NEW BOT Телеграм, страница

لحظه خطا در پست های اهواز @electroscience

2.32K viewsedited 11:46

سلولهای گیلیا @electroscience

2.16K views10:51

✅سلولهای گیلیا
از بدو خلقت بشر، همواره سوالی در میان انسان¬ها مطرح بوده است و آن این است که چرا و چگونه انسان باهوش¬ترین موجود بر روی کره زمین است؟ چرا با هم¬نوع خود می¬تواند ارتباط برقرار کند و پیچیده¬ترین مفاهیم ذهنی خود را در غالب کلمات به مخاطب خود با شفافیت کامل منتقل کند؟ در حالیکه هیچکدام از موجودات دیگر این قابلیت¬ها را، در سطع عالی و کامل مانند انسان، ندارند؟
پاسخ¬های متفاوتی را برای سوال می¬توان در ریشه¬های اعتقادی، فلسفی و علمی در طی قرن¬ها پیدا کرد. اگر بخواهیم بحث خود را محدود به یافته¬های علمی کنیم، منطقی بنظر می¬رسد که جواب سوال را در مغز انسان جستجو کرد. از زمانی که بشر توانست درک کند که تمام موجودات از جمله خود او، دارای مغزی هستند که اعمال بدن را کنترل می¬کند، این حدس وجود داشت که شاید مغز انسان از سایر موجودات، از نظر ابعاد بزرگتر باشد. طولی نکشید که این ایده منتفی اعلام شد، چرا که بررسی مغزهای موجودات بزرگی مانند فیل و نهنگ نشان داد که مغز این موجودات از انسان بزرگتر است. تئوری بعدی اینگونه بود که شاید اندازه نسبی مغز به بدن در انسان نسبت به سایر موجودات بزرگتر باشد. در کمال تعجب مشاهده شد که اندازه نسبی مغز مورچه به مراتب بزرگتر از انسان می¬باشد. با کشف نواحی مختلف مغز و فهم نسبی از کارایی آن¬ها، تئوری بعدی اینگونه مطرح شد که شاید اندازه کورتکس مغز عامل اصلی هوش انسان باشد، چرا که بسیاری از اعمال عالی مغز، از جمله فکر کردن، پردازش سیگنال¬های دریافتی، برنامه¬ریزی و غیره در این ناحیه صورت می¬گیرد. مطالعه بر روی موجوداتی مانند دلفین نشان داد که اندازه کورتکس مغز این موجودات، چه به صورت مطلق و چه به صورت نسبی، از اندازه کورتکس انسان بیشتر است. سپس حدس و گمان¬ها به سمت نرون¬ها معطوف شد، که شاید تفاوت اصلی در ساختار و ابعاد نرونی انسان باشد. این تفاوت هیچگاه بصورت علنی پیدا نشد، طوری که حتی برای مدل¬سازی رفتار نرون-ها مغز انسان از مدل¬های حیوانی استفاده شد و نتیجه مطلوب نیز گرفته شد. در نتیجه پاسخ به این سوال که چه چیزی در مغز انسان متفاوت¬تر از مغز حیوانات است، برای قرن¬ها بی پاسخ ماند. در حقیقت توجه به نرون زمانی بود که باور محققین اینگونه بود که بازیگر اصلی درون مغز، این سلول¬های تحریک¬پذیر هستند. هرچند که تحقیقات اخیر در حوزه مهندسی پزشکی نشان داده است نرون¬ها فقط 20% سلول¬های مغز را تشکیل می¬دهند و 80% باقی آن سلول¬های غیرتحریک¬پذیر هستند. نام این سلول¬های غیرتحریک-پذیر گلیا گذاشته شد و وجود این سلولها باعث تفاوت بین مغز انسان و سایر موجودات می شود (شکل1).
در آزمایشی که در سال 2013 انجام گرفت، سعی بر این شد که ابعادی از این فرضیه را به صورت عملی آزمایش کنند. در این آزمایش فرض بر این بود که اگر واقعا تفاوت مغز انسان و حیوان در سلول¬های گلیا است، پس با تزریق مقداری از این سلول¬ها به مغز موش بتوان آن را به رفتارهای انسانی نزدیک کرد. شکل 2 تزریق برخی از سلول¬های گلیای مغز انسان (که از جنین انسان گرفته شده است) را نشان می¬دهد. نتایج حاصل شده بسیار حیرت¬انگیز بود و هوش موش¬های تزریق شده، به مراتب از هوش موش¬های هم¬نوع خود بهبود پیدا کرد. در آزمایشات مختلف که بر روی این موش¬ها صورت گرفت مشاهده شد که قدرت یادگیری در این موش¬ها به شدت افزایش پیدا کرد، خطای آن¬ها به شدت کاهش پیدا کرد، و مدت زمان انجام وظایف در آن¬ها کاهش پیدا کرد. در شکل 3 نمودار آماری مربوط به انجام این آزمایشات است.
سوالی که پس از این آزمایش مطرح شد، این بود که آیا می¬توان با تزریق بیشتر از سلول¬های انسانی، مو-ش¬ها را به اندازه انسان باهوش کرد؟ جواب سوال منفی بود، چرا که بنظر می¬رسد سلول¬های گلیا، کارکرد نرون¬ها را بهبود می¬بخشد، بدین معنا که تغییری در ساختار مغزی و شبکه¬های نرونی آن نمی¬دهد. از آنجایی که ساختار مغزی موش همانند انسان نیست، پس نمی¬توان به سادگی و با اضافه کردن برخی از سلول¬های انسانی آن را به کارکرد انسان رساند.
نویسندگان پست: مهندس تیرداد سیفی اعلا-مهندس محمود علی پور
@electroscience

2.93K views10:52