تازه اول سالیم کاپیتان

افغانستانی‌ستیزی و دری‌وری‌هایش

برایم جالب شده است بفهمم آنهایی که برای اخراج فله‌ای افغانستانی‌ها هورا می‌کشند یا به هر طریقی با این روند همراه‌اند چگونه فکر می‌کنند یا ذهن‌شان چطور کار می‌کند. در واقع «منطق گزاره‌ها»هاشان (یعنی اظهارات، ادعاها، توجیهات، استدلال‌ها و جمله‌سازی‌هاشان) توجه‌ام را جلب کرده است. برخی از این گزاره‌‌ها را می‌شود با ارجاع به فکت‌ها و واقعیت‌ها ابطال یا دست‌کم تعدیل کرد. مثلاً اینکه افغانستانی‌ها عامل اصلی بیکاری‌اند یا اکثر جرم‌وجنایت‌ها زیر سر آنهاست و ادعاهایی از این دست. برخی دیگر از این گزاره‌ها اما نیازی به ارائه‌ی واقعیت‌ها و فکت‌ها ندارند. مشکل این گزاره‌ها درون خودشان است. به اصطلاحِ منطقیون «خود-متناقض‌»اند، یعنی خودشان با خودشان به مشکل می‌خورند یا، به تعبیر ساده‌تر، یک بخش جمله با بخش دیگر آن همخوانی ندارد یا مقدمه‌چینی‌ها با نتیجه‌گیری‌ها همساز نیست یا همزمان ادعاهای متضادی مطرح می‌شود، تا جایی که آدم نمی‌داند باید دُم خروس را باور کند یا قسم حضرت عباس را...

@demos1402

آرزو و سوت استاد خورشیدفر عزیز

🎼 موسیقی خاطره انگیز سریال "شیخ بهایی" ساخته استاد مجید انتظامی با صدای سالار عقیلی


🎼 @finchstuff

🎼 موسیقی متن خاطره انگیز فیلم "از کرخه تا راین" ساخته استاد مجید انتظامی


🎼 @finchstuff

.
#باقر_رضایی، پناهجوی ۶۰ ساله افغانستانی بر اثر کار اجباری، گرمازدگی و تشنگی در اردوگاه رژیم نازی جمهوری اسلامی در #زابل به قتل رسید.

باقر رضایی، پناهجوی اهل ولسوالی #مالستان ولایت #غزنی #افغانستان پیشتر در جریان بازداشت‌های دسته‌جمعی پناهجویان، مهاجران و شهروندان افغانستانی توسط مزدوران گشتاپوی جمهوری اسلامی ربوده شده و به شکنجه‌گاهی در زابل منتقل شده بود.

نزدیکان او در مصاحبه‌ای گفته‌اند که "ماموران ایرانی او و دیگر مهاجران را در اردوگاه بدون آب و غذا نگهداری کردند و آنها را وادار به کار اجباری کردند."

دستگاه حکومتی جمهوری اسلامی نه تنها با به راه انداختن جنگ علیه ساکنان افغانستانی‌تبار جغرافیای ایران، تلاش میکند ناکارآمدی و ناتوانی خودش را لاپوشانی کند، بلکه از سرکوب گسترده‌ی افغانستانی‌ها که به کشتارهای روزانه در بلوچستان و کوردستان گسترش یافته، به عنوان ابزار سرکوب گسترده‌ی فرودستان و طبقه‌ی کارگر جغرافیای ایران سود می‌جوید. گشتاپوی جمهوری اسلامی پناهجویان و کارگران را به طور دسته‌جمعی از محل‌های کار و خیابان‌ها، از خانه و کارگاه‌ها میدزدند، پولهایشان را میگیرند، از مدرسه اخراجشان میکنند، مدارک شناسایی‌شان را پاره میکنند و آنها را پس از چندین مرحله اخاذی به اردوگاه‌های (شکنجه‌گاه‌ها) در خراسان و بلوچستان منتقل میکنند‌. اردوگاه‌هایی که عمدا در قحطی تحمیلی و شکنجه فرو رفته‌اند، غذای کافی برای هزاران نفر از انسان‌هایی که به اجبار در این اردوگاه‌های گرفتارند مهیا نمیشود، آب آشامیدنی برای نیست، خبری از لوازم بهداشتی نیست، و در گرمای طاقت‌فرسا، ابتدایی‌ترین سیستم تهویه و سرمایش وجود ندارد‌. برای گریز از این اردوگاه‌‌ها، تنها چاره پرداختن میلیون‌ها تومان پول به دلالان دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی است. چندین میلیون برای مینی‌بوس‌ها تا مرز، چندین میلیون برای گروه‌های مختلف دلالان، برای خرید آب و غذا، برای زنده مانده‌. علاوه بر این سرکوبگران جمهوری اسلامی به سیاق دوران برده‌داری پناهجویان زندانی را مجبور به کار اجباری میکنند. بدون آب و غذا، باقر رضایی، پناهجوی ۶۰ ساله را ساعتها به کار واداشتند تا جان شیرینش را از دست داد. آنچه جمهوری اسلامی با تکیه بر نژادپرستی و دیگری‌ستیزی عمومی علیه مردمان افغانستانی ساکن جغرافیای ایران میکند کمتر از فاشیسم نیست. بیش از ۱۰۰۰۰ کودک بدون سرپرست دیپورت شدند. در ۱۸ روز اخیر بیش از ۴۵۰ هزار نفر اخراج شده‌اند.

صدای شهریور

به هنگام برآمدن آفتاب سر از خواب برداشت و بر خود صلیب کشید. خوابی که دیده بود همچون ستاره‌ی صبح در ذهنش می‌درخشید. خواب دیده بود شتابان از کنار دریاچه‌ی لاجوردگونی می‌رود. نی‌ها و شاخه‌های بید را کنار می‌زند و پیش می‌رود، اما هر چه پیشتر می‌رود، نی‌ها و بیدها بیشتر تبدیل به مرد و زن می‌شوند و سرانجام هزاران انسان از پی‌اش روان می‌شوند. آنگاه باد بر می‌خیزد و مردمان فریاد بر می‌آورند: «بکشید! بکشیدش!» می خواهد بگریزد، اما دستی به شانه اش می‌نشیند و نگاهش می دارد و آوایی می پرسد: «آیا ایمان داری؟» او پاسخ میدهد «پروردگارا ایمان دارم!» ناگاه باد فرو می‌نشیند و تمامی مردان و زنان بار دیگر تبدیل به نی و بید می‌شوند. سپس چناری پر از پرستو در برابرش پدیدار می‌شود. درخت سرود میخواند و جسدی آویخته بر شاخه‌اش تاب می‌خورد. از جای می‌جهد تا بگریزد. اما بار دیگر آوا به گوشش می‌رسد «توقف نکن پیش برو!»

📚 مسیح بازمصلوب
✍ نیکوس کازانتزاکیس

تیام از غار برگشت. سریع ورودی غار رو مسدود کنید برنگرده

سلامت روان با دکتر سکویی

Daily dose of Sakuei

آیا ما به عنوان انسان‌ها، تنها مسئول رشد شخصی خودمون هستیم؟ آیا رنج دیگران بایستی فدای اون چیزی که ما رشد شخصی می‌نامیم باشه؟ آیا انسان‌هایی از یک نوع می‌تونن شهرهایی زیبا بنا کنن؟ آیا جامعه‌ای بدون همدلی ممکنه؟ کتاب «باهم بودن: آیین‌ها، خرسندی‌ها و سیاست همکاری» از ریچارد سنت نوعی آسیب شناسی و فراخوانی به عمل در برابر جامعه‌ای هست که درش همدلی به عنوان یک مهارت ضروری حذف شده و جای خودش رو به نوعی بی‌حسی جمعی در قبال همنوع داده. کتابیه که به شدت توصیه می‌کنم بخونید.

Колония имени Горького

عقل عرزشی. حتی نکردن واترمارک veo رو حذف کنن

تشبهین اللیلة التی یموت فیه الطغاة و تنتصر الثورة...

saeed.heleichi:
آیا دوباره سبز خواهیم شد؟
‌
‌
‌
‌
‌
پ.ن: موسیقی در کلیپ اثر برادر هنرمندم @ali_darabifar است.
( عنوان قطعه #دوباره_سبز_میشویم )
‌