من خودمم خیلی ناراحتم فلسطین و کانگو و و قبیله های چین که شکنجه میشن اذیت میشن کشته میشن ولی ایران هم وضعیتس کمی ازینا نداره

همون واقعا ولی تنها دلیلی که باورمون نمیکنن شاید بخاطر اینه که تهران یا ایران رو از مدیا دیدن و فقط قسمت های پولدار و خوبشونو دیدن

و‌گفتن خب اینا مدرنن خونه دارن خیابون دارن پس چیزی نیست که

ای ریدم بهتون واقعا😭😭😭😭

بابا خیلی عجیبه ive reached a spiritual level of internet addiction از دیشب تاحالا یک ثانیه هم قطع نشدم

قطع نشو. قطع نشو WE NEED YOU HERE

با اینکه خبرای زیادی نمیتونیم بگیریم در حال حاضر، احساس میکنم به همون مقدار شبیه دیروز مردم بیرونن و هنوز دارن ادامه میدن :))

this isn't rage, it's too specific.

دارم شبیه سگ فقط گریه میکنم❤️

حتی یه روز کامل هم نشده و شبیه سگ برای دوستام نگرانم.

I’m losing my shit 3

خدای من دارن عقلمو از دست میدم واقعا ودف

For what am I without my homeland?

A pomegranate without the seeds, as no more patterns of red fill the canvas.

A mosque without its tiles, leaving only an empty space of nothingness.

A cup of tea with no flavour. No sugar cubes, no dates, no saffron.

I am but a carpet with no patterns. No flowers, no cypress’s, no stars and no meanings. Only a canvas of red, a canvas of blood.

An empty tomb of a poet, with no grand garden full of memories and nostalgia.

The narrow streets of shops, with no scent of turmeric and ginger, of damask roses, nor of incense. Hidden away, never to be felt.

For without my homeland, I’m devoid of anything worth living. Worth being. Worth feeling. For without my homeland, I’m nothing.