چگونه در ایران پیشرفت داشته باشیم؟
مردم ایران ویژگی ها و رفتار هایی بسیار نزدیک بهم دارند و همین سبب می شود که راهکاری که در این متن داده می شود در سرتاسر کشور و حتی ایرانیان خارجی نیز صادق باشد. یکی از این ویژگی ها تعصب بر روی حفظ ظاهر است. پنهان کاری و و به گوشه کنایه زدن از کارهای معمول یک ایرانی است. ساختار اجتماعی در شرایط مختلف جوری رفتار می کند که هر طور شده ظاهر حفظ شود ولی نباید این را با حفظ سیاست اجتماع اشتباه گرفت زیرا این ساختار اجتماعی توان تفکیک عامل تخریب گر را با خودی ندارد و همین سبب می شود تا عقل سلیم حکم کند سیاست واحدی نباید شکل گیرد زیرا سیستم مطمئن نیست اعضایش دوست هستند یا خیر و این بزرگ ترین ایراد سیستم است.
مطمئن ساختن سیستم از اینکه ورودی جدیدش فردی مصلحت طلب و وفادار است همچون هدیه نفیسی است که ارزش فرا تر از تصور دارد. ایرانی برخلاف آنچه که ادعا می کند بسیار ساده لوح تر و بی دفاع است. جوری که یکبار اگر اعتمادش جلب شود کافی است تا از سد حفاظتی اش عبور کنید. درست خلاف آنچه که نشان می دهد. قوانین و مجریان قانون در ظاهر بسیار سخت و نفوذ ناپذیر هستند؛ اما در حقیقت به هیچ عنوان اینگونه نیست. در حقیقت علت خیلی از سخت گیری هایی که در ادارات و مراکز دولتی شاهد هستیم عدم آگاهی کارمند از قانون با تمام جزئیات و همچین ایراد بزرگی که قانون دارد( به روزرسانی آهسته و دیر تر از زمان درست، به علت ظاهر بینی موجود در ذات ایرانی).
سلاح واقعی حقه ساده ای است که به کار بردنش از نفس کشیدن برای ادامه حیات واجب تر است. نباید به کسی بر بخورد!
درست قبل از زمانی که کارمند بانک با عصبانیت درخواست شما را رد می کند و می گوید باید چندین مدارک و کار اضافی نیز انجام دهید عوض کردن موضوع بهترین کار است(نگران وقت نباشید). کمی همدلی و البته احوال پرسی مصلحتی حتی قبل از درخواست شما بسیار سودمند است. بعد از اینکه هر دو بر یک موضوع به توافق رسیدید انگار برای چند دقیقه هم تیمی هم هستید تا کار شما راه بیفتد ( کاری که باید اتفاق بیفتد).
شرکت هایی که نیروی متخصص استخدام می کنند آنطور که از اهمیت کارشان نشان می دهند چندان تخصص بالایی هم لازم ندارد. و با کمی جلب اعتماد و سپس توجیه منطقی اینکه من هم می توانم این کار را انجام دهم ممکن است با درخواست شما کاملا موافقت شود.
به طور کلی باید در ابتدای کار بجای رفتن به اصل موضوع ابتدا بحث را سمتی کشاند که ابتدا فرد را آگاه کنید من مورد اعتمادم و نیازی نیست در حفظ آبروی خود پیش من نگران باشید و سپس او را مجبور کرد تا از سخت گیری های بی موردش کوتاه بیاید. اما فقط برای من.

پاسخ مسئله شماره هشت.

چهارده روش مختلف حل این سوال

اثبات های ساده با نوشتاری کمتر تخصصی

مسئله منتخب این هفته
#هر_شنبه_یک_سوال

ترجمه سوال
یک مثلث متساوی اضلاع را به چهار مثلث متشابه مساوی تقسیم می کنیم و مثلث وسط را حذف می کنیم. برای هر یک از مثلث های باقی مانده نیز این کار را انجام می دهیم و برای مثلث های جدید تر نیز به همین صورت. جرم نهایی باقی مانده پس از بینهایت بار تکرار فرایند مساوی m است. گشتاور اینرسی این شکل را حول محور عمود بر صفحه مثلث و گذرا از مرکز ثقل مثلث اولیه بیابید.
درجه دشواری: متوسط

پدیده ای کوانتومی

درود بر جمهوری خواهی.

جمهوری‌خواهی ایدئولوژی متمرکز بر شهروند بودن در یک دولت جمهوری است که در آن مردم دارای اقتدار مردمی هستند. یک نظام جمهوری‌ خواه ممکن است فقط نماینده یک اقلیت کوچکی از مردم باشد و یا به صورت الیگارشی باشد و یا دارای حاکمیت عوام.

مفهوم جمهوری در مستعمرات بریتانیا در آمریکای شمالی محبوب شد و به انقلاب آمریکا انجامید. در اروپا این ایده‌ها از طریق انقلاب فرانسه اثرگذاری شگرفی پیدا کردند.
در آوریل ۱۷۷۶، کنگره ایالت کارولینای شمالی دست به صدور قطعنامه هالیفکس زد و به نمایندگان خود مجوز داد که رأی به استقلال بدهند. تا ماه ژوئن، ۹ کنگره ایالتی دیگر نیز آماده استقلال شده بودند و چهار ایالت باقیمانده یعنی پنسیلوانیا، دلاور، مریلند و نیویورک نیز یکی یکی به آنها پیوستند. در ۱۱ ژوئن ۱۷۷۶، دومین کنگره قاره‌ای کمیته‌ای تشکیل داد تا سندی در شرح توجیهات جدایی از بریتانیا تنظیم شود. نهایتا در ۲ ژوئیه همان سال، کنگره به استقلال رای مثبت داد.

به نظر اقتصاددان مائوئیست سمیر امین، انقلاب آمریکا، با وجود تحلیل‌هایی که از آن می‌شود، بیشتر نبردی برای دستیابی به استقلال و خارج شدن از سلطهٔ امپراتوری انگلستان بود و چندان به دلایل اجتماعی صورت نگرفت. مستعمره‌نشینان آمریکایی، در قیام خود علیه پادشاهی انگلیس، ابداً نمی‌خواستند روابط اقتصادی و اجتماعی خود را دگرگون سازند؛ آن‌ها خواستار آن بودند که از آن پس دیگر منافع خود را با طبقهٔ حاکمهٔ کشور مادر تقسیم نکنند. به این ترتیب، هدف از کسب قدرت ایجاد جامعه‌ای متفاوت با رژیم مستعمراتی پیشین نبود، بلکه نوعی جداسازی منافع بود.

توماس پین می‌گوید «انقلاب آمریکا بر این اساس شکل گرفت که دولت یک قرارداد اجتماعی بین مردم است و نه یک حاکمیت ذاتی که از سوی خدا به کسی اهدا شده باشد.»
مردم در کنار هم قانون تصویب می کنند و به آن احترام می گذارند.
حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان که معمولاً با نام حزب نازی شناخته می‌شود، یک حزب سیاسی بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۴۵ میلادی بود. آخرین رهبر حزب آدولف هیتلر، صدراعظم و پیشوای آلمان بود. وی در سال ۱۹۳۳ میلادی به دست پاول فون هیندنبورگ، رئیس‌جمهور آلمان به صدراعظمی منصوب شد. ایدئولوژی‌های کلی حزب تأکید بر شکست کمونیسم و لیبرالیسم بود. حزب نازی بر قدرت متمرکز در یک دولت و یک حزب واحد تأکید داشت. که درکل خوب است. پیشوای آلمان با تمام وجود مردم را به مطیع بودن و فرمانبری بی چون چرایی دعوت می کرد که در آن هدف مشخصی وجود دارد اما مسیر واضحی ندارد.(مشکل نازی).
در جمهوری مردم ارزش کار های دیگران را می دانند و همچنین ارزش خودشان. رهبر واحد جایش را به مجری واحد می دهد. تمامی مردمان مناطق مختلف علیرغم تفاوت ها و فرهنگ اشان، احترام آن پیمان یا قرارداد را حفظ می کنند. این چیزی است که به میهن پرستی ویا وطن پرستی معروف است. آمریکایی عاشق کشورش است نه مثل آلمانی که از آن متنفر بود.

راهنمایی
ابتدا مقداری برای جرم اولیه تعیین کنید و مشخص کنید جرم در هر بار به چه نسبتی کم می شود. و همچنین مقداری برای طول اضلاع اولیه تعیین کنید و دوباره الگویی برای طول ضلع های جدید بیابید.

ﻋﻠﻢ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ: ﻋﻠﻢ ﻓﻄﺮی ﻭ ﻋﻠﻢ ﺍﻛﺘﺴﺎبی؛ ﻋﻠﻢ ﺍﻛﺘﺴﺎبی ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺑﺎ ﻋﻠﻢ ﻓﻄﺮی ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺳﻮﺩﻣﻨﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

نهج‌البلاغه، حکمت ۳۳۸

در موارد معرفتی یکی از چیزهایی که باید از آن پرهیز شود بررسی متعصبانه و محدود کردن مطالب در یک مکتب خاص فلسفی یا مذهب خاص دینی است.
در این صورت نمی توان نتیجه گیری کامل و خوبی داشت و از افکار دیگران استفاده کرد.
آرای هریک از بزرگان،اندیشمندان و حکیمان چون ارسطو،افلاطون،سقراط،کنفسیوس،مسیح،علی بن ابیطالب، ابن سینا، خیام، مولانا، دکارت، لاک،نیچه،کافکا و... قابل مطالعه،بررسی و نقد و نتیجه گیری است.
و نباید با این دید که متعلق به مکتب خاصی هستند از آنها دوری جست.

"علم فطری و علم اکتسابی"
یکی از سوالات که می تواند پیش آید این است که علم تنها از طریق تجربیات و استدلال های عقلی(استقرایی، قیاسی و...) و ریاضیاتی بدست می آید و هرکس این موارد را یاد بگیرد توانایی نظریه پردازی و ایده سازی دارد یا دانشمندان دارای تیپ شخصیتی خاص و نبوغ درونی و ذاتی هستند؟

دو مکتب فلسفی در گذشته نظرات متفاوتی در این باره داده اند.( امکان دارد امروزه نیز همچنان ادامه داشته باشند با اسامی متفاوت،اگر می شناسید بگویید)
یکی مکتب مشائی و دیگری مکتب اشراقی.
اما هرکدام چه می گویند؟
۱-مکتب مشائی : برگرفته از نظرات ارسطو می باشد و فلاسفه ای مانند فارابی و بوعلی سینا پیرو این تفکرند.
تجربه و ریاضیات و روشمندی علمی را در علوم تجربی کافی می داند.
۲-مکتب اشراقی : برگرفته از نظرات افلاطون است و علاوه بر اینها نقش الهام و مکاشفه و نبوغ ذاتی را نیز مهم می داند.
در واقع بر تذهیب نفس و تزکیه توسط دانشمندان برای الهام ایده های علمی تاکید دارد.

کدام نظریه درست است؟
اینکه دانشمندانی بدون توجه به تذهیب نفس و اخلاقیات و... با روشمندی علمی به نظریات علمی رسیدند ایرادی بر مکتب اشراقی است؟
یا موارد متعددی مانند گفته های انیشتین در مورد الهام ایده های علمی به او یا مکاشفات رامانوجان و حتی تجربیات بسیار افراد که ایده های علمی ناگهان و بدون مقدمه در ذهن آنها جرقه خورده است تاییدی برآن؟
یا پای یک نظریه سومی در میان است؟
نظر شما چیست؟