عزیزانم. اگر روزهای ۱۸ و ۱۹ بیرون بودید، روایت اون چیزهایی که شاهد بودید رو لطفا به لینک ناشناسم که پایینه ارسال کنید. قراره که در ماهنامهٔ ستارهٔ سرخ تمامی روایات منتشر بشه. اطلاعات شخصی قرار ندید. خیلی مهمه که روایات منتشر بشن. خودم هم روایت خودم رو برای ماهنامه میفرستم.

http://t.me/HidenChat_Bot?start=823056890

براش اسم هم گذاشت

you can’t ask nor expect nations, one a genocidaire and the other on the verge of fascism to free you from genocide and oppression. Headsmen die headsmen

خون با هیچی پاک نمی‌شه و تا ابد و یک روز زن، زندگی، آزادی.

اتابکی راست می‌گفت

مردم با خواسته‌ی خودشون و در اعتراض به جهنم ج‌ا در خیابان‌ها بودند و در اون هیچ شکی نیست، امّا این پهلوی بود که در روز روشن دروغ گفت و به مردم جان‌برکف امید واهی داد. جمهوری اسلامی آدم‌کش و بچه‌کش مسئول اول و ارجح تمام این خون‌های ریخته شده‌ست امّا دست پهلوی هم به واسطه‌ی قول‌های دروغینش به این خون آغشته‌ست.

در صحنۀ خیابان، «مردم» نقش‌آفرینی قهرمانانه‌شان را به اجرا درآوردند و مانند قهرمان یک تراژدی، در آمیخته به خاک و خون، از صحنه بیرون رانده شدند. صحنۀ «جنگ» بازیگران دیگری دارد. هرچند تبعات آن دامن‌گیر «مردم» نیز خواهد بود. مسئله اما این‌جاست که نقش‌آفرینی «مردم» در «تئاتر سیاست» به همان سرنوشت تراژیک مختوم نخواهد بود. و پرسش بر سر چگونگی نقش‌آفرینی در صحنۀ بعدی است. هرچند تاریخ معاصر ایران یادآور صحنه‌های سرنوشت‌سازی‌ست که غیاب هولناک «مردم»، سناریوی تلخی برای «تئاتر سیاست» رقم زده‌ است.

Said one سلطنت طلب

«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.»

از خونمون سس خرسی درست میکنن

ایران core

کیر توی زنده و مرده ابرآوران و کارکنانش

چرا ابرآروان رو آتیش نمیزنیم؟

دوستان خوب به خاطر بسپارید که کدوم مادرجنده های حرومزاده ای بساط قطعی اینترنت راه انداختن

خوب به چهره های کیری این مادرجنده ها نگاه کنید
اینها دلیل قطعی اینترنت در ایران هستن

هرکی یه نفر از اینا رو بکشه و عکسشو بفرسته براش تمام دندوناشو رایگان سرویس میکنم تا آخر عمر

جمع بزرگی از #دیاسپورای_ایرانی در بروکسل جمع شدند تا سفیر ایالات متحده برای‌شان سخنرانی کند. یک عکس از هزارانِ شهیدِ آزادی و برابری در دست نداشتند. یک شعار علیه استبداد سر ندادند. نامِ زندانیان سیاسی‌ را فریاد نزدند. ولی تا دل‌تان بخواهد، پرچم‌های اسرائیل و آمریکا را در دست داشتند طوری‌که رهگذرانِ غیر ایرانی فکر کنند، میتینگِ تبلیعاتی کمپین انتخاباتی ترامپ برپاست یا گردهمایی صهیونیست‌ها. ماجرا جایی به‌‌اوجِ حقارت رسید که سفیر آمریکا با ایشان به‌عنوان رعایایِ مستعمره مواجه شد و از آن‌ها خواست: 《همه با هم فریاد بزنید: ترامپ دوستت داریم.》 و جمعیت یک‌صدا و ربات‌گونه فریاد زدند 《ترامپ دوستت داریم.》 سفیر وقتی‌که صحنه را در ترک کرد، تلفن همراه‌اش را از جیب بیرون کشید و در حساب توئیترش نوشت:《آمریکا از رضا پهلوی یا دیگر رهبران مخالفان حمایت نمی‌کند》.

فقط از حسابِ خون‌های هزاران هزار شهید، یک ویدئو ضبط شد برای ارضای نارسیسمِ ترامپ و تمام.
یکایک شما، خائن هستید به خون و آرمانِ شهدای آزادی و برابری از صدرِ مبارزات مشروطه‌خواهی تا دی ۱۴۰۴. تاریخ، به ده، بیست و نیم‌قرن خلاصه نمی‌شود و این‌ها در مقیاسِ تاریخ، لحظه‌اند؛ اما کردارِ حقارت‌بارِ شما فروشندگانِ کرامت انسانی و عزتِ نفس یک ملت، برای آیندگان ثبت خواهد شد و لکه‌ی ننگِ یک‌صدسال مبارزات آزادی‌خواهانه خواهید بود؛ همان‌طور که نامِ خامنه‌ای و اعوان و انصارش به‌عنوانِ خودکامه‌ی خون‌ریز ثبت خواهد شد.

ای کاش می‌توانستم
  ــ یک لحظه می‌توانستم ای کاش ــ
بر شانه‌های خود بنشانم
این خلقِ بی‌شمار را،
گردِ حبابِ خاک بگردانم
تا با دو چشمِ خویش ببینند که خورشیدِشان کجاست
و باورم کنند.


@Blackfishvoice1