احتمالا قهرمانی در کار نیست.

درد بیش از حد پریود و سرماخوردگی در برنامه من نبود، خدایا ببین کارهات رو.

بعضی روزها می‌خوام از دوستان، اجتماع، خانواده، آشنا و غریبه و هرچیز و هرکسی فرار کنم، سر به بیابون و کوه و دشت بذارم و برای مدتی ناپدید بشم بلکه دوباره توانایی برقراری ارتباط در من زنده شه.

به تصمیماتی که در گذشته گرفتم فکر می‌کنم و با خودم می‌گم "تو چی دیدی تو من، که من ندیدم خودم"

خدایا شکرت بابت این ساعت خواب.

اگر چهره کلارا بو رو داشتم خدا رو بنده نبودم.

باورم نمی‌شه هوای تهران انقدر تمیزه. چشم‌هام به دیدن آسمون آبی عادت نداره و همه‌چیز زیادی با کیفیت شده.

امروز خیلی "سلام عزیزم، من آدم خوبی نیستم"ای هستم.

خدایا معده درد منو بگیر و پول بده بهم

چیزهایی راجع به ویل گرهم وجود که می‌تونم ساعت‌های بسیار راجع بهش حرف بزنم.