🗣خبر☝️☝️☝️

🗂#اخلاق_نورو

عنوان: ۴ پیشنهاد حقوق بشری برای جلوگیری از هک مغز انسان

منبع: سایت کلیک

مغز انسان یک معما است که در جمجمه‌ پیچیده شده است، اما علم اعصاب، در حال کشف راز های این معما است.به تازگی پژوهش‌گرانی از کشور سوئد چهار حق بشری جدید را پیشنهاد کرده‌اند، که مربوط به محدودیت‌های لازم در چگونگی خوانش و کنترل ذهن است.

به گزارش کلیک، امواج مغز را می‌توان با استفاده از الکترو انسفالو گرافی (EEG) ردیابی کرد، و این کار برای تشخیص این‌که، کدام‌یک از بخش‌های مغز در کدام فعالیت‌ها دخیل هستند، برای تشخیص ضربه‌ی مغزی، حدس زدن عددی که فرد در حال فکر کردن به آن است، کمک به قربانیان سکته مغزی برای بازیابی مهارت‌های حرکتی خود، و یا امکان برقراری تماس افراد محبوس، با دنیای خارج، به ما کمک می‌کند. اگر این سیگنال “خروجی” باشد، تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای (TMS)، سیگنال ورودی خواهد بود: با قراردادن یک سیم‌پیچ مغناطیسی در پشت جمجمه، می‌توان مغز بیمار را به طور مستقیم، برای تقویت حافظه، یا فراگیری، ارسال پیام‌ها، درمان میگرن، و یا حتی بازی کردن، تحریک کرد.
اما این تکنولوژی جنبه‌ی تاریکی هم دارد. کشف رازهای مغز می‌تواند شخصی‌ترین افکار ما را بدون رضایت شخصی، در معرض هک‌شدن، خوانده‌شدن و به اشتراک گذاشته شدن بگذارد، ممکن است ما احساس شخصی که از خود داریم را از دست بدهیم، و یا در بدترین حالت، ممکن است به شکل شگفت انگیزی در خطر دیوانگی و جنون قرار بگیریم.

محققان می‌گویند: ” ذهن انسان، آخرین پناهگاه او برای آزادی شخصی و خودمختاری است. در حالی‌که ‌جسم می‌تواند به آسانی تحت تسلط و کنترل دیگران قرار بگیرد، ذهن ما، به همراه افکار، باورها و اعتقادات ما، تا حد زیادی، فراتر از محدودیت‌های خارجی است. با این حال، با پیشرفت های مهندسی اعصاب، تصویربرداری از مغز و فراگیر شدن نوروتکنولوژی، ممکن است ذهن هم دیگر یک دژ شکست ناپذیر نباشد.”
با در نظر گرفتن این نگرانی ها، محققان در دانشگاه زوریخ و بازل، چهار حق جدید را برای انسان پیشنهاد کرده‌اند، که می‌تواند در آینده‌ی نزدیک، با توجه به پیشرفت‌های علوم اعصاب‌شناسی، بسیار سودمند باشد. طبق اظهارات این تیم، هر انسانی که روی کره‌ی زمین زندگی می‌کند، باید از حق آزادی شناختی، حریم خصوصی ذهنی، یکپارچگی ذهنی، و تداوم روانی برخوردار باشد.

📌حق آزادی شناختی
آزادی انتخاب، بیان، مطبوعات و مذهب، از موارد مهم قانون اساسی ایالات متحده هستند، اما همه‌ی این حقوق را می توان در زیر یک پرچم قرار داد: حق آزادی شناختی. ذهن افراد، فضایی است که در آن، افراد تمام تصمیمات شخصی خود را در رابطه با چیزهایی که باور دارند، به زبان می‌آوردن و انجام می‌دهند، می گیرند و محققان پیشنهاد می‌کنند که باید از این فضا، به عنوان یک حق اساسی انسان محافظت شود. سازمان‌ها و دولت‌ها نباید بتوانند “به زور و حتی به شکل ضمنی، وارد حریم ذهنی، شهروندان شوند.” و مردم باید از حق مخالفت با استفاده اجباری از تکنولوژی‌های عصبی برخوردار باشند. حتی فکر کردن و در نظر گرفتن چنین شرایطی، بسیار ترسناک است، اما با پیشرفتی که برای تکنولوژی در چند سال یا دهه‌ی آینده تصور می‌شود، محکم‌کاری ارزش خود را دارد.”

📌حق رعایت حریم ذهنی
به لطف اینترنت، اطلاعات شخصی ما هیچ‌گاه بیشتر از زمان حال، در معرض عموم نبوده است، اما چه اتفاقی خواهد افتاد اگر سازمان‌ها و دولت‌ها بتوانند اطلاعات را به طور مستقیم از مغز ما ثبت کنند؟ ما همیشه‌ نمی‌توانیم کنترل مستقیمی روی افکار خود داشته باشیم، و محققان اشاره می‌کنند حتی اگر فردی برای انجام یک اسکن EEG رضایت داده باشد، ممکن است دستگاه، اطلاعاتی فراتر از آنچه که فرد می‌خواهد به اشتراک بگذارد را برداشت کند. ایده‌ی این تیم تحقیقاتی از حریم ذهنی تنها زمانی تحقق می‌یابد که بتوان با اطمینان گفت، این دستگاه ها، فقط قادر به خواندن امواجی از مغز هستندکه فرد کاملا با آن موافق است، و اطلاعات جمع آوری شده هم باید از نظر درز کردن و انتشار غیرقانونی در اینترنت، محافظت شود. اهمیت خاص این موضوع، در آن است که تفکرات ما نیز، به اندازه‌ی اطلاعات، شخصی هستند، و ارتباط ناگسستنی آن، با هویت ما می تواند ناشناس باقی‌ماندن آن اطلاعات را غیر ممکن کند.

📌حق انسجام ذهنی
اگر یک شخص سوم ناشناس، بدون آگاهی شما، کامپیوترتان را دستکاری کند، ممکن است باعث تخریب داده ها شود. حالا تصور کنید که این “کامپیوتر” ذهن شما باشد – تخریب در این مورد، شما را دیوانه خواهد کرد. رابط‌های کاربری ذهن با کامپیوتر، امروزه برای مصرف قطعات مصنوعی از طریق کنترل ذهنی، وارد عرصه تکنولوژی شده اند، به طوری که بیمار، این اعضا را مانند اعضای بدن خودش تصور می کند. اما این اعضا از راه دور هم قابل کنترل هستند، و این موضوع به اندازه‌ی زمانی که یک فرد ناشناس، کنترل دست چپ شما را به دست بگیرد، نگران کننده است. برای محافظت از افراد در برابر این داستان‌های ترسناک، و حرکت نا خودآگاه به سوی شست‌و شوی مغزی، این مقاله، انسجام ذهنی را به عنوان یک حق بشری معرفی می‌کند.

📌حق تداوم روانی
افراد هویت خود را بر اساس خاطرات و افکار خود می‌سازند و علوم اعصاب، توانسته است راه هایی را برای تغییر این شرایط پیدا کند. امروزه امکان پاک‌کردن یا کاشتن خاطرات، وجود دارد، که احتمالا، تغییرات رفتاری را به دنبال خواهد داشت ( چه به صورت اشکار و چه به صورت عدم تمرکز حواس)، و این موضوع می‌تواند باعث اختلال در هویت و احساس فرد نسبت به خود شود. حفظ این احساس و هویت، همان چیزی است که محققان از آن با نام تداوم روانی یاد می‌کنند.در حالی‌که ممکن است تمامی این موارد، در حال حاضر لازم به نظر نرسد، فکر کردن در مورد آن، پیش از آن که به واقعیت تبدیل شوند، می‌توانداز دیدگاه بهداشتی، قانونی، و اخلاقی ایده‌ی خوبی باشد. جزئیات بیشتر، چگونگی پیاده‌سازی این ایده‌ها و محدوده‌ی آن، هنوز مورد بحث است، اما محققان علاقه‌ی زیادی به آغاز این گفت و گو دارند.

#اطلاع_رسانی

این همایش، 9خرداد1396، ابعاد «دانشگاه اخلاق‌مدار» را در هفت محور بررسی می‌کند: اخلاق در پژوهش و مالکیت فردی، تعامل استاد و دانشجو و اخلاق و فضای مجازی از جمله محورهاست.
@EthicHouse

📗معرفی کتاب ☝️☝️☝️

🗂#دین_و_فناوری

تکنولوژی همواره در حال تغییر است، اما آیا این توانایی در آن وجود دارد که رویکرد ما به دین و معنویت را هم تغییر دهد؟. در کتاب technology and religion: Remaining human in co-created World نورین هرزفیلد این موضوع و دیگر سوالات بحث برانگیز در این زمینه را بررسی می کند. او یک مرور کلی از رابطه ما بین دین و جهان در حال گسترش فناوری بدست می دهد. هرزفیلد برای این که موضوع گسترده‌ای همچون فناوری را پوشش دهد از زاویای گوناگونی به آن نزدیک می شود. نخست فناوری‌های مرتبط با بدن انسان مانند مهندسی ژنتیک، سلول های بنیادین، کلونینگ، فناوری های دارویی، بهسازی مکانیکی و سایبورگ ها. دوم فناوری‌های مرتبط با ذهن انسان مانند هوش مصنوعی، واقعیت مجازی و فضای سایبر. و سوم فناوری‌هایی که به محیط بیرونی ما مرتبط می شوند مانند نانو فناوری، غلات اصلاح ژنتیکی شده و تکنیک های جدید کشاورزی و انرژی. او در بررسی خود طیف گسترده‌ای از ادیان را نیز مورد توجه قرار می‌دهد. سه دین ابراهیمی مسیحیت، اسلام و یهودیت در نقطه محوری بحث هستند و رابطه آن‌ها با هریک از فناوری‌های پیش گفته مورد مداقه قرار می گیرد. در سر تا سر کتاب خواننده با بررسی موشکافانه مسائل اخلاقی و اعتقادی مرتبط با این فناوری‌ها از منظر این سنت‌‌های دینی و ایمانی روبرو خواهد بود. نتیجه این کار نگاهی چند جانبه به گفتگوی میان دو مقوله دین و تکنولوژی است که به طور معمول به نظر می رسد مربوط به یکدیگر نیستند. این نسخه از کتاب، سومین عنوانی است که از سری جدید کتاب ها ی علم و دین بنیاد تمپلتون به چاپ رسیده است.


📌 درباره نویسنده:

نورین هرزفیلد (Noreen Herzfeld) استاد الهیات و علوم کامپیوتر در دانشگاه سنت جان مینسوتا است. کتاب قبلی او با نام « In Our Image: Artificial Intelligence and the Human Spirit» به چاپ رسیده است.

📌 مشخصات کتاب شناختی:

Title: Technology and Religion: Remaining Human C0-created World
Author: Noreen Herzfeld
Publisher: Templeton Press, 2009
ISBN: 1599473135, 9781599473130
Length: 167 pages

🎬 معرفی ویدیو:☝️☝️☝️

🗂#تازه_های_فناوری

واقعیت مجازی کاربردهای گوناگونی در حوزه های مختلف مانند معماری و مهندسی، پزشکی ، آموزش، توریسم و غیره دارد. اما قطعا یکی از حوزه های که با ورود واقعیت مجازی متحول خواهد شد صنعت سرگرمی است. به کمک این فناوری امکان خلق تجربه های نوینی برای کاربران فراهم می آید که ترکیب در همپیجیده ای از سینما، گیم و تعامل با واقعیت است. ویدیو فوق به ویژگی های نخستین پارک تفریحی واقعیت مجازی با نام «VOID» می پردازد.

📝 یادداشت

عنوان: «فناوری باز و دشمنانش»

نویسنده: ابوطالب صفدری

ادعای اصلیِ من در نوشتار حاضر این است: ماهیتِ آزاد و بازِ فناوری‌های ارتباطات و اطلاعات (فاوا) با وضعیت بستۀ جامعۀ ایرانی همخوانی ندارد و این ناهمخوانی منجر به آن شده که بخش عظیمی از کارکردهای مثبتِ فاوا در ایران محقق نشود

متن کامل یادداشت در لینک زیر:👇👇👇
http://mohaajer.ir/project/فناوریِ-باز-و-دشمنانش/

🎬 معرفی ویدیو☝️☝️☝️

در تاریخ دوشنبه 17 آبان 1395 سخنرانی دکتر آیت اللهی با عنوان «فضای مجازی و دینداری» در کرسی یونسکو با عنوان عام فرهنگ وفضای مجازی: دو فضایی شدن جهان در تالار ایران دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران برگزار شده است . ویدیو فوق مربوط به این سخنرانی است.

📌 در خبر مربوط به این سخنرانی آمده است:

پروفسور حمیدرضا آیت‌اللهی در نشست «فضای مجازی و دینداری» که روز دوشنبه ١٧ آبان در دانشکده‌ی مطالعات جهان دانشگاه تهران برگزار شد گفت: «بزرگترین تأثیر فضای مجازی سطحی کردن ذهن است». وی ضمن اشاره به تطور دوران تاریخ سپری شده بشر گفت: «به گفته‌ی فوکو تطور آینده‌ی بشری به دو جهان‌بینی عمده ختم خواهد شد؛ اسلام و پست مدرنیسم. پس ما باید از این دو منظر به مقوله دینداری به عنوان خروجی اسلام و فضای مجازی به عنوان زایده پست مدرنیسم بنگریم».

دکتر آیت‌اللهی در ادامه امپریالیسم فرهنگی، زوال ارزش‌های انسانی، نسبی‌گرایی در تفکر نسبی شدن، کنترل ناخواسته، تحمیل امانیسم و... را از آفت‌های جهانی شدن به عنوان بزرگترین دستاورد پست‌مدرنیسم برای دین نام برد.وی فضای مجازی را بیش از هر ابزار دیگر پست‌مدرنیستی در احقاق فردیت افراد مؤثر دانست و گفت: «در گذشته هر فرد با جامعه‌ای که در آن می‌زیست هویت پیدا می‌کرد اما اکنون در فضای مجازی افراد به ما هو فرد مطرح می‌شوند و هر فرد یک هویت بازیگر و فعال دارد. بر همین اساس دین‌پژوهی‌های ما باید با نگاهی به روانشناسی فردیت باشد.»

این استاد بازنشسته‌ی دانشگاه علامه طباطبایی پنج شاخص برای دینداری بیان کرد که می‌توان تأثیر فضای مجازی را بر مورد آن‌ها را بررسی قرار داد: «١- اعتقاد و باورهای دینی در نهاد فرد. ٢- حالات و عواطف فردی (تجربه‌ی معنوی) ٣- عمل به مناسک دینی. ٤- اخلاق مداری و منش ٥- نگرش اجتماعی سیاسی.»وی با بیان این‌که فضای مجازی فرصت ستر عیوب و پشیمانی را از انسان می‌گیرد، به مؤلفه‌های فضای مجازی را هم این‌گونه عنوان کرد: «١- فردیت ٢- بی‌زمانی ٣- بی‌مکانی ٤- حذف شدن جسم فیزیکی(حضور همه جایی انسان) ٥- عدم فراموشی ٦-شیشه‌ای شدن دنیا(راززدایی)»

پروفسور آیت اللهی در ادامه به نسبت سنجی تأثیرپذیری هر یک از مؤلفه‌های دینداری از فضای مجازی پرداخت و گفت: «فضای مجازی سطحی شدن ذهن را در پی دارد و از انسان اقیانوسی به عمق ٥ سانت می‌سازد. ظاهرنگری نیز از دیگر اثرات این فضای مجازی است. همه‌ی این موارد مانع از تعمیق شدن در مطالب می‌شوند. و این در حالی است که باورهای دینی چون خدا و قیامت نیازمند تعمیق و آینده‌نگری هستند و فضای مجازی این فرصت را می‌گیرد.»

آیت اللهی با بیان این‌که طرح شبهات دینی در فضای مجازی فقط برای افراد ظاهربین مضر است و این ذاتی خود این فضای مجازی نیست، فرصت‌ها فضای مجازی برای مؤلفه‌ی باورهای دینی این‌گونه برشمارد: «کنکاش باورها یکی از فرصت‌های فضای مجازی است که در بستر معارضه به تقویت باورها می‌انجامد. امکان حضور اندیشمندان و بیان اندیشه‌هایشان برای مخاطبان بیشتر از دیگر فرصت‌های فضای مجازی است.»وی همچنین دو قطبی شدن عالم نسبت به باورهای دینی را به علت تقویت تعارض‌ها بزرگترین تهدیدهای فضای مجازی را برای باور مؤلفه‌ی باور دینی و حتی در حوزه‌ی اخلاق و سیاست دانست.

دکتر آیت‌اللهی در خصوص تأثیر فضای مجازی بر عواطف و تجربه‌ی دینی گفت: «ما در فضای مجازی نمی‌توانیم حالت و عواطف معنوی و به قول غربی‌ها تجربه‌ی دینی را ایجاد کنیم. مخصوصا حالات معنوی را که با حضور در کلیسا و مساجد به آن می‌رسیم.»وی در خصوص مؤلفه‌ی مناسک دینی بیان کرد: «فضای مجازی از حالت عمیق مناسک می‌کاهد و به ظاهری شدن در دین می‌انجامد. اگرچه امکاناتی برای افرادی که طالب‌اند در مورد مناسک بیشتر بدانند در سطح اطلاع‌رسانی فراهم می‌آورد. از آن‌جا که عمل به مناسک یک درگیری شخصی است و ما گاهی همچون یک مخاطب برای انگیزش و تهیج نیازمند یک انفعال هستیم اما در فضای مجازی چون همه در هر حال بازیگران فعال هستند این فرصت تهیج را به مراتب از دست می‌دهیم.»

دکتر آیت‌اللهی در خصوص اثرپذیری اخلاق و منش گفت: شرایط برای اخلاقی نبودن در فضای مجازی زیاد است و امکان بروز منش اخلاقی بسیار کم است.وی در درباره‌ی دخالت دین در نگرش اجتماعی و سیاسی افزود: «اگر چه دین فرصت حضور اجتماعی قوی‌تری پیدا می‌کند (مانند داعش و... فارغ از درستی عملکرد) اما به هیچ وجه جامعه را دین‌دارتر نمی‌کند و یا دین اجتماعی و سیاسی را تقویت نمی‌کند.»

وی ادامه داد: «تمام توجه ما برای مصون ماندن دین از آفات باید روی فعال کردن انسان‌ها متمرکز شود. فضای مجازی برای انسان‌های فعال کمک کردن به دینداری آن‌ها نیز است. این‌که بگوییم تکنولوژی خودمختاری ندارد و همچون هر ابزاری به باور و اراده‌ی ما وابسته است و با خود فرهنگ و سبک خاص خود را نمی‌آورد سخت در اشتباهیم و این یک باور خطرناک است. اما از آن خطرناک‌تر این است که داشتن توهم توطئه نسبت به غرب و... است که بگوییم این ابزارها را با این سبک ساخته‌اند تا به اسلام ضربه بزنند. در حالی که همین تحمیل خودمختاری تکنولوژی برای غرب و صهیونیست و... نیز هست با این تفاوت که آن‌ها فعالانه با تکنولوژی برخورد نمی‌کنند.»

این استاد بازنشسته در پایان گفت: «به طور خلاصه در فضای مجازی بسیاری از حالاتی که در فضای حقیقی داریم به دست نمی‌آوریم. این دو قطبی شدن باعث تعارضات شخصیتی می‌شود. یک تجربه‌ی دینداری مجازی و یک تجربه‌ی دینداری حقیقی»

🗣 خبر:☝️☝️☝️


🗂#فضای_مجازی

عنوان: دستگاه فروش لایک وفالور اینستاگرام

منبع: دیجیاتو

برای سال ها آنهایی که تمایل به کسب اعتبار در محیط مجازی بوده اند، اقدام به خرید لایک ها و دنبال کنندگان جعلی در تمام شبکه های مجازی کرده اند. حالا خبرها حاکی از آن هستند که یک کمپانی روسی با نام «Snatap» دستگاه های فروش خودکاری را در شهرهای مختلف این کشور نصب کرده که در ازای دریافت مبلغی می توانند این کارها را برای شما انجام دهند.

گفتنی است دستگاه مورد اشاره با دریافت مبلغ ناچیز 0.89 دلار، تعداد یکصد لایک بیشتر را برای تصاویر آپلود شده شما در اینستاگرام تضمین می کند. همچنین کاربران می توانند با پرداخت دو برابر این مبلغ یعنی چیزی در حدود 1.77 دلار، تعداد یکصد دنبال کننده جعلی را به لیست فالوورهای خود بیفزایند.
علاوه بر آن باید اشاره کرد که این دستگاه فروش خودکار قادر به ارائه خدمات دیگری نظیر گرفتن تصاویر سلفی و پرینت عکس های اینستاگرام است.

باید گفت دستگاه مذکور می تواند لایک ها و دنبال کنندگان تقلبی VK (شبکه اجتماعی محبوب در روسیه) را هم به فروش برساند.ناگفته نماند دستگاه فروش خودکار مورد بحث هم اکنون در شهرهای مختلف روسیه نصب شده و سرویس دهی خود به علاقه مندان را آغاز کرده است. البته کمپانی سازنده مدعی شده که به زودی دیگر کشورهای اروپایی هم شاهد حضور این دستگاه ها خواهند بود.

📗 معرفی کتاب ☝️☝️☝️

🗂#فلسفه_فناوری

کتاب بدن ها در فناوری (bodies in technology) دربرگیرنده آخرین تلاش‌ دن آیدی (Don Ihde)، فیسلوف فناوری برجسته، برای درک فناوری از منظری پدیدارشناختی است. آیدی در همه کار‌هایش از موریس مرلوپونتی و مفهوم «بدن-سوژه» او استفاده کرده است. مفهومی که بیان می‌کند ما به عنوان سوژه‌ها، بدن مند هستیم. به همین دلیل و به شکلی ناگشودنی وجود ما «در جهان » است که معنا می‌یابد. این رابطه غیرقابل تقلیل میان بدن و جهان یگانه سرچشمه معنا است. آیدی کتاب خود را با این فهم آغاز می‌نماید اما او به سرعت دو طریق دیگر را برای تولید معنا خارج از این مسیر اولیه شناسایی می‌کند. بُعد دوم از معنا برساخته‌ای فرهنگی / اجتماعی است که برآمده از مواجه ما با دیگر بدن-سوژه‌ها در جهان است. و بُعد سوم از معنای بدنمندانه جایی است که بدن‌های پدیداری و اجتماعی، با فناوری تلاقی می‌یابند و این دقیقا محدوده‌ای است که آیدی در این کتاب به کند و کاو درباره آن می‌پردازد.

از نظر آیدی ما در حال تجربه نمودن جهان به وسیله فناوری هستیم، اما زمانی که به سیر تاریخ تحول فناوری بنگریم همواره با یک سائق آرمانشهرانه مواجه می شویم. سائقی که بیان می‌کند فناوری در حال کمک به ما برای غلبه بر محدودیت‌های انسانی ماست، چیزی که باعث می‌گردد فناوری به بت ما تبدیل گردد. این سائق آرمانشهرانه «فانتزی‌های تکنیکی» ای را تولید می‌کند که مدعی‌اند فناوری به بدن ما «دسترسی» فراخ تر در جهان خواهند داد. از نظر آیدی این فانتزی‌های تکنیکی پیش از دوره‌ مدرن نیز وجود داشته است، اما در دروه پسا مدرن بسیار پیش رفته است به نحوی که مبنایی برای واقعیت مجازی گشته است، چیزی که حتی به خود واقعیت فی نفسه ترجیح داده می‌شود. به طور خلاصه، آیدی علاقه مند است تا دریابد چگونه درک ما از بدنمندیمان از طریق فناوری‌های نوین تغییر می یابد

این کتاب شامل چهار بخش است. در بخش اول تصویری از طرق گوناگونی که فناوری بر بدنمندی ما تاثیر دارد و همچنین چگونگی تغییر تجربه ما از جهان به وسیله آن ترسیم می‌گردد. در این جا آیدی از دوگانه واقعی/مجازی استفاده می‌کند و به توسعه رویکرد خود از پدیدارشناسی بدنمندانه (جایی که فناوری توانایی‌های ادراکی بدن ما را تصحیح و تقویت می‌کنند) و پدیدارشناسی غیربدنمندانه( جایی که فناوری بدن را تصویر یا عینی سازی می‌کند) می‌پردازد . آیدی به طور خاص به مفهوم غیربدنمندی علاقه مند است زیرا که مبنایی برای مفهوم بدن مجازی است. بدن مجازی امری است که امروزه توسط بسیاری از فناوری‌ها ایجاد می‌گردد. در بخش 2 آیدی به طرقی می ‌پردازد که ابزار‌های علمی به شکل سنتی منجر به ایجاد یک حالت تصویرگرانه می‌شوند. آیدی تصدیق می‌کند که چنین حالت تصویری این امکان را برای علم فراهم کرده که هرمنوتیک غنی از پدیده‌های فیزیکی بدست دهد اما او استدلال می‌کند که در نهایت آن برساخته جامعه است. لذا شواهد علمی عموماً به طریقی که در آن‌ها بدن‌های مجازی از اهمیت بیشتری داشته باشند صورت بندی می‌شوند تا بدن‌‌های موقعیت مندِ درون جهان.

بخش 3 کتاب به اولویت بدن‌های موقعیت مند در برابر بدن مجازی اختصاص دارد. این بخش به دیالوگ با محققان رشته مطالعات علم اختصاص دارد که شامل افرادی همچون اندرو پیکرینگ (Andrew Pickering ) دانا هاراوی (Donna Haraway ) و برونو لاتور (Bruno Latour) می‌گردد. در بخش چهارم آیدی نسبت ایده بدن‌های موقعیت مند را با فلسفه تکنولوژی عام تر خود نشان می‌دهد. آیدی در نهایت استدلال می‌کند اگرچه تلاش برای کنترل عقلانی حجم عظیم توسعه تکنولوژی کجروی است، می‌توان با در نظر گرفتن اهمیت موقعیت مندی انسان که مبنای فعالیت تکنیکی در هر دو سطح تحقیقات و کاربرد‌ها است به فرآیند توسعه فناوری ورود کرد و تغییرات هنجاری لازم را به وجود آورد .

📌درباره نویسنده:

دن آیدی فیلسوف علم و فناوری و یک پساپدیدارشناس است. در 1979 او کتاب تکنیک و پرکسیس را نوشت که معمولاً به عنوان اولین کار فلسفه تکنولوژی در آمریکای شمالی شناخته می‌شود. آیدی استاد فلسفه دانشگاه نیویورک در استانی بروک است. آیدی نویسنده 13 کتاب و ویراستار تعداد زیادی دیگر کتاب است.‌ تعقیب تکنو-علم(2003)، بدن ها در فناوری (2002) گسترش هرمنوتیک: تصویرگرایی در علم(1998) و پسا پدیدارشناسی (1993) نمونه‌هایی از آثار او هستند.

📌مشخصات کتابشناختی:

Title: Bodies in Technology /Volume 5 of Electronic mediations
Author: Don Ihde
Publisher: U of Minnesota Press, 2002
ISBN: 0816638462, 9780816638468
Length: 155 pages

🎬 معرفی ویدیو ☝️☝️☝️

🗂#تازه_های_فناوری #اینترنت_اشیا

اصطلاح «اینترنت اشیاء» اولین بار توسط کوین اشتون در سال 1999 بکار برده شد و برای نخستین بار توسط انتشارات مؤسسه MIT به دنیامعرفی گردید و جهانی را توصیف کرد که در آن هر چیزی، از جمله اشیا بی جان، برای خود هویت دیجیتال داشته باشند و به کامپیوترها اجازه دهند آن‏ها را سازماندهی و مدیریت کنند.

مفهوم اینترنت اشیاء بوسیله یکی از افراد کمیته توسعه RFID در سال 2000 رقم خورد. او به امکان کشف اطلاعات در مورد یک شیء برچسب خورده بوسیله جست و جو در یک آدرس اینترنت خاص و یا محتوای یک بانک اطلاعاتی اشاره نمود. از آن زمان واژه اینترنت اشیاء به مفهوم اشیاء روزمره‌ای که قابل تشخیص، مکان‌یابی، آدرس دهی و کنترل از طریق اینترنت باشند (چه از طریق RFID، شبکه بی‌سیم، شبکه WAN و یا سایر ابزارها) گره خورد. اشیاء روزمره تنها شامل وسایل الکتریکی نیست بلکه اشیایی که به هیچ وجه به آن‌ها به دید یک وسیله الکتریکی نمی‌نگریم را هم شامل می شود. مانند غذا، پوشاک، مواد، قطعات و ...

تعاریف زیادی از اینترنت اشیاء توسط انجمن‌های مختلف تحقیقاتی بر اساس نوع نگرش آن‌ها به نقاط قوت این ایده بیان‌شده است. دلیل چندوجهی بودن این مفهوم به نام‌گذاری این ایده یعنی «اینترنت اشیاء» برمی‌گردد. این نام از دو کلمه تشکیل‌شده است، کلمه اول به دیدگاه شبکه گرایی این مفهوم تأکید دارد درحالی‌که کلمه دوم به حرکت به سمت اشیاء عمومی که در یک بسته مشترک قرارگرفته‌اند تأکید می‌کند. اینکه به اینترنت اشیاء با دید اینترنت گرا و یا موجودیت گرا نگاه کنیم باعث به وجود آمدن تغییر در ذینفعان، قراردادهای تجاری، تحقیق‌ها و استانداردهای موجود خواهد شد. درواقع اینترنت اشیاء به معنی یک شبکه جهانی از اشیاء مرتبط که هر یک دارای آدرس مختص به خود بوده، می¬ باشد که بر اساس قراردادهای استانداردشده‌ای با یکدیگر در ارتباط هستند. آدرس‌دهی منحصر به فرد، نمایش و ذخیره‌سازی اطلاعات تبادل شده در اشیاء، موضوعات چالش‌برانگیزی است که سومین دیدگاه از «اینترنت اشیاء» یعنی معناگرایی را در برمی‌گیرد.

ویدیو فوق تصویری از زندگی در عصر اینترنت اشیا را به تصویر می کشد.

🗣خبر☝️☝️☝️

🗂#فناوری_رباتیک

عنوان: دانشمندان آداب معاشرت اجتماعی را به ربات ها یاد می دهند

منبع: واشنگتن پست (ترجمه وبسایت دیجیاتو)

انسان ها می دانند که در کتابخانه عمومی باید موبایلشان را روی حالت بیصدا قرار دهند و در صورت دریافت کمک از دیگران، تشکر کنند. حال محققین قصد دارند ربات ها را نیز با چنین آداب معاشرت اجتماعی آشنا سازند. پژوهشگران معتقدند ماشین ها با یادگیری هنجارهای اجتماعی، ارتباط بهتری را با انسان برقرار می سازند. مراحل اولیه این پروژه به تازگی توس تیم تحقیقاتی دانشگاهی با حمایت مالی آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا (DARPA) به پایان رسیده است.

محققین برای اجرای این ایده، نحوه تشخیص هنجارهای اجتماعی توسط انسان و واکنش به آنها را مطالعه کرده و نوعی الگوریتم یادگیری ماشین را توسعه دادند که امکان آموختن این آداب را با استنتاج از داده های انسانی برای ربات فراهم می سازد. به گفته این تیم، سیستم مورد بحث در نهایت به توسعه سامانه ای مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد که بر اساس آن، ربات ها به صورت شهودی نحوه رفتار در شرایط مختلف را بر می گزینند، یعنی همان کاری که انسان ها انجام می دهند.

دکتر رضا قنادان، یکی از مدیران DARPA می گوید: اگر بخواهیم همزیستی مسالمت آمیزی با ربات ها، ماشین های خودران و دستیارهای هوشمند دیجیتالی در آینده داشته باشیم، که هدفمان نیز همین است، باید آنها را به گونه ای طراحی کنیم که هنجارها و اصول اجتماعی ما را رعایت کنند.

انسان ها از کودکی با آداب اجتماعی آشنا می شوند و از آنجا که شبکه ای پیچیده از این هنجارها در جامعه وجود دارد، یادگیری موارد جدید نیز به راحتی برای بشر میسر است. قنادان می گوید: ما کاملاً با این موارد آشنا هستیم، چون افراد نرمال به سرعت تخطی از نُرم ها را تشخیص می دهند. عدم قطعیت ذاتی در این نوع داده ها باعث می شود تا آموزش ماشین بر اساس آنها با دشواری بسیار زیادی همراه باشد.

گفتنیست تیم مورد بحث تا به امروز توانسته با موفقیت چارچوب سامانه یادگیری ماشین را توسعه دهد، اما هنوز راه درازی در پیش دارد و یکی از حیاتی ترین گام ها در این مسیر، توسعه رباتی است که ظرفیت یادگیری، بازنمایی، فعالسازی و به اجرا درآوردن مجموعه وسیعی از هنجارها را داشته باشد