These scars long have yearned for your tender caress
To bind our fortunes, damn what the stars own
Rend my heart open, then your love profess
A winding, weaving fate to which we both atone

[Chorus]
You flee my dream come the morning
Your scent - berries tart, lilac sweet
To dream of raven locks entwisted, stormy
Of violet eyes, glistening as you weep

[Verse 2]
The wolf I will follow into the storm
To find your heart, its passion displaced
By ire ever growing, hardening into stone
Amidst the cold to hold you in a heated embrace
You flee my dream come the morning
Your scent - berries tart, lilac sweet
To dream of raven locks entwisted, stormy
Of violet eyes, glistening as you weep
I know not if fate would have us live as one
Or if by love's blind chance we've been bound
The wish I whispered when it all began
Did it forge a love you might never have found?
You flee my dream come the morning
Your scent - berries tart, lilac sweet
To dream of raven locks entwisted, stormy
Of violet eyes, glistening as you weep

🎼🎹🎼🎼🎼🎼🎼

اجرای خیابانی سرود تاریخی «مردم متحد هرگز شکست نمی‌خورند» در اعتراض‌های گسترده مردم شیلی علیه دولت دست‌راستی این کشور و گرانی و نابرابری اقتصادی

🌞

داستان گذار طولانی شیلی به دموکراسی

«مردم متحد هرگز شکست نمی‌خورد»، را سرخیو اورتگا، آهنگ‌ساز شیلیایی، در سال ۱۹۷۳ بنابر یک شعار خیابانی ساخت.
این سرود، نخستین‌بار با همراهی ویکتور خارا، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز شیلیایی، در یک کنسرت پرجمعیت اجرا شد.
همان سال، دولت چپ‌گرای سالوادور آلنده با کودتای آگوستو پینوشه سرنگون شد.

خواندن این سرود در دیکتاتوری دست‌راستی پینوشه در شیلی ممنوع بود، اما در جاها و شیوه‌های گوناگون در سراسر جهان اجرا شد.

ازجمله کنفدراسیون‌دانشجویان‌ایران، تشکل چپ‌‌گرای دانشجویان ایرانی خارج‌‌از کشور در دوران پهلوی، بنابر همین سرود و خواندن شعری از «سیاوش کسرایی» بر روی آن، سرود «برپا خیز» را ساخت.

با سپاس از ادمین کانال " توانا " برای ارائه توضیحات در مورد اثر 🌻
____________
@Baroque1

هیچوقت نمیزارم استاد شعبانی یادتون بره😂😂😂

Movie quote from THE SEVENTH SEAL - I am Death, I've long been at your side

The Lord of the Rings - How Howard Shore Uses Voices

Life's but a walking shadow, a poor player, that struts and frets his hour upon the stage, and then is heard no more; it is a tale told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing.

📚Macbeth
✍William Shakespeare

فیلسوف آلمانی، «مارتین هایدگر» ، این تفکر را این گونه مطرح کرد که ما به این دنیا پرتاب شده‌ایم و هرگز نمی‌توانیم جاپای کاملا ثابت و مستحکمی پیدا کنیم. اگر بخواهیم به شیوه‌ای سرراست‌تر بیان کنیم، باید بگوییم که تأملات مان به ما نشان می‌دهند که رنج در زندگی انسان اجتناب‌ناپذیر است و هرگز نمی‌توان کاملاً از چنگالش گریخت. البته این بدین معنی نیست که نمی‌توانیم راهبردهایی برای کاهش یا مدیریت بهتر آن طراحی کنیم، بلکه بدین معنی است که یکی از نخستین گام‌ها برای کاهش یا مدیریت بهتر رنج‌ها این است که بپذیریم زندگی‌مان هرگز کاملا عاری از رنج نخواهد بود. به بیان دیگر، باید «واقع‌گرا» باشیم. توصیه به واقع‌گرایی هم در واقع این نیست که بنشینیم و زانوی غم بغل بگیریم. کاملاً برعکس، واقع‌گرا بودن نخستین گام به سوی تغییر اوضاع است، و با این که اوضاع هرگز کاملا آن‌ طور که ما می‌خواهیم نمی‌شود، مسلما می‌توان آن را بهتر کرد.



«چگونه رنج بکشیم»
کریستوفر همیلتون
@renaissancetranslate

اثر اشاره به تمثیل و خرافه ای دارد که در قرون وسطا میان مردم فرانسه رایج و شناخته شده بود. طبق افسانه‌ها «مرگ» هر سال در نیمه شبِ هالووین حاضر می‌شود و در این هنگام با ویولنی که به همراه دارد قطعه‌ای را اجرا می‌کند؛ که در رقص مردگان فاصله تریتونی که ویولن سولو مینوازد به آن اشاره می کند.
مرگ با آهنگی که می نوازد، مردگان را از قبر فرا می‌خواند تا بیدار شوند و برای وی برقصند. اسکلت مردگان تا طلوع خورشید با نوای ساز مرگ می‌رقصند و سپس به قبر هایشان باز می‌گردند.

در ابتدا هارپ، دوازده بار نواختن نت «ر» را که نماد زنگ ساعت و به معنای فرا رسیدن ساعت دوازده شب در محیط آرام گورستان است را ادامه میدهد. سپس با یک ضربهء قوی، طلسم گورستان شکسته شده و با نوای ویولن برخواستن مرده ای، مجسم می شود.

سپس تم اصلی اثر، ابتدا با فلوت نواخته می‌شود و بعد بار دیگر تم اصلی، با همراهی ارکستر و با انرژی و شور بیشتری نواخته می‌شود که تصور سر بر آوردن پی در پی مردگان، با همان حالت مرموزگونه از گور، و رقصیدن دسته جمعی آنها با نوای والس را در بر دارد.
در این اثر از ساز زایلوفون طوری استفاده می‌شود که هنگام نواختن تداعی کننده صدای خشک استخوان‌ های مردگان باشد.
اثر با سوق دادن ذهن شنونده به تصور طلوع خورشيد و فرار کردن مردگان به سمت گور هایشان، خاتمه ميابد.

فرانتس لیست بزرگ، از دوستان سن-سانس پس از اولین اجرای اثر تنطیمی از این اثر برای پیانو ارائه می کند که در ادامه میشنویم.
____________________
@Baroque1