نمی‌دونم ولی یک‌چیزی راجع به سیلکو و جای خالیش در زندگیم وجود داره.

بنظرم نه‌تنها باید از دانشگاه انصراف بدم بلکه از زندگی هم باید-

خداروشکر الان بزرگ شدم و دیگه از شنبه‌ها متنفر نیستم. از کل هفته متنفرم.

آدما می‌گن حالشون خوبه بعدش family line گوش می‌دن.

توانایی برقراری ارتباط با انسان‌ها در من مرده. پودر شده و از بین رفته.

می‌خوام درباره‌ش برم و پشت سرم رو هم نگاه نکنم.

تنها چیزی که می‌تونه از هر نظر من رو فیکس کنه(و یا هزاران برابر بدتر کنه):

نمی‌دونم راستش هرچند وقت یک‌بار یک‌عکس از هنیبال لکتری که در حال به آغوش کشیدن ابیگیل هابز هست می‌‌ذارم و می‌نویسم: "تنها چیزی که نیاز دارم: " و نمی‌دونم این روند تا کِی قراره ادامه پیدا کنه.

I'm fine. totally fine.

"Why are you always so angry with everyone?"

بیست و چهار ساعت بسیار تا بسیار زمان کمی برای انجام تمامی کارها هست. لطفا شخصی پاسخگو باشد و به رسیدگی این معضل بپردازد. با تشکر و خدانگهدار.

نزدیک به یک ساله که با هیچ آدم جدیدی ارتباط برقرار نکردم و نمی‌تونم بگم این خوبه یا بد. خدایاشکرت.

Sie kommen zu euch in der nacht
Dämonen geister schwarze feen
Sie kriechen aus dem kellerschacht
Und werden unter euer bettzeug sehen
Nun liebe kinder gebt fein acht
Ich bin die stimme aus dem kissen
Ich hab euch etwas mitgebracht
Ein heller schein am firmament
Mein herz brennt