کاش ویل ترنر بودم و کاپیتان جک اسپارو داشتم.

جوری بدنم درد می‌کنه انگار کل وجودم رو کوبیدن و بعد ریختن تو چرخ گوشت.

روحم رو به شیطان تقدیم می‌کنم تا شغلم این باشه.

حتی از دور هم آدمک جالبی نیستم چه برسه به نزدیک.

Nobody exists on purpose, nobody belongs anywhere, everybody's gonna die.

You're so gay

they know.

I need to fake my own death and start a new life in a different country with a new identify

عصبانی‌ام. باورت نمی‌شه چقدر عصبانی‌ام. اگر خواننده بودم و داد می‌زدم راحت‌تر بود. اگر نقاش بودم و رنگ‌ها رو می‌ریختم رو بوم واضح‌تر بود، بازیگر بودم و کله‌‌ام رو می‌کوبیدم به دیوار، مجسمه‌ ساز بودم و حمله می‌کردم به سنگ ولی عصبانی‌ام و کلمات ناتوان‌ترینن. کدوم احمقی راجع به قدرت کلمات رفت بالا منبر؟

زمانی که جودی دمدمی می‌خوندم انسان خوشحالی بودم

ایسلامیک ریپابلیک آو ایران، لطفا تموم شو.

بچه ها لطفا تنها نرین اعتراضات.
میدونم که نمیخواین برای کسی دردسر شه و همه ی اینا ولی لطفا به چند نفر بگین دارین میرین. به دردسر افتادین و وقت خبر دادن داشتین حتما به کسایی که میدونین نزدیکتونن اطلاع بدین.

جان شرلوک رو انتخاب نکرد. ویل با هنیبال فرار نکرد و آزیرافل قبول نکرد که با کرولی تو یک تیمن. یک مشت احمق گی نشستن دور هم فقط.

I care about you and this causes me a lot of pain