🔹تصویری از خیام در اپرای عروسکی استاد بهروز غریب‌پور. خواننده این اپرا محمد معتمدی است و تا ۱۵ مرداد هر شب ساعت ۱۹ در تالار فردوسی تهران اجرا می‌شود. @ehsanname

#حلقه_کرگدنیه

• ذکر ابن‌محمد جعفر الصادق(ع)
• از کتاب شریف «تذکرة الاولیاء»
نوشتهٔ #عطار_نیشابوری
روایت: #احسان_رضایی
👇
@kargadanmagazine

📝 اولین بار رمان «ملکوت» بهرام صادقی، در «کتاب هفته» ۲ دی ۱۳۴۰ با طرح‌های مرتضی ممیز منتشر شد @ehsanname

🔹 تصویر کانال @Khamenei_ir از ۱۱۵ جلد کتاب اهدایی رهبر انقلاب به کتابخانه مسجد ابوذر تهران: نهج‌البلاغه‌، کیمیای سعادت، فیه ما فیه، فرهنگ فارسی عمید، «دریغ است ایران که ویران شود» دکتر رفیع‌پور و ...

♦️امشب و در دیدار سوپرجام، یک شاعر هم در ترکیب پرسپولیس به میدان رفت. نمونه غزلی از شایان مصلح را از اینستاگرام او ببینید @ehsanname

‍ 📗 رابطه ترجمه بهشت گمشده و سیاست
@ehsanname
«بهشت گمشده» و داستان سقوط آدمی را جان میلتون در سال ۱۶۶۷ میلادی چاپ کرد و از آن تاریخ تاکنون، این منظومه به ۵۷ زبان ترجمه شده. اما جالب است که تعداد ترجمه‌های این کتاب در ۳۰ سال گذشته تقریبا برابر با سه قرن قبل از آن است. این را گاردین نوشته و می‌گوید محققان معتقدند ترجمه‌های این اثر بازتابی از اندیشه‌های خاص انقلابی یا ملی‌گرایی است. در استونی این منظومه در زمان مقاومت در برابر شوروی ترجمه شد، ترجمه‌های عربی این کتاب در دوره بهار عربی منتشر شد و در یوگسلاوی سابق، مترجم این اثر یک زندانی سیاسی بود که در زندان و روی دستمال توالت کتاب را ترجمه کرد.

اصل مقاله گاردین در اینجا 👇
theguardian.com/books/2017/jul/20/paradise-lost-translated-more-often-in-last-30-years-than-previous-300

🗞روزنامه «آیندگان» ۳۰ تیر ۱۳۴۸ و بازتاب سفر انسان به ماه در ایران @ehsanname

📰 تمبر یادبود آپولو۱۱ به فضا و بازتاب سفر انسان به ماه در ایران @ehsanname

📝 معرفی پروفسور مریم میرزاخانی (راست) در کتاب «زنان در علم» (چپ). این کتاب چاپ ۲۰۱۶ آمریکا است، ۵۰ دانشمند زن پیشگام را به کودکان معرفی می‌کند و با میرزاخانی ریاضیدان تمام می‌شود @ehsanname

📸 شازده کوچولو از روباه چیزی نپرسید و نگران گلش بود. از مجسمه‌های باغ کتاب تهران @ehsanname

📃 هر ایرانی سالی ۲۰ ثانیه کتاب میخواند
📎 روزنامه اطلاعات، ۲۲ تیرماه ۱۳۵۱
@majidjaliseh

🖐چه کسی می‌داند؟
احسان رضایی
@ehsanname
خداحافظی کردن و سپردن همدیگر به خداوند، یک جورهایی مثل راز و معما می‌ماند. هر کدام از دو طرف، دارند به سمت سرنوشتی می‌روند که کسی جز خدا از آن اطلاعی ندارد. آنها فقط تا این نقطه را با همدیگر شریک بودند، تا اینجای قصه را می‌دانند، تا این لحظه از فیلم را تماشا کرده‌اند. بعدش دیگر هر کسی می‌ماند و گرفتاری‌ها و مشکلات و تنهایی‌های خودش. چه بسا توی خیالش هم فکر کند که آن یکی الان چه ضعیتی خواهد داشت. ممکن است به سرنوشت احتمالا بد او افسوس بخورد یا به وضعیت خوش احتمالی او حسودی هم بکند. نمونه‌اش توی «جویندگان» جان فورد بود که در صحنه آخر، جان وین برادرزاده‌اش را به خانه رساند، خداحافظی کرد و بعد در حین رفتن برگشت و یک نگاهی به این خانه کرد که کل حسرتهای بشری توی آن نگاه بود. بعدا که جان وین برای یک فیلم غیرمهمش اسکار بهترین بازیگری را گرفت، منتقدها نوشتند اسکار شایستۀ همان یک نگاه بود. یعنی این‌قدر آن صحنه تاثیرگذار بود. ادامه خداحافظی گاهی از خود خداحافظی مهمتر است. آن موقعی که بعد از خداحافظی، برای چند لحظه هم که شده، به دیگری فکر می‌کنیم و توی ذهنمان ماجراهای او را ادامه می‌دهیم و به معمای پیش رو فکر می‌کنیم و اینکه طرف بدون ما چه کار می‌کند. اینکه از بین حدس‌های مختلف کدامیکی درست از آب درمی‌آید، یک جور راز است. این در را که باز کردی و از آن گذشتی، دیگر کسی نمی‌داند پشت آن چه خبر است. برای همین هم هست که برای همدیگر لطف و حمایت خداوندی را آرزو می‌کنیم و برای همین است که خداحافظی غمگین است. این، آن جایی است که بقیه راه را باید به تنهایی رفت. مسیری که چیزی جز حدسیات در موردش نداریم و «چو تخته‌پاره بر موج، رها رها رها من» هستیم و این حس را در مورد طرف مقابل هم داریم. حتی وقتهایی که قبل از خداحافظی کاملا مطمئن هستیم که طرف دارد به سر کار، دانشگاه، ... یا زندگی خوب و خوش می‌رود، حتی در همان موارد هم بعد از خداحافظی و ادا کردن آن چند کلمۀ جادویی، دیگر هیچ چیز قطعی وجود نخواهد داشت. سررشته از دستمان درخواهد رفت و مسیر همه چیز از دایرۀ اطلاع و اختیار ما خارج می‌شود. خیلی ساده ممکن است یکباره گوشی طرف زنگ بخورد و صدایی نگران از آن طرف خط چیزهایی بگوید و مسیر او عوض شود. تازه این، فقط یک احتمال است. تاس‌های بخت و اقبال مدام دارند به سمت پایین می‌آیند و هر لحظه ممکن است یک رویشان را به ما نشان بدهند. فرمان پایین ریختن این تاس‌ها را خود ما با ادای کلمه خداحافظی صادر کرده‌ایم و حالا به قول بیهقی «قضا در کمین» است. اینکه بعد از خداحافظی چه خواهد شد را چه بسا شرلوک هولمز هم نتواند حل کند. که اگر هم بتواند و حدسش هم درست باشد، باز چیزی از حال دل خدافظی‌کننده‌ها نخواهد دانست. کسی که خداحافظی می‌کند، ممکن است به عقب برگردد و نگاه کند. آن لحظه نگاه بعد از خداحافظی، رازی در خود دارد که بهترین کارآگاه‌ها هم نمی‌توانند حلش کنند و بفهمند که توی دل طرف واقعا چه خبر است؟

📌یادداشت از شماره ۶۰۹ «همشهری جوان»

📝برخی از اساطیر ایرانی از نگاه طراحان ماروِل: گروه ایزدان (Yazatas) در کمیک Thor & Hercules: Encyclopaedia Mythologica. اهورامزدا، اهریمن، میترا، شش امشاسپند (یاران اهورامزدا) و آذر @ehsanname

🗓 سه‌شنبه این هفته، ساعت ۱۷ و نیم @ehsanname

🗞آگهی انتشار اولین شماره ماهنامه «فیلم» در مطبوعات، مرداد ۱۳۶۲ - از اینستاگرام جناب گلمکانیِ عزیز
@ehsanname
لوگوی اولیه مجله «فیلم» هم پیداست

🎼 «بدرود! بدرود! چنین گوید بامدادِ شاعر...» در ۲ مرداد، سالروز درگذشت #احمد_شاملو شعر و صدای آقای شاعر را بشنویم از آلبوم «در آستانه» @ehsanname

🎬 بازی کوتاه #احمد_شاملو در نقش یک وکیل در فیلم «فرار از حقيقت» (ناصر ملک‌مطیعی، ۱۳۴۵). فیلمنامه این اثر هم نوشته شاملو است @ehsanname

📍پای آموزش هکسره به خندوانه هم باز شد!

💎مهدی صالحی دبیر انجمن فرهنگی آموزشی ویرایش و درست‌نویسی مهمان خندوانه بود.

📺خندوانه را از شبکه نسیم ببینید.

@khandevaneh_official4 🍉

📌«همه هنرها نوعی بازی درمقابل بازی زندگی هستند.» شمس لنگرودی از شاعرانی که سابقه بازیگری هم دارد، در گفتگو با «شرق» از تجربه سینما و ربطش با شعر گفته:
goo.gl/CkRL1k
عکس از فیلم «پنج تا پنج» @ehsanname

.
آن سوی آستانه

مردی که خلاصه خود بود

یادهایی از احمد شاملو - محمد قائد

📙به نوشته wikiofthrones کتابی که اوایل فصل هفتم سریال «بازی تاج و تخت» در قسمت ممنوعه کتابخانه شهرِ سیتادل هست، از روی طرح معروفِ حالات مختلف ماه در «التفهیم» ابوریحان بیرونی ساخته شده @ehsanname