مبارکه

هیچ خبری به خوبی مردن جنایتکاران جنگی نیست

کارنامهٔ بزرگوار:

- به قدرت رساندن آگوستو پینوشه از مجرای کودتای ۱۱ سپتامبر. در چند روز کودتا بیش از ۴ هزار نفر به قتل رسیدن و ۴۰ هزار نفر به طور رسمی شکنجه شدن. ده ها هزار نفر در این رژیم ناپدید شدن.

- به قدرت رساندن خورگه رافائل ویده‌لا در آرژانتین و آغاز جنگ کثیف آرژانتین که ۳۰ هزار نفر کشته شدن و ده ها هزار نفر دیگه ناپدید. به گفته شاهدان به قدری اجساد قربانیان که در دریا ریخته شده بودن زیاد بود که گارد ساحل نمیتونست قایق برونه به خاطر همین اجساد رو با هواپیما حمل میکردن و تو اقیانوس‌ پرت میکردن.

- کمک رساندن به ژنرال سوهارتو در اشغال تیمور شرقی و کشته شدن بیش از ۲۵۰ هزار مردم تیمور

- خرابکاری در گفتگو های صلح میان ویتنام شمالی و جنوبی برای سود شخصی

- کشاندن جنگ ویتنام به کامبوج و لائوس. به گفته خودش «بمباران هر چیزی که حرکت میکنه» که منجر به کشته شدن بیش از دو میلیون ویتنامی شد.

- بمباران مناطق مسکونی کامبوج که منجر به کشته شدن صد ها هزار نفر شد. (کیسینجر ادعا کرده بود که این مناطق غیر مسکونی هستن)

- نقش داشتن در کشتار تیان آن من که در اون چندهزار نفر کشته شدن

و جرایم جنگی دیگر

امروز خوب شروع شد

یادم افتاد سری کتاب های نیکلاس فلامل رو فقط‌قسمت اولشو اونم فارسی خوندم. باید تمومش کنم. وارد برنامه باید بکنم

The ancient murals spoke

آسمون امشب

لیا فرشته‌ی زندگی منه.

تو کل زندگی من هستی😭

خوبی آلمانی اینه که حرفای دانمارکی دایی رو الان میفهمم. دیگه خصوصی نمیتونه حرف بزنه

برای فراموش کردن تو
شاید
ورق بازی کردم
شاید لبی تر نمودم و
گلوی خسته از آه جان‌سوزم را
با شراب التیام بخشیدم
و یا شاید
تمام کوچه‌های شهر را
به ‌یاد تو قدم زدم
وجب به وجب
قدم به قدم

- ولادیمیر مایاکوفسکی

آه زیبایی

غری دارم که نمی‌دونم به چه زبانی بزنم تا فهمیده بشم. قضیه اینه که احساس می‌کنم وقتی به privilege اشاره‌ می‌شه، به خصوص به privilege نژادی، جنسی و سیاسی، بیشتر مردم درک عمیقی ازش ندارن. فکر می‌کنن مثلا نژادپرستی خلاصه شده در این که سیاهپوست‌ها و افراد خاورمیانه در سینمای هالیوود represent نمی‌شن، خب پس بیاین ری‌پرزنتشون کنیم، خب حالا که ری‌پرزنتشون کردیم و همه‌ی شخصیت‌های نوستالژیک وایتتون رو سیاهپوست ترنسجندر و خاورمیانه‌ای کوییر و زن گودرتمند گرل باس کردیم، به مشکلات پریولج پایان دادیم و حتی زیاده‌روی هم کردیم از اون ور بوم افتادیم، پس دیگه بسه تموم شد رفت.
نمی‌فهمن هر چه که روی پرده اومد و از روی پرده رفت، نمایشی بود از اقلیت‌ها. بازتابی از جامعه که لیترلی کم‌ترین جمعیت، و بزرگ‌ترین تریبون رو داره و به همون نسبت هم با واقعیت فاصله داره، اما چون صدای بزرگی داره، می‌تونه برای مردم واقعیت‌سازی کنه و این مشکلات متناقض زیادی ایجاد می‌کنه.
به عنوان مثال، کل جمعیتی که در انلی فنز تولید محتوا می‌کنن دو ميليون نفرن=)))
می‌فهمید یعنی چی؟ از کل کسایی که صبح سوار مترو می‌شن بیان تهران بعد شب برمی‌گردن خونه‌شون کمترن. اما جامعه، اونم جامعه کله سیاه ایرانی که این قضیه اورلپ فرهنگی خیلی کمتری باهاش داره، دیدگاهش از سکس ورکرها رو مطابق با انلی فنز تنظیم می‌کنه، یا شاید هم مطابق با سکس ورکر توییتری تنظیم کنه و آمار ری پرزنت نشده رو نادیده بگیره، چون دیتایی از اون‌ها در اختیارش قرار نگرفته.
خیلی از مسائلی که در سوشال مدیا وایرال می‌شن و در ظاهر "اجتماعی" و "سیاسی" هستن، برای من همین فرمول رو دارن. مطرح می‌شن چون داستان‌ساز و بحث برانگیزن و dualityهای چپ و راست ایجاد می‌کنن. اما ريشه در واقعیت‌های زیسته‌مون ندارن.