نیاز به فیلمی دارم که بعد از تموم شدنش دهنم باز بمونه. بگم کارگردان عجب ذهن مریضی داشته. بگم این یعنی سینما. بگم بزرگ شدم می‌خوام همچین فیلمی بسازم. بگم این یعنی body horror واقعی. بگم زندگیم به دو بخش قبل و بعد این فیلم تقسیم شد. بگم برای سلامت روان از دست‌ رفته‌ام بابت این فیلم به تراپی نیاز دارم. اگر همچین فیلمی می‌شناسید بهم معرفی کنید ممنونم.

احساس می‌کنم تمرین‌های ژنرال زندگیم رو سیاه می‌کنن.

درود بر خط چشم قهوه‌ای.

درود بر کک و مک.

راستش بعد از این تعطیلات دیگه واحدهایی که داشتم رو هم یادم نمیاد.

سلام من دلم برای بوت پوشیدن و شال‌گردن انداختن تنگ شده. دلم برای کلاه بافتنی سر کردن تنگ شده دلم برای لایه لایه لباس پوشیدن تنگ شده. دلم برای انگشت‌های یخ‌زده و پوست خشک از شدت سرما تنگ شده. دلم برای شلپ شلپ پریدن تو چاله‌‌های پر از آب از بابت بارون تنگ شده. دلم برای هوای ابری و سرد تنگ شده. دلم برای بغل کردن لیوان چای برای گرم شدن تنگ شده. دلم برای ریواچ کردن هری پاتر و انجمن شاعران مرده و باقی فیلم‌های پاییزی تنگ شده(notting hill خصوصا.) دلم برای درخت‌های خالی از برگ و لخت هم تنگ شده. دلم برای طبیعت مرده و سرد و بی‌روح تنگ شده. دلم برای پاییز و زمستون تنگ شده لطفا هرچه سریع‌تر این فصل کذایی و گرم تموم شه.

نمایش در شرق فریبم داد، مکاتب ادبی عذابم می‌دهد و از ادبیات کلاسیک اروپا وحشت دارم.

اگر کسی می‌خواد خوشحالم کنه لطفا بهم قهوه بده.