Zeinab
Gheisar Amin Poor
«دو چشم از گریه همچون ابر خسته/ ز دست صبرِ زینب، صبر خسته» شعر عاشوراییِ #قیصر_امین_پور را با صدای خودش بشنوید @ehsanname
✅ شعرهای جدیدی از نیما میآید
@ehsanname
فرهنگستان زبان و ادب فارسی به زودی ۱۰۵ قطعه شعر جدید از نیما را در دفتری با عنوان «صد سال دگر» منتشر میکند. این شعرها از دستنوشتههای نیما استخراج شده، دستنوشتههایی که سال ۷۳ شراگیم یوشیج، پسر نیما به مبلغ ۵میلیون تومان به فرهنگستان فروخته بوده. به گفته سعید رضوانی، پژوهشگر گروه ادبیات معاصرِ فرهنگستان، این دستنوشتهها شامل «داستان و نمایش و شرح تأملات نظری، مطالب نامرتبط با هنر و ادبیات مانند وضعیت زندگی، منابع و مآخذ اشعار نیما و آنچه به آن توجه میکرده است، دستنوشتههای فرانسوی و دستنوشتههای طبری» است. تا به حال سهچهارم این دستنوشتهها تصویربرداری و خوانده شده و اشعاری که کتاب میشود، نیمی از اشعار موجود در دستنوشتههاست👇
www.persianacademy.ir/fa/X250895.aspx
@ehsanname
فرهنگستان زبان و ادب فارسی به زودی ۱۰۵ قطعه شعر جدید از نیما را در دفتری با عنوان «صد سال دگر» منتشر میکند. این شعرها از دستنوشتههای نیما استخراج شده، دستنوشتههایی که سال ۷۳ شراگیم یوشیج، پسر نیما به مبلغ ۵میلیون تومان به فرهنگستان فروخته بوده. به گفته سعید رضوانی، پژوهشگر گروه ادبیات معاصرِ فرهنگستان، این دستنوشتهها شامل «داستان و نمایش و شرح تأملات نظری، مطالب نامرتبط با هنر و ادبیات مانند وضعیت زندگی، منابع و مآخذ اشعار نیما و آنچه به آن توجه میکرده است، دستنوشتههای فرانسوی و دستنوشتههای طبری» است. تا به حال سهچهارم این دستنوشتهها تصویربرداری و خوانده شده و اشعاری که کتاب میشود، نیمی از اشعار موجود در دستنوشتههاست👇
www.persianacademy.ir/fa/X250895.aspx
گاردین - اصل نقاشیِ هرژه از صفحه ۲۶ کمیکِ «روی ماه قدم گذاشتیم»، هفدهمین داستان تنتن، در حراجی آرتکوریالِ پاریس، یک میلیون و ۵۵۰هزار یورو (۵میلیارد و ۲۳۷میلیون تومان) فروخته شد @ehsanname
marsiye
Shahriar - Salim Moazen Zade
مرثیهای به زبان ترکی از #شهریار با صدای شاعر و آوازِ سلیم مؤذنزاده، از آلبوم «عاشورا شِعری». امروز، حاج سلیم مؤذنزاده به شهریار پیوست @ehsanname
نام آیتالله موسوی اردبیلی، در کنار آقایان منتظری، طالقانی، بهشتی، بنیصدر، شیبانی و سحابی در پوستر تبلیغاتی کاندیداهای حزب جمهوری اسلامی برای انتخابات خبرگان قانون اساسی (۱۲ مرداد ۵۸) @ehsanname
نامه آیات خامنهای، بهشتی، موسوی اردبیلی، هاشمی رفسنجانی و باهنر به امام در ۲۸ بهمن ۵۸ در شکایت از بنیصدر (متن کامل نامه در کتاب «هاشمی رفسنجانی - انقلاب و پیروزی» ص ۴۳۵ تا ۴۴۲ آمده) @ehsanname
شهید بهشتی و مرحوم موسوی اردبیلی در جلسه قضات دادگستری، سال ۵۸ است و نوع حجاب خانمها متفاوت @ehsanname
جلسه شورای انقلاب ۲۰ فروردین ۵۹، با حضورِ آقایان قطبزاده، بهشتی، معینفر، موسوی اردبیلی، هاشمی رفسنجانی، حسن حبیبی، بنیصدر، خامنهای، سحابی، مهدوی کنی و بازرگان - مردانی با سرنوشت متفاوت @ehsanname
اولین کتاب مرحوم عبدالکریم موسوی اردبیلی «جمالِ اَبهی» بود که در دهه ۱۳۴۰ بارها تجدید چاپ شد، در این کتاب عقاید بهاییان درباره توحید، نبوت و رستاخیز نقد شده است @ehsanname
#تبلیغات_کتاب قدیمی: آگهی فروش نمایشنامه معروفِ «جعفرخان از فرنگ آمده» در روزنامه «ایران» (متعلق به ملکالشعراء بهار) شماره ۳ تیر ۱۳۰۱ @ehsanname
تایم - رولینگ ایبوکهای هری پاتر را به رایگان برای بَنا العابد، دختر ۷ساله اهل حلب فرستاد. مادر این دختر از دل جنگ توئیت میکند و قبلا نوشته بود دخترش فیلم اول هری پاتر را دیده و دوست داشته @ehsanname
از سوز و ساز و حسرت و از داغِ دل پُرم
محزونتر از کمانچهی کیهان کلهرم
#مرتضی_لطفی
@ehsanname
سالروز تولد استاد کلهر گرامی
محزونتر از کمانچهی کیهان کلهرم
#مرتضی_لطفی
@ehsanname
سالروز تولد استاد کلهر گرامی
ماه از پنجره کوچید/ بهار از درخت/ گوزن از قصه/ و شعری که میگفتم/ دیگر ادامه نیافت/ همه چیز تمام شد/ سوار قطار شدی و رفتی/ حالا باید/ در شهری دور باشی/ در قلب من چکار می کنی؟!
#رسول_یونان
#رسول_یونان
فیدل کاسترو که امروز درگذشت، بارها با تهدید و ترور مواجه شده بود. این عکس برای بعد از حمله خلیج خوکها (آوریل ۱۹۶۱) است که او دارد به نقشه آمریکاییها برای کشتنش میخندد @ehsanname
کتابخانه فیدل کاسترو به فارسی: ترجمه تعدادی از سخنرانیهای طولانی او (کاسترو رکورد طولانیترین سخنرانی سازمان ملل با ۴ ساعت و ۲۹ دقیقه را دارد، رکوردش در کوبا ۷ ساعت و ۱۰ دقیقه پیاپی بود) @ehsanname
یکی از نکات جالب در مورد فیدل کاسترو، رفاقت شدید او با گابریل گارسیا مارکز است. مارکز بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب کوبا (۱۹۵۹) به هاوانا رفت و برای او آژانس خبری «پرنسلاتين» را راه انداخت @ehsanname
ایبنا - بازدید دکتر صالحی، معاون فرهنگی ارشاد در شیراز، از کتابفروشی محمدی با ۱۲۵ سال قدمت. هادی محمدی شیرازی در ۱۲۷۰ شمسی از بمبئی دستگاه چاپ آورد و این کتابفروشی را تأسیس کرد @ehsanname
فارس - محمدحسین دانایی، خواهرزاده جلال می گوید پروژه مرمت خانه آلاحمد و دانشور برای ساخت «خانه ادبیات ایران» نیمهکاره مانده و در حال حاضر بارندگیها این خانه تاریخی را تهدید میکند @ehsanname
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
❌ماجرای عجیب یک کتاب
@ehsanname
یادداشتی که ساجد طیبی، پژوهشگر و مترجم متون فلسفی، در فیسبوک خود درباره یک کتاب هجو نوشته است، یادآور آن نامه معروف چارلی چاپلین به دخترش است: متنی مجعول که به مثابه سند مورد استناد قرار گرفت. حالا هم علیرغم اینکه در دنیا، گفتگوی فیدل کاسترو با ایگنه مورات (که در ایران با عنوان «صد ساعت با فیدل» ترجمه شده) به عنوان Autobiography کاسترو شناخته میشود، در اینجا کتاب دیگری به عنوان خاطرات کاسترو تحویل گرفته شده است.
طیبی در یادداشت «فیدل کاسترو: بخشهایی از یک مضحکه بومی» ماجرا را اینطور توضیح میدهد که «سال ۲۰۱۰ نوربرتو فوئنتس، دوست و همرزم سابقاً انقلابی کاسترو که از دهه ۱۹۹۰ به آمریکا پناهنده میشود و در تبعید به سر میبرد، کتابی در هجو رهبر انقلاب کوبا مینویسد با عنوان «زندگینامه خودنوشت فیدل کاسترو». خود عنوان و کلمه «زندگینامه خودنوشت» در آن، برای کتابی که نام کسی جز کاسترو را بهعنوان نویسنده روی جلد دارد نشانهای است از سبک هجوآمیز کتاب که سراسر از زبان کاسترو به صورت اول شخص به ذکر چرندیاتی مضحک به عنوان ماجراهای زندگی کاسترو میپردازد. روی جلد و پشت آن نیز به ساختگی بودن این «زندگینامه خودنوشت» و سبک نویسنده آن اشاره شده است.» [روی جلد کتاب این عبارت درج شده:
A compelling fictional personage by turns arrogant, funny, pompous, lewd, self-absorbed and self-deluding]
این کتاب بلافاصله توسط علیاکبر عبدالرشیدی، مجری معروف تلویزیون «که مدعی است تنها خبرنگار ایرانی است که با کاسترو مصاحبه کرده» ترجمه میشود و انتشارات اطلاعات آن را با عنوان «فیدل کاسترو، شرح زندگی شخصی رهبر انقلاب کوبا» منتشر میکند. اما در هیچ کجای کتاب، نه مترجم و نه ناشر هیچ اشارهای به هجویه بودن کتاب نمیکنند و به نظر میرسد اصلاً متوجه این موضوع نشدهاند. « اگر لحظهای فکر میکنید که من مترجم و ناشر را دستکم گرفتهام و آنها صرفاً فراموش کردهاند که این موضوع را در کتاب ذکر کنند، میتوانید مصاحبه مترجم را بخوانید که در آن توضیح میدهد این کتاب اطلاعات ناگفته رهبر انقلاب کوبا را ارایه میکند.» (titronline.ir/vdch.knzt23nzvftd2.html?txt)
اما بجز مترجم، کسان دیگری هم هستند که این کتاب را جدی فرض و تحلیل کنند. کتاب در ماهنامه «مهرنامه» (شماره ۶، ۱۳۸۹) به عنوان منبعی برای شناخت بهتر کاسترو و انقلاب کوبا معرفی میشود (mehrnameh.ir/article/1174/) و چند وقت بعد در ماهنامه «اندیشه پویا» (شماره ۱۲، ۱۳۹۲) در مقاله «فدائیان جهل» (3danet.ir/%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D9%84/) میخوانیم که «کاش امیرپرویز پویان خاطرات فیدل کاسترو را خوانده بود» تا بداند نظر کاسترو درباره قهرمان آنها، چه گوارا، این [بخش از همان کتاب] بوده است: «قبول این مطلب برای شما سخت است که بدانید این همه سال به آستان مردی سجده کردهاید که یادش فقط به دلایل تبلیغاتی زنده است. (چهگوارا) اراده آهنینش هیچ ربطی به اعتقادات راستین، نیروی ذهنی و اراده آهنین نداشته است. بلکه به بیماری آسم او مربوط میشد؛ احساس خفگی همیشه و بخصوص واکنش مداوم به این احساس و ترشح مرتب و فراوان آدرنالین به وسیله سیستم غیرارادی بدن باعث میشود این بیماران از چیزی نهراسند.»
طیبی متنش را اینطور به پایان میبرد: «احتمالاً این مضحکه قطعات بیشتری هم دارد. فعلاً که کتاب در انتشارات اطلاعات به چاپ دوم رسیده است.»
متن کامل یادداشت ساجد طیبی را اینجا ببینید👇
http://fb.com/sajed.tayebi.7/posts/1831315727080627
@ehsanname
یادداشتی که ساجد طیبی، پژوهشگر و مترجم متون فلسفی، در فیسبوک خود درباره یک کتاب هجو نوشته است، یادآور آن نامه معروف چارلی چاپلین به دخترش است: متنی مجعول که به مثابه سند مورد استناد قرار گرفت. حالا هم علیرغم اینکه در دنیا، گفتگوی فیدل کاسترو با ایگنه مورات (که در ایران با عنوان «صد ساعت با فیدل» ترجمه شده) به عنوان Autobiography کاسترو شناخته میشود، در اینجا کتاب دیگری به عنوان خاطرات کاسترو تحویل گرفته شده است.
طیبی در یادداشت «فیدل کاسترو: بخشهایی از یک مضحکه بومی» ماجرا را اینطور توضیح میدهد که «سال ۲۰۱۰ نوربرتو فوئنتس، دوست و همرزم سابقاً انقلابی کاسترو که از دهه ۱۹۹۰ به آمریکا پناهنده میشود و در تبعید به سر میبرد، کتابی در هجو رهبر انقلاب کوبا مینویسد با عنوان «زندگینامه خودنوشت فیدل کاسترو». خود عنوان و کلمه «زندگینامه خودنوشت» در آن، برای کتابی که نام کسی جز کاسترو را بهعنوان نویسنده روی جلد دارد نشانهای است از سبک هجوآمیز کتاب که سراسر از زبان کاسترو به صورت اول شخص به ذکر چرندیاتی مضحک به عنوان ماجراهای زندگی کاسترو میپردازد. روی جلد و پشت آن نیز به ساختگی بودن این «زندگینامه خودنوشت» و سبک نویسنده آن اشاره شده است.» [روی جلد کتاب این عبارت درج شده:
A compelling fictional personage by turns arrogant, funny, pompous, lewd, self-absorbed and self-deluding]
این کتاب بلافاصله توسط علیاکبر عبدالرشیدی، مجری معروف تلویزیون «که مدعی است تنها خبرنگار ایرانی است که با کاسترو مصاحبه کرده» ترجمه میشود و انتشارات اطلاعات آن را با عنوان «فیدل کاسترو، شرح زندگی شخصی رهبر انقلاب کوبا» منتشر میکند. اما در هیچ کجای کتاب، نه مترجم و نه ناشر هیچ اشارهای به هجویه بودن کتاب نمیکنند و به نظر میرسد اصلاً متوجه این موضوع نشدهاند. « اگر لحظهای فکر میکنید که من مترجم و ناشر را دستکم گرفتهام و آنها صرفاً فراموش کردهاند که این موضوع را در کتاب ذکر کنند، میتوانید مصاحبه مترجم را بخوانید که در آن توضیح میدهد این کتاب اطلاعات ناگفته رهبر انقلاب کوبا را ارایه میکند.» (titronline.ir/vdch.knzt23nzvftd2.html?txt)
اما بجز مترجم، کسان دیگری هم هستند که این کتاب را جدی فرض و تحلیل کنند. کتاب در ماهنامه «مهرنامه» (شماره ۶، ۱۳۸۹) به عنوان منبعی برای شناخت بهتر کاسترو و انقلاب کوبا معرفی میشود (mehrnameh.ir/article/1174/) و چند وقت بعد در ماهنامه «اندیشه پویا» (شماره ۱۲، ۱۳۹۲) در مقاله «فدائیان جهل» (3danet.ir/%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D9%84/) میخوانیم که «کاش امیرپرویز پویان خاطرات فیدل کاسترو را خوانده بود» تا بداند نظر کاسترو درباره قهرمان آنها، چه گوارا، این [بخش از همان کتاب] بوده است: «قبول این مطلب برای شما سخت است که بدانید این همه سال به آستان مردی سجده کردهاید که یادش فقط به دلایل تبلیغاتی زنده است. (چهگوارا) اراده آهنینش هیچ ربطی به اعتقادات راستین، نیروی ذهنی و اراده آهنین نداشته است. بلکه به بیماری آسم او مربوط میشد؛ احساس خفگی همیشه و بخصوص واکنش مداوم به این احساس و ترشح مرتب و فراوان آدرنالین به وسیله سیستم غیرارادی بدن باعث میشود این بیماران از چیزی نهراسند.»
طیبی متنش را اینطور به پایان میبرد: «احتمالاً این مضحکه قطعات بیشتری هم دارد. فعلاً که کتاب در انتشارات اطلاعات به چاپ دوم رسیده است.»
متن کامل یادداشت ساجد طیبی را اینجا ببینید👇
http://fb.com/sajed.tayebi.7/posts/1831315727080627
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
❌ماجرای نامه مشهور چارلی چاپلین
@ehsanname
ماجرا به سال ۱۳۴۵ برمیگردد و چاپخانهای در مرکز شهر تهران. مجله هفتگی «روشنفکر» صفحهای داشته به اسم «فانتزی» که نویسندهاش هم فرجالله صبا بوده. یکبار موقع چاپ، متوجه کم بودن یک صفحه میشوند و آقای صبا که در چاپخانه حاضر بوده میبیند فرصتی برای سفارش مطلب نیست. بنابراین خودش دست به کار میشود و ضمن گشتن دنبال سوژه، چشمش به گراوری از عکس چارلی چاپلین در کنار دخترش میافتد که احتمالا برای مطلب دیگری بوده. ایدهای به ذهن آقای صبا میآید، کاغذ را برمیدارد و نامهای خیالی مینویسد و در حینِ غرغر صفحهبندها، به سوز و گداز نامه اضافه میکند. نامه پراحساسی که با «جرالدین دخترم! ا ینجا شب است، یک شب نوئل، در قلعه کوچک من همه این سپاهیان بیسلاح خفتهاند...» شروع میشود و با «... من فرشته نبودم اما تا آنجا که در توان من بود تلاش کردم تا آدم باشم، تو نیز تلاش بکن که حقیقتا آدم باشی» به اتمام میرسد.
این نامه پراحساس خیلی زود مورد توجه قرار گرفت. متنش بارها و بارها دست به دست شد، از رادیو سر درآورد، به شکل نوار کاست و کتاب درآمد (عنوان کاملِ یک نمونه از این کتابها چنین است: «نامههای [توجه دارید: نامههای] چارلى چاپلین به دخترش سرشار از نکتههاى هشداردهنده به انسانها عموما و به دختران و زنان خصوصا در باب زندگى و زیستن شرافتمندانه»! این کتاب از ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۲ دوازده بار تجدید چاپ شده)، به ترکی و آلمانی ترجمه شد و تا به امروز هم به صورت علیالدوام در مطبوعات چاپ میشود. حتی سال ۱۳۶۳ در کتابی به نام «آخرین تصویر از چارلی» جرالدین به این نامه جواب داد!
فرجالله صبا خودش در سال ۱۳۵۶ در گفتوگویی، جعلی بودن نامه و ماجرای نوشتنش را تعریف کرد اما کسی گوشش بدهکار نبود. مایکل چاپلین - پسرِ چارلی چاپلین - هم وقتی در سال ۱۳۸۰ مهمان جشنواره فیلم فجر شد، به خبرنگارها گفت پدرش آن قدر گرفتار بوده که فرصت نداشته برای بچههایش نامه بنویسد اما باز هم کسی باورش نشد. هوشنگ گلمکانی - سردبیر مجله «فیلم» که در شمارههای متعدد مجلهاش نسبت به جعلی بودن ماجرا هشدار داد - هم یک بار چنان از سوی یک روزنامه علاقمند به نامه، متهم به مخالفت با محتوای آن شد که خودش نامه را با توضیحات مفصل در شماره ۳۰۴ مجله «فیلم» چاپ و آن را به «خاک پای همه اندرزگویان و گمراهان عالم» تقدیم کرد! 👇
@ehsanname
ماجرا به سال ۱۳۴۵ برمیگردد و چاپخانهای در مرکز شهر تهران. مجله هفتگی «روشنفکر» صفحهای داشته به اسم «فانتزی» که نویسندهاش هم فرجالله صبا بوده. یکبار موقع چاپ، متوجه کم بودن یک صفحه میشوند و آقای صبا که در چاپخانه حاضر بوده میبیند فرصتی برای سفارش مطلب نیست. بنابراین خودش دست به کار میشود و ضمن گشتن دنبال سوژه، چشمش به گراوری از عکس چارلی چاپلین در کنار دخترش میافتد که احتمالا برای مطلب دیگری بوده. ایدهای به ذهن آقای صبا میآید، کاغذ را برمیدارد و نامهای خیالی مینویسد و در حینِ غرغر صفحهبندها، به سوز و گداز نامه اضافه میکند. نامه پراحساسی که با «جرالدین دخترم! ا ینجا شب است، یک شب نوئل، در قلعه کوچک من همه این سپاهیان بیسلاح خفتهاند...» شروع میشود و با «... من فرشته نبودم اما تا آنجا که در توان من بود تلاش کردم تا آدم باشم، تو نیز تلاش بکن که حقیقتا آدم باشی» به اتمام میرسد.
این نامه پراحساس خیلی زود مورد توجه قرار گرفت. متنش بارها و بارها دست به دست شد، از رادیو سر درآورد، به شکل نوار کاست و کتاب درآمد (عنوان کاملِ یک نمونه از این کتابها چنین است: «نامههای [توجه دارید: نامههای] چارلى چاپلین به دخترش سرشار از نکتههاى هشداردهنده به انسانها عموما و به دختران و زنان خصوصا در باب زندگى و زیستن شرافتمندانه»! این کتاب از ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۲ دوازده بار تجدید چاپ شده)، به ترکی و آلمانی ترجمه شد و تا به امروز هم به صورت علیالدوام در مطبوعات چاپ میشود. حتی سال ۱۳۶۳ در کتابی به نام «آخرین تصویر از چارلی» جرالدین به این نامه جواب داد!
فرجالله صبا خودش در سال ۱۳۵۶ در گفتوگویی، جعلی بودن نامه و ماجرای نوشتنش را تعریف کرد اما کسی گوشش بدهکار نبود. مایکل چاپلین - پسرِ چارلی چاپلین - هم وقتی در سال ۱۳۸۰ مهمان جشنواره فیلم فجر شد، به خبرنگارها گفت پدرش آن قدر گرفتار بوده که فرصت نداشته برای بچههایش نامه بنویسد اما باز هم کسی باورش نشد. هوشنگ گلمکانی - سردبیر مجله «فیلم» که در شمارههای متعدد مجلهاش نسبت به جعلی بودن ماجرا هشدار داد - هم یک بار چنان از سوی یک روزنامه علاقمند به نامه، متهم به مخالفت با محتوای آن شد که خودش نامه را با توضیحات مفصل در شماره ۳۰۴ مجله «فیلم» چاپ و آن را به «خاک پای همه اندرزگویان و گمراهان عالم» تقدیم کرد! 👇