یک‌جوری غمگین و در عین حال عصبی‌ام که انگار کشتی‌هام غرق شده خودم خبر نداشتم.

دانشگاه حتی هنوز شروع هم نشده و از الان داره اعصابم رو خورد می‌کنه.

another day of existing

باید روزی صد و بیست و هشت هزار بار به خودم یادآوری کنم که هیچ چیز از هیچ کس بعید نیست و نباید انتظار بیخود از کسی داشت تا بلکه بفهمم

همین مونده بود آقای دکتر بگه چند سالته و بعد از شنیدن جواب بگه پس چرا انقدر کوچولویی😳

this time I'm not leaving without you.

می‌خوام با زمین و زمان قهر کنم و برم یک جای دور دور دور دور دور دور. خیلی دور.

جیغ زدم

پرونده جیپسی رز بلنچارد رو بخونید

شوخی شوخی چرا انقدر جدی شد حالا.