Forwarded from DevTwitter | توییت برنامه نویسی
مجموعهای از دادههای ساختاریافته فوتبال ،لیگ برتر ایران(لیگ خلیج فارس)، شامل نتایج مسابقات، جدول نهایی، داوران و آقای گلها در قالب CSV.
ایدهآل برای پردازش با Pandas، SQL و مدلسازی با Machine Learning.
https://github.com/Abbasmo72/PersianGulfLeagueIran-Stats/blob/main/Persian.md
@DevTwitter | <Arzhan/>
ایدهآل برای پردازش با Pandas، SQL و مدلسازی با Machine Learning.
https://github.com/Abbasmo72/PersianGulfLeagueIran-Stats/blob/main/Persian.md
@DevTwitter | <Arzhan/>
Forwarded from DevTwitter | توییت برنامه نویسی
توهم کنترل کامل، یکی از بزرگترین سوءتفاهمها در برنامهنویسی Concurrent است.
میتوان Concurrency نوشت و تصور کنید برنامهتان همزمان اجرا میشود، اما Parallelism واقعی تحت کنترل شما نیست.
این OS و Scheduler هستند که تعیین میکنند چه زمانی و چگونه وظایف بهطور موازی اجرا شوند.
@DevTwitter | <Amin Badin/>
میتوان Concurrency نوشت و تصور کنید برنامهتان همزمان اجرا میشود، اما Parallelism واقعی تحت کنترل شما نیست.
این OS و Scheduler هستند که تعیین میکنند چه زمانی و چگونه وظایف بهطور موازی اجرا شوند.
@DevTwitter | <Amin Badin/>
Forwarded from Geek Alerts
گوگل یه ابزار جدید به نام «Career Dreamer» معرفی کرده که میشه بهش علایق و مهارتهارو گفت بعد با AI بهتون میگه چه موقعیتهای شغلی میتونید کار کنید.
البته خود سرویس https://grow.google/ هم کمکهایی میکنه، مثلا دورههای آموزشی رایگان داره برای کسایی که دوست دارن یاد بگیرن (زبان انگلیسی هست).
بعد میشه وصلش کرد به Gemini که براتون رزومه هم بنویسه، الان بخش جدید AI فقط با آیپی آمریکا کار میکنه، توی پست بلاگش به اشاره به گزارش مجمع جهانی اقتصاد داره که میگه افراد به طور متوسط ۱۲ شغل مختلف رو در طول زندگیشون تجربه میکنن و نسل Z انتظار میره که ۱۸ شغل مختلف رو در ۶ حوزه شغلی متفاوت تجربه کنه.
https://grow.google/career-dreamer/home/
📱 geekalerts
🤓 @geekalerts
البته خود سرویس https://grow.google/ هم کمکهایی میکنه، مثلا دورههای آموزشی رایگان داره برای کسایی که دوست دارن یاد بگیرن (زبان انگلیسی هست).
بعد میشه وصلش کرد به Gemini که براتون رزومه هم بنویسه، الان بخش جدید AI فقط با آیپی آمریکا کار میکنه، توی پست بلاگش به اشاره به گزارش مجمع جهانی اقتصاد داره که میگه افراد به طور متوسط ۱۲ شغل مختلف رو در طول زندگیشون تجربه میکنن و نسل Z انتظار میره که ۱۸ شغل مختلف رو در ۶ حوزه شغلی متفاوت تجربه کنه.
https://grow.google/career-dreamer/home/
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Geek Alerts
بیل گیتس، بنیانگذار مایکروسافت توی یه برنامه با پاتریک کالینسون یه بخشهایی از حرفهاش رو به جوونها اختصاص داد.
میگه وقتی جوونتر بودم بیشترین چیزی که نگرانش بودم جنگ هستهای بود، ولی الان شرایط فرق کرده، تغییرات آبوهوایی، بیوتروریسم یا یه همهگیری دیگه، و کنترل هوش مصنوعی پیشرفته، اینا نگرانیهای امروزه که جوونها باید ازش بترسن.
البته گیتس خودش رو یک ضد AI نمیدونه و میگه میتونه شکاف مهارتی رو پر کنه، مثلا میگه ما به اندازه کافی متخصص پزشکی نداریم، یا افرادی که بتونن همه چیز رو تحت کنترل داشته باشن، یا حتی معلمهایی که بتونن در مناطق محروم به بچهها ریاضی یاد بدن. ما با کمبود هوش مواجهیم.
youtube
techspot
📱 geekalerts
🤓 @geekalerts
میگه وقتی جوونتر بودم بیشترین چیزی که نگرانش بودم جنگ هستهای بود، ولی الان شرایط فرق کرده، تغییرات آبوهوایی، بیوتروریسم یا یه همهگیری دیگه، و کنترل هوش مصنوعی پیشرفته، اینا نگرانیهای امروزه که جوونها باید ازش بترسن.
البته گیتس خودش رو یک ضد AI نمیدونه و میگه میتونه شکاف مهارتی رو پر کنه، مثلا میگه ما به اندازه کافی متخصص پزشکی نداریم، یا افرادی که بتونن همه چیز رو تحت کنترل داشته باشن، یا حتی معلمهایی که بتونن در مناطق محروم به بچهها ریاضی یاد بدن. ما با کمبود هوش مواجهیم.
youtube
techspot
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Agora (Alireza Azadi)
صحبت نوستالژی شد، یه کتابی رو اخیرا یکی از دوستانم بهم معرفی کرد و شروع کردم به خوندنش (البته هنوز تموم نشده) و برام جالب بود. حالا که باز هم صحبت از نوستالژی شد، بد نمیبینم اینجا هم معرفی کنم.
«خلاف زمان» کتاب کوتاهیه از نشر اطراف که به نظرم ترجمهی روونی داره هرچند با ارجاعات زیاد به روایتهایی که شاید چندان به نظر من خواننده آشنا نبود و ارجاعات متعدد به نظر فیلسوفهای مختلف که خب من هیچایدهای از این که کی هستند نداشتم. یکی تو گودریدز تو بخشی از کامنتش نوشته بود:
با تمام اینها فکر میکنم برای هر کسی که نوستالژی براش مهمه و باهاش درگیره خوندن این کتاب تجربهی جالبی خواهد بود.
«خلاف زمان» کتاب کوتاهیه از نشر اطراف که به نظرم ترجمهی روونی داره هرچند با ارجاعات زیاد به روایتهایی که شاید چندان به نظر من خواننده آشنا نبود و ارجاعات متعدد به نظر فیلسوفهای مختلف که خب من هیچایدهای از این که کی هستند نداشتم. یکی تو گودریدز تو بخشی از کامنتش نوشته بود:
نویسنده همینطور از سر و کولِ فیلسوفای بزرگ بالا رفته چون خودش "احتمالا" اعتماد به نفس کافی نداشته تا تئوریهاشو از سمت خودش بگه.
با تمام اینها فکر میکنم برای هر کسی که نوستالژی براش مهمه و باهاش درگیره خوندن این کتاب تجربهی جالبی خواهد بود.
Facepook
Shahin Najafi
با دوستی دیشب صحبت از کنسرت مونیخش بود و چند روز دیگه هم تو میلان کنسرت داره اخیراً هم تو میلان کنسرت داشت و گاه و بیگاه راجعبه کنسرتش پیام میبینم. این حرفا بهونه شد برم آهنگهای قدیمیشو که دبیرستان گوش میدادم باز گوش کنم. چند سالی بود که هیچی ازش گوش ندادم. امروز واقعا روز نوستالژیه...
Forwarded from Agora (Alireza Azadi)
برای کاری نیاز بود که بیشتر راجعبه DynamoDB بدونم و خب رسیدم به White Paperای که تیمی از توسعهدهندههای Dynamo تو آمازون تو سال ۲۰۰۷ نوشتن راجعبهش که یک دیتابیس Key-Valueـه با هدف بیشینه کردن Availability با ضعیفتر کردن Consistency. البته نکته اینجاست که این ابزار، تنها برای استفادهی داخلی در آمازون توسعه داده شد. DynamoDB اما چند سال بعد از این وایتپیپر، تو سال ۲۰۱۲، بهعنوان یکی از سرویس AWS توسط آمازون معرفی شد و خب اینطور استنباط میشه که از Dynamo و وایتپیپرش الهام گرفته.
برای من خوندنش جذاب بود و احتمالاً شما هم، اگر راست کارتون باشه، خوندش براتون جالب باشه.
برای من خوندنش جذاب بود و احتمالاً شما هم، اگر راست کارتون باشه، خوندش براتون جالب باشه.
Forwarded from Agora (Alireza Azadi)
For systems prone to server and network failures, availability can
be increased by using optimistic replication techniques, where
changes are allowed to propagate to replicas in the background,
and concurrent, disconnected work is tolerated. The challenge
with this approach is that it can lead to conflicting changes which
must be detected and resolved. This process of conflict resolution
introduces two problems: when to resolve them and who resolves
them. Dynamo is designed to be an eventually consistent data
store; that is all updates reach all replicas eventually.
An important design consideration is to decide when to perform
the process of resolving update conflicts, i.e., whether conflicts
should be resolved during reads or writes. Many traditional data
stores execute conflict resolution during writes and keep the read
complexity simple [7]. In such systems, writes may be rejected if
the data store cannot reach all (or a majority of) the replicas at a
given time. On the other hand, Dynamo targets the design space
of an “always writeable” data store (i.e., a data store that is highly
available for writes). For a number of Amazon services, rejecting
customer updates could result in a poor customer experience. For
instance, the shopping cart service must allow customers to add
and remove items from their shopping cart even amidst network
and server failures. This requirement forces us to push the
complexity of conflict resolution to the reads in order to ensure
that writes are never rejected.
Forwarded from Agora (Alireza Azadi)
For systems prone to server and network failures, availability can be increased by using optimistic replication techniques, where changes are allowed to propagate to replicas in the background, and concurrent, disconnected work is tolerated. The challenge with this approach is that it can lead to conflicting changes, which must be detected and resolved.
This process of conflict resolution introduces two problems: when to resolve them and who resolves them. Dynamo is designed to be an eventually consistent data store; that is, all updates reach all replicas eventually. An important design consideration is deciding when to perform the process of resolving update conflicts—whether conflicts should be resolved during reads or writes.
Many traditional data stores execute conflict resolution during writes and keep read complexity simple. In such systems, writes may be rejected if the data store cannot reach all (or a majority of) the replicas at a given time. On the other hand, Dynamo targets the design space of an “always writable” data store (i.e., a data store that is highly available for writes). For a number of Amazon services, rejecting customer updates could result in a poor customer experience.
For instance, the shopping cart service must allow customers to add and remove items from their shopping cart even amidst network and server failures. This requirement forces us to push the complexity of conflict resolution to the reads to ensure that writes are never rejected.
This process of conflict resolution introduces two problems: when to resolve them and who resolves them. Dynamo is designed to be an eventually consistent data store; that is, all updates reach all replicas eventually. An important design consideration is deciding when to perform the process of resolving update conflicts—whether conflicts should be resolved during reads or writes.
Many traditional data stores execute conflict resolution during writes and keep read complexity simple. In such systems, writes may be rejected if the data store cannot reach all (or a majority of) the replicas at a given time. On the other hand, Dynamo targets the design space of an “always writable” data store (i.e., a data store that is highly available for writes). For a number of Amazon services, rejecting customer updates could result in a poor customer experience.
For instance, the shopping cart service must allow customers to add and remove items from their shopping cart even amidst network and server failures. This requirement forces us to push the complexity of conflict resolution to the reads to ensure that writes are never rejected.
Forwarded from 🎄 یک برنامه نویس تنبل (The Lazy 🌱 Raymond)
🔶 آموزش پروژه محور ساخت وب سایت شرکتی با لاراول
قیمت دوره ۱,۴۹۹,۰۰۰ تومان با تخفیف ۶۰ درصد ۵۹۹,۰۰۰ تومان
https://rayium.ir/course/?p=1613
به زودی این دوره ضبط می کنیم.
#لاراول
@TheRaymondDev
قیمت دوره ۱,۴۹۹,۰۰۰ تومان با تخفیف ۶۰ درصد ۵۹۹,۰۰۰ تومان
https://rayium.ir/course/?p=1613
به زودی این دوره ضبط می کنیم.
#لاراول
@TheRaymondDev
Forwarded from Arsham's Tech Mastery (Arsham)
تست ستون پروژست!
و همونطور که خونه هایی هم هستن که قدیمی و کاه گلی اند و ستون ندارن، و یه بارون بزنه هم سقفشون میریزه، یا نمیشه به راحتی یا کلا بهشون طبقه اضافه کرد، پروژه هایی هم هستن که تست (ستون) ندارن، و یه فیچر جدید بخوای اضافه کنی تمام فیچر های قبلی میترکه!
زیاد میشنوم که میگن تست به دیباگ کردن کد کمک میکنه، اما این ممکنه یکم گمراه کننده باشه.
این نکته کلیدی فراموش نشه که در خیلی از مدل های تست از جمله unit و integration، ما برای سناریو هایی تست مینویسیم، که سناریو اش رو میدونیم!
در این مدل تست ها، اگه باگی رو با تست دستی نتونیم پیدا کنیم، تست اتومات هیچ کمکی به ما نمیکنه.
پس در واقع با تست اتومات داریم استحکام چیزی که داریم رو تضمین میکنیم.
ولی خب، تو یه سری مدل تست ها مثل e2e و load test هم مجددا سناریو رو میدونیم، با اینحال ممکنه قسمتی از فلو (flow)، مطابق انتظار پیش نره، لود تست که کلا داستان خاص خودشو داره،
ولی تو e2e هم مجددا اگه ایراد پیشبینی نشده ای پیدا بشه، احتمالا در نقاط اتصال هست، و e2e هم تو پیدا کردن باگ لاجیکی غیرمنتظره، کمکی به ما نمیکنه.
<--×-->
دلیل مقاومت بعضی تیم ها و بهونه هایی مثل کمبود وقت برای نوشتن تست، شاید به خاطر ناملموس بودن ارزش افزوده تست ها باشه. با اینحال، تضمین کیفیت و صحت کد های قبلی، موضوع مهم و با ارزشیه، که با نوشتن تست اتومات بدست میاد.
اهمیت این موضوع رو کدبیس های بزرگتر، خیلی بیشتر به چشم میاد.
<--×-->
راجع به دست و پا گیر بودن تست تو فاز های اولیه توسعه، عده ای معتقدن که اگه نیازمندی بیزنس شفاف نباشه، ما هم خود کد و هم تست هاشو باید مدام تغییر بدیم، ولی سوال اصلی اینجاست که چرا نیازمندی بیزنس انقدر باید متغیر (و گنگ) باشه که ورودی و خروجی سیستم بارها، به کل تغییر کنه؟
غیر منطقی به نظر میاد،
اما منم بارها شاهدش بودم!
ولی مسئله اینجا تست نیست،
باید به خیلی قبل ترش نگاه کنیم،
همون جایی که نیازمندی بیزنس داره مشخص میشه.
<--×-->
از خوبی های جانبی تست هم میشه به "مثال بودن" اش اشاره کرد. با فرض دنیای ایده آل، خوندن تست های یه پروژه خیلی ساده تر از خوندن کد خود پروژست، و از رو تست هاش میشه به سادگی فهمید که چیکار میکنه و ورودی و خروجی مورد انتظار سیستم چی هست.
البته خب تو دنیای واقعی و غیر ایده آل، ممکنه یه دولوپر تازه کار مدعی سینیوریتی همین تست هارو فراپیچیده (over complex) کنه.
یه مزیت جانبی دیگه تست هم میتونه بحث تمیزی کد باشه، کدی که تمیز نباشه به راحتی قابل تست نیست، پس در واقع تست مارو مجبور میکنه که کد تمیز تری بنویسیم.
<--×-->
ولی خب در کل نظر شما راجع به تست چیه؟
مزایا؟ معایب؟ پیشنهاد؟ انتقاد؟ به من، به پست، به کانال و... 🙂🙌🏼
و همونطور که خونه هایی هم هستن که قدیمی و کاه گلی اند و ستون ندارن، و یه بارون بزنه هم سقفشون میریزه، یا نمیشه به راحتی یا کلا بهشون طبقه اضافه کرد، پروژه هایی هم هستن که تست (ستون) ندارن، و یه فیچر جدید بخوای اضافه کنی تمام فیچر های قبلی میترکه!
زیاد میشنوم که میگن تست به دیباگ کردن کد کمک میکنه، اما این ممکنه یکم گمراه کننده باشه.
این نکته کلیدی فراموش نشه که در خیلی از مدل های تست از جمله unit و integration، ما برای سناریو هایی تست مینویسیم، که سناریو اش رو میدونیم!
در این مدل تست ها، اگه باگی رو با تست دستی نتونیم پیدا کنیم، تست اتومات هیچ کمکی به ما نمیکنه.
پس در واقع با تست اتومات داریم استحکام چیزی که داریم رو تضمین میکنیم.
ولی خب، تو یه سری مدل تست ها مثل e2e و load test هم مجددا سناریو رو میدونیم، با اینحال ممکنه قسمتی از فلو (flow)، مطابق انتظار پیش نره، لود تست که کلا داستان خاص خودشو داره،
ولی تو e2e هم مجددا اگه ایراد پیشبینی نشده ای پیدا بشه، احتمالا در نقاط اتصال هست، و e2e هم تو پیدا کردن باگ لاجیکی غیرمنتظره، کمکی به ما نمیکنه.
<--×-->
دلیل مقاومت بعضی تیم ها و بهونه هایی مثل کمبود وقت برای نوشتن تست، شاید به خاطر ناملموس بودن ارزش افزوده تست ها باشه. با اینحال، تضمین کیفیت و صحت کد های قبلی، موضوع مهم و با ارزشیه، که با نوشتن تست اتومات بدست میاد.
اهمیت این موضوع رو کدبیس های بزرگتر، خیلی بیشتر به چشم میاد.
<--×-->
راجع به دست و پا گیر بودن تست تو فاز های اولیه توسعه، عده ای معتقدن که اگه نیازمندی بیزنس شفاف نباشه، ما هم خود کد و هم تست هاشو باید مدام تغییر بدیم، ولی سوال اصلی اینجاست که چرا نیازمندی بیزنس انقدر باید متغیر (و گنگ) باشه که ورودی و خروجی سیستم بارها، به کل تغییر کنه؟
غیر منطقی به نظر میاد،
اما منم بارها شاهدش بودم!
ولی مسئله اینجا تست نیست،
باید به خیلی قبل ترش نگاه کنیم،
همون جایی که نیازمندی بیزنس داره مشخص میشه.
<--×-->
از خوبی های جانبی تست هم میشه به "مثال بودن" اش اشاره کرد. با فرض دنیای ایده آل، خوندن تست های یه پروژه خیلی ساده تر از خوندن کد خود پروژست، و از رو تست هاش میشه به سادگی فهمید که چیکار میکنه و ورودی و خروجی مورد انتظار سیستم چی هست.
البته خب تو دنیای واقعی و غیر ایده آل، ممکنه یه دولوپر تازه کار مدعی سینیوریتی همین تست هارو فراپیچیده (over complex) کنه.
یه مزیت جانبی دیگه تست هم میتونه بحث تمیزی کد باشه، کدی که تمیز نباشه به راحتی قابل تست نیست، پس در واقع تست مارو مجبور میکنه که کد تمیز تری بنویسیم.
<--×-->
ولی خب در کل نظر شما راجع به تست چیه؟
مزایا؟ معایب؟ پیشنهاد؟ انتقاد؟ به من، به پست، به کانال و... 🙂🙌🏼
Forwarded from Geek Alerts
برنامههای که توی گوگل پلی هستن به شکل خودکار با سرویس پلیپروتکت اسکن میشن تا حریمخصوصی و امنیتشون چک بشه، یه دلیلی که میگن فقط از استورهای رسمی برنامههارو نصب کنید همینه، توی بعضی از کشورها مثل ایران خیلی به این گوش نمیدن و APK های اندروید رو با مرورگر دانلود و نصب میکنن، حالا گوگل برای این فکری کرده.
دارن روی یه ویژگی برای نسخه اندروید مرورگر Chrome کار میکنن که وقتی کاربر یه فایل APK رو دانلود میکنه میاد اسکنش میکنه تا مطمئن بشه آلوده نیست.
digitaltrends
📱 geekalerts
🤓 @geekalerts
دارن روی یه ویژگی برای نسخه اندروید مرورگر Chrome کار میکنن که وقتی کاربر یه فایل APK رو دانلود میکنه میاد اسکنش میکنه تا مطمئن بشه آلوده نیست.
digitaltrends
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Geek Alerts
مدل R1 از دیپسیک یکی از مدلهای reasoning (استدلالی) اوپنسورس و خوب هست با این حال مسئله سانسور روی کلماتی داره که به چین مرتبط هست.
حالا پراپلکسیتی اومده یه نسخه از همین مدل رو ساخته با اسم جدید R1 1776 که نسخه بدون سانسور R1 هست، میگه ۳۰۰ موضوع رو شناسایی کردن که توشون سانسور اتفاق میفتاد بعد با همین یه سیستم شناسایی سانسور ساختن.
از طرفی جدا از سانسور یه بخشی از جوابها هم دارای جهتگیری هست که الان برطرف شدن. بنچمارکهای نشون میده که تواناییهای ریاضی و استدلالی مدل، با وجود حذف محدودیتهای سانسور، نسبت به نسخه اصلی R1 هیچ تغییری نکرده.
این مدل الان تو مخزن هاگینگفیس موجوده و از طریق Sonar API هم میشه بهش دسترسی پیدا کرد.
huggingface | perplexity
📱 geekalerts
🤓 @geekalerts
حالا پراپلکسیتی اومده یه نسخه از همین مدل رو ساخته با اسم جدید R1 1776 که نسخه بدون سانسور R1 هست، میگه ۳۰۰ موضوع رو شناسایی کردن که توشون سانسور اتفاق میفتاد بعد با همین یه سیستم شناسایی سانسور ساختن.
از طرفی جدا از سانسور یه بخشی از جوابها هم دارای جهتگیری هست که الان برطرف شدن. بنچمارکهای نشون میده که تواناییهای ریاضی و استدلالی مدل، با وجود حذف محدودیتهای سانسور، نسبت به نسخه اصلی R1 هیچ تغییری نکرده.
این مدل الان تو مخزن هاگینگفیس موجوده و از طریق Sonar API هم میشه بهش دسترسی پیدا کرد.
huggingface | perplexity
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Geek Alerts
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بخش تحقیقات گوگل یه سیستم به اسم AI Co-Scientist ساختن که یه دستیار تحقیقات هست برای کارهای علمی، بر پایه Gemini 2.0 هست و تو یه آزمایش اولیه، این ابزار به محققان دانشگاه استنفورد کمک کرد تا داروهایی رو پیدا کنن که میتونن برای درمان فیبروز کبدی (یه بیماری جدی که باعث ایجاد بافت اسکار در کبد میشه) استفاده بشن. گوگل دو نوع دارو رو پیشنهاد داد که محققان استنفورد متوجه شدن واقعاً میتونن به درمان این بیماری کمک کنن.
یه مثال دیگه هم اینه که این ابزار تونست به یه نتیجهگیری علمی برسه که محققان کالج سلطنتی لندن هم بهش رسیده بودن. اونها یه مکانیسم جدید انتقال ژن رو کشف کرده بودن که به دانشمندان کمک میکنه مقاومت ضد میکروبی رو بهتر درک کنن. جالبه که گوگل تونست در عرض چند روز به همین نتیجه برسه، در حالی که تیم دانشگاهی سالها روش کار کرده بودن.
research.google
📱 geekalerts
🤓 @geekalerts
یه مثال دیگه هم اینه که این ابزار تونست به یه نتیجهگیری علمی برسه که محققان کالج سلطنتی لندن هم بهش رسیده بودن. اونها یه مکانیسم جدید انتقال ژن رو کشف کرده بودن که به دانشمندان کمک میکنه مقاومت ضد میکروبی رو بهتر درک کنن. جالبه که گوگل تونست در عرض چند روز به همین نتیجه برسه، در حالی که تیم دانشگاهی سالها روش کار کرده بودن.
research.google
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Geek Alerts
مایکروسافت یه تراشه جدید ساخته که میتونه ساخت کامپیوترهای کوانتومی رو از دههها به چند سال کاهش بده. این تراشه با استفاده از یه فناوری به نام توپوکانداکتور (Topoconductor) کار میکنه که میتونه یه حالت جدید از ماده ایجاد کنه. این حالت نه جامده، نه مایع و نه گاز، این فناوری جدید امکان طراحی سیستمهای کوانتومی رو فراهم میکنه که میتونن روی یه تراشه کوچکتر از کف دست جا بگیرن.
مایکروسافت در این زمینه با شرکتهای دیگه مثل گوگل و PsiQuantum رقابت میکنه. گوگل قبلاً یه تراشه کوانتومی به نام Sycamore رو معرفی کرده بود، اما فناوری مایکروسافت متفاوته. مایکروسافت روی کیوبیتهای توپولوژیک کار میکنه که بر اساس ذرات جدیدی به نام فرمیونهای مایورانا ساخته شدن. این کیوبیتها اطلاعات رو بهتر حفظ میکنن و در برابر نویز و تداخل مقاومتر هستن.
مایکروسافت ادعا میکنه که این فناوری میتونه تا سال ۲۰۳۳ به یه کامپیوتر کوانتومی مفید و صنعتی برسه.
theguardian
📱 geekalerts
🤓 @geekalerts
مایکروسافت در این زمینه با شرکتهای دیگه مثل گوگل و PsiQuantum رقابت میکنه. گوگل قبلاً یه تراشه کوانتومی به نام Sycamore رو معرفی کرده بود، اما فناوری مایکروسافت متفاوته. مایکروسافت روی کیوبیتهای توپولوژیک کار میکنه که بر اساس ذرات جدیدی به نام فرمیونهای مایورانا ساخته شدن. این کیوبیتها اطلاعات رو بهتر حفظ میکنن و در برابر نویز و تداخل مقاومتر هستن.
مایکروسافت ادعا میکنه که این فناوری میتونه تا سال ۲۰۳۳ به یه کامپیوتر کوانتومی مفید و صنعتی برسه.
theguardian
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from DevTwitter | توییت برنامه نویسی
شاید اوایل کار شما هم مثل من فکر میکردید که Lazy Loading فقط برای لود کردن عکسها بکار میره، ولی این فقط یه گوشه از ماجراست! درواقع Lazy Loading یه استراتژی هوشمندانهست که میشه تو خیلی جاها ازش استفاده کرد. بذارید چندتا مثال بزنم تا بیشتر با کاربرد هاش آشنا بشیم
کامپوننتها:
وقتی یه اپلیکیشن بزرگ دارید، نیازی نیست همه کامپوننتها رو از اول لود کنید. مثلاً پنل ادمین رو فقط وقتی ادمین لاگین کرد لود میکنیم!
روتهای برنامه:
چرا باید کد صفحه پروفایل رو موقعی که کاربر تو صفحه اصلی هست لود کنیم؟ بذار هر وقت رفت تو پروفایل، اون موقع لود بشه.
کتابخونههای سنگین:
مثلاً کتابخونه نقشه یا چارت که حجم زیادی دارن رو فقط وقتی کاربر واقعاً بهشون نیاز داره لود میکنیم.
دیتای API:
حتی میتونیم دیتا رو هم Lazy Load کنیم! مثلاً تو لیست محصولات، به جای گرفتن همه محصولات، به تدریج و موقع اسکرول کردن لود کنیم (Infinite Scroll).
نتیجه چی میشه؟
-سرعت اولیه برنامه میره بالا
-منابع سیستم کمتر مصرف میشه
-کاربر فقط چیزی که نیاز داره رو دانلود میکنه
-تجربه کاربری بهتر میشه
پس دفعه بعد که خواستید پرفورمنس برنامهتون رو بهتر کنید، فقط به عکسها فکر نکنید! Lazy Loading خیلی جاهای دیگه هم به دردتون میخوره
@DevTwitter | <Soheil Seyyedi/>
کامپوننتها:
وقتی یه اپلیکیشن بزرگ دارید، نیازی نیست همه کامپوننتها رو از اول لود کنید. مثلاً پنل ادمین رو فقط وقتی ادمین لاگین کرد لود میکنیم!
روتهای برنامه:
چرا باید کد صفحه پروفایل رو موقعی که کاربر تو صفحه اصلی هست لود کنیم؟ بذار هر وقت رفت تو پروفایل، اون موقع لود بشه.
کتابخونههای سنگین:
مثلاً کتابخونه نقشه یا چارت که حجم زیادی دارن رو فقط وقتی کاربر واقعاً بهشون نیاز داره لود میکنیم.
دیتای API:
حتی میتونیم دیتا رو هم Lazy Load کنیم! مثلاً تو لیست محصولات، به جای گرفتن همه محصولات، به تدریج و موقع اسکرول کردن لود کنیم (Infinite Scroll).
نتیجه چی میشه؟
-سرعت اولیه برنامه میره بالا
-منابع سیستم کمتر مصرف میشه
-کاربر فقط چیزی که نیاز داره رو دانلود میکنه
-تجربه کاربری بهتر میشه
پس دفعه بعد که خواستید پرفورمنس برنامهتون رو بهتر کنید، فقط به عکسها فکر نکنید! Lazy Loading خیلی جاهای دیگه هم به دردتون میخوره
@DevTwitter | <Soheil Seyyedi/>