به جز از علی که آرد پسری ابوالعجائب
که علم کند به عالم شهدای کربلا را

#شهریار

(۱۹)

هله‌ ای موحّدِ ذاتِ حق، که به ذات، معنی وحدتی
به تو گشت خِلقتِ کُن فکان، که ظهورِ نورِ مشیّتی
هله ای ظهورِ صفاتِ حق، که جهان فیضی و رحمتی
چو تو در مداینِ علمِ حق، ز شرف مدینه‌ی حکمتی

سَیَلانِ رحمت حق بُوَد، همه از جِبال تو یا علی

#فؤاد_کرمانی

برای من صلوات می‌فرستین؟

مشتی هستید و پرطرفدار

احساس می‌کنم دارید به زیبایی این بیت بی‌توجهی می‌کنید.

سلام پسر امیرالمومنین
سلام پسر ام‌البنین
سلام برادر اباعبدالله
سلام دستگیر ما بی‌دست‌و پاها
سلام امید آخر ما
سلام کاشف الکرب ❤

(۲۰)

بنگر [فؤاد] شکسته را، به دَرَت نشسته به التجا
اگرش بِرانی از آستان، کُند آشیان به کدام جا
به سخا و بذل تواش طمع، به عطا و فضلِ تواش رجا
ز پناهِ ظلِّ وسیع تو، هم اگر رود برود کجا

که محیط کون و مکان بُوَد فلکِ ظلالِ تو یا علی

#فؤاد_کرمانی
[پایان]

نمی‌دونم.
فقط برید درباره‌ی بدیع‌الزمان فروزانفر بخونید.

گفتی دوستت دارم
و من به خیابان رفتم
فضای اتاق برای پرواز کافی نبود

#گروس_عبدالملکیان

و اما ای غیوران امت! روشنفکر نان ملت را می‌خورد. نه بیل می‌زند، نه چرخ‌دنده‌ای را به چرخش درمی‌آورد. هر جا که می‌بینید روشنفکران هنرمندنما، هم بار نام و نان خود را می‌بندند و هم ملت را فریب می‌دهند، بدانید که با اهل شام و فرزندان هشام مواجهید و اگر ملت ندانند که شامیان هنرمند، در "صفین" چه هنری به خرج دادند، تا بتوانند در کربلا آن دستبرد را برسانند و در "سبخه" آن آتش را برافروزند، شما که می‌دانید؟... باری در تاریخ تشیع، همیشه امت، طلایه‌دار ملت بوده است.

#ستیز_با_خویشتن_و_جهان
#یوسفعلی_میرشکاک

یا سیدالساجدین ❤

در باور انسان شرقی، سیطره یافتن بر دیگران با اسباب و ابزاری که «ظاهر» را مقهور نگه‌ می‌دارند اما از «فتح باطن» عاجزند، منتج به نتیجه‌ای نیست،

#ستیز_با_خویشتن_و_جهان
#یوسفعلی_میرشکاک

بشر در همه جا و همیشه قدرت‌خواه است و قدرت‌ساز، اما اگر دید، قدرتی را که ساخته است مدافع وضع موجود شده و از حرکت و توانمندی در جهت «تعالی قاعده» بازمانده است، موریانه‌وار آن را می‌خورد، مردم قدرت آفرینند و قدرت‌شکن؛ با درکی متافیزیکی و فطری دریافته‌اند که قدرت، خود آنها هستند –یدالله مع الجماعة– و آنکه در راس قرار دارد، نماد قدرت است نه خود قدرت و قدرت کل، ضریب توانمندی اجزاست.

#ستیز_با_خویشتن_و_جهان
#یوسفعلی_میرشکاک

تمام
و در گودریدز براش ریویو نوشتم.

ای جاده‌های گم‌شده در مه
ای روزهای سخت ادامه

#قیصر_امین_پور

ترانه‌سرا : اردلان سرفراز
@boride_boride

مسلمانان مرا وقتی دلی بود
که با وی گفتمی گر مشکلی بود

به گِردابی چو می‌افتادم از غم
به تدبیرش امیدِ ساحلی بود

دلی همدرد و یاری مصلحت‌بین
که اِستِظهارِ هر اهلِ دلی بود

ز من ضایع شد اندر کویِ جانان
چه دامنگیر یا رب منزلی بود

هنر بی‌عیبِ حِرمان نیست لیکن
ز من محروم‌تر کِی سائلی بود؟

بر این جانِ پریشان رحمت آرید
که وقتی کاردانی کاملی بود

مرا تا عشق تعلیمِ سخن کرد
حدیثم نکتهٔ هر محفلی بود

مگو دیگر که حافظ نکته‌دان است
که ما دیدیم و محکم جاهلی بود

#حافظ

اینجا.

برون شو ای غم از سینه، که لطف یار می‌آید
تو هم ای دل ز من گم شو، که آن دلدار می‌آید

نگویم یار را شادی که از شادی گذشتست او
مرا از فرط عشق او، ز شادی عار می‌آید

مسلمانان مسلمانان، مسلمانی ز سر گیرید
که کفر از شرم یار من، مسلمان‌وار می‌آید

برو ای شُکر کاین نعمت، ز حدّ شُکر بیرون شد
نخواهم صبر گر چه او، گهی هم کار می‌آید

رَوید ای جمله صورت‌ها، که صورت‌های نو آمد
عَلَم‌هاتان نگون گردد، که آن بسیار می‌آید

دَر و دیوار این سینه، همی‌دَرَّد ز انبوهی
که اندر دَر نمی‌گنجد، پس از دیوار می‌آید

#مولانا

گفتم: مسلمانان!
گفت: مسلمانان، مسلمانی ز سر گیرید/که کفر از شرم یار من مسلمان‌وار می‌آید

من می‌خواستم از حافظ بگم، از مولانا گفتن :)

اینجا