But the urge to be the accomplished, the man, it girl, slaying everything person is insanely soul-crushing

مشکلم اینه که همه چیز رو فقط شروع کردم. روسی، فرانسوی، آلمانی، ژاپنی، کره‌ای رو فقط شروع کردم و فقط تونستم یکی‌شون رو ادامه بدم، پایتون، c++، go، php رو شروع کردم و باز هم نتونستم تو هیچ کدوم کارآموزی گیر بیارم، آرشیو همه‌ی زندگیم پر از داستان‌های کوتاه، شعر، نمایشنامه و فیلمنامه‌هاییه که کامل نشدن، سعی کردم حداقل با سئو یا طراحی وبسايت پول دربیارم و دیدم هزاران آدم ماهرتر و باتجربه‌تر از من هست و هیچکس بهم پروژه نخواهد داد. تعداد نرم‌افزارهایی که سعی کردم باهاشون انیمیشن‌سازی یاد بگیرم و ولشون کردم مضحکن. حالا هم که نمی‌تونم کار گیر بیارم، در آخر روز هم افسرده می‌شينم و زل می‌زنم به میز و در نهایت به یه رمان بلند پناه می‌برم.
At this point I broke my own trust so many times that I can't even start the simplest thing

بالاخره یه نفر چیز هایی که نمی‌تونستم با کلمات مناسب بیان کنم رو بیان کرد

اگه این بحران ٢٠ سالگیه، می‌شه برسیم به اون بخشش که تصمیم می‌گیریم با دوستامون کلاب بزنيم و یه عالمه الکل می‌خریم، بعد مست می‌کنیم و کل پلی لیستی رو که تو تابستون ٢٠١٨ با هم ساخته بودیم بلند بلند می‌خونیم؟ بعد فرداش با سردرد بلند می‌شیم و تصمیم می‌گیریم نجار بشیم؟

چه‌قدر دلم شهر یزد رو می‌خواد امشب.

صدای آلبانو>>>>>>>>>>

حس سوسک بزرگی دارم که پدرش به سمتش سیب پرت کرده و یه سیب توی گوشتش مونده 🥰

Возможно я слишком живу в прошлом време

Ах эй богу

Я хотел бы подарить тебе песню

Но сегодня это вряд ли возможно

Нот и слов таких не знаю чудесных

Всё в сравнении с тобою ничтожно

Procrastinating while watching everything pass by and although it weighs heavily on my guilty conscience, I continue to procrastinate under stress

من: