باید به ترجمه برگردم. تنها ترجمه اشعار و آهنگ هاست که بازتاب شکوفه های درونم رو میتونه نشون بده

فکر می‌کردم این سکوت عجیب فقط گلوی من رو گرفته. اما حالا که دقت می‌کنم می‌بینم روی خیلی‌ها سایه انداخته. نمی‌دونم این یکی هم جبر جغرافیاست یا جبر زندگی‌.

رفرات ها ساعت ۶ صبح تموم شدن. دانشگاه نتونستم برم از شدت خواب اما به زور تونستم رفرات ها رو بفرستم

چشمهٔ باکره (۱۹۶۰)
اینگمار برگمان

یه ساعت تمام تلاش کردم موتور تشخیص متن فارسی رو راه بندازم تهش‌ میبینم poppler رو واسه ویندوز برداشتن

هواپیمای کاغذی
در حال پرواز
نایست
به سوی دریا برو
بر فراز آسمان
کودکی تو را می‌بیند
در آشفتگی
بال های پیروزت را
فراموش نکن که بازگردی
به سوی من

Watching my dearest people progress in their lives makes me both proud and saddened. Proud since I get to watch each of their steps, their smiles, their sweet struggle, and the happiness after reaching their goals.
Saddened, since never get to take the same step, never be fulfilled as they are and never will be, never smile the way they do, never have the sweet struggle to achieve the greatest.

Life is indeed a tragic joke.

Was this what life was?

من جرج حبش بودم واسش ولی اون إیلی حبیقة دوست داشت

آدمای معمولی موقع قدم زدن: لذت بردن از مناظر و لحظات

من موقع قدم زدن: شمردن دنباله فیبوناچی

بادی شیمینگ<<<<<<<<<<<<<<<<<

ورژن پرفکت ارباب حلقه ها