آیا جهان همواره در حال انبساط و گسترش خواهد ماند؟

فیزیکدان‌ها هنوز به طور یقین نمی‌توانند در این باره اظهار نظر صریح بکنند، زیرا آن‌ها نمی‌دانند که آیا نیروی گرانشی که سبب کشش و جذب کهکشان‌ها به سوی یکدیگر می‌شوند توانایی خواهند یافت، انبساط جهان را متوقف سازند، به ویژه با این آگاهی که دانشمندان، از چگالی ماده درون جهان، شناخت دقیق و کافی ندارند، بدین ترتیب دو سناریو امکان‌پذیر است:

1- چگالی جهان ناکافی است، درین صورت نیروهای گرانشی نخواهند توانست از حرکت گسترش جهان جلوگیری کنند، در نتیجه جهان به انبساط خود تا بی‌نهایت ادامه خواهد داد !!!

2- چگالی جهان کافی است، در نتیجه نیروهای گرانشی (کهکشان‌ها) پس از چندین میلیارد سال موفق خواهند شد تا روند انبساط جهان را کُند کرده و سپس آن را به‌کل از حرکت باز دارد و در مرحله‌ی بعدی جهان را مجبور به انقباض و در نهایت به فروریزی در خود سازد.

در جریان مرحله‌ی انقباض، کهکشان‌ها کاملا به هم‌دیگر نزدیک شده و در هم‌جوش خورده، و به کام سیاهچاله‌ها کشیده خواهند شد. در پایان سیاهچاله‌ها به سیاه‌چاله‌ای واحد تبدیل شده و سرانجام به پایان جهان ما منجر خواهد شد.


@cosmos_physics

🎥 هدف نهایی


جولین بجینی - فیلسوف



@cosmos_physics

✅ تلسکوپ هابل، دورترین ستاره ای که تا به حال دیده شده است را شناسایی کرد.

تلسکوپ فضایی هابل ناسا نور ستاره‌ای را که در نخستین ۱ میلیارد سال پس از تولد کیهان در بیگ بنگ به وجود آمده است را شناسایی کرده است.
ایرندل (Earendel)، ستاره‌ای که ۱۲.۹ میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد.

https://www.nasa.gov/feature/goddard/2022/record-broken-hubble-spots-farthest-star-ever-seen


@cosmos_physics

در اواسط دهه 1930 هایزنبرگ کمیتی را معرفی کرد که آن را «ایزوسپین» نامید.
او متوجه شد که پروتون و نوترون صرف نظر از بارشان، در ذات خویش یکسانند. بنابراین او این نظر را ارائه داد که آن‌ها «حالت‌های» متفاوت یک ذره‌اند، که این ذره را «نوکلئون» نامید. او چنین تصور کرد که این نوکلئون مانند یک فرفره در فضایی فرضی به نام «ایزوسپین» در چرخش است. اگر محور اسپین در جهت بالا باشد، ذره یک پروتون است و اگر در جهت پایین باشد، ذره یک نوترون است.


📚 در جستجوی یک اَبَرنظریه‌ی فیزیکی


@cosmos_physics

📚 راهنمای آکسفورد در فلسفه ذهن

Oxford Handbooks - 2009

McLaughlin - Beckermann - Walter

انگلیسی


@cosmos_physics

🎥 نظریه ریسمان چگونه وجود ماده تاریک را توضیح می‌دهد؟
‌
نظریه ریسمان نظریه‌ی توصیف‌کننده گرانش کوانتومی و یکپارچه کردن نظریه‌های ذرات و برهمکنش‌های بنیادی طبیعت است. ‌پروفسور گابریله ونزیانو( Gabrielle Veneziano) فیزیکدان ایتالیایی را به عنوان پدر نظریه ریسمان می‌شناسند. این فیزیکدان ذرات در دهه 60 قرن بیستم که مسأله ذرات هادرون و برهمکنش‌های آن‌ها مطرح بود ایده‌‌ی ریسمان‌ها را برای حل این مسئله مطرح کرد. البته بعدا مشخص شد که این ایده برای توضیح مساله هادرون‌ها مناسب نیست. اما سال‌ها بعد مجددا این ایده مورد توجه قرار گرفت و فیزیکدان فهمیدند که این ایده برای توصیف گرانش به صورت کوانتومی می‌تواند مفید باشد. ‌‌
ماده تاریک یکی از مهم‌ترین اجزای کیهانی است که شواهد مختلفی دال بر وجود آن هستند. این ماده 27 درصد محتوای ماده کیهان را تشکیل می‌دهد و نقش مهمی در دینامیک کهکشان‌ها و بهم پیوسته ماندن ساختارهای کیهانی دارد. ‌
در این ویدئو پروفسور میچیو کاکو یکی از پیشتازان نظریه ابرریسمان‌ها به توضیح ماده تاریک توسط نظریه ریسمان می‌پردازد. ‌



@cosmos_physics

ریاضیات ما را قادر می سازد تا به طور کمی جهان را توصیف کنیم و وقتی‌ به طور صحیح به کار گرفته می شود به طور باور نکردنی ای ابزار مفیدی است اما جهان یک موجودیت فیزیکی است و نه ریاضی و تفاوت بزرگی بین این دو است.

اِتان سیجل، اَختر فیزیکدان آمریکایی


@cosmos_physics

🎥 نظریه تورم و نقش آن در جهان‌های‌موازی


آلن گوث


@cosmos_physics

لی اسمولین در کتابش، انقلاب ناتمام اینشتین - جستجوی آنچه فراتر از کوانتوم است ، می‌گوید:

مکان و زمان هر دو نمی توانند بنیادین باشند. فقط یکی از این دو [زمان] می توانند در عمیق ترین سطح حضور داشته باشند. دیگری [مکان] باید برآمده [ظهور یافته] و وابسته باشد. به نظر می رسد که این در نهایت به دلیل ناموضع non-local بودن درهم تنیدگی بر ما تحمیل شده است، که منجر به تنش بین رویکردهای واقع گرایانه مکانیک کوانتومی و نسبیت خاص می شود. پس می خواهم پیشنهاد حل تنش با بنیادین سازی یکی از جفت فضا/زمان را بدهم .

در حالی که یکی از این دو [فضا یا زمان] برآمده و تقریبی است، در نهایت همه چیز ، نوعی توهم است. ترجیح می‌دهم بر این فرضیه تمرکز کنم که زمان بنیادین و فضا برآمده و ظهور یافته است.‌‌



@cosmos_physics

در لحظه بیگ بنگ، همه چهار نیروی جهان هستی( هسته ای قوی و ضعیف، گرانش، الکترومغناطیس) در اَبرنیرویی ادغام می شدند که از یک ابر تقارن پیروی می کرد.
این ابر تقارن می توانست همه ی نیروهای جهان هستی را به یکدیگر تبدیل کند. در حقیقت معادله حاکم بر این ابرنیرو دارای یک ابر تقارن بود.
پس از بیگ بنگ و انبساط جهان هستی، جهان سرد شد و این ابرنیرو به چهار نیروی امروزی که میشناسیم تبدیل شد و ابر تقارن آن نیز شکسته شد.
به این فرایند شکست تقارن می گویند.
یکی از اهداف بزرگ فیزیکدانان پیدا کردن این ابر تقارن و مکانیسم شکستن آن است تا راه را برای رسیدن به معادله یا نظریه همه چیز هموار کند.


@cosmos_physics

ساعتی بیرون شو از ساعت دلا
تا ز چونی وارهی و از چرا

ساعت از بی ساعتی آگاه نیست
زانکه آن سو جز تحیر راه نیست

چون ز ساعت، ساعتی بیرون شوی
چون نماند محرم بی چون شوی

لامکانی که در او نور خداست
ماضی و مستقبل و حالش کجاست

ماضی و مستقبلش "نسبت" به توست
هر دو یک چیزند، پنداری که دُوست


مولانا

@cosmos_physics

🎥 تفسیر مکانیک کوانتومی

دیوید آلبرت، فیزیکدان نظری


@cosmos_physics

ستاره‌شناسان حاضر در تیم عملیات "تلسکوپ افق رویداد" که نخستین تصویر واقعی از افق رویداد یک ابرسیاه‌چاله را در سال ۲۰۱۹ منتشر کردند، در روز ۲۲ اردیبهشت امسال از نتایج جدیدی در مورد مرکز کهکشان راه شیری پرده‌برداری می‌کنند که احتمال زیاد تصویر از ابرسیاه‌چاله‌ حاضر در مرکز کهکشان ما به علاوه اطلاعات مهمی از این سیاه چاله باشد.
بیانیه‌ای که به تازگی توسط این تیم منتشر شده، حاکی از آن است که این تیم با همکاری "رصدخانه جنوبی اروپا" در حال برنامه‌ریزی برای اعلام برخی "نتایج پیشگامانه" در مورد مرکز کهکشان ما است.


@cosmos_physics

📚 خدا پس از اینشتین -واقعاً در کیهان چه میگذرد؟

God after Einstein: What’s Really Going On in the Universe?
Yale University Press - 2022

Haught
انگلیسی

@cosmos_physics

تقارن وارونی زمان

با توضیح دیوید آلبرت


@cosmos_physics

تصویر سیاهچاله مرکزی کهکشان راه شیری منتشر شد


"این تصویر از Sagittarius A* با داده‌های تلسکوپ‌های سراسر جهان ثبت شده است. پس از تصویری که از سیاهچاله مرکزی کهکشان M87 در سال 2019 منتشر شد، این دومین باری است که یک سیاهچاله کلان جرم مستقیماً با سایه آن مشاهده می‌شود.
گاز موجود در حلقه نارنجی درخشان، افق رویداد سیاهچاله را احاطه کرده است، مرزی که هیچ چیز نمی‌تواند از آن فرار کند. حلقه از خم شدن نور در گرانش شدید اطراف کمان SagittariusA* ایجاد می‌شود که جرمی حدود 4 میلیون برابر خورشید ما را دارد.
این سیاهچاله در فاصله ۲۷۰۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد.



@cosmos_physics

🎥 سفری را از زمین آغاز میکنیم و به ۲۷۰۰۰ سال نوری دورتر، به سیاهچاله مرکز کهکشان راه شیری می‌رویم.




@cosmos_physics

🎥 بدون شرح!


@cosmos_physics

‍نیرو نتیجه منطقی هندسه است.
قوانین طبیعت در ابعاد بالاتر ساده ترند.

این دو جمله و مفاهیم ریاضیش که بسیار جلوتر از زمان‌ خود بودند، اولین بار توسط ریاضیدان آلمانی گئورگ فردریش برنهارد ریمان در سال 1854 مطرح شد اما تا 60 سال هیچ استفاده ای از آنها نشد تا اینکه اینشتین برای فرمول بندی معادلات نسبیت عام برای توضیح خم شدن فضا-زمان توسط جرم و انرژی و همچنین پیوند سه بعد فضا با بعد زمان از هندسه نااقلیدسی ریمان استفاده کرد.

در حقیقت پایه ریاضی نسبیت عام انیشتین، هندسه ریمانی بود که تا 60 سال بعد از معرفی آن توسط ریمان در کتابخانه خاک می خورد.

@cosmos_physics

🎥 آیا فلسفه مرده است؟

ربکا نیوبرگر گولدستین و رابرت لاورنس کوهن


@cosmos_physics