آسمون ایستادیم و رو به رومون پر ابر سیاه. هیچی دیگه تا اومدم سوار ماشین شم موش آب کشیده شدم. :))

ابرهای تیره‌ی خوشگل :))

تارا یه کراکر ماهی خریده بود سر کلاش خوردیم خیلی خوشمزه بود. رفتیم بازم بگیریم ولی هر چی گشتیم نبود‌‌. همه بچه‌ها بسیج شده بودن با ما دنبالش می‌گشتن. حتی عکس پاکتشو نشون صاحب سوپری دادیم. انگار داشتیم دنبال گمشده می‌گشتیم. :)))
آخرشم به بستنی قانع شدیم.

باورم نمی‌شه دارم از سرما می‌لرزم. :))

حالا دوستان انقدر هیجان زدگیم فقط بخاطر علاقه‌ام به بارون نیست. این بارون و هوا این موقع سال، تو این شهر شبیه معجزه‌اس‌.

*استفاده از مکانیسم دلیل‌تراشی‌.😔

الان هات‌چاکلت و خوندن در جستجوی زمان از دست رفته می‌چسبه. :))

مکالمه‌ی داداشام در حالی که دارن خوردنی درست می‌کنن:
-خرما هم توش بنداز. اصلا هر چی دم دستت بود بنداز.
+فاطمه رو هم بندازم؟
-نه مزه‌اشو خراب می‌کنه.

حالا من تو اتاق یه گوشه نشستم کارمو می‌کنما و حتی جلو چشمشونم نیستم.

من چند ماهه می‌خوام از غارم بیام بیرون و با آدم‌های بیشتری آشنا بشما ولی نمی‌دونم چرا هی بیشتر می‌رم تو غار...

دو زبانه بزرگ شدن خیلی عجیبه. یکی با یه زبان باهات حرف می‌زنه و تو خیلی ناخودآگاه و سریع با یه زبان دیگه جوابش رو می‌دی و انقدر واستون عادیه که جفتتون حتی متوجه نمی‌شین به دو زبان مختلف باهم حرف زدین.