🔶 خبرگزاری رویترز اعلام کرد که ارزش بورس آمریکا بر اثر سیاست های تعرفه ای ترامپ بیش از ۴ تریلیون دلار از دست داد.

#خبر

@TheRaymondDev

یکی از چیزایی که اخیراً دنبالش بودم و کارمو راه انداخت این سرپیچ‌گوشتی PH00 تو عکسه.
پی‌ایچ اوّلش به معنی چهارسو هست و دو صفر هم اندازه (یه صفر با دو صفر فرق داره).
به شخصه خریدن یه پیچ‌گوشتی یا یه دست از انواع سر پیچ‌گوشتی‌ها، هم از نظر هزینه و هم از نظر حجمی برای جابه‌جایی، برام صرفه نداشت.
منبع عکس و خریدم: toolsino.com/?p=4325
حضوری هم خریدم که درگیر پست و پیک برای ارسال یه مرسولهٔ کوچیک نشم.

باهاش تونستم به راحتی پیچ‌های لوازم الکترونیکی مثل لپ‌تاپ و آیفون رو باز کنم و تعمیرشون کنم. البته که «کار رو باید به کاردون سپرد» ولی تا وقتی «حق تعمیر کردن» رو داریم، ازش استفاده کنیم تا «زباله‌های الکترونیکی» رو کمتر کنیم.

#note #geek #tools
@amiria703_channel

مولانا | دیوان شمس | رباعیات | رباعی شمارهٔ ۱۶۳۹

گیر ایدل من عنان آن شاهنشاه
امشب بر من قنق شو ای روت چو ماه
ور گوید فردا مشنو زود بگوی
لاحول ولا قوة الا بالله

#مولانا | گنجور
📍@iipoem

سی‌ای/سی‌دی [CI/CD] چیست و چرا مهم است؟

سی‌ای CI [ادغام مداوم] : یعنی هر تغییری که توسعه‌دهندگان در کد ایجاد می‌کنند، به‌طور منظم در یک مخزن مشترک (مثل GitHub یا GitLab) ادغام شود. پس از هر تغییر، تست‌های خودکار اجرا می‌شوند تا از سازگاری و عملکرد صحیح کد اطمینان حاصل شود.

سی‌دی CD [استقرار مداوم] : یعنی پس از تأیید صحت کد، تغییرات به‌طور خودکار در محیط تولید مستقر شوند. این فرایند، انتشار ویژگی‌های جدید را سریع‌تر و بدون نیاز به مداخله دستی ممکن می‌سازد.

مزایای سی‌ای/سی‌دی [CI/CD]
- کیفیت بالاتر - کد با تست‌های خودکار
- انتشار سریع‌تر - با خودکارسازی فرایندها
- کاهش ریسک - با تست و بررسی مداوم
- رفع سریع مشکلات - با امکان بازگشت به نسخه قبلی

@DevTwitter | <Amirreza Ebrahimi/>

😱 پورت های باز در لینوکس netstat یا SS ؟

💠مدیریت پورت های باز ( open ports ) برای کارکرد صحیح برنامه ها و ایمن سازی سیستم شما مهمه
✅پورت های باز ارتباط بین سرویس ها را امکان پذیر میکنند
🚨 اما می توانند سیستم را در معرض تهدید قرار دهد.

🗓 قبلا برای دیدن پورت های باز از netstat استفاده میشود

netstat -tulnp
netstat -tulnp | grep LISTEN

در سال 2011 توسعه دهنده بسته net-tools که netstat شامل آن میشود دیگر بسته را توسعه نداد
و جایگزین هایی برای آن معرفی کرد

netstat -tulnp is ss -tulnp
netstat -r is ip route
netstat -i is ip -s link
netstat -g is ip maddr

ابزار های دیگر برای چک کردن پورت های باز سیستم :

 lsof -nP -iTCP -sTCP:LISTEN
 nmap -n -PN -sT -sU -p- localhost

دیشب توییتر کلا روی هوا بود :))


@SohrabContents

کسایی که تو برنامه نویسی خیلی حرفه ای می‌شن بعد یه مدت شغلشون می‌شه پاک کردن خط های سینک.



@Linuxor

یه راه حل خیلی ساده برای بالا بردن performance برنامه‌هایی که با PHP نوشتیم:
یکی از مشکلاتی که در PHP وجود داره، مقیاس‌پذیری و سرعت پایین پردازش‌های همزمان هست. یکی از راه حل‌ها استفاده از FrankenPHP میتونه باشه.
در حالت عادی، وقتی برنامه PHP اجرا میشه، هر بار که درخواست جدیدی میاد، PHP باید اسکریپت‌ها رو از نو بارگذاری کنه. این فرآیند باعث میشه که زمان بارگذاری و پاسخ‌دهی افزایش پیدا کنه، مخصوصاً توی برنامه‌های سنگین یا با ترافیک بالا.
اما با FrankenPHP، این فرآیند تغییر می‌کنه. FrankenPHP به جای اینکه هر بار اسکریپت‌ها رو دوباره بازگذاری کنه، فقط یک بار فایل‌های PHP رو کش میکنه و از همون نسخه کش شده برای درخواست‌های بعدی استفاده می‌کنه. این یعنی توی درخواست‌های بعدی دیگه نیاز به اجرای دوباره نیست و PHP خیلی سریع‌تر جواب میده.

مزایاش چیه؟
سرعت بیشتر: با استفاده از FrankenPHP، کدهای PHP سریع‌تر اجرا می‌شن. این یعنی می‌تونید تعداد درخواست‌های بیشتری رو در یک زمان پردازش کنید و بار ترافیکی بالا رو بهتر مدیریت کنید.

برای میکروسرویس‌ها مناسبه: اگر دارید یک سیستم میکروسرویسی می‌سازید، FrankenPHP می‌تونه به شدت کمک کنه چون برای این نوع معماری ساخته شده و سرعت و مقیاس‌پذیری بالایی داره.

مقیاس‌پذیری راحت‌تر: FrankenPHP به شما این امکان رو می‌ده که به راحتی مقیاس پروژه‌هاتون رو افزایش بدید بدون اینکه از سرعت و عملکرد کم بشه.

پردازش همزمان: این پلتفرم کمک می‌کنه که پردازش‌های سنگین رو در پس‌زمینه انجام بدید و در عین حال از سرعت کلی سیستم کاسته نشه.

اگر برنامه‌‌ای دارید که باید با سرعت بالا به درخواست‌ها پاسخ بده یا نیاز به مقیاس‌پذیری بیشتر در محیط‌های ابری داره، یه سر به FrankenPHP بزنید. با Laravel Octane هم خیلی راحت میشه از FrankenPHP در لاراول استفاده کرد.

@DevTwitter | <Iman Rajabi/>

screamingfrog
🔗 screamingfrog.co.uk
این ابزار مشکلات سئو وبسایت رو بهمون میگه
🆔 @Hiradsajde

دانشمندا موفق شدن نور رو فریز کنن و به حالت super solid تبدیل کنن، حالتی کوانتومی که هم خاصیت روان بودن مایع رو داره، هم منبسط (منسجم) بودن جامد!

https://supercarblondie.com/scientists-managed-to-freeze-pure-light-and-make-it-solid/

وراجی - قسمت اول
ــــــــــــــــــــ

یک پستی دیدم تو لینکدین که برای من خیلی خاطره انگیز بود. روی لینک کلیک کنید و بخونید. حرفش اینه که شما اگر سر کار دیده نمیشید و کسی علی‌رغم تلاش‌های فراوانتون و زود و اومدن و دیر رفتنتون کسی نمیبیندتون و جدی‌تون نمیگیره توصیه میکنه یه سری کار بکنید. مثلا میگه تو جلسات تعامل داشته باشید و فقط شنونده نباشید. بقیه رو ببرید بالا و از کار خوب بقیه تعریف کنید. حامی پیدا کنید و غیره که خودتون پست رو بخونید بهتره. طراحی‌های خوبی هم داره. حالا چرا من گفتم خاطره‌انگیز؟ الان میگم.

از یک جایی به بعد، دوست داشتم سر کلاس‌ها فعال باشم. به تجربه‌ یاد گرفته بودم هروقت این کار رو کردم هم میتونستم به استاد و درس گوش کنم و هم این که از قبل همین ماجرا، برای خودم اعتبارکی کسب کنم. هم به طبعش نمره‌م بیشتر شد. اگر خوب بودم قبل از برگه خودم رو نیمچه اثباتی میکردم. اعتبارکی که باعث شد بعدا کار پیدا کنم. با ادم‌هایی آشنا بشم که نشست و برخاست باهاشون خیلی بهم چیز یاد میدادم و خیلی دیگه. هرچند که این جنگولک بازیا گاهی از لبه‌ی تیزش سر منو هم میبرید. اگر استادی ازم خوشش نمیومد، بیشتر منو خیت میکرد و میشدیم اسباب خنده‌ی کلاس. هرچند که من پر رو تر از این حرفا بودم و خودم با سر توی ماجرا شیرجه میرفتم و میزدم زیر خنده. یاد دکتر مشایخی به‌خیر. بی‌رحمانه منو جلو جمع ضایع میکرد. یه روز برگشت وسط کلاس بعد از افاضاتم، آفتوبه‌ش رو از کیفش در آورد و گفت: «اقای آزادی! شما استاد جوابای فازی‌اید. نه حرفت غلطه نه درست.» و منو شست و برد (دکتر با سبک‌های مختلفی کارشو انجام میداد. وسط حرفم یهو درسو ادامه میداد. روشو یهو برمیگردوند. یا میگفت پاشو بیا تخته رو پاک کن). البته راست میگفت. واقعا هم تفت میدادم چون جواب کاملش رو نمیدونستم ولی یه کلیاتی از جواب میدونستم اما به قول این استادای آیلتس، Supportive sentences خوبی نداشتم. ولی خب تهش هم از درسش نمره‌ی بالایی گرفتم هم جلو تر ها منو بیشتر تحویل میگرفت و خیلی بدردم خورد.

یک نکته‌ی مهمی وجود داشت پشت این کار و اون هم این بود که وقت‌هایی که واقعا درسی (به هر دلیلی) برام مهم بود این کار رو میکردم. مثلا این که نمره‌ش واسم مهم بود و من عرضه این رو نداشتم (و ندارم) از رو برگه و سر امتحان واسه خودم نمره جمع کنم. مجبور بودم که این شامورتی بازیا رو در بیارم که گند و کثافت‌هایی که رو برگه میزدم رو باهاش پاک کنم. یا چون تهش میخواستم برای یک گورستونی اپلای کنم که برای اون‌ها نمره مهم بود. یا اصلا درسش جذاب بود و خیلی ساده و صادقانه دلم میخواست توش خوب باشم. بده؟! و همه‌این‌ها یعنی این که نمره تو کارشناسی برام مهم بود. هرچند نه به هر قیمتی. بر خلاف بعضی از همکلاسی‌های ما که جلو ما واسشون نمره مهم نبود ولی یواشکی و زیر پتو واسه نمره بی‌صدا گریه میکردن.

یک اتفاق جالب می‌افتاد. تعداد زیادی از دوست‌های دور و نزدیکم هی تلاش میکردن که بزنن تو سرم که تو چرا سر کلاس زیاد حرف میزنی. تو شوخی و جدی. اما یه سریشون واقعا هیچ‌وقت از ذهنم نرفتن. اون‌هایی که از ته دل این حرف رو میزدن اما لای خنده حرف دلشونو سر میدادن تو مغزم. به وضوح چیزی که خودشون بهشون علاقه نداشتند و یه تعدادیشون که اصلا بلدش هم نبودن رو میخواستن به من هم تحمیل کنن. تو شهر کورا اونی که ببینه رو با انگشت نشون میدن. اما گفتم، من پر رو تر از این حرفا بودم و خب این پست کلفتی بدردم خورد. این ماجرا و اون آدم‌ها هیچ‌وقت از ذهنم نرفتند تا ببینم آخرش این‌ها با اون متلک‌ها تهش به کجا میرسند.

به شکل جالبی، از اون بین یه سری که خودشون آدم‌های توانایی بودن ولی صرفاً درکی از اهمیت این ماجرا نداشتن، بالاخره جای سفت شاشیدن و متوجه شدن که کسی به خاطر لال بودن وقت صرف نمیکنه که اون گوهر با ارزشتون رو با دقت بکشه بیرون. با بولدزر از روتون رد میشه. و خودشون هم کم کم زبون باز کردن. رفتن توی جلسه‌های مختلف و دیدن که اگر حرف نزنن با یه پسی از صندلیشون پرت میشن پایین و یکی دیگه جاشون میشینه. این‌‌ها البته چون آدم‌های توانایین معمولا کم و زیاد مغرورند و این غرورشون هیچ‌وقت اجازه نمیده که بیان بگن اون سیاست قبلی غلط بود. ولی شما به عنوان ناظر خارجی ازلی و ابدی میبینی که این تغییر عقیده دست و پا در آورده و داره از دور خودشو فریاد میزنه.

یک دسته‌ی دیگه هم هستند که این‌ها هرگز نفهمیدن. اون‌ها هم دو زیر‌دسته میشن. یه دسته میشه کسایی که احتمالا یه روزی با این پست لینکدین برخورد میکنن میگن: عجب حکمتی! بریم دهن آقا امین دزواری (نویسنده‌ی پست لینکدین که نمیدونم فامیلیش رو چطور باید بنویسم) رو ببوسیم که این مرد به ما درس زندگی داد. عجب حکیمی و یهو با یک پست لینکدین!! این‌ها با غورباقه‌ت رو فرو بده زندگیشون صفحه‌به‌صفحه متحول میشه.

وراجی - قسمت دوم
ــــــــــــــــــــ

زیر دسته‌ی دوم اون‌هایی هستند که هم از این مشکل بی‌خبرند و هم این که از این وضع راضیند. شاد و رها و راضی و چقدر هم عالی.

البته یک دسته‌ی دیگه هم هستند که درسته با اون‌ها توی یک تیم جا نمیگیرند ولی مهمند واسه من. کسایی که هیچ‌وقت به تو نمیگفتن چرا حرف میزنی. سرشون به کار خودشون و ارزش‌های خودشون گرم بود و اون رو پیش خودشون نگه میداشتند. کسایی که خودشون نیازی به فعالیت جدی نداشتند ولی زاویه‌ای با این ماجرا نداشتند. اگر لازم میشد حرف میزدن و وقتی حرف میزدن به قول دکتر فازی نبود. یا حداقل شاید جامع نبودند ولی درست بودند. اون‌ها بعدا هم همین سیاست رو پیش گرفتن و هرکسی که اینطوری بود رو میشناسم الان اندازه‌ی خودش و شرایطش به جای خوبی رسیده. این آدم‌ها... این‌ها هموناییند که من آرزو میکردم که اینطوری بودم. ولی خب میان ماه من تا ماه گردون، تفاوت از زمین تا آسمان است.

این ها رو گفتم چون گاهی به اون روزا فکر میکنم و یا یهو با جرقه‌ای میرم به گذشته به این میرسم که خیلی نیازی نیست شلوارمون رو مقابل هیکل عظیم اعتماد به نفس هر کس و ناکسی خیس کنیم. خیلی چیز‌ها نسخه‌ی عمومی ندارن. فرمایشات حضرات ژلوفن نیستند که از نوک انگشتتون تا فرق سرتون درد گرفت بخورید و خوب بشید. باید نسخه‌ی عقلانی خودتون رو خودتون بپیچید. راهی نداره.

جوانی‌ات چگونه گذشت؟....


@SohrabContents