Всё в сравнении с тобою ничтожно

Procrastinating while watching everything pass by and although it weighs heavily on my guilty conscience, I continue to procrastinate under stress

من:

هنگامی که زمین را به دست آوردم
کلمات را به یکدیگر خواهم دوخت
کلماتی که پدرمان مارتین فیه‌رو
به باد سپرد

هنگامی که زمین را به دست آوردم
کشتزار را فضانورد
و ستارگان را ماهی نو خواهم بخشید

هنگامی که زمین را به دست آوردم
با جیرجیرک ها ارکستری خواهم ساخت
تا در جایی که مردمان می‌اندیشند
آواز بخوانیم

ای دهقان،
هنگامی که زمین را به دست آوردم
این واقعه در تمامی جهان به وقوع خواهد پیوست
در میان این همه فراموشی
و ترس از ترحم را با اشک هایم خواهم شست
و آنگاه تو را خواهم دید

ای دهقان،
ای صاحب شب که در آن به فرزندانمان حیات می‌بخشیم،
هنگامی که زمین را به دست آوردم
ماه را در جیبت قرار خواهم داد
و در سکوت با درختان به قدم زدن خواهم پرداخت
آواز خواهم خواند
آواز خواهم خواند

"some of us will never be more than just a shoulder. The smile, but never the tear. The loving, but never the loved. The word, but never the poem."

لویی فردینان سلین>>>>>>>>>>>>>

تف به این وقت که ندارم راحت کتاباشو بخونم