اشتباه‌ترین کاری که می‌تونستم در حق سلامت روانم انجام بدم دیدن اپیزود دوم فصل دوم لست آو آس بود.

"but I'm still me, he's still Joel, and we- and nothing's ever going to change that. ever."

دارم گوهم رو از دست می‌دم خدایاشکرت.

نیاز دارم به عاقبت ویل و هنیبال دچار شم.
اگر می‌دانید، می‌دانید.

می‌خورمت.

Therapy is not enough, I need to go back in time and stop my parents from meeting.

واقعا نمی‌فهمم معنی سوال "خوبی؟" چیه. نه عزیزم معلومه که خوب نیستم، مگه اپیزود دوم فصل جدید لست آو آس رو ندیدی؟ معلومه که نمی‌تونم خوب باشم.

نمی‌دونم بشینم اپیزود سیزده فصل دو هنیبال رو ببینم یا اپیزود دوم فصل دوم از لست آو آس، یا مثلا قسمت محفل ققنوس از هری‌پاتر یا قسمت آخر از فصل دوم گود اومنز.

شاید یک‌روز همه‌چیز درست شه ولی ساعت خوابم نه‌.